Se connecterPartager
บทที่ 23 ท่านอ๋องผีเข้า
Date de publication:
2026-01-27 13:00:24งานหมั้นหมายของคุณหนูสามสกุลหลานกลายเป็นเรื่องคุยสนุกในวงน้ำชา ผู้คนต่างโจษจันกันว่านางดั่งตัวอัป
Dernier chapitre
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา ตอนพิเศษ ปีศาจตาแก่กับปีศาจโรคจิต
สามปีผันผ่านเสียงธนูแหวกอากาศพุ่งทะยานด้วยความรวดเร็ว ไม่นานก็ทะลวงเป้าหมายแม่นยำประหนึ่งจับวาง ร่างระหงดีดตัวลอยขึ้นเหนือพื้นดิน พริบตาก็คว้าก้านอิงฮวามาไว้ในมือ ก่อนจะหมุนตัวร่อนลงสู่ผืนดินอย่างงดงามเจ้าของใบหน้าสะสวยยิ้มละไม นางวิ่งเข้าไปหยุดยืนเบื้องหน้าบุรุษตัวสูง “ให้ท่าน”ฝ่ามือกว้างเอื้อมรับก้านอิงฮวาที่ประดับด้วยบุปผางาม เขาสูดดมกลิ่นแผ่วเบา “หอมจัง”หลานอวิ๋นเจียวยกมือไพล่หลัง โยกตัวไปมาด้วยความชอบใจ “ชอบหรือไม่เพคะ”“ชอบ แต่กลิ่นอิงฮวาไหนเลยจะหอมเท่าเจ้า” เอ่ยจบชายหนุ่มก็คว้าเอวคอดเข้ามาสวมกอด“ท่านอ๋อง” หลานอวิ๋นเจียวตำหนิไม่จริงจัง เอ่ยต่อ “หม่อมฉันยังฝึกอยู่นะเพคะ”เย่ซานหลางแสร้งทำหูทวนลม เขาโน้มจรดปลายจมูกลงบนปรางแก้มเนียนนุ่ม “หอมที่สุด”หลานอวิ๋นเจียวหน้าแดงระเรื่อ “พอแล้วเพคะ เดี๋ยวมีคนเห็น”“นี่จวนของเรา มีแต่คนกันเองทั้งนั้น อายทำไม”หลานอวิ๋นเจียวยู่หน้า เอ่ยเปลี่ยนเรื่อง “ฝีมือยิงธนูของหม่อมฉันเป็นอย่างไรบ้างเพคะ พัฒนาขึ้นมากหรือไม่”นิ้วเรียวเขี่ยปลายจมูกเชิดรั้นด้วยความมันเขี้ยว “
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 59 ความสุขของเจ้าก็คือความสุขของข้า (จบ)
กว่าหลานอวิ๋นเจียวจะตื่นก็เป็นช่วงบ่ายคล้อย มือเรียวขยับเล็กน้อย ทั้งยังรู้สึกว่าทั้งร่างร้าวระบมไปหมด“ตื่นแล้วหรือ”นัยน์ตาดอกท้อที่เพิ่งเปิดกว้างรีบหลุบมองต่ำ เสียงใสบ่นอุบ “คนโกหก”คิ้วเข้มเลิกขึ้นหนึ่งฝั่ง “ข้าโกหกอันใดเจ้า”หลานอวิ๋นเจียวสะเทิ้นอายจนไม่กล้าพูด จะให้นางบอกหรือว่าที่เขารับปากจะถนอมนางนั้นโกหกทั้งเพ ไฉนเรื่องที่เกิดขึ้นล้วนตรงกันข้ามเย่ซานหลางเห็นอีกฝ่ายหน้ามู่ทู่ก็รู้สาเหตุทันที เขารั้งร่างบางมากอดไว้ใต้อ้อมแขน “ขอโทษ ที่ข้าเป็นเช่นนั้นล้วนเพราะเจ้า หากเจ้าไม่หอมไปทั้งตัวข้าจะคลั่งเพียงนั้นได้อย่างไร ไว้คืนนี้แก้ตัวใหม่นะ”“ท่านยังจะแก้ตัวอะไรเพคะ”จะเรียกแก้ตัวได้อย่างไร นี่เรียกว่าซ้ำเติมมากกว่า“เอาล่ะ เด็กดีไม่ต้องงอแง เช่นนั้นข้าจะตามใจเจ้าทุกเรื่องเพื่อเป็นการไถ่โทษ ไหนบอกสวามีผู้นี้หน่อยสิ ว่าพระชายาปรารถนาสิ่งใด”หลานอวิ๋นเจียวพลิกตัวกลับมาประจันหน้ากับเขา “ทุกเรื่องจริงหรือเพคะ”เย่ซานหลางพยักหน้า “แน่นอน เว้นเรื่องเดียวคืออย่าห้ามให้ข้านอนกับเจ้า”หลานอวิ๋นเจียวอมลมจนแก
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 58 ผิดธรรมเนียม
ผลัวะประตูบานหนาถูกผลักออกด้วยความรีบร้อน“เจียวเจียว”“…”เย่ซานหลางพุ่งตัวไปยังเตียงนอนที่มีผ้าม่านผืนโปร่งปลดลงเอาไว้พรึบบนเตียงนอนว่างเปล่า“เจียวเจียว เจ้าหายไปไหน” ความตื่นตระหนกถาโถมเข้าหา สิ่งที่เขาหวาดกลัวยังไม่หมดหรือ เหตุใดเจ้าสาวของเขาจึงไม่อยู่ในห้อง“เจียวเจียว เจ้าอยู่ที่ใด”“…”เย่ซานหลางลนลานสุดขีด เขาแทบประสาทกลับเพราะหาเจ้าสาวตัวเองไม่พบ“ท่านอ๋อง”เสียงใสแว่วมาจากเบื้องหลัง ทันทีที่ชายหนุ่มหันหลังกลับ เขาก็รีบวิ่งเข้าไปสวมกอดอีกฝ่าย ราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือแม้เพียงเล็กน้อยหญิงสาวตรงหน้าจะเลือนหายไป“เจียวเจียว ข้าเป็นห่วงเจ้ามาก เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงเป็นเช่นนี้”หลานอวิ๋นเจียวยิ้มแห้ง นางก็อยากนั่งรอเจ้าบ่าวตามธรรมเนียมอยู่หรอก ทว่าท้องเจ้ากรรมกลับประท้วงไม่หยุด นางไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้า จึงเผลอสวาปามอาหารที่เย่ซานหลางให้สาวใช้นำมาส่งจนเปรอะเสื้อผ้าดังนั้นหลานอวิ๋นเจียวจึงคิดว่าอาบน้ำเสียหน่อย จากนั้นค่อยแต่งตัวแล้วมานั่งรอเขาต่อก็คงไม่สาย เน
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 57 ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว
ปลายนิ้วเรียวขยับแผ่ว เปลือกตาบางแง้มเปิดแช่มช้า เสียงสะท้อนจากเนื้อผ้าที่เสียดสียามเคลื่อนไหวปลุกให้คนที่นั่งขนาบข้างเหลียวกลับมามอง“ตื่นแล้วหรือ”หลานพินถิงสะดุ้งโหยง หญิงสาวผุดนั่งขึ้นทันใด “เจ้าเป็นใคร”ชายหนุ่มยิ้มเยาะ “เป็นเจ้าสาวของข้า ยังไม่รู้จักหน้าเจ้าบ่าวตัวเองอีก”หลานพินถิงเบิกตาโพลง “หลีเจี้ยนกุ่ย! ข้าอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”“เจ้าหวังว่าตัวเองจะต้องอยู่ที่ใดหรือ”หลานพินถิงส่ายหน้าประหนึ่งคนเสียสติ “ไม่ จะต้องไม่ใช่ที่นี่ ข้าไม่มีทางแต่งกับเจ้า!” หญิงสาวหย่อนเท้าลงจากเตียง ไม่ทันถลาออกไปก็ถูกฝ่ามือหยาบระคายคว้าเอาไว้ หนำซ้ำเขายังออกแรงดึงจนร่างบอบบางปลิวกระเด็นลงไปนอนแผ่หลากลางเตียง หลานพินถิงรู้สึกเจ็บจนลุกไม่ไหวร่างสูงตวัดขึ้นคร่อมหญิงสาว พลางรวบมือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ สีหน้าของชายหนุ่มที่ภายนอกสุขุมพลิกกลับเป็นดุดันดุจมัจจุราช“ปล่อยข้า ปล่อยข้านะ คนเลว คนชั่ว ข้าไม่ได้แต่งกับเจ้า ข้าเป็นเจ้าสาวหานเซียนอ๋อง”“หน้าด้าน! ยังไม่ยอมรับความจริงอีกรึ หานเซียนอ๋องรังเกียจเจ้ายิ่งกว่ามูลสัตว์ ข้าอ้าแขนรั
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 56 สมน้ำสมเนื้อ
หลานอวิ๋นเจียวนั่งมองใบหน้าของตนผ่านคันฉ่องสีอำพัน ภายในห้องแต่งตัวหาได้มีเพียงนางผู้เดียว เนื่องจากหลานพินถิงเองก็จะออกเรือนไปพร้อมนางด้วย หากแต่อีกฝ่ายแต่งให้กับบุตรชายของใต้เท้าหลี บุตรชายของเขาขึ้นชื่อว่าเป็นปราชญ์หนุ่มรูปงาม ทว่าเบื้องหลังความงามกลับซ่อนจิตใจอันดำมืดที่น้อยคนนักจะล่วงรู้แน่นอนที่หลานพินถิงยินยอมออกเรือนก็เพราะมีแผนการอยู่ในใจ หากมิใช่หานเซียนอ๋องแล้ว นางก็ไม่อยากแต่งให้ผู้ใดทั้งนั้น“น้องหญิง อาภรณ์ของเจ้างดงามกว่าข้ามากนัก ดูของข้าสิ เนื้อผ้าหยาบระคาย หนำซ้ำยังเผลอทำขาดอีกด้วย”หลานอวิ๋นเจียวลดตามองชายกระโปรงของหลานพินถิง ร่องรอยกะรุ่งกะริ่งดูคล้ายกับถูกของมีคมเกี่ยวจนขาดวิ่น“เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น มิสู้เรียกคนมาซ่อมทันหรือไม่”หลานพินถิงก้มหน้าพลางส่ายหัว “ไม่เป็นไร งานแต่งของข้าหาได้มากพิธีเช่นเจ้า น้องหญิงสาม…”“เจ้าคะ”“เอ่อ…คือ…” หลานพินถิงอ้ำอึ้งคิ้วสวยเลิกขึ้น “มีอะไรหรือเจ้าคะ”“ข้าเห็นว่าเราต่างก็จะออกเรือนแล้ว พี่สาวเช่นข้าไม่มีสิ่งใดตอบแทนเจ้า เช่นนั้นยันต์คุ้มภัยนี่ข้ามอบให้เจ้า รับไป
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 55 เงื่อนไขสามประการ
กว่าจะเรียกสติกลับมาได้น้ำชาก็แทบเย็นชืด หลานจงฝูปรายตามองผู้ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า “ท่านอ๋องหมายความว่าอย่างไร”“ที่ข้าพูดไม่ชัดเจนหรือ”หลานอวิ๋นเจียวกุมขมับ นางปรี่เข้าหาเขาเพื่อดึงอีกฝ่ายให้ยืนขึ้น ทว่าแรงมดหรือจะขย่มต้นไม้ใหญ่ให้สั่นคลอนได้ “ท่านอ๋อง…ลุกขึ้น ทำอะไรเพคะ”“ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าบิดาของเจ้าจะรับปากยกเจ้าให้กับข้า”“แต่…”“เจียวเอ๋อร์” หลานจงฝูตัดบท เขาสาวเท้ามาเบื้องหน้า จากนั้นคว้าร่างเล็กไปยืนซ้อนหลังตน“เมื่อครู่ท่านอ๋องบอกว่าชอบเจียวเอ๋อร์ แต่กระหม่อมไม่อยากให้บุตรสาวพัวพันกับความยุ่งเหยิงของวังหลัง อีกอย่างกระหม่อมรู้ว่าที่ท่านอ๋องอยากอภิเษกกับนางก็เพราะผลประโยชน์ของอำนาจใช่หรือไม่”เย่ซานหลางช้อนตาขึ้นมองอย่างแน่วแน่ “ไม่ผิด”หลานจงฝูแค่นเสียง “เช่นนั้นกระหม่อมคงไม่อาจยกลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนผู้นี้ให้ท่านอ๋องได้แล้ว อย่างไรท่านก็รูปงามเป็นอันดับหนึ่ง เกรงว่าคงไม่ขาดแคลนนารีเคียงข้าง”เย่ซานหลางส่ายหน้า “ท่านเข้าใจผิดแล้ว ที่ข้าบอกไม่ผิด นั่นคือความรู้สึกเมื่อก่อนของข้า ทว่าตอนนี้ข้าชอบเจียวเจียว
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 13 หวั่นไหว
เสียงด้านในยังคงอลหม่านอึงอล มือปราบหลายสิบนายต่างกรูเข้ามาปิดล้อม“ห้ามใครออกจากที่นี่แม้เพียงครึ่งก้าว”เถ้าแก่หอหน้าซีดตัวสั่น “ใต้เท้า ไม่ทราบว่าหอเยี่ยนฟางของพวกเราทำอันใดผิด พวกท่านจึงได้แวะมาเช่นนี้เจ้าคะ”“เมื่อครู่มีคนเห็นมือสังหารผ่านมาทางนี้ พวกเราจำเป็นต้องค้นทุกห
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 12 จุดเริ่มต้นของการเอาตัวรอด (2)
“คุณหนู ทำท่าเช่นนี้อย่าบอกว่าท่านเองก็เป็นอย่างที่ท่านพูด” ฉวนหงกระอักกระอ่วนหลานอวิ๋นเจียวหัวเราะร่วน “ใช่แล้วอย่างไร ไม่ใช่แล้วอย่างไร ความรักไหนเลยมีขีดจำกัด”“คุณหนู…”“ข้าล้อเล่น ก็แค่รู้สึกคุ้น ๆ กับชื่อของนางเท่านั้น”นั่งคุยกันเพลิน ๆ ไม่นานอาหารก็มาส่ง หลานอ
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 12 จุดเริ่มต้นของการเอาตัวรอด (1)
หลานอวิ๋นเจียวจูงมือฉวนหงเข้าไปด้านในด้วยความกระตือรือร้น“คุณหนูท่านนี้ ไม่ทราบท่านต้องการ…”“ข้าจะมากินข้าวที่นี่ หอเยี่ยนฟางไม่มีอาหารหรือ”หญิงวัยกลางคนใบหน้าโบกเครื่องประทินโฉมหนาเตอะยิ้มกล่าว “แหม…มีสิเจ้าคะ หากท่านต้องการก็ย่อมได้ แม้แต่ชายรูปงามท่านก็ยังสามารถเรียกหาไ
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 11 สิ่งจำเป็นต่อการขับเคลื่อนชีวิต (2)
หลานอวิ๋นเจียวหันหลังขวับ นางเพิ่งเข้าใจคำว่ามาเร็วไม่สู้มาได้จังหวะก็คราวนี้เอง“พี่หญิงใหญ่ ข้าว่าจะออกไปเดินเล่นสักหน่อยเจ้าค่ะ”“เช่นนั้นให้ข้าไปด้วยดีหรือไม่ หากไปคนเดียวเกิดเรื่องเกิดราวอีกใครจะปกป้องเจ้า”แม่นางดอกบัวขาวคนนี้ยังคิดจะปกป้องนางอีกหรือ คนที่อันตรายไม่น้อย
Vous vous intéresseriez aussi à
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ27.9K Vuesเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.9K Vuesบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี157.4K Vuesทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น35.1K Vuesท่านอา...ข้ามีเรื่องร้อนใจ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา286 Vuesเถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)171 Vuesคำสาปรักฮูหยินตัวร้าย
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน402 Vuesหวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง
Jiulin312 Vues
