Share

Chapter.4 เด็กมันงอน

Penulis: NITa'vianna
last update Tanggal publikasi: 2025-04-17 12:07:39

ฉันรู้สึกตัวช่วงเช้ามืดของอีกวัน รู้สึกอึดอัดชะมัด เฮียน่ะสินอนกอดฉันทั้งคืน ทั้งกอดทั้งก่ายจนขยับตัวไม่ได้เลย ดิ้นก็ไม่ได้เพราะโดนขู่ไว้เยอะ เอาแต่ใจแถมยังโคตรดุ

พยายามแกะมือเฮียออกช้าๆ เพราะต้องลุกไปทำงานบ้าน ต้องทำอาหารเช้าเอาให้เฮียอีก เป็นหน้าที่ประจำ เมื่อก่อนทำไม่ค่อยเป็นกินได้บ้างโดนเฮียเมินใส่บ้างเจ็บสุดเฮียเอาไปเทให้หมาหน้าบ้านกิน เฮียเป็นแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรจนฉันชินแล้ว ไม่เคยโกรธเฮียเลยเพราะที่ผ่านมาเฮียดูแลฉันกับแม่ดีตลอด มีบ้างแอบน้อยใจไม่นานก็หายเพราะเฮียมีวิธีง้อแบบของเฮีย ถึงเฮียจะโหดก็มีโหมดน่ารักนะจะบอกให้

"จะไปไหนแต่เช้า"

"ไปทำกับข้าวไงเฮีย ชงกาแฟให้เฮียด้วย ปล่อยแสบก่อนดิ" อ่า ทำให้เฮียตื่นหรอเนี่ย

"ฟ้ายังไม่สว่างเลย จะรีบไปไหนนอนก่อน "

"แสบก็ตื่นแบบนี้ทุกวันอ่ะเฮีย ไหนจะหุงข้าวกวาดบ้านถูบ้าน รอให้ฟ้าสว่างก็ทำไม่ทันไหนจะต้องอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานกับเฮียอีก" กลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว ก่อนไปเรียนต้องทำงานบ้านให้เรียบร้อยก่อน อาหารเช้าต้องจัดไว้บนโต๊ะรอเฮียออกมากินก่อนไปทำงาน

"เป็นชุดเลยนะ เออๆ จะไปทำอะไรก็ไป"

"อารมณ์ดีแล้วใช่ไหม " ดีใจจังเฮียอารมณ์ดีแล้ว ไม่ชอบที่เฮียขึ้นมึงกู แต่ก็เป็นเพราะฉันไม่ต้องโทษใคร รู้อยู่เวลาเฮียโมโหจะเป็นยังไง

"คิดว่าไง ไปรีบทำ จะลุกไปอาบน้ำแล้ว"

"อ้าวเฮียไม่นอนต่อแล้วเหรอ"

"งานเยอะ ต้องไปแต่เช้า "

"ค่ะๆ " สงสัยงานเยอะจริง ปกติเฮียจะตื่นสายกว่านี้ เมื่อคืนกว่าเฮียจะได้นอนก็ยุ่งอยู่กับเรื่องของฉัน เฮ้อ ทำให้เฮียลำบากอีกแล้ว

"ใส่กางเกงขายาวเสื้อแขนยาว แต่งตัวให้มันเรียบร้อย อย่าเอาเศษผ้ามาใส่ให้เห็นอีก"

"จ้าๆ " อย่าได้หวังว่าจะได้แต่งตัวสวยๆ กับเขาเลย อยู่กับเฮียต้องพร้อมลุยตลอด บางครั้งแสบก็อยากสวยบ้างนะเฮีย

-------------------------

"เออๆ เดี๋ยวกูเข้าไปกำลังขับรถข้าวปลากูก็ไม่ได้แดก มึงจะเร่งอะไรกูนักหนาเนี่ย "

"เฮียอ้าปาก "

"มึงก็บอกให้มันรอก่อนกูกำลังไป รถแม่งก็ติดชิบหาย " เฮียอารมณ์เสียแต่เช้า ดีนะที่ฉันทำกับข้าวเสร็จทัน เฮียบอกให้เอาทุกอย่างใส่กล่องไปกินบนรถรวมทั้งกาแฟด้วย เฮียคุยโทรศัพท์กับพี่บอยลูกน้องที่ร้านผ่านหูฟังบลูทูธด้วยขับรถไปด้วยส่วนฉันมีหน้าที่ป้อนข้าวป้อนน้ำ ขนาดวันเสาร์รถยังติดเหมือนวันธรรมดา เมืองกรุงเป็นอย่างนี้ตลอด เวลาไปเรียนฉันถึงเลือกนั่งรถเมล์หรือไม่ก็รถไฟฟ้าแทนการให้เฮียไปส่งยังไงล่ะ

"ขอน้ำหน่อยติดคอ"

"ค่ะๆ " ฉันรีบยื่นขวดน้ำที่มีหลอดให้เฮียทันที

"ทำอะไรกินวะวันนี้ อร่อยดี" ไม่รู้เลยรึไงว่ากินอะไรเข้าไป

"ไก่ผัดพริกอ่อนกับไข่ดาวค่ะ "

"แล้วเอามาเผื่อตัวเองด้วยหรือเปล่า"

"เอามาค่ะ "

"ไอ้บอยเข้าไปเก็บห้องทำงานให้กูด้วย เก็บขวดเหล้าทิ้งให้หมด ดูดฝุ่นด้วยถ้ามึงขยัน เออๆ "

"เอาอีกไหม แสบทำมาเยอะเลยเผื่อกินกลางวันด้วย"

"ป้อนสิ" ดีใจจังวันนี้ทำกับข้าวถูกปากเฮีย ฉันรีบตักข้าวป้อนต่อ จะว่าไปเฮียก็เหมือนเด็กเหมือนกันนะเนี่ย

"มองไร แล้วไม่กินหรือไง "

"เฮียกินก่อนเลย แสบไปกินที่อู่ก็ได้"

"หิวก็กิน กินด้วยกันนี่แหละ "

"ไม่เอาอะ แสบมีของแสบอยู่หลังรถ ไม่อยากแย่งเฮียกิน "

"ตามใจ วันนี้อาจกลับดึกหน่อยนะ เอาการบ้านมาทำหรือเปล่า"

"เอามาค่ะ"

---------------------------

#เฮียยุ

กว่าจะถึงอู่ก็กินข้าวอิ่มพอดี รถก็โคตรติด ไอ้บอยก็โทรเร่งยิกๆ บอกว่ามีลูกค้ามาดูรถ คนเดียวกับเมื่อคืน ชักอยากเห็นหน้าแล้วสิผมประกาศขายรถที่ผมเบื่อลงตลาดสำหรับนักแข่ง ไม่คิดว่าจะมีคนสนใจเพราะราคาที่ตั้งไว้มันค่อนข้างสูงพอควร ขายได้ก็ขาย ขายไม่ได้ก็เก็บเอาไว้ใช้ต่อ

ถ้าไม่ซื้อนะมึงน่าดู ทำกูรีบแทบตายไอ้แสบก็ยังไม่ได้กินข้าวเพราะมัวแต่ป้อนผมมาตลอดทาง

"แสบไปรอในห้องเฮียแล้วก็กินข้าวให้เรียบร้อย " ผมสั่งไอ้แสบเข้าไปรอในห้อง หวังว่าไอ้บอยคงเก็บซากเรียบร้อยแล้ว ทั้งขวดเหล้าซากอะไหล่รถก้นบุหรี่ที่โยนไปทั่ว ขัดหูขัดตาเดี๋ยวไอ้แสบคงจัดการเอง ธรรมดาของผู้ชายงานล้นมือแม่บ้านก็ไม่ได้จ้างมีไอ้แสบนี่แหละที่คอยทำให้ตลอดเพราะรู้ว่าผมไม่ชอบคนขี้จุกจิก

"เฮียหวัดดี ลูกค้ารออยู่ที่รถอะ"

"มึงจัดการห้องทำงานกูหรือยัง"

"เรียบร้อยเฮีย "

"ขยะในถัง"

"เชี้ย ลืม " ผมส่ายหัวก่อนที่จะเดินตามไอ้แสบไปที่ห้องทำงาน พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นว่าคนตัวเล็กกำลังก้มหน้าก้มตาอยู่ตรงถังขยะพอดี ช้าไปแล้วกู

"นี่ใช่ไหมเหตุผลที่ให้แสบแบกหน้าลงไปซื้อถุงยางในเซเว่น" ซากถุงยางใช้แล้วอยู่ในถุงดำที่สวมไว้ในถังขยะ เธอยกขึ้นมาแล้วทำท่าขยะแขยงพร้อมกับโยนถุงดำนั้นลงมากองไว้ตรงหน้าผม

"ไปกินข้าวไป"

"กินไม่ลง ขยะแขยง เป็นโหลก็ไม่พอหรอกเฮียถ้าจะใช้ขนาดนี้ "

"แล้วเป็นอะไร " เห็นท่าทีแบบนี้ผมก็ใจไม่ดี เมื่อวานคงจะอายจริงๆ ผมก็มักง่ายพาผู้หญิงมาไม่เลือกสถานที่ ทำไงได้พยายามไม่ให้ไอ้แสบรู้แต่ก็รู้ มันเคยบอกว่าไม่ชอบให้ผมทำแบบนี้จะเอากับใครทำไมไม่หาที่ดีๆ เคยมีครั้งนึงที่มันเปิดประตูเข้ามาแล้วเจอผมกำลังฟัดพริตตี้ มันไม่คุยกับผมเป็นอาทิตย์ ต้องลงทุนง้อพาไปเที่ยวซื้อของสารพัด ยิ่งกว่าเมียกูอีก ไม่รู้สิ เวลามันไม่คุยกับผม แม่งโคตรอึดอัด

"ทีหลังเอาเองก็ซื้อเอง อย่าใช้แสบไปซื้อของพวกนี้อีก " มันเดินไปนั่งโซฟาจากนั้นก็เปิดถุงหยิบกล่องข้าวออกมาเปิดกิน ไอ้บอยนะไอ้บอย หาเรื่องให้กูอีกจนได้

"โกรธเฮียหรอ"

"แสบไม่อยากยุ่งกับเรื่อพวกนี้ แสบไม่ชอบ เฮียเป็นคนห้ามไม่ให้แสบมีแฟนไม่ให้แสบยุ่งกับเรื่องพวกนี้ แต่เฮียก็ใช้แสบไปซื้อถุงยาง วันนั้นแม่งก็พาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาเอาบนโต๊ะทำงาน แสบบอกแล้วว่าแสบไม่ชอบเฮียก็ยังทำ"

"ขอโทษ เฮียต้องไปทำงานต่อแล้ว เดี๋ยวกลับมาง้อ" ปวดหัวแต่เช้าเรื่องงานไม่เท่าไหร่ เรื่องไอ้แสบนี่งานหนักกูเลย

"เมื่อไหร่ก็ได้เฮีย แสบมันเมื่อไหร่ก็ได้ " ประชดกูเข้าไป เอาวะวันนี้ีรีบลุยงานจะได้รีบมาง้อเด็ก

"กินข้าวเสร็จก็ทำความสะอาดห้องให้ด้วยคุยงานเสร็จเดี๋ยวเฮียรีบมา "

"ก็ต้องทำอยู่แล้วป่ะ " มึงมันรู้ดีตลอด ยิ่งกว่าเมียกูเข้าไปทุกวัน จะว่าไปทุกวันนี้กูก็ยังหาเมียไม่ได้ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เพราะเขาไม่เอากูหรือว่ากูไม่เอาเองวะ เอาสิไม่งั้นถุงยางคงไม่เต็มถังขยะขนาดนี้ แต่ไม่นิยมมีปลอกคออึดอัด

"กินข้าวเสร็จก็รีบทำการบ้านให้เรียบร้อย"

"รู้ "

-------------------------------------

ปึก

"เฮีย "

"กูบอกให้จัดการให้เรียบร้อย มึงนี่มัน" ตบกะโหลกไปสักที

"ขอโทษครับเฮีย "

"ไหนลูกค้ามึง"

"นู่นครับ ใส่แว่นดำยืนหล่ออยู่ตรงนั้นครับ" ผมมองตามมือไอ้บอย มองไกลๆ มันคุ้นๆ ว่ะเหมือนเคยรู้จัก

"หวัดดีครับ ไอ้วายุ"

"ไอ้ เหี้ย นัท"

"ไอ้สัสเต็มยศ เล่นตัวจริงนะมึงกว่าจะออกมาได้" ที่แท้ลูกค้าที่มาติดต่อขอดูรถก็คือไอ้นัทเพื่อนผมเอง ไม่ได้เจอปีกว่าได้ ถึงว่ากวนตีนมาขอดูรถตอนตีหนึ่งตีสอง

"มาเมื่อไหร่วะ"

"เมื่อคืน มาถึงก็มาหามึงนี่แหละ ตามประกาศขายรถมึงมา"

"สนรถกูจริง "

"เออดิวะ"

"ป่ะ ไปนั่งคุยในห้องรับรองก่อน" ผมชวนไอ้นัทเข้ามาคุยต่อในห้องรับรองลูกค้า คงจะยาวและคงไม่ใช่แค่เรื่องรถอย่างเดียว

"ไอ้บอยไปจัดเครื่องดื่มมา"

"ครับเฮีย"

"แต่เช้าเลยเหรอวะ"

"เพื่อนมาทั้งทีคืนนี้ทั้งคืน ยันหว่าง"

---------------------------------

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • อย่าดื้อกับเฮีย   ตอนพิเศษ..4 พ่อบ้านใจแมว/ลูกสาวคนสวย

    3 เดือนต่อมา“ไอ้ยุ ไอ้ยุโว้ยยยย อยู่ไหนวะ กูมาเยี่ยม”“เออๆ ได้ยินแล้ว อยู่นี่ มึงตะโกนเสียงดังทำไมวะ เมียกูหลับอยู่” แกงค์นรกมาเยือนวันนี้มาแค่สองคน ไอ้พายุกับไอ้กรณ์ ดีแล้วที่มากันครบไม่อย่างนั้นปวดหัวแย่ ลำพังแค่รับมือกับอารมณ์ขึ้นลงของเมียก็แย่อยู่แล้ว“แล้วมึงหอบอะไรมาเต็มเลย เมียกูยังไม่คลอด” ในมือของพวกมันมีทั้งกระเช้าอาหารเสริมแล้วก็ผลไม้เยอะแยะเต็มไปหมด“เอามาเยี่ยมมึงนั่นแหละ รับๆ ไป หนัก” ผมยื่นมือไปรับของจากพวกมัน“เยี่ยมอะไรของพวกมึง กูสบายดี”“กูเห็นไม่โผล่หัวไปหาเพื่อนฝูงบ้างเลย ได้กินอะไรบ้างหรือเปล่า หรือว่าโดนเมียใช้จนไม่มีเวลา แล้วนี่มึงทำอะไรอยู่”“ซักผ้า แล้วก็กำลังจะเก็บกวาดบ้านนิดหน่อย” ผมบอกพวกมันก่อนจะเดินนำแขกดอยชวนเข้ามาคุยในบ้าน ต้องเรียกแบบนี้ถึงจะเหมาะกับพวกมันที่สุด อุตส่าห์มาหาถึงบ้านคงไม่พ้นเรื่องเดียว“แดกเหล้ากันเหอะว่ะ เล่นแม่งกลางวันแสกๆ นี่แหละ” ไอ้พายุเอ่ยออกมาก่อนใคร นึกแล้วว่าต้องมีอะไรถึงได้เหาะกันมาถึงนี่“กูยังซักผ้าไม่เสร็จ มึงนั่งแดกกันก่อนเลย เดี๋ยวกูเตรียมอุปกรณ์ให้”“อิจฉาเมียมึงว่ะ ไปเป็นผัวกูสักวันมั้ยไอ้ยุ”“ขนลุกไอ้เชี้ยกรณ์ มึงก็ร

  • อย่าดื้อกับเฮีย   ตอนพิเศษ..3 พ่อบ้านน่ารัก

    4 เดือนต่อมาในวันที่แสงแดดสดใส อากาศสดชื่นเหมือนยืนบนตูดเต่าฉันนั่งสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่สวนข้างบ้าน เก้าอี้ไม้แบบเหยียดยาวพร้อมกับเบาะนุ่มๆ ที่เฮียซื้อมาให้ช่างเหมาะกับการนอนอ่านหนังสือเป็นอย่างมาก หนังสือเกี่ยวกับเด็กๆ และการเริ่มต้นป็นคุณแม่มือใหม่วางกองเป็นตั้ง ฉันนั่งอ่าน นอนอ่าน วนซ้ำไปมาอยู่หลายรอบ ฉันอยากดูแลตัวเล็กให้ดีที่สุดและเตรียมความพร้อมการเป็นคุณแม่เอาไว้ให้พร้อม อย่างน้อยๆ มันก็เป็นความรู้พื้นฐานให้ฉันได้รู้อะไรบ้างเกี่ยวกับการดูแลตัวเล็กเบื้องต้นหกเดือนที่ฉันอุ้มท้อง ไม่มีวันไหนเลยที่ไม่มีความสุข ทุกวันคือความสุข มีเฮียอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจในวันที่ฉันแพ้ท้องหนักจนกินอะไรไม่ได้ คอยนั่งลูบหลังให้เวลาวิ่งไปอาเจียนในห้องน้ำ แม้ว่าจะเช้ามากเฮียก็ยังพยายามถ่างตาขึ้นมานั่งอยู่ข้างๆ ฉัน“แสบส้มตำได้แล้ว กินเลยมั้ย” รู้อะไรมั้ยว่าเฮียไปเข้าคอร์สเรียนอาหารอีสานมา ค่าเรียนแพงแค่ไหนก็สู้เพราะไม่ยอมไปขอสูตรเด็ดจากเจ้ขายส้มตำหน้าปากซอย โคตรขำ ยิ่งอยู่ด้วยเฮียก็ยิ่งทำตัวตลก โคตรเป็นสีสันของลูกกับเมียเลยรู้มั้ย ยอดคุณพ่อของลูก ยอดผัวของน้อง“ยกมาเลยค่ะ แล้วเฮียก็ต้องมานั่งกินกับ

  • อย่าดื้อกับเฮีย   ตอนพิเศษ..2 เบบี๋

    “ถุงยาง ขว้างทิ้งแม่ง”“เฮีย ทิ้งทำไม?” เฮียโยนกล่องถุงยางลงถังขยะ คือเป็นสิบกล่องเลยนะเอาไปบริจาคก็ได้นี่ เดี๋ยวนี้เขารณรงค์เรื่องเพศจะตายไป หรือไม่ก็เอาไปแบ่งพี่บอยหรือไม่ก็ลูกน้องคนอื่นๆ ในสนามก็ได้ เพราะกล่องยังไม่ได้แกะแพ็คเอาไว้อย่างดี...แล้วทำไมฉันต้องเดือดร้อนกับถุงยางพวกนั้นด้วย“ไม่ใช้แล้ว แล้วก็จะไม่ใช้ตลอดไป”“เสียดาย ตั้งเยอะตั้งแยะ”“ไม่ต้องมองกูแบบนั้น ไม่มีใครใส่ไซส์กูได้ นอกจากไอ้กรณ์กับไอ้พายุ”“เคยเอาออกมาวัดกันหรอเฮีย”“เออ”“หน้าแดงทำไม ทำเป็นอาย” เปล่าสักหน่อย แค่ตกใจว่าพวกเฮียๆ ไม่มีอะไรเล่นกันแล้วหรือไง ถึงได้ควักไอ้นั่นออกมาวัดกัน โอ๊ย เห็นภาพเลย“แสบจ๋า มีลูกให้เฮียเร็วๆ นะ” เวลาอ้อนก็อ้อนซะจนใจระทวยเลยนะ ฉันก็อยากมีไม่ใช่ไม่อยาก คิดถึงตัวเล็กที่ต้องจากไปทุกวัน บางครั้งก็สะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึกแล้วร้องไห้ ลำบากเฮียทุกครั้งมันพาลทำให้เฮียนอนไม่หลับไปด้วย“ก็อยากมีเร็วๆ เหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าเขาจะมาเมื่อไหร่”“เดี๋ยวเขาก็มา มีแม่กับพ่อที่น่ารักรอเขาแบบนี้ อีกไม่นานเขาต้องมาแน่นอน” อบอุ่นจังเลย ฉันปีนขึ้นอกเฮียแล้วเอาหน้าแนบซุกไว้ นอนนิ่งอยู่แบบนั้น มันทำให้รู้สึ

  • อย่าดื้อกับเฮีย   ตอนพิเศษ..1 เจ้าสาวคนงาม

    1 ปีผ่านไป“ขันหมากมาแล้วแก”“ไหนๆ โห ดูเพื่อนเจ้าบ่าวแต่ละคนดิ โคตรหล่อ เห็นแล้วอยากเสียตัวเลยอะ” ลำไยชะนีทั้งสองนางมาก เพื่อนเจ้าสาวของฉันมีแค่สองคนนี้นี่แหละ หนูแหวนกับแตงโม ก่อนวันงานก็มีสองนางนี่แหละที่ช่วยเตรียมนู่นจัดนี่อยู่ตลอด เพื่อนน้อยแต่ชัวร์ ถ้าไม่ได้สองคนนี้ฉันก็แย่เหมือนกัน หลายเรื่องที่คาดไม่ถึงก็มีสองคนนี้นี่แหละที่คอยซับพอร์ตอยู่ข้างหลังตลอดเวลา เรียนจบแต่ความเป็นเพื่อนก็ยังไม่จบนี่เนอะ“เสือทั้งนั้น ชอบแบบนี้กันเหรอ” ตัดเฮียทามไปเพราะเฮียทามคนรักเมีย บูชาเมียเหนือสิ่งอื่นใด คนต่อไปคือเฮียที่จะต้องอยู่ในโอวาทเมีย ส่วนพี่นัท เฮียพายุ แล้วก็เฮียกรณ์ยังเรื่อยๆ กันอยู่ไม่รู้ว่าจะเหนื่อยเมื่อไหร่“ก็ไม่นะ แต่หล่อ อยากได้” หนูแหวนทำไมไม่รักษาภาพพจน์เอาไว้บ้างเลย แตงโมก็เหมือนกัน เพื่อนเฮียแต่ละคนร้ายๆ ทั้งนั้น ไม่เอาหรอกฉันไม่สนับสนุนเด็ดขาดกลัวเพื่อนร้องไห้ขี้มูกโป่ง“โดยเฉพาะ พี่คนนั้นอะ” แตงโมใช้นิ้วชี้ไปที่เฮียกรณ์ อื้ม นั่นมันอธิการบดีมหาวิทยาลัยเก่าของเราเชียวนะ ความหล่อไม่ต้องพูดถึงบอกเลยเพื่อนเฮียเด็ดทุกคน โดยเฉพาะเฮีย งานอวยผัวตัวเองก็มา“เขามองมาด้วยแตงโม” ฉันว่า

  • อย่าดื้อกับเฮีย   Chapter.33 ผิดแผน แต่งงานกันนะ

    นี่มันบ้าชัดๆ คืออะไร ทำไม?"เฮียขอโทษว่ะลืมว่าวันนี้มีงานที่สนาม ถ้าไม่มาคงน่าเกลียด""ไม่เป็นไรค่ะ เอาไว้วันอื่นก็ได้ " รู้อะไรมั้ย ฉันใช้เวลาแต่งหน้าแต่งตัวนานมาก เลือกชุดเกือบชั่วโมง แต่งหน้าเก็บรายละเอียดกว่าจะเนียนกว่าจะเป๊ะเกือบสามชั่วโมง สุดท้ายเฮียพากลับมาที่สนามเพราะลืมว่านัดเพื่อนเอาไว้เพื่อนที่ว่าคือนักธุรกิจจากต่างชาติ เมื่อครั้งที่เฮียไปรับรางวัลเคยคุยตกลงกันไว้ว่าจะมาเยี่ยมชมสนามของเฮีย แล้วดันเป็นวันนี้ แต่ก็ไม่เป็นไรฉันชอบดูแข่งรถอยู่แล้ว เสียอารมณ์ก็ตรงความขี้ลืมของเฮียนี่แหละ มาลืมอะไรวันนี้ ข้างสนามแอร์ก็ไม่มีแต่ยังดีที่ตะวันตกดินแล้วอากาศไม่ร้อนเท่าไหร่ แต่เหงื่อก็ออกนั่นแหละโบกครีมกับรองพื้นมาแน่นขนาดนี้ ลงทุนเปิดคลิปโมโม่พาเพลินเลยนะเออ"แสบ""หือ ""ไม่โกรธเฮียนะ ""ไม่โกรธค่ะ แต่แสบอยากเปลี่ยนชุด""ชุดนี้แหละ สวย" ได้ยินแบบนี้ก็อดทนต่อไปเพราะผู้ชายบอกว่าสวย มีฉันนี่แหละที่สวยจัดเต็มอยู่คนเดียว คนอื่นแต่งตัวสบายๆ หน้าสดโนคิ้วก็มี ตัดภาพมาที่อีเยอะยอมทนเพื่อผัวเพราะผัวชมว่าสวย ยิ้มอ่อนแล้วไปต่อ เครื่องสำอางแพงกลัวไร ล้างแต่ละทีก็เกือบตาย"หิวแล้วอะ แสบไปรอที่ออ

  • อย่าดื้อกับเฮีย   Chapter.32 จับมือไว้แล้วไปด้วยกัน

    ประเทศไทยโรงพยาบาลห้องปลอดเชื้อพอเครื่องลงผมก็ตรงดิ่งไปที่โรงพยาบาลทันที พยายามเข้มแข็ง แต่ก็ยังทำได้ไม่มากพอเพราะใบหน้าของเธอลอยเข้ามาในหัวอยู่ตลอดเวลา และที่สำคัญตัวเล็กที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเราไม่อยู่แล้ว เขาไม่ใช่ความผิดพลาดแต่เป็นความตั้งใจ ผมรักทั้งสองคนมาก รักมากกว่าชีวิตของตัวเองด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าตอนนี้ลูกจะไม่อยู่แล้วก็ตาม คำนี้ตอกย้ำผมซ้ำๆ จนบางครั้งก็เผลอร้องไห้ออกมา แล้วคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงล่ะ เธอจะแย่แค่ไหน"แสบ เฮียมาแล้วนะ เฮียอยู่ตรงนี้ คนดีของเฮีย " ผมนั่งกุมมือเล็กอยู่ข้างเตียง พยายามทะนุถนอมเธอให้เบาที่สุดเพราะผมไม่อยากให้เธอเจ็บไปมากกว่านี้ เตือนสติอยู่ทุกครั้งว่านี่คือเรื่องจริง วันก่อนเรายังมีความสุขด้วยกันอยู่เลย รอยยิ้มของเธอเสียงหัวเราะและน้ำเสียงที่ชอบออดอ้อน ผมไม่น่าไปเลย น่าจะอยู่กับเธอ ได้แต่พูดคำว่าขอโทษอยู่แบบนั้นซ้ำๆ หมอเจ้าของเคสบอกว่าทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้ว"แสบ เฮียขอโทษ " เวลานี้ผมควรจะออกไปได้แล้ว ห้องปลอดเชื้อจำกัดเวลาในการเยี่ยม ไม่มีใครห้ามผมเพราะคนที่นอนอยู่บนเตียงคือเมีย ผมจะไม่ยอมทิ้งเธอไปไหนอีกเด็ดขาดจะรออยู่ตรงนี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status