Romane von ราตรีสีรุ้ง

“ขอทำกระแทกแรงกว่านี้นะ อีกนิดเจ้าก็ได้พักแล้วอีกรูปเดียว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าและแตกพร่าก่อนที่เคแกนจะจับมือทั้งสองข้าให้อยู่ติดกันก่อนที่จะชูขึ้นเหนือหัวจนอีกฝ่ายไปไหนไม่ได้แล้วพลักให้ร่างเล็กนอนลงไปทั้งอย่างนั้น“อะ อะไรนะ อ๊า อ๊ะๆๆ กรี๊ดดด!!”อลิสร้องทันทีที่ถูกจับจนไปไหนไม่แล้วขาทั้งสองข้าเกาะหลังของอีกฝ่ายแน่นเพื่อระบายอารมณ์ เจ้าตัวทำหน้าที่อัดกระหน่ำอย่างหนักหน่วงจนร่างเล็กถึงกับร้องไห้ออกมาจนต้องเงยหน้าขึ้นสูงเพราะหัวของเธออยู่ปลายเตียงและเมื่อเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นเป็นแลคติสที่กำลังถ่ายรูปที่เธอถูกจัดการจนตัวโยกเพราะตอนนี้ทั้งสองคนเห็นคือใบหน้าของหญิงสาวที่มีครบน้ำตา ริมฝีปากอ้าออกกว้างเพื่อส่งเสียงร้องดวงตาอ้อนวอนของให้หยุดเสียงหนักๆ ตอนที่เขากระแทกจนเตียงสั่นไปมา เคแกนที่กำลังกันกรามตัวเองจนปูดไปถึงลำคอกำลังสั่นไปมาเพราะมันไม่ได้ที่ร่างเล็กกำลังจะเสร็จจนเขาต้องอัดเพราะช่องทางหดเกร็งจนบีบรัดเขาแน่น จนเขาต้องใช้แรงในการขยับมากขึ้นไปอีกไม่นานหลัง

“คะ บอกมาเถอะค่ะ”“ปกติตัวผู้มักจะคิดถึงตัวเมียแต่ก่อนสามีของก็เคยไปสงครามข้าเห็นว่าตัวเมียคนอื่นๆ เอ่อ เมียมักจะส่งของสำคัญไปให้กับสามีแทนใจนะเจ้าคะ”“คะ บอกมาเลยค่ะว่าคืออะไรหนูจะได้ไปเตรียม” อลิสตาโตทันทีดวงตาเปล่งประกายสดใสเหมือนเจอของเล่นใหม่ แต่พ่อบ้านกับสาวใช้ก็ยังไม่กล้าพูดอะไรออกมา“มันคือ…”“ทำไมมาอยู่ที่นี่กัน ไม่ไปทำงานหรือยังไง”พูดไม่ทันจบเสียงของเคแกนจากด้านหลังก็ดังขึ้นทำให้ทั้งคู่รีบเดินกลับไปทำงานของตัวเองทันทีจนอลิสต้องมองตาไปทางสามีของนางทั้งสองคนที่มาพร้อมกับใครก็ไม่รู้อีกหนึ่งคน แลคติสเดินเข้ามาจูบที่แก้มของเธอเหมือนกับเคแกนที่ทำแบบนั้นเช่นเดียวกันตัวของอลิสในสายตาของพวกเขาตอนนี้คือเจ้าก้อนกลมที่มีผ้าห่มคลุมจนเป็นก้อนนั่งอยู่ที่โซฟาเท่านั้น แขกอีกคนที่เธอยังไม่เคยเจอหันมายิ้มให้อย่างเป็นมิตร“ไงสาวน้อย ข้าชื่อไคยนะยินดีที่ได้รู้จักเจ้า” ไคยเดินมานั่งตรงข้า

ปั่กๆๆๆๆตับ!! ๆๆๆ“จะมาเพราะเรื่องที่พูดไปเมื่อเช้าใช่หรือเปล่า ดูเหมือนตัวเมียของเจ้าจะขี้อายนะ” ชายผมสีน้ำตาลแดงพูดขึ้นพร้อมกับเอาของเล่นสั่นไปติดที่เนื้อน้อยๆ ใกล้ๆ รูฉ่ำที่ถูกกระแทกไม่หยุด“เมื่อคืน นายบอกว่ามีคนอยากได้นาง” เคแกนนั่งมองตัวเมียที่ขยับไปมาด้วยสายตาเย็นชา“ใช่ เสียงนางร้องหวานมากเลยนะจนพวกเรามีอารมณ์กันหมดเลย นายก็รู้นิว่าบางคนหูดีแค่ไหนเสียงนางฟังดูทรมานมากเลยนะอีธานกับเชียสต์เล่นนางแรงไปหรือเปล่า” ชาตร์พูดขึ้นพร้อมเดินมากับตัวเมียอีกตัวที่ถูกมัดมือเอาไว้ที่หลัง“เลิกพูดถึงเมียคนอื่นสักที นางไม่ชอบ”“เมียของนายขี้อายนะ ไม่คิดว่าของเล่นที่เอาไปแค่นั้นจะทำให้นางร้องทรมานแบบนั้นเลยร่างกายมนุษย์นี้อ่อนแอจริง” ลาสพูดขึ้นจนตัวผู้อีกสามคนที่กำลังเล่นอยู่กับร่างของตัวเมียถึงกับหันมามองด้วยความสนใจ “มนุษย์เหรอ เสียงร้องนั้นเป็นเสียงมนุษย์เมียของนายเหรอเคแกน หามาจาไหนเนี่ย”

เมื่อเดินเข้ามาจะเห็นเป็นท้องโถงขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยคาวราคีเต็มไปหมดอะไรที่ไม่ควรเห็นก็จะได้มาเห็นที่นี่ความสนุกและการละเล่นทุกประเภทจะถูกจัดขึ้นมา ร่างของตัวผู้นับไม่ถ้วนที่ทั้งอยู่ในร่างปกติกับร่างสัตว์เองก็ปรากฏให้เห็นมากมาย ทันทีที่เคแกนเดินเข้ามาก็ตกเป็นเป้าของใครหลายๆ คนเพราะเขาไม่ได้มานี้เลยนับตั้งแต่แวะมาที่นี่นั้นทำให้เพศเมียหลายคนต่างส่งสายตาหวานเชื้อมไปให้เพื่อหวังว่าเขาจะมาเล่นด้วยเหมือนเช่นเคยชารต์ที่นั่งอยู่บริเวณในสุดที่ดูดีมากกว่าเพราะห้องโถงถูกจัดและตกแต่งด้วยโซฟามากมายและของรวมถึงเครื่องมือต่างๆ ที่เจ้าตัวกำลังนั่งมองตัวเมียร้องครวญครางอยู่ที่โต๊ะตรงหน้าของพวกเขา ตัวเมียกำลังอ้าขาด้านในเนื้อรูฉ่ำมีของเล่นสั่นไปมาอยู่ในนั้นจนนางต้องร้องออกมาขอความเห็นใจจากตัวผู้นับ 6 ตัวที่กำลังดูอยู่อย่างสนุกสนาน “อ๊าๆๆ โอ๊ว อูย จะไม่ไหวแล้วนะทำข้าที ยัดมันเข้ามาที อ๊า แรงไป โอ๊วๆๆ มันสั่นในตัวข้าทั้งสองด้านเลย จูบข้าหน่อยสิ”เสียงร้องของตัวเมียที่กำลังอยู่ในท่า

ร่างเล็กปล่อยตัวเองให้นอนลงไปที่เตียงอย่างหมดแรงสายตามองลงมาที่กุหลาบของเธอที่เชื่อมกับของเขาอยู่โดยที่ไม่สนว่าท่อนเอ็นยังตั้งอยู่ในตัวของเธอ เท่าที่ได้ยินมาคือผู้ชายจะมีอะไรเสร็จก็ต้องใช้เวลาพักแต่เรื่องนี้มันไม่สามารถใช้กับพวกเขาได้นะสิเพราะเป็นสัตว์ทำให้ไม่เหมือนมนุษย์ ร่างบางหอบหายใจอย่างหมดแรงแลคติสเห็นอย่างนั้นก็เช็ดเหงื่อที่ใบหน้าของตัวเมียของตน“ไม่ แฮก ไม่ต้องมาอ่อนโยนตอนนี้เลยนะ อึก ทำ ทำไมพี่ไม่บอกล่ะคะว่าแปลงเป็นสัตว์ได้ด้วยนะ”“ก็เจ้าไม่ถามนิ อีกอย่างเจ้ารับปากพวกนั้นไปแล้วไม่รู้เหรอว่าจะเป็นยังไงถ้ารู้ว่าจะต้องเจอกับสิงโตและปีศาจกับกระทิงแล้วก็หมาป่าอีกนะ พวกเราชอบให้อลิสน้อยส่งเสียงครางเรียกพวกเขาแบบนั้น”“อึก พี่จะอุ้มหนูไปไหนคะ อ๊า อย่าขยับสิ ฮึก”แลคติสทำการอุ้มร่างของตัวเมียที่ตอนนี้ในรูกุหลาบมีแต่น้ำของเขาเต็มไปหมดก่อนที่จะมาหยุดอยู่ที่กำแพงที่มีราวจับ มือหนาจับมือเล็กให้จับที่ราวจับเพราะเขาอุ้มร่างของเธออยู

อลิสอ้อนอย่างยั่วยวนใจส่งมาให้เพราะเธอรู้ว่าถ้าจะนอนกับสามีคนเดียวหรือสองคนแล้วไม่ทำกับคนที่เหลือมันจะดูเป็นเรื่องไม่ดีแต่ร่างบางไม่รู้ว่าในหัวของชายที่ฟังอยู่นั้นกำลังคิดอะไรอยู่ แลคติสทำการถอดของกางเกงของร่างบางออกที่เตรียมใจเอาไว้แล้วออกมาก่อนที่เขาจะจัดการก็ถูกเสียงหวานเรียกเสียก่อน“อลิสของอยู่ด้านบน” เจ้าตัวยืนยันว่าจะอยู่ด้านบนไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาตเจ้าตัวก็ลุกขึ้นไปนั่งทับสามีอีกคนของนางแล้ว“ตามที่เจ้าต้องการเลยแต่อลิสรู้หรือเปล่าว่าที่อลิสบอกกับเชียสต์ไปนะมันหมายความว่ายังไง”“รู้สิ เชียสต์กับอีธานจะมีอะไรกับหนูในแบบของเขาเหมือนเมื่อคืนไงคะแต่อีกร่างหนึ่งเนี่ยหนูยังไม่เข้าใจเท่าไร”“งั้นเดี๋ยวข้าสอนให้นะ อลิสจะได้รู้เอาไว้”ชายหนุ่มส่งยิ้มมาให้ก่อนที่จะถอดกางเกงออกมาอย่างว่าง่ายแล้วจับให้ร่างบางนั่งทับมาที่ตนอีกครั้งแต่ครั้งนี้เขาจับให้ร่างบางอยู่ตรงกับท่อนเอ็นของเขาพอดีเพราะเขาคิดว่าน้ำเชื้อของทั้งสองคนน่าจะยังอยู่เพราะพึ่งจะสมสู่กันเมื่อเช้าและตอนนี้ก็น่าจะยังดีอยู่ปั่ก!!!

“พอดีข้าพาบาน่ามาเปิดหูเปิดตานะ นางอยากได้เกลือข้าเลยจะเอาเนื้อจายมาแลกเกลือนะ” บาไกพูดพร้อมเดินหลบให้คนตรงหน้าเห็นหน้าตาของตัวเมียของตนเองอย่างชัดเจนจนเห็นว่าหน้าตาของสตรีที่ยืนอยู่ด้านหลังกำลังบอกให้รู้ว่าเจ้าตัวไม่พอใจกับเรื่องอะไรบางอย่างอยู่สองพี่น้องมองใบหน้าของบาน่าที่พวกเขามักจะได้ยินมาไม่มากก็น้อยว่านางเป็นตัวเมียที่เกิดมาแล้วเสียสติตั้งแต่เด็กไม่มีพ่อแม่แต่กลับถูกท่านผู้เฒ่ายกให้เป็นผู้สืบทอดของท่านเทพสามตาประจำเผ่าหมีดำ อีกทั้งยังมีถึงสองคนที่เป็นผู้สืบทอดเพราะท่านผู้เฒ่ายังไม่เลือกผู้สืบทอดจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าหน้าตาของบาน่าตัวเมียที่น่าสงสารแต่กลับได้บาไกไปเป็นตัวผู้จะมีหน้าตางดงามกว่าที่คนอื่นจะจินตนาการบาน่ายืนกอดอกทักทายทั้งสองคนตามความเคยชินทำให้สีหน้าของคนที่ถูกทักทายถึงกับไม่เข้าใจว่าที่นางพูดหมายถึงอะไร “สวัสดี”จริงด้วย คนที่นี่เขาไม่ทักทายนี้น่าลืมไปเลย นึกว่าทำไมถึงเงียบไปที่แท้ก็เป็นเพราะแบบนี้นี่เอง“เอ่อ มันหมายถึงอะไรข้าไม่ยักกะเคยได้ยินคำนี้” กูกายขมวดคิ้วถาม“นั้นนะสิหรือว่าจะเป็นการทักทายของเพศเมียเผ่าหมีดำ” กูเกนหันม

“ไม่คิดว่าจะมีคนอยากได้ข้าวด้วย ปกติไม่มีคนอยากจะมาแลกข้าวเลยไม่คิดว่าตัวเมียของเจ้าจะอยากได้มัน”โชคดีที่บาไกรู้จักกับครอบครัวของทางนี้อาจจะเพราะเวลาไปล่ามักจะบังเอิญเจอกันในบางครั้ง ทำให้พูดคุยกันได้ง่ายขึ้นหลังจากที่พูดคุยแลกเปลี่ยนว่าจะแลกแบบอัตราไหนดีสุดท้ายบาน่าก็ได้ข้าวมากระสอบหนึ่งขนาดเท่าเอวของเธอเลยแต่เจ้าตัวเอาเนื้อแค่ 2 ใน 4 เท่านั้นเองทำให้ยังเหลืออยู่อีกมากที่พอจะเอาไปแลกเกลือได้“ปะ เราไปกันต่อโอ๊ะ!! นั้นผลไม้นิมีด้วยเหรอนึกว่าจะเอาแค่ของปกติซะอีก”“ก็บ้างครอบครัวก็อยากจะได้ของเอามาประทังชีวิตบ้างนะ ทำให้มีของธรรมดาด้วย” บาไกอธิบายสิ่งที่บาน่าชี้ไปคือสตอเบอร์รี่และบลูเบอร์รี่กองเป็นภูเขาและตระกูลเบอร์รี่ทั้งหลายทำให้เธอมองด้วยความสนใจมากเป็นพิเศษเพราะอยากจะได้มันแต่อีกใจก็กลัวว่าของที่จะเอาไปแลกจะไม่เพียงพอ แต่เพราะเธอคิดรอบคอบมากเลยเอากระเป๋าที่ถักมาด้วยอีกสองใบเผื่อจะเอาอะไรไปแลกได้บ้างเพราะมองดูด้วยสายตาแล้วก็รู้ว่าที่นี่ไม่มีใครฉลาดเท่าเธออีกแล้ว (ชมตัวเองเก่งมาก) อีกอย่างที่นี่ก็มีของน่าสนใจเยอะมากอย่างเช่นหนังสัตว์ ข้าว พืช สมุนไพร เ

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงวันที่เธอจะได้ไปเปิดหูเปิดตาสักที บาไกเตรียมของเอาไปแลกเยอะพอควรเลยเนื้อตัวที่บาไกล่ามามันเหมือนหมูมากกว่าบาไกจัดการเอาสับเนื้อที่จะเอาไปแลกเป็นเนื้อส่วนขาหลังแค่ขาหลังข้างหนึ่งก็ใหญ่และหนาก็ตัวของเธออีกประมาณ 40-60 กิโลได้น่าจะแลกข้าวได้เยอะอยู่เหมือนกันนะสถานที่จะแลกจะเป็นป่าส่วนกลางไม่ไกลเท่าไรจากป่านักที่นั่นจะเป็นที่ที่เผ่าอื่นๆ เดินทางกันทำให้พอทานอาหารกันเสร็จและอลิสก็ได้กอบกู้ชื่อเสียงอันน้อยนิดกลับมาได้แล้วเพราะทุกคนต่างก็อยากรู้ว่าบาน่าทำยังไงและทุกคนก็เชื่อกันสนิทใจว่าเธอได้ความรู้พวกนี้มาจากท่านเทพประจำเผ่าซื่งอลิสไม่เคยเห็นหรือเคยเจอ คนในเผ่าอื่นๆ ที่เป็นเพศผู้ต่างอยากได้ที่นอนทำให้เพศผู้มีความต้องการที่จะอยากได้หนังสัตว์เพิ่มและบางคนอย่างเชนหรือกาเร็ตก็จะหาของไปแลกเพื่อที่จะได้เกลือก้อนเล็กๆ เท่าก้อนนิ้วมาทำให้อลิสรู้ว่าการแลกเปลี่ยนเพื่อที่จะได้เกลือมานั้นยากพอสมควรเพราะที่นี่ราคาเกลือแพงมาก“บาไกแบกไหวจริงนะเหรอ”“ไหว เจ้าไม่ต้องห่วงนะข้าไหวแค่นี้เองสบายมาก” ร่างบางในชุดแปลกตาสำหรับคนอื่นหันมาถามบาไกด

นานเท่าไรไม่รู้ที่หลับไปแต่เป็นการนอนที่สบายที่สุดเมื่อได้สิ่งมีชีวิตนุ่นนิ้มกับแผ่นอกแน่นปึกอยู่ใกล้ๆ แทนตุ๊กตาที่เธอมักจะชอบนอนกอดอยู่เป็นประจำเมื่อลืมตาขึ้นมาก็จะเจอกับใบหน้าของชายหนุ่มที่มีความหล่อเหลาพอสมควรแต่ต้องถูกบดบังอย่างน่าเสียดายด้วยผมที่ปกคลุมยาวไปถึงบ่าที่ไม่ได้รับการดูแลนักกับร่างกายที่มีแผลอยู่จำนวนหนึ่งเพราะต้องเดินทางและต่อสู้เป็นประจำจมูกที่โด่งได้รูปผิวสีขาวที่ไม่ได้ขาวมากนักออกจะไปทางสองสีมากกว่าเพราะโดนแดดมาพอสมควร เส้นผมที่พันกันไปหมดจนแค่หวีก็สามารถทำให้หวีหักได้เลยทำให้ตัวเมียตรงหน้าอยากจะจัดการกับทรงผมมากพอสมควรมันช่างทำให้เธอคันมือมากว่าอยากจะตัดมันและหวีให้มันเป็นระเบียบมากกว่าที่จะพันกันไปหมดแบบนี้ภารกิจใหม่ของเราสินะ เฮ้อ…อยู่ที่นี่ก็ทำให้เราขยันขึ้นมาเลยนะเนี่ย ทำยาสระผมอืม…ต้องทำจริงๆ แล้วสินะว่าแต่นี้กี่โมงแล้วเนี่ย น่าจะใกล้ถึงเวลาที่เราต้องทำของกินเปิดหูเปิดตาคนในเผ่าแล้วสินะคิดได้ดังนั้นร่างเล็กก็ลุกขึ้นเตรียมที่จะลุกแต่ถูกแขนของบาไกที่นอนอยู่ข้างๆ บังคับเอาไว้อยู่ทำให้เธอไม่สามารถเอาออกได้เพราะแขนของเขาค่อนข้างที่จะหนักมากตามฉบับของคนที่ออกกำล

อลิสจัดการช่วยบาไกถือกระเป๋าแต่เจ้าตัวก็ไม่ยอมให้ทำแต่ด้วยความสามารถของเธอเองจึงได้มันมาสะพานอย่างง่ายดาย ระหว่างทางเธอก็เล่าสองวันที่ผ่านมาให้บาไกฟังเมื่อเดินมาถึงเจ้าตัวดูจะแปลกใจที่เห็นกระโจมที่ถูกจัดใหม่และของที่ดูใหม่มากๆ เพราะนางเอาไปทำความสะอาดมาใหม่จนหมดอาหารที่ทำเมื่อเช้ายังคงอยู่เพราะเธอทำเผื่อเอาไว้นั้นคือมันต้มกับเนื้อ“นี้กระโจมเหรอ” (O_O)“ก็ใช่นะสิ ฉันนะทำใหม่เลยนะเพราะมันดูรกไปหน่อยด้วยส่วนที่นอนอยู่ในสุดนะอาบน้ำแล้วก็ไปพักได้แล้วหรือจะทานอาหารก่อนดี”“ข้าต้องอาบด้วยเหรอ” บาไกถามเพราะปกติแล้วคนที่นี่นานๆ ทีถึงจะอาบบางครั้งก็10วันอาบทีก็มี “ต้องสิ อาบน้ำจะได้สดชื่นขึ้นไม่ร้อนแล้วก็สบายตัวด้วยทำไมนายไม่ใส่กางเกงไปด้วยล่ะ คงจะโดนยุงกันเยอะแน่เลยใช่หรือเปล่า ลำบากมากไหม” อลิสเดินเข้าไปจับที่ใบหน้าของชายหนุ่มที่มีอายุมากกว่าเธอไม่กี่ปีและเป็นสามีของนางด้วยความเป็นห่วงจนทำให้บาไกที่เห็นอย่างนั้นตกใจไม่น้อยนางเป็นห่วงเราด้วย นี้สินะที่เรียกว่าครอบครัวข้านี้โชคดีจริงๆ ที่เลือกนางมาเป็นตัวเมียของข้า“ตอนนายไม่อยู่ฉันทำเสื้อให้ด้วยนะเป็นเสื้อแขนกุดเวลาใส่จะได้ไม่อึดอัดไปอาบน้ำเ

หลังจากที่รู้ที่หมายแล้วร่างบางก็เปลี่ยนจุดหมายการเดินทางคือเดินเข้าป่าไปแม้ว่าจะอยู่ไม่ไกลแต่มันก็คือป่า แม้ว่าจะห่างจากรั้วเผ่าหมีดำแค่ไม่กี่เมตรก็ยังต้องเรียกว่าป่าอยู่ดีเพราะต้นไม้ที่ชุกชุมเต็มไปหมด ต้นหญ้าที่ขึ้นสูงเกือบครึ่งหนึ่งของเข่าถ้ามีงูโผล่มาก็ไม่แปลกอะไรที่จะเห็นแต่เธอจะไม่ไปคนเดียวอย่างแน่นอนฉันจะเอาคนไปลำบากด้วยถ้าถูกงูกัดตาย เราก็จะเอาคนไปด้วยแบบนี้ถึงจะเรียกว่าเพื่อนแท้เพื่อนตายเพราะอย่างนั้นจึงเอากาเร็ตมาด้วยกันเพราะนางดูจะตื่นเต้นดีและอีกอย่างคือคนอื่นไม่ว่างกันด้วยไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะเอาหนังสัตว์มาทำเป็นที่นอนเพราะคิดว่ามันเปลืองโดยใช้เหตุ ทำให้คนที่มาเย็บปักถักร้อยที่กลางเผ่าแบบนี้มีส่วนน้อยหรือก็คือส่วนที่ว่างและอีกส่วนคืออยากลองทำดูบ้างเมื่อได้รู้สรรพคุณจากอลิสเข้าไปเข้าไปเสริม“บาน่าที่ว่าเจ้าจะทำเครื่องปรุงอะไรนั้นนะมันจำเป็นด้วยเหรอ ขึ้นพึ่งทำที่นอนเสร็จเองนะข้านะทำของท่านพ่อและคนในครอบครัวด้วยเลยทำเยอะมากๆ ดีนะที่มีคนช่วยข้า” เด็กสาวพูดไปเดินไปแม้จะบ่นอยู่ตลอดว่าไม่อยากเดินแต่ก็ก้าวเท้าตามไม่ขาดอีกทั้งยังมีแววตาตื่นเต้นนั้นด้วย“จำเป็นสิ พวกเจ้าปกติจะเอาเนื