อลิสบทที่ 1

พรึบ!

เสียงของอะไรบางอย่างที่ตกกระทบลงมาสู่ผิวน้ำอย่างแรงจนเกิดเสียงขึ้นบริเวณแม่น้ำสายใหญ่ทำให้ชายหนุ่มที่จำต้องเดินผ่านทางนี้เป็นปกติอยู่แล้วมุ่งตรงไปยังบริเวณที่เกิดเสียง แต่เมื่อเดินไปถึงพวกเขากลับต้องหันมามองหน้ากันเมื่อมีร่างของสิ่งมีชีวิตนอนไม่ได้สติอยู่ที่ริมแม่น้ำ สีของแม่น้ำที่ไม่มีอะไรปนเปื้อนทำให้มันมีสีใสจนสามารถมองทะลุผ่านลงไปยังใต้น้ำที่มีปลาและสิ่งอื่นๆ แหวกว่ายกันอยู่

“มีอะไรไม่รู้อยู่ที่ริมแม่น้ำ พวกเจ้ามาดูตรงนี้สิเร็วเข้า” เสียงของชายหนุ่มที่มีผมสีดำสนิทเหมือนถ่านใบหูคล้ายหมาป่าตั้งขึ้นเมื่อมีเสียงหรืออะไรบางอย่างที่เรียกความสนใจแก่ตนได้ อีกฝ่ายสวมเสื้อผ้าสีสดเด่นสะดุดตาเปิดโชว์แผ่นอกที่มีกล้ามเนื้อที่เรียงสวยอย่างน่ามอง

ฟุตฟิดๆ

จมูกของชายหนุ่มที่สวมเสื้อผ้าเปิดโชว์แผ่นอกกำลังทำหน้าที่ของมันเป็นอย่างดีเมื่อเขามาถึงร่างของใครที่ไม่รู้ชื่อที่มีกลิ่นแปลกและต่างจากตัวเมียหรือเพศเมียคนอื่นๆ ที่เคยเจอมาก่อน เมื่อไม่รู้ว่าจะต้องจัดการยังไงต่อทำให้อีกฝ่ายที่คิดอะไรไม่ออกจึงทำได้เพียงแค่อุ้มร่างบางที่มีผมสีหวานแปลกตาขึ้นมาจากน้ำเพียงเท่านั้นก่อนที่จะนั่งรอเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ที่กำลังเดินมา

“อะไรตะโกนเสียงดังเชียว เกิดอะไรขึ้นเคแกน” 

ชายอีกคนที่มีผมสีทองดวงตาสีเดียวกัน ผิวสีแทนสวยน่ามองถามเพื่อนของตนที่เดินล่วงหน้ามาด้วยน้ำเสียงอยากรู้ปนสงสัยก่อนที่จะเห็นสิ่งมีชีวิตลักษณะคล้ายกับพวกเขานอนเปียงน้ำอยู่ใกล้ๆ เพื่อนตน 

น้ำที่แนบไปกับร่างกายทำให้เสื้อผ้าเปียกและเห็นสัดส่วนของตัวเมียตรงหน้าได้อย่างชัดเจนจนอีกฝ่ายต้องสงบสติอารมณ์ไม่ให้คิดไปไกลมากกว่านี้

“มีอะไร แล้วนั้นใครนายไปเอามาจากไหนนะเคแกน” แลคติส ชายที่มีผมสีน้ำตาล ดวงตาสีเขียวมรกตกำลังมองสิ่งมีชีวิตที่กำลังไปได้สติอยู่ข้างเคแกนที่พยายามจะดมกลิ่น

“ก็ข้าเห็นนางหมดสติอยู่ริมแม่น้ำนะสิ แล้วพวกเราจะเอายังไงกับสตรีคนนี้ดี”

 เคแกนพูดขึ้นพร้อมมองไปทางเพื่อนที่มาด้วยกันที่ทั้งสามคนเองก็กำลังสนใจร่างบางที่นอนไม่ได้สติอยู่พอสมควร แต่ดีมากแล้วที่หนึ่งในทีมของพวกเขามีคนเป็นหมอด้วยนั่นคืออีธานหมอประจำทีมที่ต้องเดินทางไปด้วยกันที่ตอนนี้กำลังมองมาที่สาวเจ้าที่ไม่รู้ที่มาที่ไป 

การที่จะมีสตรีหรือตัวเมียในป่ากว้างใหญ่แบบนี้มันเป็นเรื่องที่น่าแปลกมากเพราะที่นี่ตัวเมียหรือสตรีเป็นสิ่งหายากและมีน้อยจึงแทบจะไม่มีตัวเมียคนไหนได้รับอนุญาตให้เดินป่าที่มีแต่อันตรายแบบนี้ได้อย่างแน่นอนอีกทั้งยังไม่มีคนดูแลหรือติดตามมาด้วย

“ข้าว่าเอานางไปกับเรา บางที่อาจจะเกี่ยวกับเรื่องหอแห่งเทพก็ได้”

หมอหนุ่มพูดจบก็เดินมาทางหญิงสาวที่มีผมสีลูกกวาดสวยน่ามองแถมยังสะดุดตามากที่สุดคนหนึ่งเพราะมันเป็นชมพู ทั้ง 4 คนเลือกที่จะเดินทางต่อเพราะแถวนี้มันอันตรายเกินไปทำให้พวกเขาต้องผลัดกันอุ้มสาวเจ้าผู้ไร้ที่มาไปด้วยอย่างช่วยไม่ได้ เวลาผ่านไปไว้เหมือนโกหกแต่ตัวเมียตรงหน้าก็ไร้วี่แววว่าจะฟื้นคืนสติขึ้นมาได้ในตอนนี้เจ้าตัวไม่ได้สวมเสื้อผ้าตัวเดิมอีกต่อไปเพราะหมอหนุ่มทำการเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกให้เรียบร้อยแล้ว

“อือ…”

อลิสที่ตอนนี้เริ่มได้สติแล้วจึงส่งเสียงอย่างไม่สบายตัวนัก ก่อนที่จะค่อยๆ ลืมตามองจนไปสะดุดกับท้องฟ้าที่มีดาวอยู่เป็นจำนวนมากเหมือนกับว่าพวกมันกำลังแข่งกันส่องแสงอยู่บนท้องฟ้าที่ในยามค่ำคืนที่ไร้ซึ่งแสงอาทิตย์

เมื่อเงยมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและต้นไม้ขนาดใหญ่ที่กำลังโบกสะบัดไปมาตามลมที่พัดไปมาในยามค่ำคืนอันงดงาม บรรยากาศที่ได้กลิ่นของธรรมชาติของการอยู่ป่าเปอร์เซียก็ถึงกับติดสปริงสะดุ้งขึ้นมาจนกลุ่มชายที่กำลังนั่งคุยกันเรื่องงานที่ตัวเองได้รับมอบหมายมาต้องหันไปมองด้วยสายตาแปลกใจ

“ฟื้นแล้วรึ”

เชียสต์ชายหนุ่มผิวแทนผมสีทองถามพร้อมมองไปที่หญิงสาวที่มองมาทางกลุ่มของชายหนุ่มที่มีใบหน้าอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่เรียกได้ว่าหล่อซะจนไม่กล้าแม้แต่จะพูดเลยก็ว่าได้ แต่ในทางกลับกันเธอที่ตอนนี้มองไปเสื้อผ้าของตัวเองก็ต้องมาตกใจอีกรอบสองเพราะเสื้อผ้าที่เธอใสมาไม่ใช้แบบนี้

เกิดอะไรขึ้นกัน แล้วคนพวกนี้เป็นใคร?

ในความคิดของหญิงสาวที่กำลังตีกันวุ่นไปหมดในหัวเพราะเท่าที่จำได้คือเธอจะกลับบ้านจากการทำงานดึกแต่ก็มาเจอกับกลุ่มชายจำนวนไม่น้อยที่กำลังทำมิดีมิร้ายกับผู้หญิงอายุประมาณเท่าเธอในตรอกแคบๆ ที่ไม่ค่อยมีคนเดินกันมากนัก พอพวกมันเจอเธอเข้า เธอก็รู้ได้เลยว่าพวกนั้นกำลังคิดอะไรกันอยู่เพราะจากสภาพของผู้หญิงที่กำลังนอนที่พื้นในตรอกนั้นก็รู้เลยว่าโดนมาไม่น้อยเลยทีเดียว เธอจึงเลือกที่จะวิ่งแบบไม่คิดชีวิตเพราะก่อนจะเดินเข้าตรอกมาจะเป็นแม่น้ำขนาดใหญ่มากๆ ที่ไม่ค่อยจะมีคนผ่านเพราะถนนจะปิดไม่ให้รถผ่าน แต่เพราะที่ทำงานของเธอนั้นอยู่ในย่านนี้เธอจึงต้องจำใจผ่านทางนี้

โดยส่วนใหญ่แล้ว ฉันจะไม่ค่อยมาทางนี้เท่าไรนักเพราะมันน่ากลัวเพราะไม่ค่อยมีไฟและกล้องวงจรปิดแถมยังชอบมีกลุ่มผู้ชายประมาณ 5-10 คนมักจะไปที่นั่นแต่เพราะตอนนี้ถนนที่เธอจะไปมันเสียเขาจึงปิดซ่อมทำให้ เธอต้องเดินอ้อมไปอีกทางก็คือตรอกทางนี้นั้นเอง

แลคติสที่สังเกตว่าท่าทีของแปลกๆ ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาแล้วทำให้เขาที่สังเกตได้จึงเดินเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วงแต่นั้นก็ทำให้อลิสที่เห็นแบบนั้นถึงกับสติแตกกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขั้วหัวใจ จนทำให้ชายทั้ง3ที่ได้เห็นแบบนั้นรีบเข้าไปปิดปากหญิงสาวอย่างรวดเร็ว

“อยากให้เราตายกันหมดรึไง ฮะ!” เชียสต์ที่ปิดปากของหญิงสาวได้บอกอย่างเหลืออด บนทำให้อลิสที่เห็นแบบนั้นยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่จนอีธานต้องห้ามไม่ให้เชียสต์ทำให้อลิสกลัวไปมากกว่านี้

“เจ้ามาจากไหน” พอเพื่อนของตนปล่อยมือออกจากปากของหญิงสาวแล้วอีธานจึงเริ่มถามอลิสด้วยความรวดเร็ว

“แล้วที่นี่ที่ไหนล่ะ พวกนายเป็นใคร ฮะ”

“ที่นี่คือป่าที่ขั้นระหว่างบาเบดอสกับคิงแมนดิสแล้วเจ้ามาจากไหนทำไมถึงมาอยู่ในป่านี้คนเดียวแบบนี้ รวมถึงการแต่งกายของเจ้าก็ด้วยมันไม่เหมือนการแต่งกายของพวกเราเลย เจ้ามาจากไหน”

แลคติสถามด้วยความสงสัยและคนอื่นในพวกเขาก็เช่นกัน อลิสที่ได้ฟังแบบนั้นจึงบอกเรื่องของตนไปว่าเกิดที่ไหนและชื่ออะไรจนชายทั้ง 4 ที่ได้ยินแบบนั้นก็ต้องเงียบไม่สักพักเพื่อคิดวิเคราะห์จากเรื่องที่อลิสเล่ามาทั้งหมด

“สรุปว่าเจ้าชื่ออลิสสิน่ะ ข้าเคแกน” เคแกนที่มีหูคล้ายสัตว์บอกกับอลิสพร้อมกับพยายามดมกลิ่นของเธออย่างตั้งใจ

“คะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะคะ” หญิงสาวส่งยิ้มให้กับชายหนุ่มที่การแต่งกายดูจะไม่ค่อยเรียบร้อยนัก

“แล้วทำไมเจ้าถึงไปอยู่ที่แม่น้ำนั้นได้ล่ะ” อีธานที่คิดเท่าไรก็คิดไปตกเพราะที่อีกฝ่ายเล่ามาก็แค่บอกว่าตกน้ำแล้วมาที่นี่เลย

“คือ...พอดี ฉันไปทำงานแล้วกลับดึกมากเลยไปเจอพวกผู้ชายที่นิสัยไม่ดีเข้า พวกนั้นพยายามข่มขื่นฉันนะคะ แต่อลิสก็รอดมาได้นะ” อลิสที่เริ่มเล่าก่อนที่จะส่งยิ้มให้ในประโยคท้ายอย่างกลบเกลื่อน

“สรุปก็คือเจ้าจะถูกข่มขืนเลยกระโดดน้ำเพื่อเอาตัวรอดใช้หรือเปล่า” อีธานถามอย่างถ้วนค้ำตอบโดยมีอลิสพยักหน้าให้เเทนคำตอบ

“ข่มขืนคืออะไรรึ อลิส” เคแกนที่กำลังดมกลิ่นของอีกฝ่ายไม่ห่างถามอย่างตั้งใจจนอลิสที่นั่งไม่กล้าที่จะตอบคำถามมากนักแต่ก็จำใจตอบ

“ข่มขื่นก็คือการที่ผู้ชายจะมามีอะไรกับผู้หญิงไงคะ แต่อลิสไม่เต็มใจแบบนั้นเรียกว่าข่มขื่นไงล่ะ” ฝ่ายชายที่พอได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับสะอึกกับการที่ได้คำตอบโดยมีเชียสต์กำลังมองไม่ห่าง

“แล้วเมื่อไรจะออกมาจากตัวอลิสซะที ไปดมกลิ่นอยู่ได้” เชียสต์บอกอย่างอารมณ์เสียพร้อมกับพยายามถีบเคแกนให้ออกห่างจากตัว

“ก็อลิสนะสิมีกลิ่นแปลกๆ เจ้าลองดมกลิ่นดูสิ กลิ่นคล้ายของคาวเหมือนกลิ่นเลือดเลย หรือว่าเจ้าพวกนั้นรุนแรงกับเจ้ารึอลิส”

เคแกนถามอย่างสงสัยเพราะที่พยายามดมกลิ่นแล้วแต่ในตอนแรกนั้นแทบจะไม่มีกลิ่นเลยด้วยซ้ำ แต่มาตอนนี้มันก็เริ่มส่งกลิ่นอันหอมหวานมากขึ้นเรื่อยๆ .

อลิสที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับหน้าแดงเพราะเธอเองนั้นไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนเลย

“เอ่อ คือไม่ใช่หรอกค่ะเพราะอลิสยังไม่เคย…เออ ไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อนเลยนะคะ” อลิสบอกไปอย่างอ้ำอึ้งแต่คำตอบที่ได้นั้นก็โดนใจฝ่ายชายทั้งหลายไม่น้อยเหมือนกัน เชียสต์ที่ดมกลิ่นตามที่เคแกนบอกก็ได้กลิ่นแบบนั้นเช่นกันและนั่นยิ่งทำให้เขาแทบจะห้ามตัวเองไม่อยู่เลย เพราะกลิ่นที่มันส่งมานั้นหอมมากจนอดใจไม่ไหวเลย

“เจ้ามีกลิ่นนะ เหมือนเจ้าจะบาดเจ็บนะ” อีกฝ่ายที่กำลังทำท่าฟุดฟิดๆ มาสักระยะตามที่ชายมีใบหูต่างจากคนอื่นบอกกับตนมาทำให้เขายิ่งยากจะรู้เข้าไปอีกจึงเอาแต่ดมกลิ่นจนลืมเรื่องรอบตัวไป

“จริงเหรอ ฉันมีกลิ่นตัวด้วยเหรอ” หญิงสาวผมสีสะดุดตาเมื่อได้ยินแบบนั้นยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่กับการที่เพศตรงข้ามมาทักเรื่องกลิ่นตัวแบบนี้ก็ทำให้เธอทำท่าทีเหมือนกับชายผิวแทนร่างกำยำสมส่วนเหมาะกับการที่จะเป็นทหารมากกว่าที่จะมาเดินป่าแบบนี้

“ใช่แน่เลย กลิ่นของเจ้ามันแรงมากเลยนะ”