MasukShare
บทที่ 28 แผนหาคนมาดามใจ
Tanggal publikasi:
2026-10-11 13:28:49นินิวเดินกลับมาที่คณะด้วยท่าทางฉุนเฉียว นัยน์ตายังคงแดงก่ำเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มาก่อนหน้านี้
พอเดินเข้ามาถึงห้องเรียน ก็มุ่งตรงไปนั่งลงข้าง ๆ เพื่อนสาวทันที
“ส่งขนมเสร็จแล้วเหรอแก”
“เสร็จแล้ว...แล้วก็...ว่าจะเลิกขายแล้ว”
“อ้าว! ทำไมล่ะ”
“เดี๋ยวเล่าให้ฟังทีหลัง แต่ตอนนี้ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกแก”
“เรื่องสำคัญ? เรื่องอะไรเหรอ?”
“ฉันว่า...ฉันอยากเริ่มแผนสองแล้วว่ะ”
“แผนสอง? หมายถึง...หาคนมาดามใจน่ะเหรอ?”
“ใช่ แกช่วยนัดพี่รหัสของแกให้หน่อยสิ เย็นนี้ฉันอยากชวนพี่เขาไปทานข้าวน่ะ”
“เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ เกิดอะไรขึ้นวะนิว”
คิดถึงเรื่องนี้หญิงสาวก็หน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที ก่อนที่นินิวจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เพื่อนสนิทฟังทั้งหมด
“บางทีฉันก็ไม่เข้าใจความคิดของไอ้กายเหมือนกันนะ มันไม่ได้ชอบแก แต่ก็ทำเหมือนชอบ มันไม่ได้จีบแก แต่ตามติดแกแจ พอแกจะเลิกชอบ มันก็ไม่ยอมปล่อยแก อย่างนี้เขาเรียกว่าหมาหวงก้างชัด ๆ”
หลินพูดหลังจากที่ส่งข้อความไปหาพี่รหัสของตัวเอง ตอนนี้สองสาวเพื่อนสนิทกำลังนั่งรอข้อความตอบกลับจากอีกฝ่ายด้วยใจจดจ่อ แต่ทว่าในระหว่างที่รอซันก็เดินเข้ามาพอดี
“คุยอะไรกันอยู่เหรอจ๊ะสองสาว เมื่อกี้เหมือนได้ยินพูดว่าหมาอะไรสักอย่าง ใครเป็นหมาเหรอ”
“แกไงไอ้หมาซัน เห็นหน้าแล้วรู้สึกหงุดหงิดชะมัด”
นั่งลงบนเก้าอี้ตูดยังไม่ทันร้อนจู่ ๆ ก็โดนด่าว่าเป็นหมา ซันถึงกับโมโหเลือดขึ้นหน้า อยากจะตบปากแดง ๆ ของยัยลูกเจ๊กสักฉาด ตบจูบ ตบจูบ ให้ปากบวมพูดไม่ได้ไปเลย
ซันคิดคนเดียวแล้วจู่ ๆ ก็เผลอยิ้มกรุ้มกริ่ม
ปิ๊ง!
จู่ ๆ เสียงข้อความตอบกลับจากเตวิทย์ก็ดังขึ้นที่มือถือของหลิน เธอรีบหยิบขึ้นมาดูด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับพูดขึ้น
“พี่เตวิทย์ตอบกลับมาแล้ว”
“พี่แกว่าไงบ้าง”
นินิวเอียงหน้ามาดูกับเพื่อนสาว ซันเองก็เอียงมาดูด้วยเช่นกัน เขาบังเอิญเห็นบทสนทนานั้นเข้าพอดี
LIN_LIN : เย็นนี้พี่เตวิทย์ว่างไหมคะ พอดีนินิวอยากจะชวนพี่มาทานข้าวด้วยกัน
TEWIT : ว่างครับ สำหรับน้องนินิวพี่ว่างเสมออยู่แล้ว อยากไปทานอะไร ร้านไหนบอกพี่ได้เลยนะ
หลินรีบโยกมือถือหนีเมื่อเห็นว่าซันกำลังแอบดู
ได้เห็นแค่นั้นซันก็เข้าใจแล้วว่าสองสาวกำลังทำอะไรกันอยู่ ถ้าเดาไม่ผิดยัยเตี้ยปากปลาร้านี่ น่าจะกำลังยุแยงเพื่อนสาวของเขาให้มีแฟนอยู่แน่ ๆ แล้วผู้ชายที่ยัยนี่หามาให้นินิวก็คือพี่รหัสของเธอ
...ไอ้กายต้องรู้เรื่องนี้...
ซันรีบแยกตัวออกมาจากเพื่อนสาวทั้งสองคนโดยทำทีว่าจะไปเข้าห้องน้ำ พอลับตาทั้งคู่ก็เดินเลี่ยงไปหาที่ปลอดคนแล้วรีบโทรหาสกาย
“ไอ้กาย รีบรับสิวะ”
สัญญาณดังอยู่ไม่นาน สกายก็รับสายของเขา อีกฝ่ายยังไม่ทันได้พูดซันก็รีบพูดขึ้นมาก่อน
“ไอ้กาย มึงจำเรื่องที่กูเคยถามมึงวันที่เรากินเบียร์กันอยู่หน้าร้านลุงเย็นได้ไหม”
“เรื่องอะไรวะ”
“ก็ที่กูเคยถามมึงว่า มึงเคยชอบนินิวไหมอะ แล้วมึงตอบกูว่าไม่รู้อะ”
“เออ! จำได้ ทำไมวะ?”
“สรุปว่าตอนนี้มึงรู้ยัง ถ้ามึงยังบอกว่าไม่รู้อีก คราวนี้มึงได้เสียนินิวให้คนอื่นจริง ๆ แน่”
“มึงพูดอย่างนี้หมายความว่าไงไอ้ซัน”
“ก็เมื่อกี้กูเห็นยัยเตี้ยหลิน มันนัดผู้ชายให้ไปทานข้าวกับนินิวเย็นนี้น่ะสิ”
“แล้วนิวว่าไง”
“จะว่าไงล่ะ น่าจะเห็นดีเห็นงามด้วยแหละ ก็อยากจะตัดใจจากมึงซะขนาดนั้น”
“...”
ฟังจบชายหนุ่มก็นิ่งไปชั่วครู่ ก่อนที่คิ้วเข้มจะค่อย ๆ ขมวดตึงขึ้นมาหลังจากนั้น
คิดจะตัดใจจากเขาอย่างนั้นเหรอ เขาไม่ยอมหรอก...ไม่มีทางให้มันเกิดขึ้นแน่
“ว่าไง? หรือมึงจะปล่อยผ่าน” ซันถามย้ำ
“ปล่อยผ่าน...กับผีอะดิ ไอ้ซันมึงไปสืบมาเลยนะว่านินิวนัดไอ้หมอนั่นไปที่ไหน”
“ไอ้เชี่ย แล้วกูจะไปสืบยังไง เมื่อกี้แค่ชะโงกหน้าไปดูมือถือยัยนั่นก็จะด่าพ่อด่าแม่กูอยู่แล้ว”
“ไม่รู้ล่ะ ถ้ามึงไม่ไปสืบให้กู กูบอกหลินเรื่องที่มึงโดนเด็กหลอกแน่”
“ไอ้เชี่ยเอ๊ย มึงมันเป็นเพื่อนเวรเพื่อนกรรมของกูจริง ๆ เลยไอ้กาย ถ้ารู้อย่างนี้กูไม่น่ามาบอกมึงเลย โธ่! ไอ้...ไอ้...เพื่อนอกตัญญู”
“เอาน่า เสร็จงานนี้มึงอยากได้อะไรกูจะจัดให้มึงอย่างงามเลย”
“เออ! จำคำพูดมึงไว้ด้วย”
หลังจากวางสายจากสกาย ซันก็กลับเข้ามาในห้องเรียนอีกครั้งด้วยท่าทีปกติ ใบหน้าตี๋ยิ้มให้เพื่อนสาวทั้งสองคนมาแต่ไกล ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ ๆ แล้วเลือกนั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ หลิน
ไหล่กว้างเขยิบเข้าไปใกล้แล้วทำทีเป็นเบียดเสียดกับไหล่บอบบาง ก่อนจะหันมายิ้มให้หลินอีกครั้งจนดูน่าสงสัย
“ผีเข้าเหรอ หรือว่ากินยาลืมเขย่าขวด?”
กะแล้วว่ายัยนี่ต้องด่าอะไรมาสักอย่าง ปากอย่างนี้ไม่รู้ว่าชาตินี้จะหาผัวได้ไหม คิด ๆ ไปแล้วก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน
ซันคิดระหว่างที่กำลังดำเนินการตามแผนที่คิดมา
“คือฉันว่าจะยืมไอแพดของเธอมาส่งเมลสักแป๊บนึงได้ไหมหลิน พอดีว่าของฉันลืมเอามาแล้วมือถือมันก็ค้าง ส่งเมลไม่ได้เลยอะ”
“กะแล้วว่าต้องมีอะไร ถ้าไม่มีเรื่องเดือดร้อนก็ไม่เคยพูดดีกับฉันหรอก”
บ่นซันแต่ก็ยื่นไอแพดไปให้ ก่อนจะหันมาสนใจอ่านหนังสือเพื่อเตรียมเรียนวิชาถัดไป
หลังจากได้ไอแพดจากหลิน ซันก็ทำทีเป็นเดินออกห่างจากสองสาว กดเข้าแอปพลิเคชันยอดฮิตที่หลินส่งข้อความไปหาพี่รหัสของเธอก่อนหน้านี้
“กะแล้วว่าคนอย่างยัยหลินต้องล็อกอินไว้ทุกเครื่อง จะมาโทษพี่ไม่ได้นะ ก็น้องสะเพร่าเอง คิคิ”
พูดพลางหัวเราะคนเดียวระหว่างแอบอ่านบทสนทนา มองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจจึงแอบถ่ายรูปเอาไว้
Bab terbaru
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 49 ยัยเด็กหญิงข้าวผัดหมู (ตอนจบ)
งานเลี้ยงยังไม่ทันเลิกราสกายก็พาหญิงสาวปลีกตัวออกมา เขาพาเธอนั่งรถมาที่กลางไร่ซึ่งเป็นเนินเขาไม่สูงมาก ตรงกลางเนินมีเต็นท์ถูกกางเอาไว้เสร็จสรรพ บริเวณรอบ ๆ ถูกประดับประดาด้วยโคมไฟสวยงามพอให้มองเห็นแม้จะเป็นช่วงฤดูร้อนแต่ทว่าพอตกดึกอากาศที่นี่ก็ค่อนข้างเย็น หลังจากจูงมือหญิงสาวเข้ามานั่งเล่นหน้าเต็นท์ มือซุกซนก็เริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบาง ก่อนจะโน้มศีรษะซบลงบนไหล่ของเธอพร้อมกับทำหน้าออดอ้อนอย่างหนัก“ทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไง”“วันนี้นอนค้างที่นี่ด้วยกันได้ไหม”พูดพร้อมทั้งกัดริมฝีปากราวกับยั่วยวนหญิงสาว นัยน์ตาลุ่มลึกจ้องเธอไม่วางตาราวกับมีแผนการอะไรบางอย่างใบหน้าสวยส่ายไปมาด้วยความเอือมระอา ถ้าได้อยู่กันสองต่อสอง คนอย่างสกายคงไม่คิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องสิบแปดบวก“นอนด้วยกันเถอะนะ”รบเร้าเธออีกครั้งมองใบหน้าคนเจ้าเล่ห์ที่ตอนนี้ทำหน้าออดอ้อนอย่างหนัก ขบขันเบา ๆ แล้วพยักหน้าพร้อมกับพูดขึ้น“แต่เราต้องโทรไปบอกแม่ก่อนนะ”พูดพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมา แต่ทว่ายังไม่ทันได้กดโทรก็ถูกเขาแย่งไปเสียก่อน“ไม่ต้องบอกหรอก เราบอกแม่ให้แล้ว”บอกแม่ให้แล้วคืออะไร แปลว่าเขาวางแผนไว้อีกแล้ว คนอย่า
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 48 ความจริงก็รู้สึกมานานแล้ว
วันต่อมารถยนต์คันหรูแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของหญิงสาว หลังจากเอ่ยล่ำลากันนินิวก็ลงจากรถของแฟนหนุ่มแล้วเดินเข้าบ้าน ใบหน้าสวยอิ่มเอมแล้วยิ้มหวานอย่างมีความสุข ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อพบกับคนที่นั่งรออยู่ด้านใน“ยิ้มแป้นเลยนะลูกสาวแม่”ผู้เป็นแม่เอ่ยแซวอย่างรู้ทัน ก็เลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เล็กจนโตจะดูไม่ออกได้ยังไงกันว่าลูกสาวคิดอะไรกับชายหนุ่ม แค่ไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกก็เท่านั้น แต่พอเห็นลูกสมหวังมันก็อดแซวไม่ได้“สวัสดีค่ะ”ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรื่อราวกับผลตำลึงสุก หลังจากยกมือไหว้ก็เดินเข้าไปนั่งลงใกล้ ๆ กอดเอวผู้เป็นแม่แล้วหอมฟอดใหญ่เพื่อออดอ้อน“แม่จะว่าอะไรไหมคะที่หนูกับกายคบกัน”“แม่จะว่าเราทำไมล่ะ ลูกโตแล้วนี่นา อีกอย่างกายก็ดีกับลูกสาวของแม่มาตลอดไม่ใช่เหรอ?”“แต่หนูไม่ค่อยมั่นใจเลยค่ะ เย็นนี้กายบอกว่าที่บ้านเขาจัดงานเลี้ยงเพื่อต้อนรับหนู หนูกลัวว่าพวกเขาจะรังเกียจเรา”พูดความกังวลในใจให้ผู้เป็นแม่ได้ฟัง ในขณะที่คิ้วเรียวขมวดมุ่นครุ่นคิด ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้จักทางบ้านของสกาย เพียงแต่เมื่อก่อนไปเที่ยวเล่นบ่อย ๆ ในฐานะเพื่อนสนิทของเขาเท่านั้น แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน ห
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 47 ชวนไปบ้าน
“สวัสดีค่ะ”สาวน้อยหันมาไหว้ทักทายทุกคน ในขณะที่ทุกคนยิ้มตอบรับอย่างยินดี มีเพียงเชนเท่านั้นที่ทำหน้าละห้อยราวกับน้อยอกน้อยใจอะไรบางอย่าง เขาหันมามองหน้าน็อตที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แล้วสะกิดเบา ๆ“เฮีย เหลือเราสองคนแล้วนะที่ยังโสด”กะพริบตาปริบ ๆ ให้น็อตพร้อมกับเอื้อมไปกุมมือ น็อตถึงกับต้องขยับตัวลุกหนี ทำสีหน้าราวกับขยะแขยงใส่เชนแล้วเอ่ย“บรึ๋ย! ขนลุกสัส! ต่อให้กูหาเมียไม่ได้ กูก็ไม่สิ้นคิดเอามึงมาทำเมียหรอกนะไอ้ห่าเชน”เมื่อน็อตพูดจบ ทุกคนบนโต๊ะถึงกับหัวเราะลั่น รู้อยู่หรอกว่าเชนแค่พูดขำ ๆ แต่ท่าทางของน็อตแสดง ออกชัดเจนว่ารังเกียจเชนจริง ๆในระหว่างนั้นอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟให้พอดี นินิวกำลังจะตักอาหารคำแรกเข้าปากก็ต้องชะงักค้างเมื่อเผลอไปสบตากับใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาในร้าน“พี่เตวิทย์”อุทานชื่อหนุ่มรุ่นพี่ขึ้นมา ก่อนที่สายตาทุกคนบนโต๊ะจะหันตามไปมอง นอกจากเตวิทย์ยังมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเคียงข้างมาด้วย ซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล น้องรหัสคนสวยของสกายนี่เอง ไม่รู้ว่าสองคนนี้ไปรู้จักมักจี่กันตอนไหน หรือจะเป็นวันนั้น...ที่ร้านอาหารสองคนนั้นปรายตามองมาอย่างไม่สบอารมณ์ นินิวและหลินยกมือไหว้รุ่น
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 46 ขย่ม (NC18+)
พูดจบก็อุ้มหญิงสาวขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของตัวเอง ริมฝีปากทำหน้าที่ปนเปรอจูบให้เธออย่างเร่าร้อน ก่อนจะรีบปลดกางเกงของตัวเองออกอย่างเร่งมือสองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดมอบสัมผัสที่เร่าร้อนให้แก่กันและกัน“ขย่มหน่อยคนดี”สุ้มเสียงแหบพร่าเปล่งบอกหญิงสาวพร้อมกับยกสะโพกมนสวยให้ลอยขึ้นเล็กน้อย จับแท่งเนื้อที่แข็งโด่ของตัวเองให้ตั้งลำรอร่องแฉะเยิ้มเข้ามาสวมครอบหญิงสาวกดสะโพกลงไปทีละนิดตามคำร้องขอ บดขยี้แท่งร้อนอย่างรู้งาน ให้ร่องเล็กกลืนกินแกนกายของเขาจมหายเข้าไป“อ๊า~เสียวจังเลยนิวจ๋า”หญิงสาวเอื้อมมือไปเกาะไว้ที่บ่าของชายหนุ่ม ขยับสะโพกรูดขึ้นลงบนเอ็นแท่งใหญ่ แล้วออกแรงให้ถี่รัวขึ้นสองมือหนาช่วยประคองเอวคอด ก่อนจะจับท้ายทอยของหญิงสาวแล้วดึงเธอลงมาจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มเร่าร้อน"เสียวไหมนิว”“สะ...เสียว”ครางเสียงกระเส่าในขณะที่ออกแรงขย่ม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปจนทั่วห้องเรียวลิ้นร้อนผ่าวตวัดเลียยอดอกที่เขาเป็นคนโน้มลงมา อ้าปากครอบดูดเม็ดยอดปทุมถันสีหวานอย่างดุเดือดเร่าร้อน“อา~จะแตกแล้วนิว ขอแรง ๆ”เงยหน้าสูดปากบอกเธอเสียงสั่น ร่างสูงเกร็งตัวแน่นเมื่อความเสียวกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ปลายเอ
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 45 ยั่ว (NC18+)
หลายเดือนต่อมา“เสร็จเรียบร้อยแล้ว ไปกันเลยไหม”นินิวเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเดินเข้าไปหยิบกระบอกปืนฉีดน้ำมาไว้ในมือ เสื้อผ้าหน้าผมของเธอพร้อมแล้วสำหรับการออกไปเล่นน้ำในงานเทศกาลสงกรานต์ตามที่ได้นัดแนะกับเพื่อน ๆ เอาไว้ ใบหน้าสวยหันมายิ้มหวานให้กับแฟนหนุ่ม ในขณะที่เขาเอาแต่จ้องมองอย่างไม่พอใจสกายมองใบหน้าของแฟนสาว สำรวจเสื้อผ้าหน้าผมของเธอแล้วต้องขมวดคิ้ว เสื้อกล้ามตัวจิ๋วกับกางเกงยีนขาสั้น สาบานว่าเธอจะใส่ชุดนี้ไปเล่นน้ำจริง ๆ“ไปกันเลยไหม”ถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าแฟนหนุ่มเอาแต่นิ่งเงียบ“ยัง”“ทำไมล่ะ” เลิกคิ้วมองเขาด้วยความสงสัยคนตัวสูงลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหยุดตรงหน้าหญิงสาว มือหนาแย่งปืนฉีดน้ำจากมือของเธอแล้วเอาไปวางไว้บนโต๊ะตามเดิม ก่อนจะเอื้อมมาเลิกเสื้อกล้ามของเธอขึ้นแล้วถอดออก ซุกใบหน้าเข้าไปตรงซอกคออย่างอดใจไม่ไหว ตอนแรกกะว่าจะเปลี่ยนเสื้อให้เธอแต่ตอนนี้เปลี่ยนใจอยากทำอย่างอื่นแทน“กาย มันใช่เวลาไหม”“ก็ใครใช้ให้แต่งตัวแบบนี้ล่ะ ถ้าคิดจะใส่ชุดนี้ไปเล่นน้ำ เราไม่ให้ไปหรอกนะ”พูดพลางดันตัวเธอลงบนโซฟา มือหนาลูบไล้ไปตามเนินเนื้อที่มีเพียงบราเซียกั้นไว้ ก่อนจะเลื่อนไปด้านหลังใช้
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 44 พอใจที่สุด (NC18+)
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นพร้อมกับส่งเสียงครางราวกับเสร็จสมดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงชายหนุ่มหยัดตัวคุกเข่าตรงกลางหว่างขาของหญิงสาว ก่อนจะจับขาของเธองอเข่าขึ้นแล้วแยกออกกว้าง เขาจับแกนกายลำใหญ่ที่ตั้งลำแข็งโด่ชักรูดอยู่สองสามครั้ง แล้วจ่อไว้ที่ปากรอยแยก ก่อนจะถูขึ้นลงเบา ๆ อยู่ตรงปากร่องที่แฉะเยิ้มจ้องมองใบหน้าสวยที่ตอนนี้ขมวดคิ้วอย่างประหม่า มือเล็กยกขึ้นมาวางพาดไว้ตรงปากแล้วกัดนิ้วของตัวเอง“อย่ากัดนิ้ว เดี๋ยวเป็นแผล”พูดพลางจับมือของเธอออก พอบอกไม่ให้กัดนิ้วเธอก็กัดริมฝีปากของตัวเองแทน...ดื้อชะมัด“เราจะเอาเข้าแล้วนะ เจ็บนิดนึงนะนิว”ชายหนุ่มหยัดตัวตรง ค่อย ๆ ส่งปลายเอ็นเข้าไปในร่องเล็กทีละนิดแล้วดันช้า ๆหญิงสาวบิดตัวไปมา ใบหน้าเหยเกเพราะความเจ็บปวด เธอพยายามยันตัวหนีห่าง แต่ทว่ามาถึงขั้นนี้แล้วมีหรือสกายจะยอมถอย เขาขยับตามเข้าไปพร้อมกับโน้มตัวลงไปประกบจูบ ในขณะที่เอวสอบก็ค่อย ๆ ดันท่อนเอ็นเข้าไปทีละนิด“อื้อ~เจ็บ”“อดทนหน่อยนะคนดี เดี๋ยวก็หายเจ็บ”พูดปลอบประโลมในระหว่างที่พยายามกดท่อนเนื้อเข้าไปในร่างของหญิง ร่างสูงโยกตัวเข้าออกส่งท่อนเอ็นมุดเข้าไปในร่องรักทีละนิดจนกระทบเข้ากับอะไรบางอย
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ127.1K Dibacaคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M DibacaHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.5K Dibaca(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก190.6K DibacaHeart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ
มุนดัล105 DibacaBe savage! ร้ายรัก
Thinnaa149 Dibacaเถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง
คุณธิดา34 Dibacaถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 94 Dibaca
