FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 5
Último capítulo
ห้วงรักในรอยน้ำตา บทที่ 26
เมื่อเธอเดินออกจากคฤหาสน์ ตำรวจที่อยู่ข้างนอกบุกเข้าไปคุมตัวซ่งหานโจวทันทีพ่อกับแม่มองเธอ เหมือนทั้งสองคนยังกลัวไม่หายสือเวยหลานส่งเนี่ยนเนี่ยนให้แม่ตัวเอง หันกลับไปมองซ่งหานโจวที่โดนจับไปแล้ว“เขาน่าจะถูกส่งตัวกลับประเทศ”แม่ของสือเวยหลานมองซ่งหานโจวด้วยความโมโห คนที่ถูกอบรมสั่งสอนมาอย่างดีโกรธจนพ่นคำด่าออกมา“ถูกส่งตัวกลับไปก็ดีแล้ว ชาตินี้อย่าโผล่หน้ามาให้เราเห็นอีกเลย”เรื่องวันนี้ทำให้อกสั่นขวัญแขวนจริงๆฉู่เยี่ยนซานมองสือเวยหลานที่สีหน้ายังไม่ค่อยสู้ดีเท่าไร เขายื่นขวดน้ำให้เธอแล้วพูดว่า “โอเคไหม?”สือเวยหลานส่ายหน้าด้วยความทุกข์ใจแม้เธอดูนิ่งมาก แต่ในความเป็นจริงเธอไม่โอเคเลยความยึดติดและความบ้าคลั่งของซ่งหานโจวทำให้เธอรู้สึกกลัวไม่หายการที่เขาขอคืนดีแบบนี้ ทำให้สือเวยหลานเอาแต่คิดถึงอดีตแสนเจ็บปวดสือเวยหลานระบายยิ้มขมขื่นแล้วพูดปลอบใจตัวเอง “เวลาจะเยียวยาทุกอย่างเอง”ไม่นานตำรวจก็โทรมาแจ้งเรื่องของซ่งหานโจวเขาถูกส่งตัวกลับประเทศจริงๆแม้เขายังมาที่นี่ได้ แต่ศาลสั่งห้ามไม่ให้ซ่งหานโจวเข้าใกล้เนี่ยนเนี่ยนกับสือเวยหลานอีกพ่อของสือเวยหลานโมโหจนโทรไปหาแม่ของซ
ห้วงรักในรอยน้ำตา บทที่ 25
อาหารบนโต๊ะเป็นอาหารที่ซ่งหานโจวทำเองรู้จักกันมา 10 ปี นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้ว่าซ่งหานโจวทำอาหารเป็นเห็นสเต๊กกับสปาเกตตีที่จัดจานอย่างสวยงามตรงหน้า สือเวยหลานไม่อยากกินเลยสักนิด เธอยกยิ้มมุมปากด้วยความรู้สึกสมเพช“นายเรียนทำอาหารเพราะคุณฟางสินะ”ซ่งหานโจวก้มหน้าลง ไม่ได้ปฏิเสธรักครั้งแรกของเขาและฟางหลี เป็นรักที่ไม่อาจลืมจริงๆเวลาทำให้ทุกอย่างยิ่งสวยงาม ขนาดตัวเขายังรู้สึกประทับใจ จนตอนนี้เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองทำพลาดจนไม่น่าให้อภัยเสียงเขาแหบพร่า พยายามฝืนยิ้ม “ต่อไปฉันจะทำให้เธอแค่คนเดียว โอเคไหม?”เขาไม่ได้สัมผัสชีวิตที่เรียบง่ายและอบอุ่นแบบเมื่อก่อนมานานมากแล้วเมื่อก่อนชีวิตไม่มีอะไรหวือหวา ไม่มีอะไรพิเศษ ถึงขนาดที่รู้สึกว่าแต่ละวันมันน่าเบื่อมากแต่หลังจากสูญเสียเธอไป เขาเพิ่งรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองเคยมีนั้นล้ำค่าขนาดไหนซ่งหานโจวสูดหายใจลึก “เวยหลาน ฉันรู้ว่าเมื่อวานเธอทำไปเพราะต้องการให้ฉันถอดใจ”จริงๆ เขารู้จักนิสัยของสือเวยหลาน รู้ว่าเธอไม่มีทางเริ่มต้นรักครั้งใหม่เร็วขนาดนี้ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้ว่าสือเวยหลานเป็นคนเด็ดขาดมากอะไรที่ตัดสินใจไปแล้ว เธอไม่มีทางเ
ห้วงรักในรอยน้ำตา บทที่ 24
สือเวยหลานลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ“เกิดอะไรขึ้น เธอไปรับเนี่ยนเนี่ยนตลอดไม่ใช่เหรอ?”แม่บ้านพูดด้วยเสียงตื่นตระหนก “ฉัน...ฉันไม่รู้ค่ะ เมื่อกี้ฉันไปที่โรงเรียนแล้วไม่เจอเนี่ยนเนี่ยน ฉันถามดูหมดแล้ว ไม่มีใครรู้เลยว่าเนี่ยนเนี่ยนอยู่ไหน”สือเวยหลานใจหายวาบ!“มีอะไรหรือเปล่า?”ฉู่เยี่ยนซานเห็นสือเวยหลานสีหน้าไม่สู้ดี จึงถามอย่างสุภาพสือเวยหลานบอกว่าเนี่ยนเนี่ยนหายตัวไป แล้วก็วิ่งออกไปโดยไม่สนใจอะไรแล้วฉู่เยี่ยนซานตามออกมา “สภาพจิตใจเธอตอนนี้ขับรถไม่ได้หรอก เดี๋ยวฉันไปส่งเอง ฉันพอมีเส้นสายอยู่ที่นี่ อาจช่วยตามหาลูกสาวเธอได้”คำพูดสุขุมและอ่อนโยนดึงสติสือเวยหลานกลับมาเล็กน้อยเมื่อมาถึงโรงเรียน เธอเห็นแม่บ้านกับพวกคุณครูกระวนกระวายจนนั่งไม่ติดแล้วไม่มีใครรู้ว่าเนี่ยนเนี่ยนไปไหนเมื่อดูภาพในกล้องวงจรปิดที่โรงเรียน ตอนบ่ายเนี่ยนเนี่ยนไปอ่านหนังสือที่สนาม หลังจากนั้นก็หายไปเลยสือเวยหลานดูภาพในกล้องวงจรปิดอย่างละเอียด ตอนที่เห็นภาพด้านนอกโรงเรียน เธอถึงกับหรี่ตาเพ่งมอง“ซ่งหานโจว!”แม้กล้องวงจรปิดไม่สามารถจับภาพตอนที่ซ่งหานโจวพาเนี่ยนเนี่ยนไปแต่มีภาพตอนที่เขาเข้ามาในโรงเรียน
ห้วงรักในรอยน้ำตา บทที่ 23
วันนี้ซ่งหานโจวคุกเข่าอยู่หน้าตระกูลสือ 4 ชั่วโมงแต่พ่อแม่ของสือเวยหลานไม่ใจอ่อนสือเวยหลานไม่โผล่มาดูด้วยซ้ำจนตกดึก ซ่งหานโจวถึงกลับมาที่โรงแรมในสภาพที่ดูไม่ได้เลยเขาเหมือนผีพนันที่สูญเสียทุกอย่าง ซื้อเหล้ากลับมาที่โรงแรมเยอะมาก ดื่มเหล้าจนเมาแอ๋ตอนแม่เขามาถึง เห็นสภาพของซ่งหานโจวที่เมาจนแทบไม่ได้สติเธอโมโหจนยกมือตบหน้าเขา“ดูสภาพนายตอนนี้สิ”ซ่งหานโจวไม่ตอบโต้อะไรทั้งนั้น ก้มหน้าลงอย่างหดหู่ พูดเสียดสีตัวเองว่า “แม่ แบบนี้เรียกว่ากรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนองใช่ไหม?”แม่ทั้งสงสารทั้งโกรธเขา“ตอนเสี่ยวสืออยู่กับนาย นายไม่รู้จักรักษาเธอไว้เอง”“ตอนนี้เธอเป็นอิสระแล้ว นายทำเป็นหมดอาลัยตายอยากแบบนี้ คิดว่าเธอจะกลับมาหานายเหรอ?”ซ่งหานโจวได้ยินแล้วทรมานยิ่งกว่าเดิม มองแหวนในมืออย่างสิ้นหวังเขาไม่กล้าแม้แต่จะคุยกับสือเวยหลานซ่งหานโจวจับชายเสื้อของแม่ “แม่ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม ฉันไม่อยากเสียเวยหลานไป”แม่นิ่งไปนานก่อนจะถอนหายใจออกมาสุดท้ายเธอก็เห็นใจลูกชายอยู่ดี “อีกไม่กี่วันบริษัทคู่ค้าที่ต่างประเทศจะจัดงานประมูลการกุศล เสี่ยวสือน่าจะไปด้วย”นี่คือโอกาสเดียวของเขา
ห้วงรักในรอยน้ำตา บทที่ 22
ซ่งหานโจวเห็นสภาพเธอเป็นแบบนี้ นัยน์ตาเขาฉายแววเจ็บปวดเล็กน้อยฟางหลีรีบอ้อนวอนต่อ “แค่นายปล่อยฉันไป ฉันจะไม่มาให้นายเห็นหน้าอีก ไม่มารบกวนนายอีก”“ฉันยังมีลูกที่ต้องเลี้ยงดู ปล่อยฉันไปได้ไหม ถือว่าเห็นแก่เสี่ยวชิ่นก็ได้”เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด ซ่งหานโจวทำได้แค่ผลักเธอออกด้วยความเจ็บปวดแทบขาดใจเขารู้ว่าผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่คนที่เคยอยู่ในใจเขาอีกต่อไปคิดไม่ถึงว่าเขาจะทิ้งคนที่อดทนอยู่เคียงข้างเขามา 10 ปี เพราะความรักจอมปลอมของผู้หญิงนี้ซ่งหานโจวรู้สึกสมเพชตัวเองมากเขาหันไปพูดกับบอดี้การ์ด “พาเธอไปสถานีตำรวจ”“ส่วนเสี่ยวชิ่น ฉันจะให้คนช่วยดูแลเอง เธอไม่ต้องห่วง”เมื่อกลับมาที่โรงพยาบาล ซ่งหานโจวอยากแวะไปดูสือเวยหลานเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องพักผู้ป่วย เขาเห็นพยาบาลกำลังเคลียร์ห้อง จึงรู้ว่าสือเวยหลานออกจากโรงพยาบาลแล้วเมื่อมาถึงตระกูลสือ ซ่งหานโจวอยากเข้าไปหาสือเวยหลานแต่เห็นแค่พ่อแม่ของเธอ สีหน้าท่าทางของทั้งสองคนเย็นชามากเขารู้สึกละอายใจ รู้ว่าถึงพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์ จึงถามเพียงว่า“คุณลุง คุณป้า เวยหลานโอเคดีใช่ไหม?”แม่ของสือเวยหลานโกรธซ่งหานโจวมาก เธอพูดด้วยส
ห้วงรักในรอยน้ำตา บทที่ 21
“กรี๊ด!”ฟางหลียืนอยู่ข้างถนน เธอกรี๊ดด้วยความตกใจ เธอแค่จะสั่งสอนสือเวยหลาน คิดไม่ถึงว่าจะเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขนาดนี้ฟางหลีไม่มีเวลาสนใจอะไรแล้ว เธอรีบวิ่งหนีทันที ทิ้งสือเวยหลานนอนกองอยู่บนพื้นสือเวยหลานรู้สึกว่าตัวเองกลิ้งไป 2-3 รอบ ภาพตรงหน้าพร่ามัวขึ้นเรื่อยๆ เริ่มไม่ได้ยินเสียงรอบตัว เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามาถึงโรงพยาบาลตอนไหนเมื่อฟื้นขึ้นมา เห็นพ่อแม่ยืนอยู่ข้างเตียง เนี่ยนเนี่ยนก็อยู่ด้วย“ฟื้นแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้าง?”สือเวยหลานเอามือจับศีรษะที่มีผ้าพันแผลพันไว้ รู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรงผู้เป็นแม่รีบประคองเธอให้นอนลง “หมอบอกว่าสมองลูกได้รับการกระทบกระเทือน โชคดีที่ไม่มีอะไรร้ายแรง ไม่งั้นแม่คงช็อกตายแน่ๆ”“เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมอยู่ดีๆ ถึงโดนรถชนล่ะ?”สือเวยหลานนึกถึงใบหน้าของฟางหลี“ฟางหลี”เธอเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนั้นพ่อของเธอฟังจบแล้วลุกขึ้นด้วยความโมโห “นี่มันมากเกินไปแล้วนะ! เรื่องนี้ฉันไม่ยอมให้จบง่ายๆ แน่นอน ยังไงก็ต้องมีคนรับผิดชอบ!”พ่อของเธอพูดจบแล้วออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอกที่ทางเดินโรงพยาบาล หลังรู้ข่าวซ่งหานโจวก็รีบมาที่นี่ทันทีบังเอิญเจอ
Você também pode gostar
รอยรักเหนือกาลเวลา
มู่หือ7.5K visualizaçõesสิบสองปีที่สายลมพัดผ่าน
ไม่ได้ฝันกลางวัน6.6K visualizaçõesแฟนหนุ่มที่เป็นทนายหนีงานแต่ง 52 ครั้ง ฉันก็หมดรักในที่สุด
ไม่ประสงค์จะออกนาม6.1K visualizaçõesก็แค่มีลูกกับคนอื่น ถึงขั้นต้องหย่าเลยเหรอ?
หวังหนิวตุ้น13.1K visualizaçõesคุณอินบทบาทจนคิดจริง ส่วนฉันขอถอนตัว
บัวลอยเศรษฐี2.1K visualizaçõesฤดูใบไม้ผลิปีที่เจ็ด ไร้เงาหิมะ
หิมะ1.2K visualizaçõesสามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้
ซานซินเอ้อร์อี้7.4K visualizaçõesเมื่อดอกไม้โรยรา ถึงเอ่ยคำว่ารัก
เกาะแห่งนาวา685 visualizações
