Share

ตอนที่98คลื่นลม

last update Tanggal publikasi: 2026-04-20 09:36:04

ตำหนักฉือหนิงยามค่ำเงาโคมไฟทอดยาวบนพื้นหินเย็นเยียบ

บรรยากาศเงียบงัน…หยางหวางก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าไม
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่224เหลือเวลาแค่ไหน

    โหลวหรานยืนอยู่หน้าต่าง สายตามองออกไปยังค่ายทหารดินเหนียวด้านนอกเสียงฝึกใช้อาวุธดังขึ้นเป็นระยะ ทั้งปืนใหญ่และปืนกลไฟ เริ่มถูกใช้งานได้คล่องขึ้นทุกวัน โหลวหรานถอนหายใจเบาๆ ก่อนเอ่ยถาม"ระบบ ข้าเหลือเวลาอีกกี่วัน"ระบบที่กำลังนั่งอยู่บนก้อนเมฆชะงักก่อนเปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้นมาติ๊ง ตรวจสอบสถานะหยกเศษตราวิญญาณจักรพรรดิดวงตาของระบบค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจริงจัง"นายหญิงเจ้าขา...ตอนนี้หยกดื่มเลือดและรวบรวมพลังวิญญาณมากพอแล้ว"โหลวหรานขมวดคิ้ว"หมายความว่าอย่างไร"ระบบมองข้อความตรงหน้า"ตอนนี้เหลือเพียงรอ...ว่าวันไหนหลิวโยวเฉวียนจะตัดสินใจใช้หยก"โหลวหรานนิ่งเงียบ ระบบหันมามองโหลวหราน"แต่ฝ่ายของพวกเราก็เตรียมพร้อมมากขึ้นแล้วเจ้าค่ะ คนของท่านเริ่มใช้อาวุธทั้งสองชนิดได้คล่องแล้ว ปืนใหญ่และปืนกลไฟพร้อมใช้งาน"โหลวหรานมองออกไปยังสนามฝึกอีกครั้งก่อนถอนหายใจยาว"ในที่สุด...สงครามก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้วสินะ"พึมพำเบาๆระบบเงียบไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าเบาๆ"เจ้าค่ะอีกไม่นาน… ทุกอย่างที่พวกเราพยายามเตรียมมา คงได้ใช้จริงแล้ว"โหลวหรานกำมือแน่นสายตาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหนักแน่น"เช่นนั้นก็คงเลี่ยงไม่ได้ ครั้งนี้…

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่123เปิดโปง

    ภายในห้องพักสุ่ยซือกวานนั่งอยู่ข้างแท่นนอนปลายนิ้วแตะลงบนข้อมือของลี่เอินเอินอย่างสงบนิ่ง ฮองเฮายืนอยู่ไม่ไกลสีหน้าทรงเต็มไปด้วยความกังวล หลังตรวจชีพจรอยู่พักใหญ่ สุ่ยซือกวานจึงปล่อยมือก่อนเปิดหีบยาหยิบสมุนไพรออกมาหลายชนิด"ร่างกายอ่อนเพลีย"เขากล่าวเรียบๆ"มีรอยฟกช้ำเล็กน้อยจากการเดินทาง ข้าน้อยจะจัดยาสำหรับบรรเทาอาการปวดและฟกช้ำให้"ฮองเฮาขมวดคิ้วทันที"แค่นั้นหรือ"สุ่ยซือกวานเงยหน้าขึ้น"พ่ะย่ะค่ะ"ฮองเฮาทอดสายตาไปทางลี่เอินเอินที่ยังคงนั่งก้มหน้าสะอื้นดวงตาแดงก่ำ"นางเพิ่งสูญเสียบุตรในครรภ์ เหตุใดเจ้าจึงจัดเพียงยารักษาอาการบาดเจ็บเล็กน้อยไม่ควรให้ยาบำรุงเลือดหรือ"สุ่ยซือกวานนิ่งไปครู่หนึ่ง"เรื่องนี้..."เขากำลังจะอธิบายแต่ยังไม่ทันพูดจบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากหน้าประตู"แน่นอนเพคะ"ทุกคนหันไปมองโหลวหรานเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มนางมองไปทางสุ่ยซือกวาน"หมอสุ่ย เช่นนั้นก็จัดยาบำรุงเลือดให้ว่าที่ไท่จือเฟยเถิด"คำว่าว่าที่ไท่จือเฟยทำให้ลี่เอินเอินชะงักเล็กน้อยส่วนฮองเฮาก็พยักหน้าทันที"ถูกต้อง ต้องใช้ยาที่ดีที่สุด"สุ่ยซือกวานมองโหลวหราน ก่อนมองลี่เอินเอินแล้วจึงพยักหน้าอย่างเชื่องช้า"ได้

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่242สะอื้น

    บริเวณเชิงเนินเขาเงียบสงัด ลี่เอินเอินเดินนำซ่งเหลียวขึ้นมาตามทางแคบๆ ด้วยความเหนื่อยล้า"คุณหนู..." ซ่งเหลียวหอบเบาๆ"พวกเราพักก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ"ลี่เอินเอินส่ายหน้า"อีกนิดเดียว ข้ารู้สึกว่าไท่จือต้องอยู่แถวนี้"แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะเดินต่อ เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นจากด้านหลังลี่เอินเอินหันกลับไปก่อนใบหน้าจะซีดลงทันทีทหารของหลิวโยว่เฉวียนจำนวนมากกำลังเดินออกมาจากแนวป่า"คุณหนูลี่"หนึ่งในนั้นยิ้มเย็น"ใต้เท้าหลิวกำลังตามหาท่านอยู่"ซ่งเหลียวรีบขยับมายืนบังลี่เอินเอิน"อย่าเข้ามา"ทหารคนหนึ่งหัวเราะ"เชิญคุณหนูกลับไปกับพวกเราดีๆ เถิด หากไม่เช่นนั้น...อย่าหาว่าข้าน้อยไม่เกรงใจ"ลี่เอินเอินถอยหลังหัวใจเต้นรัว นางเพิ่งหนีออกจากวังมาหากถูกจับกลับไป คงไม่มีโอกาสตามหาหยางหวางอีกแล้ว"ข้าไม่กลับ นายท่านได้โปรดปล่อยข้าไปเถอะ"ชายชุดดำมีสีหน้าเย็นลง"จับตัวไป" คนทั้งหมดก็พุ่งเข้ามาทันทีซ่งเหลียวร้องลั่น"คุณหนู วิ่ง"แต่ยังไม่ทันที่มือของคนเหล่านั้นจะเอื้อมถึงตัวลี่เอินเอินที่หกล้มลงกับพื้น แข้งขาถลอกจนเลือดไหลซิบ กระบี่ในมือของทหารคึนนั้นจี้มาที่คอหอย“จะหนีไปไหน”พื้นดินพลันสั่นสะเทือนทุ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่241เหมาะสม

    ภายในห้องพักแสงตะเกียงส่องสว่างอย่างอบอุ่นหยางหวางนั่งพิงหมอนอยู่บนแท่นนอน แม้บาดแผลจะได้รับการรักษาแล้ว แต่ใบหน้ายังคงซีดอยู่บ้างโหลวหรานนั่งอยู่ข้างโต๊ะ กำลังจัดยาสมุนไพรใส่ถ้วยอย่างเงียบๆตั้งแต่หยางหวางฟื้นขึ้นมา ทั้งสองพูดคุยกันหลายเรื่องเรื่องกองทัพเรื่องหลิวโยว่เฉวียน เรื่องการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึงแต่มีบางเรื่องหนึ่งที่ยังไม่มีใครพูดถึง จนกระทั่งหยางหวางเอ่ยขึ้น"โหลวหราน" มือของโหลวหรานหยุดชะงัก"เพคะ"หยางหวางมองนางนิ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า"มีเรื่องหนึ่ง ที่ข้าอยากบอกเจ้า"โหลวหรานไม่ได้หันกลับมา"เรื่องอะไรเพคะ"ภายในห้องเงียบลงหยางหวางกำมือแน่นเล็กน้อยก่อนเอ่ยออกมา"เรื่องระหว่างข้ากับลี่เอินเอิน"มือของโหลวหรานชะงักแต่เพียงครู่เดียว นางก็กลับมาจัดยาต่อ"เรื่องนั้นหรือเพคะ ช่างเถอะโหลวหรานไม่ได้ใส่ใจเพียงนั้น"หยางหวางขมวดคิ้ว"เจ้าฟังข้าก่อน"โหลวหรานหัวเราะเบาๆ"ไม่จำเป็นหรอกเพคะ"หันมามองเขา รอยยิ้มบนใบหน้าดูเป็นธรรมชาติมากเสียจนหยางหวางรู้สึกว่ามันไม่จริง"เรื่องมันผ่านไปแล้วท่านก็แค่ดีกับนาง ให้มากเพราะนางคือคู่หมั้นของท่าน"โหลวหรานก้มลงจัดถ้วยยา"และลี่เอินเอิ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่240ขอบใจ

    โหลวหรานหน้าเริ่มร้อน"ข้าก็ไม่คิดจะไปอยู่แล้ว"หยางหวางยิ้ม"ดีจังในที่สุดเจ้าก็อยู่ข้างข้า"ผ่านไปไม่นานหยางหวางก็ค่อยๆ หลับไปอีกครั้งแต่ครั้งนี้มือของเขายังคงจับมือโหลวหรานไว้โหลวหรานนั่งอยู่ข้างเตียงปล่อยให้มือของตนอยู่ในมือของเขาไม่ได้ดึงออกเพียงใช้มืออีกข้าง จัดเส้นผมที่ตกลงมาบนหน้าผากของเขาเบาๆ แสงจันทร์ส่องเข้ามาภายในห้องโหลวหรานมองใบหน้าที่หลับสนิทอยู่ตรงหน้าก่อนพึมพำเสียงเบา"คราวนี้...ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าหายไปอีกแล้ว"ระบบที่อยู่ในหัวเงียบไปนานก่อนกระซิบ"นายหญิงเจ้าขา""อะไร""มือท่านยังจับกันอยู่เลยเจ้าค่ะ"โหลวหรานก้มมอง"ก็เขาจับอยู่ ท่านจะปล่อยหรือเจ้าคะ"โหลวหรานเงียบระบบรอคำตอบผ่านไปครู่หนึ่งโหลวหรานจึงพูดเบาๆ"ไม่ปล่อย"ระบบถึงกับเอาหมอนมากอด"อ๊ายยยย..."โหลวหรานกัดฟัน"เงียบเถอะ"ด้านนอกห้อง ราตรียังคงดำเนินต่อไปแต่ภายในห้องเล็กๆ นั้นมือสองข้างยังคงจับกันอยู่ไม่มีใครยอมปล่อย แม้กระทั่งยามที่ทั้งสอง ค่อยๆ หลับไปท่ามกลางความเงียบด้วยกัน...ภายในห้องเงียบสงบแสงตะเกียงเหลือเพียงแสงสลัวหยางหวางนั่งพิงแท่นนอน สติกลับฟื้นคืนมาชัดเจนแล้ว มือข้างหนึ่งของเขายังคงถูกพันด้วยผ้าสะ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่239กลัว

    ภายในห้องพักของหยางหวางบรรยากาศเงียบงันกว่าปกติกลิ่นสมุนไพรลอยคลุ้งอยู่ทั่วห้องหยางหวางนอนอยู่บนแท่นนอนอาภรณ์ด้านบนถูกเปลี่ยนออกแล้วผ้าพันแผลพันอยู่บริเวณแขนและบาดแผลหลายแห่งตามร่างกายใบหน้าของเขายังคงซีดเซียว แม้จะไม่ได้สติเต็มที่แต่ลมหายใจยังสม่ำเสมอสุ่ยซือกวานนั่งอยู่ข้างเตียง หยางเทียนและฮองเฮายืนอยู่ข้างๆ หลิวโยวเยว่ ยืนห่างออกมาท่านรองแม่ทัพเฉินเจิ้งกั๋วยืนเฝ้าระวังอยู่ไม่ห่างหมอสุ่ยซือกวานกำลังตรวจบาดแผลอย่างละเอียด โหลวหรานยืนอยู่ไม่ไกลมือกำชายแขนเสื้อแน่น สายตาไม่ยอมละไปจากร่างของหยางหวางเลยแม้แต่น้อยผ่านไปครู่หนึ่ง สุ่ยซือกวานจึงถอนหายใจ"บาดแผลสาหัสไม่น้อย"หัวใจของโหลวหรานกระตุก"หนักมากหรือ"หยางเทียนฮ่องเต้เอ่ยปากด้วยความเป็นห่วงสุ่ยซือกวานพยักหน้า"บาดแผลหลายแห่งไม่ถึงกับอันตราย แต่เขาเสียเลือดมากเกินไปอาจจะเพราะหว่าจะมาถึงค่ายกล "หมอหนุ่มหันไปหยิบผ้าสะอาดและยา"ข้าจะจัดการบาดแผลให้ จากนั้นต้องให้ยาฟื้นกำลัง"เขาหันไปทางประตู"ชิงอวี้"สาวใช้ดินเหนียวรีบเดินเข้ามา"เจ้าคะ ท่านหมอ""ไปเคี่ยวยานี่"สุ่ยซือกวานส่งห่อยาให้ ชิงอวี้รับไว้ทันที"เจ้าค่ะ"แต่ยังไม่ทันได้เ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status