อลิสบทที่ 2

ชายอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ใกล้จากทั้ง3 คนที่มัวแต่พยายามดมกลิ่นอยู่ ก่อนจะเอามือมาปัดที่จมูกของตัวเองอย่างแรงเพื่อหวังให้กลิ่นคาวที่หอมชวนให้เคลิบเคลิมออกไปให้ไกลจากเขาให้มากที่สุด เมื่อหมอหนุ่มเห็นเพื่อนของตัวเองที่พยายามปัดอากาศอย่างเอาเป็นเอาตายนั้นยิ่งทำให้เขาอยากจะตรวจร่างกายของคนที่พึ่งเจอกันไม่นานมากยิ่งขึ้นไปอีก เพราะดูจากการแต่งกายและกลิ่นกายของอีกฝ่ายนั้นชวนทำให้เพศตรงข้ามหลงได้โดยง่าย

พวกเขาทั้ง 4 เริ่มเดินทางกันต่อเพื่อหวังให้การเดินทางรวดเร็วยิ่งขึ้นเพราะกว่าจะถึงหอแห่งเทพก็อีกหลายอาทิตย์เลยกว่าจะถึงหรืออาจจะใช้เวลานานกว่าที่คิดเอาไว้เสียด้วยซ้ำ ยิ่งมาเจออลิสที่นี่ด้วยแล้วพวกเขายิ่งต้องรีบเดินทางเพื่อที่ต้องการยืนยันการมีอยู่ของนางและอื่นๆ อีกเพราะดูจากการแต่งกายแล้วนางอาจจะไม่ใช่คนแถวนี้เลยก็ได้ ระหว่างการเดินทางเคแกนที่คอยอยู่ติดกับร่างบางผมสีหวานตลอดเวลาชนิดที่ว่าแทบไม่ให้คลาดสายตาเลยก็ว่าได้ การกระทำชวนให้ชายผิวแทนอารมณ์เสียไม่น้อยเลย 

"จะอะไรกันนักกันหนา รีบเดินหน่อยไม่ได้หรือไงฮะ! " ชายผมทองพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์เสียเมื่อเห็นเพื่อชายของตนเองตัวติดกับหญิงสาวคนเดียวในกลุ่มตลอดเวลา 

"อะไรของนายนะ เราก็เดินกันอยู่นี่ไงไม่เห็นรึไงเชียสต์" เคแกนหันหน้าไปพูดกับขายผิวแทนอย่างอารมณ์เสียไปด้วยแต่ก็เพียงไม่นานก็กลับมาร่าเริงเหมือนเดิม

เสียงฝีเท้าของตัวอะไรบางอย่างขนาดใหญ่เดินเข้ามาเรื่อย ๆ ชายผิวแทนกับชายตาสีเขียวเมื่อรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างไม่ไกลจากตัวพวกเขามากนัก 

"อะไรนะ! เสียงฝีเท้าแบบนี้"อีธานที่จับเสียงฝีเท้าได้ก็พูดขึ้นเป็นเชิงถามเพื่อนในกลุ่ม 

"อลิสอยู่ใกล้ข้าไว้นะ" เคแกนเตือนหญิงสาวที่พอได้ยินคนอื่นๆ พูดคุยกันก็มองซ้ายมองขวาอย่างสงสัยปนอยากรู้ 

ปัก!! 

เสียงต้นไม้ที่ถูกตีอย่างแรงด้วยมือเปล่าของตัวอะไรบางอย่างทำให้ต้นไม้ด้านหน้าของคนทั้ง 5 ปลิวลอยไปอีกทางอย่างแรง อลิสที่เมื่อเห็นแบบนั้นก็ถึงกับตาค้างกับต้นไม้ที่ปลิวลอยไปกระแทกกับต้นไม้อีกต้นที่อยู่อีกด้าน 

"นั่นมัน สิงโตนี้" เสียงอีธานพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ

สิงโตขนาดใหญ่กว่าปกติหันหน้ามามองชายทั้งสี่คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าแต่สายตาของมันกลับหันไปมองร่างของหญิงสาวคนเดียวในกลุ่มที่ยืนอยู่ด้านในสุดโดยที่มีชายทั้งสี่คนล้อมรอบเอาไว้ สิงโตสีน้ำตาลอ่อนตัวใหญ่คำรามออกมาอย่างอารมณ์เสียก่อนจะหันไปมองชายทั้งสี่คนที่ยืนขว้างมันไม่ให้เขาไปถึงตัวมนุษย์เพศเมียยกมือขึ้นสูงเตรียมใช้แรงที่มีต่อสู้ให้กลุ่มเพศชายแตกกระจายแต่เชียสต์ไหวตัวทันจึงตะโกนให้รับมือ 

"มันคิดจะต่อสู้กับเรา เตรียมตัวเอาไว้" เชียสต์พูดพร้อมมองไปทางสิงโตที่มีเผ่าพันธุ์ลูกครึ่งเดียวกับตัวของเขาอย่างตั้งใจและวิเคราะห์ท่าทีของศัตรูที่ยืนอยู่ตรงหน้า 

"มันเป็นอะไรนะ ทำไมมันคลั่งแบบนี้ล่ะ" 

แลคติสถามขึ้นอย่างสงสัยเพราะเดือนนี้ยังไม่ใช้ฤดูผสมพันธุ์หรือได้รับการต่อสู้ที่รุนแรงแต่ทำไมเผ่าพันธุ์ที่เหมือนกับเชียสต์ถึงได้กลายร่างมาอยู่ในร่างนี้ได้แบบนี้ 

"คงจะเป็นเพราะกลิ่นของยัยผมลูกกวาดนั้นแน่เลยที่ทำให้มันรู้สึกอย่างผสมพันธุ์ตอนนี้เพราะนี้ก็ใกล้ฤดูผสมพันธุ์แล้วด้วย ยิ่งใครที่ร่างกายไม่แข็งแรงหรือใจไม่แข็งพอก็จะเป็นอย่างที่เห็นที่แหละ" เชียสต์ตอบข้อสงสัยของคนอื่นได้ ต่างจากอลิสที่ยืนงงเป็นไก่ตาแตกที่ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้น 

"อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะฉันนะ" 

"ก็ใช่นะสิยัยโง่" เชียสต์ตอบกลับไปด้วยอารมณ์ที่รุนแรงมาก 

วูบ ปัง!! 

ยังไม่ทันได้เตรียมตัวหรือระวังร่างของเชียสต์ก็ปลิวไปกระแทกกับต้นไม้อีกต้นอย่างเต็มแรงนั้นยิ่งทำให้คนที่เหลือตกใจกับเหตุการณ์ในครั้งนี้ไม่น้อย 

"เชียสต์ เป็นไงบ้าง" อีธานที่ตั้งสติได้ตะโกนถามอีกฝ่ายที่ล้มไปนอนกับพื้นอย่างหมดสภาพโดยที่มีคนที่เหลือเฝ้าระวังเอาไว้ให้ 

"ไม่เป็นอะไรมาก แค่ก ๆ " เชียสต์ที่พอตอบกลับไปก็ด้วยน้ำเสียงแหบกว่าปกติ 

"ระวัง! " 

  เคแกนที่จับท่าทีของสิงโตตัวนี้ได้ก็รีบตะโกนเพื่อเมื่อเห็นว่ามันอ้าปากเห็นเขี้ยวขนาดใหญ่พร้อมมือทั้งสองข้างที่เตรียมตะปบทำให้คนที่ได้ยินหันกลับมาสนใจเจ้าสิงโตตัวตรงหน้าแต่ยังไม่ทันที่จะได้สู้กับสิงโตตัวตรงหน้าก็หายไปอย่างรวดเร็ว

 แลคติสที่มารู้ตัวได้ว่ามันทำท่าทีเพื่อให้ตัวพวกเขาระวังตัวโดยที่มันไม่ได้ตั้งใจแบบนั้นแต่ที่ทำเพื่อให้พวกเขาคิดเอาไว้แบบนี้เพื่อที่จะทำอะไรบางอย่าง เมื่อคิดได้ดังนั้นเขารีบหันไปมองด้านหลังที่มีเคแกนกับอลิสอยู่แต่พอหันกลับไปหญิงสาวก็หายไปแล้ว 

"อลิส มันหรอกเราอลิสหายไปแล้ว! " แลคติสพูดด้วยน้ำเสียงโมโหที่คิดช้าเกินไป 

"โอ๊ย เจ็บจัง"

 ไม่รู้ได้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วหลังจากที่โดนจู่โจมแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ภายในรอบจะเป็นถ้ำขนาดไม่ใหญ่มากนักภายในถ้ำไม่มีอะไรเลยนอกจากร่างบางที่พึ่งได้สติกับเจ้าตัวบางอย่างที่ไม่รู้ได้ว่าหายไปไหนแล้ว 

กรร

 เสียงสัตว์ขนาดใหญ่ร้องคำรามเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ร่างบางที่ได้ยินดังนั้นจึงเลือกที่จะแกล้งสลบต่อโดยตาข้างหนึ่งของเธอไม่ได้ปิดสนิทเพราะอยากรู้ว่าเจ้าสัตว์ประหลาดต้องการอะไรจากเธอ

เจ้าสัตว์ประหลาดตัวขนาดใหญ่เดินเข้ามาพร้อมกับของในมือที่ดูคล้ายกับผลไม้มีลักษณะเป็นสีแดงจะเป็นแอปเปิ้ลก็ไม่ใช่จะเป็นส้มก็ไม่เชิงคงเพราะที่นี่ไม่เหมือนที่ ๆ เธอเคยอยู่ทำให้อะไรๆ ก็ดูแปลกตาไปเสียหมด สิงโตตัวโคตรใหญ่และใหญ่กว่าปกติที่เธอเคยเจอค่อยๆ หันหน้ามามองตัวของเธอที่แกล้งสลบอยู่ที่พื้นจากนั้นมันจึงค่อยๆ ก้มหน้าลงจากนั้นตัวของมันที่ใหญ่กว่าปกติก็ล้มตัวลงนอนโดยการคว่ำหน้าลงพื้นแต่หัวหรือหน้าของมันมองมาทางร่างบางที่แกล้งสลบอยู่ ดูลักษณะของมันไม่เหมือนสัตว์ร้ายเมื่อกี้นี้เลยด้วยซ้ำ คงจะใช้เวลาไปกับการมองหญิงสาว 

เมื่อไรมันจะเลิกมองสักทีเนี่ย ไอคนแกล้งสลบก็เมื่อยไปเถอะ มองอยู่ได้ไม่เคยเห็นคนสวยหรือไงฮะ!!! 

ฮึ่ม...

 เสียงถอนหายใจของสิงโตตัวเดียวในถ้ำกำลังถอนกายใจไปด้วยมองร่างของคนแปลกหน้าที่มันกำลังคิดว่าเป็นของเล่นชิ้นใหม่อยู่ตรงหน้าอย่างเหนื่อยใจเพราะเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงเจ้าของเล่นที่มันเอามาก็ยังไม่ฟื้นสักที

หรือว่ามันจะไม่ได้ร้ายเหมือนขนาดตัวของมัน เพราะดูจากการกระทำแล้วมันแทบจะไม่ได้ทำอะไรเธอเลยด้วยซ้ำ สิงโตก็คงเหมือนแมวนั่นแหละเพราะมันคือสายพันธ์เดียวกันคงจะไม่ได้ต่างอะไรมากมายนักหรอก