Home / โรแมนติก / อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่ / ผมรักลูกสาวของแม่ครับ

Share

ผมรักลูกสาวของแม่ครับ

last update publish date: 2026-10-10 09:44:43

อารดาแหงนหน้าร้องเรียกชื่อชายหนุ่ม มวลสมองขาวโพลน มันว่างเปล่าเสียจนนึกอะไรไม่ออก ลมหายใจคนตัวโตเ

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   ผมรักลูกสาวของแม่ครับ

    อารดาแหงนหน้าร้องเรียกชื่อชายหนุ่ม มวลสมองขาวโพลน มันว่างเปล่าเสียจนนึกอะไรไม่ออก ลมหายใจคนตัวโตเริ่มขาดช่วง เขาต้องการปลดปล่อยเต็มที พ่อเลี้ยงดินพยุงอารดาลุกขึ้น ก่อนพาเธอนอนลงที่โต๊ะทำงาน โดยมีหมอนหนุนซ้อนที่เอวและสะโพกผายชายหนุ่มปลดกางเกงยีนตัวเองลง มือหนาถลกชุดเดรสคลุมท้องไปกองที่เอว เขายืนในท่ายืน การร่วมรักกับคนท้องเป็นเรื่องปกติ แต่ต้องไม่รุนแรง เพราะหมออธิบายให้เขาฟังและอุปกรณ์ในการช่วยคนท้องเขาทำตามหมอทุกอย่าง ยิ่งตอนนี้อารดาท้องโตเธอก็มีความต้องการเรื่องอย่างว่ามากขึ้น อาจเพราะฮอร์โมนที่เปลี่ยนไปอารดาประคองท้องอย่างระวัง เธอเห็นพ่อเลี้ยงดินไม่ได้เลย ความต้องการก็เกิดอย่างหักห้ามใจไม่ได้ เนื้อตัวแดงก่ำ สองเต้าอวบใหญ่โตกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ พ่อเลี้ยงดินส่งตัวตนเข้าภายในตัวหญิงสาว ก่อนโน้มตัวถามอารดา เขาค่อยๆ ขยับช้าๆ“เจ็บไหมอาย” “ไม่… ไม่เจ็บค่ะ” เธอมองหน้าชายหนุ่ม“พี่ขยับนะ… เจ็บก็บอกพี่นะ” สีหน้าชายหนุ่มแดงก่ำ เหมือนเขาอดกลั้นการลงน้ำหนักใส่หญิงสาว

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   เมียครับ

    ครูน้ำมัวแต่ยืนเหม่อ คำถามมากมายในหัว ไอ้เพื่อนตัวดีก็เลี่ยงที่จะตอบ แต่ก็อดดีใจกับเพื่อนไม่ได้ พ่อเลี้ยงดินก็ไม่ใช่คนไม่ดี หวังว่าคงจะเปลี่ยนนิสัยใจร้อนขี้โวยวาย เจ้าอารมณ์ ความเอาแต่ใจของหญิงสาวลดน้อยลงได้บ้างสองสาวเดินดูของจนเหนื่อย ความหิวมาเยือน ก่อนที่อารดาจะชวนครูน้ำไปกินอาหารที่ร้านของพ่อเลี้ยงดินไหนๆ มาแล้วก็แวะไปกินที่นั่น พ่อเลี้ยงดินคงไม่บ่นไม่ว่าหรอก จากนั้นทั้งคู่ต่างขับรถมุ่งหน้า ไปยังร้านอาหารของชายหนุ่ม“แกทำไมไม่กินที่นี่” ครูน้ำสงสัย ทำไมต้องหอบสังขารไปถึงที่นู่น“ประหยัด…” อารดาบอกเพื่อน“เหอะ… เกิดงกขึ้นมาล่ะทีนี้” ครูน้ำพูดประชด“ร้านอีตานั่นอยู่ใกล้ๆ จะไปเสียตังค์ทำไมล่ะน้ำ” จริงๆ อารดาอยากกินสลัดผักที่ร้านนั่นมากกว่า เธอถึงยอมทนหิว“ขับรถไปเถอะน่า หลานแกหิวจนจะกินหัวแกได้แล้วยัยน้ำ”“อือๆ เห็นแก่หลานฉัน” หญิงสาวส่ายหัวอย่างเอือมระอา ครูน้ำหัวเราะในคำพูดของเพื่อน อย่างน้อยอารดาก็ไม่มีพิษมีภัยกับใคร

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   พ่อของลูก

    เธอสูดน้ำมูกพร้อมยกมือขึ้นเช็ด ปากบางพ่นบ่นพ่อเลี้ยงดินสารพัด“หยุดเดี๋ยวนี้นะอาย ไปด่าพ่อเลี้ยงเขาแบบนี้ได้ยังไง ในเมื่อหนูเองก็ร่วมกันทำ” แม่ชบากลั้นขำแต่ก็ปรามที่พูดแบบนี้เพราะหญิงสาวเอาแต่โทษชายหนุ่ม ทั้งๆ ที่ตัวเองก็เป็นคนก่อเรื่องเช่นกันอารดาหน้าบึ้งหน้างอ หน้าแดงก่ำ เสียงสะอื้นขาดๆ หายๆ จ้องหน้าชายหนุ่มที่ยืนยิ้มหน้าบาน เขาทำเหมือนไม่สะทกสะท้าน ในสิ่งที่เธอต่อว่าเขา แถมแม่ยังดูเหมือนจะเข้าข้างอีกด้วย“หนูลูกแม่นะ แทนที่จะเข้าข้างลูกตัวเอง ที่มันทำให้ลูกตัวเองเสียหาย ดันไปเข้าข้างคนอื่นอีก ฮือๆ” เธอว่าให้แม่พร้อมสะอื้นไห้แม่ชบามองหน้าพ่อเลี้ยงดิน อดขำให้ลูกสาวไม่ได้ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ก็ต้องคอยดูแลและคอยให้กำลังใจกันไป แต่คงจะยากหน่อยสำหรับลูกสาวพยศคนนี้ เห็นทีคนที่จะเหนื่อยคงไม่พ้นพ่อเลี้ยงดิน เขาจะรับมือหญิงสาวได้ไหมเท่านั้นเมื่ออารมณ์ขุ่นมัวทำให้อารดาเดินหนีขึ้นห้องนอน เธอไม่อยากเห็นหน้าชายหนุ่ม แม้อยากอยู่ใกล้ๆ กายเขา เพื่อจะได้สูดดมกลิ่นกายเขา แต่ความถือตัวอวดดีมันมีมากเกิน จึงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   หนูท้อง

    เมื่อเจอจึงหยิบใส่ปาก และหอบของเหล่านั้นไปวางที่อ่างล้างจาน ทำการล้างน้ำ ทั้งล้างทั้งหยิบใส่ปากไปด้วย เธอน้ำลายสอ จับทุกอย่างมาคลุกรวมกันใส่ถ้วย ถือมานั่งกินบนโต๊ะเงียบๆ คนเดียวแสงไฟตามทางเดินส่องสลัวไปทั่วรีสอร์ต จึงไม่เป็นที่น่ากลัว ยังมีเสียงคนมาพักนั่งคุยกันกินเลี้ยงสังสรรค์ อารดาออกมายืนมองหลังจากเธอกินอิ่ม มือน้อยกอดอกถอนหายใจคิดถึงเรื่องเมื่อหัวค่ำ พ่อเลี้ยงดินจะแต่งงานกับเธอ เขาพูดจริงหรือแค่พูดเล่นกัน ลึกๆ ในก้นบึ้งเธอดีใจที่สุด เพราะในชีวิตเธอไม่เคยคบผู้ชายคนไหนเลย จนมาเจอพ่อเลี้ยงดินถึงจะปากร้ายบ้างสำหรับเธอ แต่ใจดีกับเหล่าคนงาน หากเธอไม่กวนประสาทเขา เขาก็ไม่ต่อว่า หลักๆ แล้วชายหนุ่มก็ดีหมดแหละ ด้วยวุฒิภาวะ ความเป็นผู้นำ ขยันขันแข็ง มีเหตุผลแต่บางครั้งก็งี่เง่า อารดาคลี่ยิ้มมุมปากโดยลืมตัว“ยิ้มอะไร อาย” เสียงเข้มดังขึ้น ขัดความคิดเพลินๆ จนต้องหันหาเจ้าของเสียง“นายมาทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่กลับไร่” อารดาถามชายหนุ่ม“แล้วทำไมเธอมายืนตรงนี้ ไม่หลับไม่นอน” เท้าหนาเดินมายืนต่อหน้า“อี๋&

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   งอนค่ะ

    “แล้วที่เอากันตลอด มันเรียกว่าอะไรอารดา” เขาใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มท่าทีอารมณ์ขัน ยิ้มมุมปาก อารดาหน้าเหวอ แววตาสั่นไหวระริก เธอไม่คิดว่าเขาจะมาไม้นี้ แม้ภายในใจแอบปลื้มปริ่มที่เขาพูด จากวันแรกที่มาทำงานที่นี่แม้จะไม่ค่อยชอบขี้หน้า แต่ทุกวันนี้เธออยากใกล้ชิดเขาตลอด ไม่อยากห่างไกลแม้วินาที“นาย…”“หือ ว่าไงอารดา ฉันใช่ผัวเธอหรือเปล่า” พ่อเลี้ยงดินยังย้ำคำเดิม“โอ๊ย! เอาเป็นว่าฉันคืนนายตามที่บอก แล้วช่วยถอยไปด้วย ฉันจะกลับบ้าน”“ฉันไม่รับ” เขาปฏิเสธ“อ้าว บ้านฉันเป็นหนี้ก็ต้องใช้นายไง จะเอาเงินแล้วจะเอาอะไร ฮะ” เธอทำหน้าสงสัย คนอะไรไม่ยอมเอาเงิน สายตาเฉียบคม จับจ้องคนตัวเล็กอย่างกะลิ้มกะเหลี่ยจมูกคมไล่ดอมดมตามซอกคอ ใบหน้า ก่อนหยุดที่หน้าอกคู่งาม“ตัวเธอไงอารดา มอบมันให้ฉัน เหมือนที่ฉันยกหัวใจให้เธอ” พ่อเลี้ยงดินเปล่งวาจาแน่วแน่ ทำเอาหญิงสาวใจเต้นโครมครามแทบทะลุออกมาเต้นข้างนอก“นาย… นาย” เสียงขาดหาย เมื่ออีกคนประกบริมฝีปาก

  • อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่   มาใช้หนี้

    บนโต๊ะอาหารชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดสวมทับด้วยเสื้อแขนยาวลายสก็อตสีน้ำเงิน กางเกงยีนสีดำ ร่างสูงใหญ่กำลังทำสลัดผักให้หญิงสาว พ่อเลี้ยงดินรู้สึกแปลกๆ กับหญิงสาว หมู่นี้เธอกินสลัดผักทุกมื้อแทบไม่แตะอาหารอย่างอื่น อย่างมื้อนี้ก็เช่นกัน เธอขอให้เขาทำให้โดยเน้นมะเขือเทศเยอะหน่อยด้านอารดาก็เดินคลอเคลียไม่ห่าง แม้ปากจะชอบบ่นชอบพูด พ่อเลี้ยงดินเผลอหน่อยไม่ได้ เป็นต้องหันไปสูดดมกลิ่นกายชายหนุ่มบ่อยครั้งเมื่อสลัดผักถูกนำจัดวางใส่จาน จึงนำมาวางที่โต๊ะอาหาร โดยมีหญิงสาวเดินตามติดๆ ไม่ห่างกาย หลายครั้งที่พ่อเลี้ยงดินจ้องมอง หญิงสาวก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งสองนั่งกินเงียบๆ ไร้เสียงพูดคุยทั้งคู่ใช้เวลากินอาหารร่วมชั่วโมงกว่าๆ จานชามถูกนำมาวางที่อ่างล้างจาน ฝ่ายชายเป็นคนล้างและคว่ำรอให้แห้ง จากนั้นจึงมานั่งข้างๆ หญิงสาวที่โซฟารับแขกเธอนั่งดูทีวีโดยมีห่อขนมวางบนตัก มือน้อยคอยหยิบใส่ปากทั้งที่พึ่งกินข้าวอิ่ม“อายจะกลับบ้านกี่โมง ฉันจะได้เคลียร์เงินเดือนคนงาน” ปากหยักขยับถามหญิงสาว“ฉันรอรับเงินเดือนแล้วจะกลับเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status