LOGIN“ฮึก ฮึก จ จร
หนังสดเหรอ? นี้พวกเขากำลังจะทำอะไรในที่ที่มีคนเดินไปเดินมาเยอะแบบนี้เนี่ย“เธอคงจะเป็นตัวเมียของเจ้าเคแกนใช่ไหมแล้วก็แลคติสด้วย” ชายตรงหน้าที่มีใบหน้าเจ้าเล่ห์แต่มีเสน่ห์แปลกๆ หันมาถามหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังแสดงสีหน้าให้ตกใจเหมือนจอของแปลกต่อหน้าเขาอยู่จนน่าแกล้ง“ (_ _) (-_-) (_ _) ”เราดังขนาดนั้นเลยเหรอ“หลงทางใช่ไหม ไปกับพวกเราหรือเปล่าเราสองคนไปส่งเธอได้นะ อ่อจริงสิข้าชื่อออสติน”“เอ่อ คือไม่ดีกว่าคะ พี่บอกว่าไม่ให้ตามคนอื่นๆ ไปนะ”“ไม่เป็นไรหรอกเราสองคนรู้สักสองคนนั้นดีเลยใช่ไหมซาน่า นางก็รู้จักเคแกนนะอีธานด้วยแล้วก็สนิทกันมากๆ เลยด้วยไม่เป็นไรหรอก” ออสตินเน้นตรงคำว่ามากๆ จนอลิสต้องมองหน้าของหญิงสาวที่เธอพึ่งจะรู้จักคงจะไม่ใช่ว่าเป็นผู้หญิงที่พวกนั้นเคยกินหรอกนะ“ไม่เป็นไรค่ะ”“อลิส!! มาอยู่ที่นี่เองหายไปไหนมานะพวกเราหาแทบแย่ดีนะที่สีผมอลิสเด่นมากเลยนะ”แลคติสกับเคแกนแหวกฝูงชนเดินเข้ามาพอดีกับที่ออสตินกำลังยื่นมือมาจับแ
เมื่อเดินออกมาก็จะเห็นเป็นสาวใช้กับพ่อบ้านไม่กี่คนที่มีน้อยนิดมาตั้งโต๊ะแจกอาหารและร่วมงานเทศกาลเหมือนกับคนอื่นๆ ที่เดินไปเดินมากันเต็มพื้นที่ไม่หมด คนอื่นที่เดินไปเดินมาต่างหันมามองที่ร่างบางด้วยความสนใจเมื่อได้กลิ่นบางอย่างจากร่างเล็กแต่คนที่มองอยู่ก็ต้องหันไปทางอื่นเมื่อเห็นสีหน้าอาฆาตของชายทั้งสองคนที่ยืนคนละข้างมองมาทางคนอื่นๆ“ว้าว คนเยอะแยะเลยนะ” (*0*)“ใช่ไหมล่ะ วันนี้อลิสจะได้เดินเล่นในงานเทศกาลทุกทีเลยนะแต่ถ้าเหนื่อยก็พักนะ” แลคติสหันมาพูดด้วยสีหน้าเป็นห่วง “แล้วห้ามเดินไปที่อื่นที่ไม่มีพวกเราสองคนอยู่ด้วยนะมันอันตราย”“อืมๆ อลิสจะเชื่อฟังเราไปกันเถอะ”อลิสที่กำลังตื่นเต้นเพราะไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เจอแต่เรื่องแปลกตาเทศกาลมีทั้งสัตว์และคนหรือครึ่งสัตว์ต่างเดินกันไปมาเหมือนอยู่ในสวนสนุกก็ว่าได้ บ้านแต่ละหลังมีป้ายสี่เหลี่ยมที่เห็นได้ตามงานวัดทั่วไปมีผู้คนเดินกันไปมา และมีการแสดงจากเหล่าผู้หญิงทั้งหลายที่นุ่งน้อยห่มน้อยก
“ฮึก ฮึก จ จริงด้วยนะไม่รู้ทำไมเดียวนี้หนูชอบร้องไห้แบบก็ทำตัวไร้สาระบ่อยๆ หนูขอโทษนะ” (Y-Y)“งั้นเอาเป็นว่าวันนี้เราจะทำอาหารกันเนอะ เอาอาหารที่อลิสเคยกินดีไหมอีกอย่างนี้ก็ใกล้เข้าเทศการแล้วด้วยก็ถือว่าทำแจกเลยก็ดีเหมือนกันนะ” แลคติสเดินเข้ามายิ้มให้ด้วยใบหน้าอบอุ่นจนทำให้หญิงสาวต้องทำหน้างงว่าเทศกาลอะไร “เทศกาล?”“เทศกาลประจำปีนะจะมีการรวมตัวกันของปีที่อยู่ในช่วงนี้เป็นเหมือนงานเทศกาลในช่วงติดสัตนั่นแหละแต่เปลี่ยนมาจัดและจแกอาหารให้กับเด็กๆ แทนในช่วงกลางวันส่วนกลางคืนจะจัดเป็นงานเลี้ยงกลางคืนจะเต็มไปด้วยแสงไฟมากมายเต็มถนนและผู้คนก็จะมาพูดคุยกันและกินเลี้ยงกันเป็นปกตินะ” เคแกนพูด“งานจะจัดขึ้นเมื่อไรเหรอคะ”“อืม น่าจะอีกสองวันนะ”“อันที่จริงงานนี้จะมีผู้คนมาเดินเล่นสนุกๆ กันในช่วงเช้าและมีการแสดงด้วยนะมีอาหารและเครืองดื่มจากทุกๆ ที่เลยล่ะส่วนกลางคืนก็ตามที่เคแกนบอกนั่นแหละนะแต่อีกนัยหนึ่งก็
“ขอทำกระแทกแรงกว่านี้นะ อีกนิดเจ้าก็ได้พักแล้วอีกรูปเดียว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าและแตกพร่าก่อนที่เคแกนจะจับมือทั้งสองข้าให้อยู่ติดกันก่อนที่จะชูขึ้นเหนือหัวจนอีกฝ่ายไปไหนไม่ได้แล้วพลักให้ร่างเล็กนอนลงไปทั้งอย่างนั้น“อะ อะไรนะ อ๊า อ๊ะๆๆ กรี๊ดดด!!”อลิสร้องทันทีที่ถูกจับจนไปไหนไม่แล้วขาทั้งสองข้าเกาะหลังของอีกฝ่ายแน่นเพื่อระบายอารมณ์ เจ้าตัวทำหน้าที่อัดกระหน่ำอย่างหนักหน่วงจนร่างเล็กถึงกับร้องไห้ออกมาจนต้องเงยหน้าขึ้นสูงเพราะหัวของเธออยู่ปลายเตียงและเมื่อเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นเป็นแลคติสที่กำลังถ่ายรูปที่เธอถูกจัดการจนตัวโยกเพราะตอนนี้ทั้งสองคนเห็นคือใบหน้าของหญิงสาวที่มีครบน้ำตา ริมฝีปากอ้าออกกว้างเพื่อส่งเสียงร้องดวงตาอ้อนวอนของให้หยุดเสียงหนักๆ ตอนที่เขากระแทกจนเตียงสั่นไปมา เคแกนที่กำลังกันกรามตัวเองจนปูดไปถึงลำคอกำลังสั่นไปมาเพราะมันไม่ได้ที่ร่างเล็กกำลังจะเสร็จจนเขาต้องอัดเพราะช่องทางหดเกร็งจนบีบรัดเขาแน่น จนเขาต้องใช้แรงในการขยับมากขึ้นไปอีกไม่นานหลัง
“คะ บอกมาเถอะค่ะ”“ปกติตัวผู้มักจะคิดถึงตัวเมียแต่ก่อนสามีของก็เคยไปสงครามข้าเห็นว่าตัวเมียคนอื่นๆ เอ่อ เมียมักจะส่งของสำคัญไปให้กับสามีแทนใจนะเจ้าคะ”“คะ บอกมาเลยค่ะว่าคืออะไรหนูจะได้ไปเตรียม” อลิสตาโตทันทีดวงตาเปล่งประกายสดใสเหมือนเจอของเล่นใหม่ แต่พ่อบ้านกับสาวใช้ก็ยังไม่กล้าพูดอะไรออกมา“มันคือ…”“ทำไมมาอยู่ที่นี่กัน ไม่ไปทำงานหรือยังไง”พูดไม่ทันจบเสียงของเคแกนจากด้านหลังก็ดังขึ้นทำให้ทั้งคู่รีบเดินกลับไปทำงานของตัวเองทันทีจนอลิสต้องมองตาไปทางสามีของนางทั้งสองคนที่มาพร้อมกับใครก็ไม่รู้อีกหนึ่งคน แลคติสเดินเข้ามาจูบที่แก้มของเธอเหมือนกับเคแกนที่ทำแบบนั้นเช่นเดียวกันตัวของอลิสในสายตาของพวกเขาตอนนี้คือเจ้าก้อนกลมที่มีผ้าห่มคลุมจนเป็นก้อนนั่งอยู่ที่โซฟาเท่านั้น แขกอีกคนที่เธอยังไม่เคยเจอหันมายิ้มให้อย่างเป็นมิตร“ไงสาวน้อย ข้าชื่อไคยนะยินดีที่ได้รู้จักเจ้า” ไคยเดินมานั่งตรงข้า
ปั่กๆๆๆๆตับ!! ๆๆๆ“จะมาเพราะเรื่องที่พูดไปเมื่อเช้าใช่หรือเปล่า ดูเหมือนตัวเมียของเจ้าจะขี้อายนะ” ชายผมสีน้ำตาลแดงพูดขึ้นพร้อมกับเอาของเล่นสั่นไปติดที่เนื้อน้อยๆ ใกล้ๆ รูฉ่ำที่ถูกกระแทกไม่หยุด“เมื่อคืน นายบอกว่ามีคนอยากได้นาง” เคแกนนั่งมองตัวเมียที่ขยับไปมาด้วยสายตาเย็นชา“ใช่ เสียงนางร้องหวานมากเลยนะจนพวกเรามีอารมณ์กันหมดเลย นายก็รู้นิว่าบางคนหูดีแค่ไหนเสียงนางฟังดูทรมานมากเลยนะอีธานกับเชียสต์เล่นนางแรงไปหรือเปล่า” ชาตร์พูดขึ้นพร้อมเดินมากับตัวเมียอีกตัวที่ถูกมัดมือเอาไว้ที่หลัง“เลิกพูดถึงเมียคนอื่นสักที นางไม่ชอบ”“เมียของนายขี้อายนะ ไม่คิดว่าของเล่นที่เอาไปแค่นั้นจะทำให้นางร้องทรมานแบบนั้นเลยร่างกายมนุษย์นี้อ่อนแอจริง” ลาสพูดขึ้นจนตัวผู้อีกสามคนที่กำลังเล่นอยู่กับร่างของตัวเมียถึงกับหันมามองด้วยความสนใจ “มนุษย์เหรอ เสียงร้องนั้นเป็นเสียงมนุษย์เมียของนายเหรอเคแกน หามาจาไหนเนี่ย”







