Share

บทที่ 41

last update Tanggal publikasi: 2026-03-11 17:57:48
‘ฉันควรจะเขียนจดหมายตอบกลับไปหาเขาดีไหม? หรือจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นต่อไปดี?’ หลินเวยคิดวนไปวนมาจ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 131

    บทส่งท้าย: กาลเวลา ลิขิตสวรรค์ และนิรันดร์ของเราห้าปีต่อมา ณ เมืองเจียงหนานสายลมวสันต์พัดพาความอบอุ่นและกลิ่นหอมของดอกท้อให้ลอยอวลไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลไป๋ บรรยากาศภายในจวนเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะสดใสที่ดังแว่วมาจากลานกว้างหน้าเรือนใหญ่“ท่านพ่อ! จับข้าให้ได้สิขอรับ!”เด็กชายตัวน้อยวัย

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 130

    บทที่ 69: พยานรักแห่งสองห้วงเวลาหลายสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตในจวนตระกูลไป๋กลับมาสงบสุขและอบอวลไปด้วยความหวาน เมิ่งซีกลับไปดูแลกิจการหอวิจิตรซีซีอย่างขยันขันแข็ง โดยมีไป๋อวี้เฉินคอยรับส่งและดูแลแทบไม่ห่างกายทว่าในช่วงเช้าของวันหนึ่ง ขณะที่เมิ่งซีกำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับไป๋อวี้เฉินและฮูหยินผู้เฒ่า กลิ่น

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 129

    บทที่ 68: พันธนาการแห่งรักราตรีเยือกเย็นปกคลุมไปทั่วจวนตระกูลไป๋ ทว่าภายในเรือนนอนใหญ่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากถ่านในเตาผิง แสงเทียนวับแวมส่องกระทบผ้าม่านแพรไหมสีนวลที่พลิ้วไหวตามแรงลมเมิ่งซีนั่งอยู่บนเตียงกว้าง นางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเป้ใบย่อมที่ติดตัวมาจากโลกอนาคตขึ้นมาเปิดออก ท่ามกลางสายตาใคร่

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 128

    บทที่ 67: เรื่องเล่าจากห้วงอนาคตแสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในโถงของเรือนใหญ่ บรรยากาศที่เคยอึมครึมมาตลอดหกเดือนถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มและเสียงพูดคุยที่อบอุ่นบนตั่งไม้ตัวใหญ่ ฮูหยินผู้เฒ่าไป๋ นั่งอยู่ตรงกลาง ดวงตาที่ผ่านโลกมามาก รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปีติ สองมือเหี่ยวย่นกอบกุมมือของ เมิ่งซี เอา

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 127

    บทที่ 66: ฮูหยินที่หวนคืนแสงแดดสีทองยามเช้าสาดส่องลอดผ่านหน้าต่าง ขับไล่ความมืดมิดและเงียบเหงาที่ปกคลุมเรือนนอนแห่งนี้มาตลอดหกเดือนให้มลายหายไปขวัญฤทัยในร่างของเมิ่งซีค่อยๆ ขยับตัวตื่น สิ่งแรกที่นางสัมผัสได้คือวงแขนแกร่งที่กอดนางเอาไว้แน่น และลมหายใจอุ่นๆ ที่รดอยู่บริเวณหน้าผาก เมื่อเงยหน้าขึ้น นา

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 126

    บทที่ 65: ปาฏิหาริย์แห่งหยาดฝนนี่เขาไม่ได้กำลังฝันไปใช่หรือไม่...ไป๋อวี้เฉินยืนตัวแข็งทื่อ นัยน์ตาคมเบิกกว้างเมื่อทอดสบเห็นร่างบางในชุดเสื้อผ้าแปลกประหลาด กำลังนั่งสะอื้นไห้อยู่เบื้องหน้าเรือนนอนทว่าเมื่อ 'หมิงซาน' ที่ยืนอยู่เบื้องหลังหลุดเสียงอุทานเรียก “ฮูหยิน!” ชายหนุ่มจึงตระหนักได้ในวินาทีนั้

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 68

    บทที่ 7: ของวิเศษจากต่างแดนและเมืองหยางโจวระหว่างที่รถม้ากำลังแล่นไปตามเส้นทาง ไป๋อวี้เฉินก็นึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ เขาก้มลงไปหยิบห่อผ้าที่วางอยู่ใต้เบาะที่นั่ง ก่อนจะยื่นส่งไปตรงหน้าสตรีฝั่งตรงข้าม“ข้าเกือบจะลืมไป สิ่งเหล่านี้คือข้าวของที่ติดตัวเจ้ามาเมื่อวาน ข้าให้คนเก็บรวบรวมมาให้ครบถ้วนแล้ว

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 67

    บทที่ 6: ตำราล้ำลึกกับบุรุษสายเปย์เสียงล้อรถม้าที่บดไปตามถนนขรุขระ ทำเอาสตรีที่เพิ่งเคยสัมผัสพาหนะโบราณครั้งแรกถึงกับหน้าถอดสี เมิ่งซีพยายามทรงตัวให้อยู่บนเบาะนุ่ม แต่มันก็ยังสั่นสะเทือนจนหัวแทบคลอน‘ให้ตายเถอะ... ทำไมมันสั่นสะเทือนไม่แพ้รถอีแต๊กแถวบ้านฉันเลยนะ ดีนะที่ไม่เมารถ ไม่อย่างนั้นคงได้ตายค

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 66

    บทที่ 5: สตรีที่ไม่อาจคาดเดาแสงแดดยามบ่ายคล้อยสาดส่องลงมายังลานกว้างหน้าโรงเตี๊ยม รถม้าคันหรูของตระกูลไป๋ถูกเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไกลอีกครั้ง ทว่าบรรยากาศรอบรถม้าในยามนี้กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดแปลกประหลาด‘หมิงซาน’ ผู้คุ้มกันฝีมือฉกาจเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า เมื่อเห็นเจ้านายของตนเ

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 42

    บทที่ 31 : ข่าวร้ายและธาตุแท้ของว่าที่คู่หมั้นในที่สุด หลังจากผ่านการต่อสู้กับความรู้สึกว้าวุ่นใจมาตลอดคืน หลินเวยก็ตัดสินใจฝนหมึกและจรดพู่กันเขียนจดหมายตอบกลับไปหาเยว่เฉินเนื้อความในจดหมายไม่ได้มีคำหวานซึ้งกินใจ นางเพียงแค่อธิบายความจริงว่าเพิ่งได้รับห่อผ้าและจดหมายของเขาเพราะเกิดเหตุสุดวิสัย และ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status