บทที่ 20 ความเจ็บครั้งสุดท้าย

ผ่านมาหลายวันแล้วที่นินิวพยายามหลบหน้าสกาย บางครั้งดูเหมือนว่าชายหนุ่มจงใจมาดักรอเธอ แต่เธอก็ทำทีเป็นไม่ว่างแล้วขอตัวไปทำนั่นทำนี่อยู่เสมอ

เขาเองก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะดูไม่ออกว่าเธอพยายามหลบหน้าหลบตา ตอนนี้สกายรู้สึกงงไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเพื่อนสาว

@คณะทันตแพทย์

เพื่อนสนิทสามคนนั่งคุยกันอยู่ที่หน้าตึกคณะ ในบทสนทนากำลังพูดถึงเรื่องงานวันเกิดของสกายที่จะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า สกายย้ำนักย้ำหนาว่าเพื่อนทุกคนต้องมา โดยเฉพาะนินิว เขาย้ำกับซันเป็นพิเศษว่ายังไงต้องพานินิวมาให้ได้

สองวันต่อมา

@ผับหรูของน็อต

สกายเลือกจัดงานวันเกิดในผับของรุ่นพี่คนสนิท เพราะนอกจากจะส่วนตัวแล้วราคายังเป็นกันเองอีกด้วย

เขาจองห้องวีไอพีเอาไว้ถึงสองห้องเพื่อรองรับเพื่อน ๆ ที่เขาเชิญมาร่วมสังสรรค์ ซึ่งจะมีทั้งเพื่อนในคณะ เพื่อนต่างคณะ รุ่นพี่ที่เขารู้จัก และยังมีรุ่นน้องที่สนิทของเขา

รวมถึงน้องรหัสคนสวยอย่างไอริน ที่วันนี้ใส่ชุดมินิเดรสสีชมพูหวานแหววแต่เปิดโชว์แผ่นหลังดูเซ็กซี่สุด ๆ

เมื่อมาถึงในงานรุ่นน้องสาวก็เดินวนเวียนอยู่ข้าง ๆ สกายไม่ไปไหน ทำตัวราวกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขาอย่างไรอย่างนั้น หลายคนในงานต่างก็เข้าใจไปต่าง ๆ นานาว่าคนทั้งคู่เป็นมากกว่าพี่รหัสน้องรหัสกัน

นินิวและหลินตกลงกันว่าจะไปถึงงานดึก ๆ กะเอาไว้ว่าไปถึงแล้วอยู่ร่วมงานสักพักงานคงเลิกพอดี พวกเธอไม่อยากไปอยู่ที่นั่นนานเพราะกลัวว่าจะอึดอัด ครั้นจะไม่ไปเลยก็ไม่ได้สกายยิ่งย้ำนักย้ำหนาอยู่ด้วย

เวลาผ่านไปจนใกล้เที่ยงคืน เวลาของการเป่าเค้กใกล้จะมาถึงอยู่รอมร่อ แต่ทว่าคนที่สกายรอคอยก็ยังไม่มาสักที ชายหนุ่มชะเง้อคอมองไปที่หน้าประตูหลายครั้งราวกับร้อนใจ

เขาเดินเข้าไปหาซันแล้วรีบเอ่ยถาม

“ไอ้ซัน ทำไมนิวยังไม่มาอีกวะ”

“กูจะรู้ไหม กูก็อยู่กับมึงที่นี่อะ”

“มึงไม่รู้มึงก็โทรไปถามดิ”

“อ้าว! แล้วทำไมมึงไม่โทรเองล่ะ”

“...”

จะให้เขาโทรได้ยังไง พักหลังมานี้เขาโทรไปเธอรับสายเขาซะที่ไหน ดีหน่อยที่ยังตอบข้อความของเขาอยู่บ้าง แต่ข้อความที่ตอบมาส่วนใหญ่ก็บอกแค่ว่าไม่ว่าง...ไม่ว่าง...แล้วก็ไม่ว่าง...

“เออ ๆ เดี๋ยวกูเป็นคนโทรก็ได้”

ซันรับปากอย่างจำใจ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปจากห้องนั้น หาที่เงียบ ๆ แล้วกดโทรหาเพื่อนสาวทั้งสอง

ระหว่างนั้นในห้องวีไอพีที่ถูกจัดตกแต่งเอาไว้ด้วยลูกโป่งและริบบิ้นมากมายก็มืดสนิทราวกับมีคนปิดไฟ

ก่อนที่ทุกคนในห้องจะพร้อมใจกันร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์เสียงดังสนั่น แสงจากเทียนที่ประดับอยู่บนขนมเค้กก้อนขนาดพอเหมาะเคลื่อนเข้ามาใกล้ชายหนุ่มโดยน้องรหัสคนสวย ไอรินเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าสกายแล้วยิ้มหวานก่อนจะพูดกับเขาว่า

“Happy birthday นะคะพี่กาย”

หญิงสาวเขย่งเท้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าใกล้ชายหนุ่มแล้วหอมแก้มเขาฟอดใหญ่

ทุกคนในงานเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมีเสียงโห่แซวอย่างชอบใจดังตามมาทีหลัง ส่วนเจ้าตัวถึงกับนิ่งอึ้งชะงักงัน เขาคาดไม่ถึงว่าไอรินจะทำอะไรแบบนี้

แม้จะรู้สึกโมโหสุด ๆ แต่ก็ต้องไว้หน้าหญิงสาวเพราะผู้คนค่อนข้างเยอะ ไว้ถ้ามีโอกาสจะต้องตำหนิเธอและพูดให้ชัดเจนว่าไม่เคยคิดอะไรเกินเลย

อีกด้านหนึ่ง

สองสาวมาถึงผับหรูในช่วงเวลาเกือบเที่ยงคืน ในมือของนินิวถือกล่องเค้กที่เธอทำเองกับมือตั้งใจเอามามอบให้เขา

แม้มันจะไม่ได้มีราคามากมายเธอก็ตั้งใจทำมันอย่างสุดฝีมือ เธอยิ้มบางเบาอีกครั้งเมื่อมองเค้กก้อนเล็ก ๆ ในกล่อง ก่อนจะรีบมุ่งหน้าไปยังห้องวีไอพีซึ่งเป็นสถานที่จัดงาน

สองสาวเพื่อนสนิทกำลังเดินขึ้นบันไดก็เจอกับซันเข้าพอดี

“ทำไมพวกแกมาช้าจังวะ”

ซันเอ่ยบ่นทันทีที่เห็นหน้าเพื่อนสาว

ทั้งสามคนรีบตรงปรี่เข้าไปในห้องที่จัดงานเมื่อเห็นว่าข้างในกำลังจะเริ่มเป่าเค้ก

แต่ทว่า...

นินิวได้มาเห็นภาพบาดตาบาดใจเข้าพอดี อุตส่าห์คิดว่าลืมเขาไปได้บ้างแล้ว แต่ความจริงมันไม่ใช่เลยสักนิด เธอรู้สึกเสียใจทุกครั้งที่ต้องมารับรู้เรื่องของเขากับผู้หญิงคนอื่น

...ผู้หญิงที่เขาตกลงปลงใจว่าจะคบเป็นแฟน...

...หัวใจเจ็บไปทุกส่วน เจ็บจนไม่มีที่ว่างให้เจ็บอีกแล้ว...

“หลิน ฉันฝากนี่ให้กายด้วยนะ”

ยื่นกล่องเค้กในมือให้เพื่อนสาวแล้วเดินออกมาจากตรงนั้นทันที ใครมันจะไปทนดูไหว ต่อให้เก่งแค่ไหนก็เถอะ

แม้จะพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ แต่มันก็ไหลตั้งแต่เดินออกจากห้องนั้นยังไม่ถึงสองก้าว ขาเล็กก้าวฉับ ๆ เพื่อเอาตัวเองออกมาจากตรงนั้นให้ไวที่สุด

ปึก!!

ความรีบร้อนทำให้เธอไม่ทันได้มองคนที่เดินสวนขึ้นบันไดมา หญิงสาวเซถลาเล็กน้อยแต่ทว่าอีกคนก็รีบประคองเธอเอาไว้

“เป็นอะไรไหมครับ”

รุ่นพี่อดีตหนุ่มวิศวะเอ่ยถามหญิงสาวเสียงนุ่ม นัยน์ตาเข้มจ้องมองใบหน้าเปื้อนน้ำตาด้วยความรู้สึกเป็นห่วง

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอตัวนะคะ”

พูดจบก็รีบเดินหนีออกมา เธออยากออกไปจากตรงนี้เต็มที

น็อตมองตามหญิงสาวที่เพิ่งพบเจอโดยบังเอิญไม่วางตา แม้เธอจะแต่งตัวธรรมดาแต่หน้าตาน่ารักใช้ได้ แววตาเรียบนิ่งภายใต้คราบน้ำตาดูน่าดึงดูดอย่างแปลกประหลาด เขารู้สึกสนใจหญิงสาวและอยากจะทำความรู้จักเธอมากกว่านี้ แต่จะให้เข้าหาเลยทันทีเธอคงไม่สะดวก

...วันนี้จะปล่อยเธอไปก่อน หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะสาวน้อย...