Se connecter'ข้าวหอม'ซึ่งโคตรขี้เหร่ ใส่แว่นโคตรหนา ถักผมเปียสองข้าง เชยๆ ไม่สวยอะไรเลย ( ถ้าถอดแว่นหนาๆออกจะเป็นคนที่โคตรน่ารักมากเลย) แต่โชคโคตรดีที่เธอได้สามีที่เป็นถึงหนุ่มฮอตของมหาลัย ซึ่งก็คือ 'ซันเดย์'
Voir plusตอนพิเศษ ครอบครัว ณ บ้านซันเดย์ “อุแว๊ๆ อุแว๊ๆ” เสียงเด็กดังขึ้นอีกครั้งในรอบหนึ่งปีที่ผ่านมา...เป็นเด็กทารกเพศหญิงชื่อว่า “ใบข้าว” ลูกสาวคนสุดท้องของซันเดย์หลังจากตอนนั้นคุณพ่อสุดหล่อได้หมายมั่นเอาไว้ว่าจะมีน้องให้ลูกชายฝาแฝดของเขาในที่สุดเขาก็ทำมันได้สำเร็จ “ไอ้ซันกูว่ามึงเบาๆ หน่อยก็ได้มีลูกท
“ลูกมึงร้องทำไมวะ” “คงหิวแล้วแหล่ะส่วนผมมึงเห็นหน้าหลานก็กับกันไปได้แล้วกวนเวลาการพักผ่อนเมียกู” ผมบอกพวกมัน “เออพวกกูอยู่เล่นกับหลานแป๊บนึงเดี๋ยวก็จะกลับแล้วเนี้ย” “ไอ้ซันพวกกูดีใจกับมึงด้วยจริงๆ นะเว้ยที่ได้มีครอบครัวที่อบอุ้นแบบนี้...” “เออกูรู้เดี๋ยวสักวันพวกมึงก็มีเหมือนกู” “ของกูคงอีกนาน.
ตอนพิเศษวันคลอด ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เก้าเดือนต่อมา อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ เสียงเด็กทารกเพศชายร้องดังขึ้นทำให้ผู้เป็นพ่อดีใจจนน้ำตาลที่กั้นมันเอาไว้ไหลออกมาด้วยความดีใจเขามองไปที่ภรรยาด้วยสายตาที่สื่อความหมายด้วยความรักและห่วงใยแล้วมองไปยังเด็กทารกเพศชายทั้งสองคน.... “ยินดีด้วยนะครับคุ
“จ้าพ่อกับแม่ก็รักลูกกับหลายยายมากๆเลย” แม่บอกฉันพร้อมกับยื่นมือมาลูบที่หน้าท้องของฉันเบาๆ “ตาด้วยตาก็รักลูกกับหลานมากเหมือนกัน” พ่อบอกฉันพร้อมกับลูบหน้าท้องฉันเบาๆ ทางด้านเจ้าบ่าว ซันเดย์ที่อยู่ในชุดสูทสีขาวสะอาดตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการผ่านประตูเงินประตูทองตามธรรมเนียมไทยโดยมีคนที่อยู่หน้าประ
"ก็แน่สิ...ก็เมียกูไม่สนใจมึงนิมึงเลยแย่งไม่ได้ " ผมบอกมัน " ครับเรื่องนั้นผมรู้ว่า...ข้าวหอมไม่เคยคิดกับผมเกินเพื่อนเลย...ผมรู้ครับพี่" ทำไมต้องพูดเหมือนจะร้องไห้ด้วยวะ " เออดีแล้วที่ไม่คิดจะแย่ง... อีก" ผมบอกมันเอาจริงๆ ผมก็ไม่ได้เกลียดอะไรมันจริงๆ หรอกผมก็ยังเห็นมันเป็นน้องคนหนึ่งผมเข้าใจนะว่า
" กูสัญญาว่าครั้งสุดท้าย...." ถุงผมจะพูดแบบนั้นออกไปแต่ทำไมความรู้สึกของผมมันยังไม่เปลี่ยนไปเลย...ผมแค่ขอเวลา...แค่เวลา " เอาน่าไอ้เดลให้เวลามันหน่อย...ไอ้วีที่พวกกูพูดพวกกูหวังดีกูว่ามึงน่าจะลองเปิดใจกับใครสักคน...มันอาจจะช่วยมึงได้ " ไอ้ซี " (เงียบ) " ไอ้ซีกูพยายามแล้วแต่กูจัดการกับความรู้สึกนี้
ตอนที่ 32 ซาตานลงทัณฑ์ "เออมึงได้สนุกแน่ไอ้โอ๊ต" หลังจากที่ผมมองไอ้ผู้ชายที่คุยกับพี่เนยถูกลากเข้าไปหลังร้านพวกผมก็เดินตามไปทันทีน่าแปลกมาหลังร้านไม่มีคนเลยสักนิด...แถมก่อนจะถึงหลังร้านมีป้ายตัวหนังสือตัวใหญ่ๆ เขียนไว้ว่า 'พื้นที่อัตรายเข้ามาอาจตายได้! ' ตัวอย่างใหญ่ผมก็รับรู้ได้ทันทีว่าเพราะอะไรพ
ตอน31 เกมของซาตาน... หลังจากที่ผมพาพี่เนยออกมาจากมหาลัยแล้วผมก็พาพี่เขามาที่คอนโดผมแน่นอนมันไม่ใช่ห้องผมแน่ๆ ...ไม่มีวันด้วย... “ไอ้วีมึงเอาจริงหรอวะ” ไอ้ตูนมันถามผม “เออ!” ผมบอกมัน “แต่กูว่าแค่ขู่ให้พี่เขากลัวเฉยๆ ก็ได้เว้ย” ไอ้ซีครับ แค่ขู่หรอไม่ผมไม่ทำ “แค่นั้นมันไม่พอหรอกกับแผนชั่วๆ ของผู้ห