Se connecterชายหนุ่มดึงผ้าห่ม ขึ้นคลุมกายให้หญิงสาว พ่อเลี้ยงดินล้มตัวลงนอนข้างหญิงสาว สวมกอดเอวบาง เขาหลับตา
“แล้วที่เอากันตลอด มันเรียกว่าอะไรอารดา” เขาใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มท่าทีอารมณ์ขัน ยิ้มมุมปาก อารดาหน้าเหวอ แววตาสั่นไหวระริก เธอไม่คิดว่าเขาจะมาไม้นี้ แม้ภายในใจแอบปลื้มปริ่มที่เขาพูด จากวันแรกที่มาทำงานที่นี่แม้จะไม่ค่อยชอบขี้หน้า แต่ทุกวันนี้เธออยากใกล้ชิดเขาตลอด ไม่อยากห่างไกลแม้วินาที“นาย…”“หือ ว่าไงอารดา ฉันใช่ผัวเธอหรือเปล่า” พ่อเลี้ยงดินยังย้ำคำเดิม“โอ๊ย! เอาเป็นว่าฉันคืนนายตามที่บอก แล้วช่วยถอยไปด้วย ฉันจะกลับบ้าน”“ฉันไม่รับ” เขาปฏิเสธ“อ้าว บ้านฉันเป็นหนี้ก็ต้องใช้นายไง จะเอาเงินแล้วจะเอาอะไร ฮะ” เธอทำหน้าสงสัย คนอะไรไม่ยอมเอาเงิน สายตาเฉียบคม จับจ้องคนตัวเล็กอย่างกะลิ้มกะเหลี่ยจมูกคมไล่ดอมดมตามซอกคอ ใบหน้า ก่อนหยุดที่หน้าอกคู่งาม“ตัวเธอไงอารดา มอบมันให้ฉัน เหมือนที่ฉันยกหัวใจให้เธอ” พ่อเลี้ยงดินเปล่งวาจาแน่วแน่ ทำเอาหญิงสาวใจเต้นโครมครามแทบทะลุออกมาเต้นข้างนอก“นาย… นาย” เสียงขาดหาย เมื่ออีกคนประกบริมฝีปาก
บนโต๊ะอาหารชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดสวมทับด้วยเสื้อแขนยาวลายสก็อตสีน้ำเงิน กางเกงยีนสีดำ ร่างสูงใหญ่กำลังทำสลัดผักให้หญิงสาว พ่อเลี้ยงดินรู้สึกแปลกๆ กับหญิงสาว หมู่นี้เธอกินสลัดผักทุกมื้อแทบไม่แตะอาหารอย่างอื่น อย่างมื้อนี้ก็เช่นกัน เธอขอให้เขาทำให้โดยเน้นมะเขือเทศเยอะหน่อยด้านอารดาก็เดินคลอเคลียไม่ห่าง แม้ปากจะชอบบ่นชอบพูด พ่อเลี้ยงดินเผลอหน่อยไม่ได้ เป็นต้องหันไปสูดดมกลิ่นกายชายหนุ่มบ่อยครั้งเมื่อสลัดผักถูกนำจัดวางใส่จาน จึงนำมาวางที่โต๊ะอาหาร โดยมีหญิงสาวเดินตามติดๆ ไม่ห่างกาย หลายครั้งที่พ่อเลี้ยงดินจ้องมอง หญิงสาวก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งสองนั่งกินเงียบๆ ไร้เสียงพูดคุยทั้งคู่ใช้เวลากินอาหารร่วมชั่วโมงกว่าๆ จานชามถูกนำมาวางที่อ่างล้างจาน ฝ่ายชายเป็นคนล้างและคว่ำรอให้แห้ง จากนั้นจึงมานั่งข้างๆ หญิงสาวที่โซฟารับแขกเธอนั่งดูทีวีโดยมีห่อขนมวางบนตัก มือน้อยคอยหยิบใส่ปากทั้งที่พึ่งกินข้าวอิ่ม“อายจะกลับบ้านกี่โมง ฉันจะได้เคลียร์เงินเดือนคนงาน” ปากหยักขยับถามหญิงสาว“ฉันรอรับเงินเดือนแล้วจะกลับเ
เมื่อพ่อเลี้ยงดินฉกจูบมายังปากบาง บดขยี้พร้อมใช้ฟันงับริมฝีปาก มือหนาบีบขย้ำเต้าอวบอย่างมันมือ ก่อนเลื่อนใบหน้ามาละเลงเต้าแทน สะโพกแกร่งขยับเข้าออกถี่ๆ พร้อมเชิดหน้าปล่อยเสียงครางลั่น เหงื่อจำนวนมากไหลอาบร่างคนทั้งสอง“อ่า อือ โอ้ว” พ่อเลี้ยงดินกระตุกเกร็งปล่อยน้ำเชื้อเข้าในมดลูกของอารดา จนมันไหลย้อนออกตามเรียวขา“เหนื่อยแล้ว หนูง่วงให้หนูนอนเถอะนะ” คำแทนตัวเองหลุดจากปากคนที่นอนหอบ“หึๆ ทนหน่อยสิคนดี ฉันยังไม่อิ่ม” ชายหนุ่มกระซิบข้างใบหู พร้อมลิ้นร้ายปาดปัดตามซอกหูใบหูชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวไปยังที่นอน และบรรเลงเพลงรักอย่างที่เขาบอกหญิงสาวจริงๆ กว่าจะปล่อยให้หญิงสาวได้นอนก็เกือบสว่าง อารดาสลบไสลไม่รับรู้อะไรอีกเลย หลังจากพ่อเลี้ยงดินปล่อยน้ำขุ่นขาวให้เธอ“อื้อ”“ฉันรักเธอนะอารดา”คำสุดท้ายก่อนที่ชายหนุ่มจะสวมกอดหญิงสาวอย่างหวงแหนหลังจากผ่านค่ำคืนอันหนักหน่วงแทบสะบักสะบอมของหญิงสาว เนื้อตัวมีร่องรอยทั้งตัว อารดาร้องครางเบาๆ ยามที่พลิกตัวเปลี่ยนท่านอน แขนกระชับผ้าห่มคลุมกายให้แน่นขึ้น กลิ่นหอมคุ้นเคยทำให้หญิงสาวสูดดมลึกๆ ช่วยให้อาการเวียนหัวดีขึ้นช่วงเวลาบ่ายโมงกว่าๆ พ่อเลี้ยงดินกำลังเป
สายตาจาบจ้วงเรือนกายคนบนที่นอน ที่ตอนนี้เธอไม่สังเกตเลยว่าชุดเดรส มันถลกร่นขึ้นไปที่ต้นขาอ่อน จนเห็นผิวชมพูๆ ออกแดงๆ เพราะฤทธิ์เหล้า“ฉันจะใส่แบบไหนมันก็เรื่องของฉัน เกี่ยวอะไรกับนาย ใครมันจะเหมือนเมียเก่านาย” ปากจิ้มลิ้มยอกย้อนประชดประชัน พร้อมตัวเองปีนป่ายลงเตียง ก่อนล้มนอนตะแคงเพราะสะดุดผ้าห่ม ชุดเดรสเปิดขึ้นมากองที่สะโพกผายเห็นขอบกางเกงชั้นในพ่อเลี้ยงดินกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง บวกกับอาการเมา ทำให้เขาลงคร่อมร่างคนนอนที่พื้น ไม่ปล่อยให้หญิงสาวตั้งตัว“มันจะไม่เกี่ยวกับฉันได้ยังไงล่ะอาย ในเมื่อเธอเป็นเมียฉัน แล้วไอ้ชุดบ้าๆ เนี่ย คืนนี้ทั้งคืนเธอจะไม่ได้ใส่มัน” ความรุ่มร้อนในกายตีแผ่ขยายทั่วร่าง การเคลื่อนไหวของคนใต้ร่าง มันเหมือนการยั่วยวนเขายิ่งนัก สองมือหนาตรึงแขนทั้งสองของหญิงสาวแนบพื้น ไม่ให้เธอได้มีโอกาสดิ้นหนีปากร้ายฉกจูบลากลิ้นตามเนินเนื้อหน้าอกอวบ ขบเม้มตีตราจองทุกที่ยามที่เขาลากลิ้น อยากสร้างรอยนั้นอารดาเบี่ยงหน้าหนีไม่ยอมให้พ่อเลี้ยงดินปล้นจูบ สองแขนถูกรวบด้วยมือข้างเดียว มือที่เป็นอิสระกระชากสายเดรสจนขาดวิ่น เต้าอวบเต่งตึงโผล่พ้นเสื้อ เหลือเพียงบราที่ไร้สายห่อหุ้มเต
“น้องอายทำไมไม่เข้าไปร่วมวงกับคนอื่นล่ะครับ” โต้งเห็นหญิงสาวยืนอยู่คนเดียว“อ้าว… พี่โต้งไปไหนมา อายมองหาตั้งนานเนี่ย”หญิงสาวเปลี่ยนประเด็น“พี่ไปเข้าห้องน้ำมา ทำไมน้องอายไม่ไปนั่งกับพ่อเลี้ยงกับคุณอ้อน”“อย่าเลยค่ะพี่โต้ง ปล่อยให้พวกเขาอยู่กันไปเถอะ อายไปนั่งกับพี่โต้งและคนอื่นๆ ก็ได้ค่ะ” เธอจับแขนโต้ง มองไปยังพ่อเลี้ยงดินทว่า พ่อเลี้ยงดินมองไปยังหญิงสาวที่เกาะแขนลูกน้องเขา ทั้งสองสบสายตากันโดยบังเอิญ ไม่นานเขาก็หันไปหาอดีตเมียเก่า ทำเอาฝ่ายอารดาถึงกับหน้าสลดลง เหมือนน้ำตามันจะไหลอย่างไรอย่างนั้นเธอพยายามกลั้นมันเอาไว้ไม่ให้ไหล ในใจมันเจ็บบอกไม่ถูก ก่อนดึงแขนโต้งไปยังกลุ่มของโต้ง สายตาที่จ้องมองไปยังหญิงสาว ทำให้พ่อเลี้ยงดินไม่พึงพอใจเป็นอย่างมาก ในความสนิทสนมของคนทั้งคู่ แม้รู้ว่าทั้งสองไม่ได้คิดอะไร แต่เขาก็ไม่ชอบอยู่ดี พลางพาใจขุ่นมัวนัก ที่แม่ตัวดีไม่ยอมไปนั่งกับเขา ดันไปนั่งกับคนอื่นเหล้าขาวสี่สิบดีกรีถูกกลืนลงลำคอหนา ถึงแม้มันจะร้อนวูบวาบ แต่คงไม่เท่าใจที่ร้อนเป็นไฟ ยามที่ได้ยินเสียงหวานๆ และเสียงหัวเราะดังเป็นระยะๆ ให้เขาได้ยิน มันช่างบาดใจเขายิ่งนักยิ่งดึกอากาศยิ่งเย็น เ
ใต้ต้นลูกหว้า อารดาลงจากต้นหว้าได้ เธอใช้มือตบเบาๆ ที่กระเป๋าเสื้อ เพื่อดูว่าลูกหว้ายังเหลืออยู่ในกระเป๋า เพราะมีบางส่วนมันตกหล่นระหว่างปีนลง แสงไฟสลัวพอส่องให้มองเห็น เธอรีบเคาะรองเท้าบูตก่อนนำมาสวมใส่ มือหยิบหมวกเคาะๆ แล้วนำมาพัดวี เธอกำลังจะเดินกลับบ้านพัก พร้อมเสียงร้องเพลงเบาๆ อย่างสบายใจไม่รู้สึกทุกข์ร้อนที่เป็นต้นตอของความวุ่นวาย พลันเสียงกัมปนาทดังขึ้นในเงามืด“อารดา” พ่อเลี้ยงดินเดินดุ่มๆ มายังหญิงสาว เพียงแค่เสียงกลับทำให้อีกคนสะดุ้ง ดวงตากลมโตเบิกโพลง“นายมาได้ไง” เธอยิ้มแหยๆ ปนหัวเราะเบา“เธอทำอะไรของเธอ รู้ไหมคนอื่นวุ่นวายตามหากันทั้งไร่ เพื่อออกตามหาเธอ ฮะ!” เขาเหนื่อยจากงานแล้วต้องมาเหนื่อยกับหญิงสาวอีก ไหนกึ่งเดินกึ่งวิ่งด้วยความเป็นห่วงหญิงสาว มาหาเธอที่นี่“ตามหา… ตามหาฉัน” เธอชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง“ก็ใช่นะสิ ไม่ตามเธอจะตามหาแมวที่ไหน” พ่อเลี้ยงดินข่มอารมณ์เดือดพล่าน แม่คุณทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาว ยังย้อนถามเขาอีก“ที่นี่มีแมวด้วยเหรอ ฉันอยู่มาเป็นปีไม่เห็นมีแมว” เธอย้อนเขา“เอ้อ… แมวแถวนี้มันตัวโตเสียด้วย บ้านช่องไม่รู้จักกลับ คนอื่นเดือดร้อนวิ่งตามหากันให้ควั่ก เธอมัน





![เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

