Partager

ดื้อด้าน

last update Date de publication: 2026-10-03 08:24:35

ชายหนุ่มดึงผ้าห่ม ขึ้นคลุมกายให้หญิงสาว พ่อเลี้ยงดินล้มตัวลงนอนข้างหญิงสาว สวมกอดเอวบาง เขาหลับตา

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   งอนค่ะ

    “แล้วที่เอากันตลอด มันเรียกว่าอะไรอารดา” เขาใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มท่าทีอารมณ์ขัน ยิ้มมุมปาก อารดาหน้าเหวอ แววตาสั่นไหวระริก เธอไม่คิดว่าเขาจะมาไม้นี้ แม้ภายในใจแอบปลื้มปริ่มที่เขาพูด จากวันแรกที่มาทำงานที่นี่แม้จะไม่ค่อยชอบขี้หน้า แต่ทุกวันนี้เธออยากใกล้ชิดเขาตลอด ไม่อยากห่างไกลแม้วินาที“นาย…”“หือ ว่าไงอารดา ฉันใช่ผัวเธอหรือเปล่า” พ่อเลี้ยงดินยังย้ำคำเดิม“โอ๊ย! เอาเป็นว่าฉันคืนนายตามที่บอก แล้วช่วยถอยไปด้วย ฉันจะกลับบ้าน”“ฉันไม่รับ” เขาปฏิเสธ“อ้าว บ้านฉันเป็นหนี้ก็ต้องใช้นายไง จะเอาเงินแล้วจะเอาอะไร ฮะ” เธอทำหน้าสงสัย คนอะไรไม่ยอมเอาเงิน สายตาเฉียบคม จับจ้องคนตัวเล็กอย่างกะลิ้มกะเหลี่ยจมูกคมไล่ดอมดมตามซอกคอ ใบหน้า ก่อนหยุดที่หน้าอกคู่งาม“ตัวเธอไงอารดา มอบมันให้ฉัน เหมือนที่ฉันยกหัวใจให้เธอ” พ่อเลี้ยงดินเปล่งวาจาแน่วแน่ ทำเอาหญิงสาวใจเต้นโครมครามแทบทะลุออกมาเต้นข้างนอก“นาย… นาย” เสียงขาดหาย เมื่ออีกคนประกบริมฝีปาก

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   มาใช้หนี้

    บนโต๊ะอาหารชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดสวมทับด้วยเสื้อแขนยาวลายสก็อตสีน้ำเงิน กางเกงยีนสีดำ ร่างสูงใหญ่กำลังทำสลัดผักให้หญิงสาว พ่อเลี้ยงดินรู้สึกแปลกๆ กับหญิงสาว หมู่นี้เธอกินสลัดผักทุกมื้อแทบไม่แตะอาหารอย่างอื่น อย่างมื้อนี้ก็เช่นกัน เธอขอให้เขาทำให้โดยเน้นมะเขือเทศเยอะหน่อยด้านอารดาก็เดินคลอเคลียไม่ห่าง แม้ปากจะชอบบ่นชอบพูด พ่อเลี้ยงดินเผลอหน่อยไม่ได้ เป็นต้องหันไปสูดดมกลิ่นกายชายหนุ่มบ่อยครั้งเมื่อสลัดผักถูกนำจัดวางใส่จาน จึงนำมาวางที่โต๊ะอาหาร โดยมีหญิงสาวเดินตามติดๆ ไม่ห่างกาย หลายครั้งที่พ่อเลี้ยงดินจ้องมอง หญิงสาวก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งสองนั่งกินเงียบๆ ไร้เสียงพูดคุยทั้งคู่ใช้เวลากินอาหารร่วมชั่วโมงกว่าๆ จานชามถูกนำมาวางที่อ่างล้างจาน ฝ่ายชายเป็นคนล้างและคว่ำรอให้แห้ง จากนั้นจึงมานั่งข้างๆ หญิงสาวที่โซฟารับแขกเธอนั่งดูทีวีโดยมีห่อขนมวางบนตัก มือน้อยคอยหยิบใส่ปากทั้งที่พึ่งกินข้าวอิ่ม“อายจะกลับบ้านกี่โมง ฉันจะได้เคลียร์เงินเดือนคนงาน” ปากหยักขยับถามหญิงสาว“ฉันรอรับเงินเดือนแล้วจะกลับเ

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   อายน่ารัก

    เมื่อพ่อเลี้ยงดินฉกจูบมายังปากบาง บดขยี้พร้อมใช้ฟันงับริมฝีปาก มือหนาบีบขย้ำเต้าอวบอย่างมันมือ ก่อนเลื่อนใบหน้ามาละเลงเต้าแทน สะโพกแกร่งขยับเข้าออกถี่ๆ พร้อมเชิดหน้าปล่อยเสียงครางลั่น เหงื่อจำนวนมากไหลอาบร่างคนทั้งสอง“อ่า อือ โอ้ว” พ่อเลี้ยงดินกระตุกเกร็งปล่อยน้ำเชื้อเข้าในมดลูกของอารดา จนมันไหลย้อนออกตามเรียวขา“เหนื่อยแล้ว หนูง่วงให้หนูนอนเถอะนะ” คำแทนตัวเองหลุดจากปากคนที่นอนหอบ“หึๆ ทนหน่อยสิคนดี ฉันยังไม่อิ่ม” ชายหนุ่มกระซิบข้างใบหู พร้อมลิ้นร้ายปาดปัดตามซอกหูใบหูชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวไปยังที่นอน และบรรเลงเพลงรักอย่างที่เขาบอกหญิงสาวจริงๆ กว่าจะปล่อยให้หญิงสาวได้นอนก็เกือบสว่าง อารดาสลบไสลไม่รับรู้อะไรอีกเลย หลังจากพ่อเลี้ยงดินปล่อยน้ำขุ่นขาวให้เธอ“อื้อ”“ฉันรักเธอนะอารดา”คำสุดท้ายก่อนที่ชายหนุ่มจะสวมกอดหญิงสาวอย่างหวงแหนหลังจากผ่านค่ำคืนอันหนักหน่วงแทบสะบักสะบอมของหญิงสาว เนื้อตัวมีร่องรอยทั้งตัว อารดาร้องครางเบาๆ ยามที่พลิกตัวเปลี่ยนท่านอน แขนกระชับผ้าห่มคลุมกายให้แน่นขึ้น กลิ่นหอมคุ้นเคยทำให้หญิงสาวสูดดมลึกๆ ช่วยให้อาการเวียนหัวดีขึ้นช่วงเวลาบ่ายโมงกว่าๆ พ่อเลี้ยงดินกำลังเป

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   หวานจัง

    สายตาจาบจ้วงเรือนกายคนบนที่นอน ที่ตอนนี้เธอไม่สังเกตเลยว่าชุดเดรส มันถลกร่นขึ้นไปที่ต้นขาอ่อน จนเห็นผิวชมพูๆ ออกแดงๆ เพราะฤทธิ์เหล้า“ฉันจะใส่แบบไหนมันก็เรื่องของฉัน เกี่ยวอะไรกับนาย ใครมันจะเหมือนเมียเก่านาย” ปากจิ้มลิ้มยอกย้อนประชดประชัน พร้อมตัวเองปีนป่ายลงเตียง ก่อนล้มนอนตะแคงเพราะสะดุดผ้าห่ม ชุดเดรสเปิดขึ้นมากองที่สะโพกผายเห็นขอบกางเกงชั้นในพ่อเลี้ยงดินกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง บวกกับอาการเมา ทำให้เขาลงคร่อมร่างคนนอนที่พื้น ไม่ปล่อยให้หญิงสาวตั้งตัว“มันจะไม่เกี่ยวกับฉันได้ยังไงล่ะอาย ในเมื่อเธอเป็นเมียฉัน แล้วไอ้ชุดบ้าๆ เนี่ย คืนนี้ทั้งคืนเธอจะไม่ได้ใส่มัน” ความรุ่มร้อนในกายตีแผ่ขยายทั่วร่าง การเคลื่อนไหวของคนใต้ร่าง มันเหมือนการยั่วยวนเขายิ่งนัก สองมือหนาตรึงแขนทั้งสองของหญิงสาวแนบพื้น ไม่ให้เธอได้มีโอกาสดิ้นหนีปากร้ายฉกจูบลากลิ้นตามเนินเนื้อหน้าอกอวบ ขบเม้มตีตราจองทุกที่ยามที่เขาลากลิ้น อยากสร้างรอยนั้นอารดาเบี่ยงหน้าหนีไม่ยอมให้พ่อเลี้ยงดินปล้นจูบ สองแขนถูกรวบด้วยมือข้างเดียว มือที่เป็นอิสระกระชากสายเดรสจนขาดวิ่น เต้าอวบเต่งตึงโผล่พ้นเสื้อ เหลือเพียงบราที่ไร้สายห่อหุ้มเต

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   หุบปาก

    “น้องอายทำไมไม่เข้าไปร่วมวงกับคนอื่นล่ะครับ” โต้งเห็นหญิงสาวยืนอยู่คนเดียว“อ้าว… พี่โต้งไปไหนมา อายมองหาตั้งนานเนี่ย”หญิงสาวเปลี่ยนประเด็น“พี่ไปเข้าห้องน้ำมา ทำไมน้องอายไม่ไปนั่งกับพ่อเลี้ยงกับคุณอ้อน”“อย่าเลยค่ะพี่โต้ง ปล่อยให้พวกเขาอยู่กันไปเถอะ อายไปนั่งกับพี่โต้งและคนอื่นๆ ก็ได้ค่ะ” เธอจับแขนโต้ง มองไปยังพ่อเลี้ยงดินทว่า พ่อเลี้ยงดินมองไปยังหญิงสาวที่เกาะแขนลูกน้องเขา ทั้งสองสบสายตากันโดยบังเอิญ ไม่นานเขาก็หันไปหาอดีตเมียเก่า ทำเอาฝ่ายอารดาถึงกับหน้าสลดลง เหมือนน้ำตามันจะไหลอย่างไรอย่างนั้นเธอพยายามกลั้นมันเอาไว้ไม่ให้ไหล ในใจมันเจ็บบอกไม่ถูก ก่อนดึงแขนโต้งไปยังกลุ่มของโต้ง สายตาที่จ้องมองไปยังหญิงสาว ทำให้พ่อเลี้ยงดินไม่พึงพอใจเป็นอย่างมาก ในความสนิทสนมของคนทั้งคู่ แม้รู้ว่าทั้งสองไม่ได้คิดอะไร แต่เขาก็ไม่ชอบอยู่ดี พลางพาใจขุ่นมัวนัก ที่แม่ตัวดีไม่ยอมไปนั่งกับเขา ดันไปนั่งกับคนอื่นเหล้าขาวสี่สิบดีกรีถูกกลืนลงลำคอหนา ถึงแม้มันจะร้อนวูบวาบ แต่คงไม่เท่าใจที่ร้อนเป็นไฟ ยามที่ได้ยินเสียงหวานๆ และเสียงหัวเราะดังเป็นระยะๆ ให้เขาได้ยิน มันช่างบาดใจเขายิ่งนักยิ่งดึกอากาศยิ่งเย็น เ

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   คนโรคจิต

    ใต้ต้นลูกหว้า อารดาลงจากต้นหว้าได้ เธอใช้มือตบเบาๆ ที่กระเป๋าเสื้อ เพื่อดูว่าลูกหว้ายังเหลืออยู่ในกระเป๋า เพราะมีบางส่วนมันตกหล่นระหว่างปีนลง แสงไฟสลัวพอส่องให้มองเห็น เธอรีบเคาะรองเท้าบูตก่อนนำมาสวมใส่ มือหยิบหมวกเคาะๆ แล้วนำมาพัดวี เธอกำลังจะเดินกลับบ้านพัก พร้อมเสียงร้องเพลงเบาๆ อย่างสบายใจไม่รู้สึกทุกข์ร้อนที่เป็นต้นตอของความวุ่นวาย พลันเสียงกัมปนาทดังขึ้นในเงามืด“อารดา” พ่อเลี้ยงดินเดินดุ่มๆ มายังหญิงสาว เพียงแค่เสียงกลับทำให้อีกคนสะดุ้ง ดวงตากลมโตเบิกโพลง“นายมาได้ไง” เธอยิ้มแหยๆ ปนหัวเราะเบา“เธอทำอะไรของเธอ รู้ไหมคนอื่นวุ่นวายตามหากันทั้งไร่ เพื่อออกตามหาเธอ ฮะ!” เขาเหนื่อยจากงานแล้วต้องมาเหนื่อยกับหญิงสาวอีก ไหนกึ่งเดินกึ่งวิ่งด้วยความเป็นห่วงหญิงสาว มาหาเธอที่นี่“ตามหา… ตามหาฉัน” เธอชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง“ก็ใช่นะสิ ไม่ตามเธอจะตามหาแมวที่ไหน” พ่อเลี้ยงดินข่มอารมณ์เดือดพล่าน แม่คุณทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาว ยังย้อนถามเขาอีก“ที่นี่มีแมวด้วยเหรอ ฉันอยู่มาเป็นปีไม่เห็นมีแมว” เธอย้อนเขา“เอ้อ… แมวแถวนี้มันตัวโตเสียด้วย บ้านช่องไม่รู้จักกลับ คนอื่นเดือดร้อนวิ่งตามหากันให้ควั่ก เธอมัน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status