LOGINตอนพิเศษ ครอบครัว ณ บ้านซันเดย์ “อุแว๊ๆ อุแว๊ๆ” เสียงเด็กดังขึ้นอีกครั้งในรอบหนึ่งปีที่ผ่านมา...เป็นเด็กทารกเพศหญิงชื่อว่า “ใบข้าว” ลูกสาวคนสุดท้องของซันเดย์หลังจากตอนนั้นคุณพ่อสุดหล่อได้หมายมั่นเอาไว้ว่าจะมีน้องให้ลูกชายฝาแฝดของเขาในที่สุดเขาก็ทำมันได้สำเร็จ “ไอ้ซันกูว่ามึงเบาๆ หน่อยก็ได้มีลูกท
“ลูกมึงร้องทำไมวะ” “คงหิวแล้วแหล่ะส่วนผมมึงเห็นหน้าหลานก็กับกันไปได้แล้วกวนเวลาการพักผ่อนเมียกู” ผมบอกพวกมัน “เออพวกกูอยู่เล่นกับหลานแป๊บนึงเดี๋ยวก็จะกลับแล้วเนี้ย” “ไอ้ซันพวกกูดีใจกับมึงด้วยจริงๆ นะเว้ยที่ได้มีครอบครัวที่อบอุ้นแบบนี้...” “เออกูรู้เดี๋ยวสักวันพวกมึงก็มีเหมือนกู” “ของกูคงอีกนาน.
ตอนพิเศษวันคลอด ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เก้าเดือนต่อมา อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ เสียงเด็กทารกเพศชายร้องดังขึ้นทำให้ผู้เป็นพ่อดีใจจนน้ำตาลที่กั้นมันเอาไว้ไหลออกมาด้วยความดีใจเขามองไปที่ภรรยาด้วยสายตาที่สื่อความหมายด้วยความรักและห่วงใยแล้วมองไปยังเด็กทารกเพศชายทั้งสองคน.... “ยินดีด้วยนะครับคุ
“จ้าพ่อกับแม่ก็รักลูกกับหลายยายมากๆเลย” แม่บอกฉันพร้อมกับยื่นมือมาลูบที่หน้าท้องของฉันเบาๆ “ตาด้วยตาก็รักลูกกับหลานมากเหมือนกัน” พ่อบอกฉันพร้อมกับลูบหน้าท้องฉันเบาๆ ทางด้านเจ้าบ่าว ซันเดย์ที่อยู่ในชุดสูทสีขาวสะอาดตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการผ่านประตูเงินประตูทองตามธรรมเนียมไทยโดยมีคนที่อยู่หน้าประ
“อ๊าาาห์...ทะ...ที่รักเค้าไม่ไหวแล้วเอาจริงแล้วนะ” พูดจบไม่ฟังคำตอบของร่างบ้างสะโพกหนาก็ตอกอัดเข้ากลางใจสวยอย่างรวดเร็วย้ำๆ “อะ...อะ...อ๊าห์...สะ...เสียวจัง” ข้าวหอมพูดพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างคล้องคอซันเดย์ไว้แน่น “อื้มมห์..ทะ...ที่รักทำแบบนี้เค้าจะเสร็จเอานะ...” ซันเดย์พูดพร้อมกับมองไปที่ข้าวหอมท
ตอนพิเศษวันแต่งงาน!! "จะเอาชุดนี้แล้ว! " "ไม่เอา...เลือกใหม่มันสั้นไป!" และนี้คือเสียงที่ฉันได้ยินมาตลอดหนึ่งชั่วโมงที่เลือกชุดแต่งงานกันจากรูปภาพที่ร้านส่งมาให้เลือก...และเสียงนี้ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนเสียงนายซันเดย์ยังไงละ "งั้นเอาชุดนี้! " ฉันชี้ไปที่อีกชุดที่อยู่ใกล้ๆด้วยความหงุดหงิด " อืมมมม!
(เวล ) กระผมนายเวลสุดหล่อคนเดิมขอรับ ตอนนี้ผมอยู่ที่คอนโดไอ้แฝด...พร้อมพ่องเพื่อนของกระโผม... Rrrrrrrrrrrrrrrr. (เสียงโทรศัพท์ เวล ) " เออ ! ว่าไงครับคุณชายร้อยวันพันปีไท่เคยโทรหากระผมแล้ววันนี้นึกพิศวาสอะไรกระผมล่ะครับเนี้ยไอ้คุณชาย ! " ผมกระแนะกระแหนมันเพราะปกติจะเป็นพวกผมที่โทรหามันตลอดวันนี้
ตอนที่ 23 ไปร์คือใคร ? " โหล..." ฉันรับสายใครก็ไม่รู้เบอร์ไม่คุ้นเลยอะ... "(โหล...ข้าวจำพี่ได้ไหม ?) " เสียงคุ้นๆ เหมือนจะรู้จักแหะ...มันก็แค่เหมือน... 😜 "เอ่อ...ขอโทษนะค่ะ...จำไม่ได้อะค่ะ T_T" "( น่าน้อยใจจัง.." เสียงคุ้นจริงๆนะเนี้ย...แต่ก็จำไม่ได้อะ) "ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครค่ะเนี้ย ถ้าไม่บอกฉ
ตอนที่ 22 หมาป่ากับกระต่าย (ข้าวหอม) นายซันคิดอะไรอยู่นะถึงจะไปทานข้าวกันที่ห้อง น่าสงสัย? แต่ช่างมันเหอะจะกินที่ไหนมันก็เหมือนกันแหละ คอนโด (ซันเดย์) " ถึงแล้ว! หึ " ยิ้มอะไรของเขา? " อืม...ว่าแต่นายยิ้มอะไรของนายบ้าหรือเปล่าเนี้ย! " " ยิ้มบ้าอะไรของป้า! ฉันบอกว่าไม่ได้ยิ้มก็ไม่ได้ยิ้มดิ! " แ
' คิดหรอว่าคนอย่างฉันจะกลัวคำขู่เด็กอย่างแก...ไอ้โง่! ' ' หึ...แค่คำขู่งั้นหรอก็ลองดูถ้าข้าวเป็นอะไรไปแล้วเธอจะรู้ว่า ' นรกเป็นยังไง! ' ปัจจุบัน.... " มึงหมายความว่ายังไงวะ " ไอ้ตูน " เอาน่าพวกมึงอย่าพึ่งรู้เลยมึงรู้แค่ว่าถ้าผู้หญิงคนนั้นทำให้ข้าวเจ็บละก็ผู้หญิงคนนั้นจะได้เห็นนรกแน่ๆ " ผมบอกพวกม

![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





