Mag-log in“ก็เพราะมันรู้ไงว่าอย่างคุณศิวัฒน์ไม่เคยขาดของ อีกอย่างจัดให้ก็คงไม่ถูกใจ”
“ไม่ต้องทำปากดี ไอ้ภาคมันจะไปปาร์ตี้ที่ร้านไหน”
ชายหนุ่มรีบตัดบท เพราะเวลานี้กายเขาเริ่มร้อนวูบวาบขึ้นมาเมื่อมือเรียว และริมฝีปากของหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เริ่มจะซุกซนไปทั่วกายกำยำของเขาแล้ว
“เออแล้วเจอกัน”
“รีบมานะมึงอย่าช้า”
“เออ... แค่นี้ มีอะไรไลน์ทิ้งไว้เดี๋ยวกูเปิดอ่านเอง”
ศิวัฒน์บอกทิ้งท้ายแล้วกดวางสายโดยไม่รอให้อีกฝ่ายตอบอะไรกลับมา
“คุณไม่ค้างกับเมย์อีกคืนเหรอคะ”
หญิงสาวถามขึ้นทันทีเมื่อชายหนุ่มหันมาให้ความสนใจเธออีกครั้ง
“ผมต้องไปงานคืนนี้ เอาไว้ผมว่างจะแวะมาหาใหม่”
เขาไม่บอกเปล่าทว่ามือหนาแต่นุ่มคล้ายมือสตรีก็ทำหน้าที่ลูบไล้ที่ผิวเนื้อบริเวณเนินอกอวบไปด้วย
“คืนนี้คุณจะพาอีหนูคนไหนไปด้วยละคะ”
อีกฝ่ายถามออกไปน้ำเสียงอน ๆ เพราะรู้ดีว่าคนอย่างเขาไม่มีทางไปปาร์ตี้กับเพื่อน ๆ โดยไม่ควงใครไปด้วย
“ถ้าไม่อยากให้ผมไปกับใครก็ทำให้ผมอิ่มที่คุณสิครับ”
ทั้งน้ำเสียง และแววตานั้นเชื้อเชิญ ทั้ง ๆ ที่ของก็เคย ๆ กันอยู่ แต่ฝ่ายหญิงยังรู้สึกเขินสายตาคมกริบเวลาออดอ้อนนี้ไม่ได้
“ค่ะ เมย์จะทำให้คุณศิวัฒน์รีบกลับมาหาเมย์เลยค่ะ”
ร่างเล็กบอก แล้วก็เริ่มเป็นฝ่ายเปิดเกมก่อน ศิวัฒน์ปล่อยให้หล่อนเปิดและคุมเกมไม่นานเขาก็เป็นฝ่ายกลับมาคุมเกมรักนี้เอง
พายุอารมณ์กามบรรเลงขึ้นอีกครั้งในห้องชุดหรู สองเสียงส่งประสานแข่งกันอย่างไม่มีท่าทางว่าใครจะยอมใคร จากดังก้องเมื่อครู่ก็ค่อย ๆ ลดลง จนกระทั่งเงียบหายไปในที่สุด
ไนต์คลับหรูกลางเมืองกรุง กลุ่มสาว ๆ เฮฮาปาร์ตี้ส่งเสียงแข่งกับเสียงเพลงอย่างมีความสุข ในปาร์ตี้สละโสดของ ปิ่น พรชิตา เพื่อนสนิทของนพจิราอีกคน
“นี่พวกแกว่ารายต่อไปจะเป็นใครวะ”
ว่าที่เจ้าสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มหมดแก้ว
“นั่นสิ ยายฟ้า ยายเดียร์ หรือยายอิน”
ชาช่า รุ่นพี่สาวประเภทสองรีบสมทบขึ้น
“อินว่าน่าจะเป็นยายฟ้า เห็นควงจี๋จ๋าหวานแหววกับพ่อซุปสตาร์ออกหน้าออกตาขนาดนั้น”
“แกก็พูดไป คุณธิมเขาแฟนคลับเยอะจะตาย เดี๋ยวแฟนคลับ หรือนักข่าวมาได้ยินเข้า คุณธิมเขาเสียหายเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตไปอีก ฉันก็ขี้เกียจตามไปแก้ข่าว”
คนถูกพาดพิงปรามเพื่อนรักยิ้ม ๆ
“ก็จะต้องไปตามแก้ทำไม ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ดีสิ แฟนคลับคุณธิมเองก็เชียร์อยากให้เป็นแฟนกันจริง ๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมหรือแกไม่ชอบ หล่อออกเอาจริง ๆ ดูไปดูมาก็เหมาะสมกันดีอยู่หรอกนะ”
นาเดียร์เอ่ยขึ้นสมทบอย่างเห็นด้วยกับอินทุอร
“จริง เจ๊เห็นด้วยเมื่อกลางวันเจ๊ดูข่าวย้อนหลัง เจ๊ก็ว่าดูเหมาะสมกันดี อีกคนก็หล่อปานเทพบุตร อีกคนก็สวยเปรี้ยวซ่า แอบหวานเอาไว้นิด ๆ ให้พอได้น่าค้นหา แหม ... แต่หล่อนก็กล้าพูดนะว่ากลัวเป็นข่าว แล้วไอ้ที่ยืนอิงแอบแนบชิดแทบจะสิงร่างกันขนาดนั้นไม่กลัวเป็นข่าวเหรอย่ะ”
รุ่นพี่สาวประเภทสองพูดขึ้น พลางส่งค้อนให้ท้ายประโยคด้วย เพราะดูเหมือนภาพที่เห็นในข่าวเมื่อช่วงกลางวันกับสิ่งที่เจ้าตัวปรามเพื่อนรักดูจะตรงข้ามกันอยู่
“เจ๊ไม่ได้อยู่ตรงนั้นเจ๊จะรู้ไหมล่ะ เวลาถ่ายรูปคู่นักข่าวก็ให้ขยับชิดกันอยู่นั่นแหละ ใช่ว่าฟ้าจะเต็มใจเสียเมื่อไรเอาจริง ๆ ก็แอบกลัวบรรดาแฟนคลับอยู่เหมือนกันนะเจ๊”
“จะต้องกลัวทำไม เจ้เห็นมีแต่คนเชียร์ทั้งนั้น”
“แหมเจ๊ มันก็ต้องมีทั้งชอบและไม่ชอบนั่นแหละ ... เออนี่ว่าแต่ว่าที่สามีแกยังไม่มาอีกเหรอ ใช้ไม่ได้เลยปล่อยให้ว่าที่เจ้าสาวมานั่งรอ”
นพจิรารีบเปลี่ยนเรื่อง ด้วยรู้สึกไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ เพราะเธอรู้ดีว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ และจริง ๆ ก็อยากจะตีตัวออกหากจากซุปสตาร์หนุ่มคนนี้ด้วย เพราะไม่อยากเป็นข่าวอย่างที่เจ้าตัวบอกจริง ๆ นั่นแหละ
“เดี๋ยวตามมาดึก ๆ พี่ภาคขอไปปาร์ตี้ตามประสาหนุ่ม ๆ ก่อน”
“ออ แล้วก็ยอมว่างั้น” อินทุอรรีบท้วงขึ้น
ฝ่ายว่าที่เจ้าสาวได้แต่พยักหน้ายิ้ม ๆ แทนคำตอบ
“นี่หล่อนไม่กลัวว่าพี่ภาคของหล่อนจะไปคั่วสาว ๆ หรือไงกัน”
ชาช่ารีบเสริมต่อ
“ตอนนี้จะไปห้ามอะไรได้ แต่พวกแกก็รู้นี่ว่าพี่ภาคไม่ใช่คนนิสัยแบบนั้น”
“ก็จริงของแก ถือว่าแกโชคดีมากเลยนะ ที่ได้เจอไฮโซหนุ่มหล่อ แถมยังไม่เจ้าชู้แบบนี้”
นาเดียร์ที่นั่งฟังอยู่แสดงความเห็นบ้าน
“เอ่อนี่... ยายฟ้า เจ๊ว่าจะถามหล่อนหลายครั้งแล้ว ยังไม่มีโอกาสเลย”
ชาช่าถามขึ้นกลางวง ดึงเอาความสนใจจากทุกคนได้ ไม่ใช่เพราะเสียงหรืออะไรแต่มันเป็นเรื่องของนพจิรา
“ถามอะไรเจ๊”
คนตกอยู่ในหัวข้อประเด็นขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนหยิบเอาแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่ม
“เดี๋ยวเจ๊อย่าเพิ่งถามให้หนูถามก่อน”
จู่ ๆ อินทุอรก็ค้านขึ้น
“อะไรของแกยายอิน นี่พวกแกกับเจ๊จะมาตั้งคำถามอะไรกับฉันหนักหนา”
นพจิรา มองหน้าเพื่อน ๆ และรุ่นพี่สลับไปมาอย่างสงสัย ในใจก็นึกช่วงนี้เธอก็ไม่ได้มีอะไรที่ต้องตกเป็นข่าว และต้องมานั่งตอบคำถามเพื่อน ๆ เหมือนที่ผ่าน ๆ มา และหากเป็นเรื่องของซุปสตาร์หนุ่มทุกอย่างมันก็ชัดเจนไปตามข่าวอยู่แล้ว ส่วนความจริงก็บอกไปหมดแล้ว
ริมฝีปากกระจับแต่งแต้มด้วยลิบสติกสีแดงจัดตัดกับสีชุด ดวงตากลมโตที่แต่งแต้มสีสันไว้เข้ากับชุด ชายหนุ่มถึงกับจ้องหญิงที่กำลังเดินลงมาค้างไปชั่วขณะ“คืนนี้ยายหนูของป๋าต้องสวยเด่นที่สุดในงานแน่ ๆ”ผู้เป็นบิดาถึงกับออกปากชมทันทีที่ร่างเล็กเดินมาชั้นล่างตรงบริเวณห้องโถง“ถ้าคุณป๋าไปด้วย คืนนี้คุณป๋าก็ต้องหล่อที่สุดเหมือนกันค่ะ”คนโดนชมยิ้มน้อย ๆ ให้ พร้อมกับเข้ามาคล้องแขนผู้เป็นบิดาเอาไว้“คืนนี้ป๋ายกให้เป็นหน้าที่คุณศิวัฒน์แทนแล้วกัน ป๋ามันแก่แล้วคงสู้หนุ่ม ๆ เขาไม่ไหวหรอก”“จริง ๆ อย่างที่คุณบอกนะครับ ถ้าคุณท่านไปคืนนี้ผมก็คงต้องถอยเหมือนกันครับ”ได้ทีชายหนุ่มรีบพูดคล้อยตามหญิงสาวอย่างเอาใจทั้งว่าที่พ่อตาและเมียทางพฤตินัยของเขา“ไม่ต้องมายกยอกันอยู่เลย ไปกันได้แล้ว”ท่านเจ้าสัวจับมือบุตรสาวที่เกาะแขนตัวเองอยู่ ไปวางไว้ที่แขนของชายหนุ่มแทนหญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่าย ด้วยชุดและรองเท้าที่สวมใส่ เธอก็จำเป็นต้องอาศัยแขนแข็งแรงของเขาสำหรับเป็นที่ยึดในการก้าวเดินด้วยนับว่าเรียกเสียงฮือฮาให้กับนักข่าวได้ไม่น้อยเลยทีเดียว เมื่อสองหนุ่มสาวเดินเข้างานทันทีที่ก้าวเข้าในงานไวน์ดินเนอร์การกุศลของคุณห
เวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายเศษ ห้องหนังสือถูกเคาะเพื่อเป็นขออนุญาตดังขึ้นคนในห้องจำต้องวางหนังสือลงเมื่อประตูห้องถูกเปิดขึ้น“คุณจูนมามาถึงแล้วนะคะคุณหนู”คุณจูนที่นางเกสรเอ่ยถึง คือสาวประเภทสองเจ้าของห้องเสื้อดังที่นพจิราใช้บริการเป็นประจำ“ค่ะ”นพจิราวางหนังสือในมือลงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนหยิบน้ำแตงโมที่ยังดื่มไม่หมดขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว“แม่ว่าคุณหนูทานของหวานเยอะเกินไปหรือเปล่าคะ ไม่กลัวอ้วนแล้วเหรอคะ”เมื่อเห็นร่างเล็กดื่มน้ำแตงโมที่ปั่นโดยเพิ่มความหวานจากหญ้าหวานเข้าอีกเท่าตัวจนหมด ก็อดที่จะทักขึ้นมาไม่ได้“ช่วงนี้สงสัยร่างกายคงขาดน้ำตาลมั้งคะ อีกสักพักคงหายอยาก ถึงตอนนั้นค่อยลดเอาค่ะ”คนโดนทักบอกพลางหัวเราะเสียงใส แล้วเข้าไปสวมกอดรอบเอวของผู้เป็นมารดาไว้ แล้วพากันเดินออกจากห้องไปยังห้องแต่งตัวที่เจ้าของห้องเสื้อรออยู่แล้ว“สวัสดีค่ะคุณเกสร คุณฟ้า”เจ้าของร้านออกแบบและตัดเสื้อผ้าแบรนด์รีบลุกขึ้นยืนแล้วยกมือไหว้ทำความเคารพในทันที่ ที่สองแม่ลูกเดินเข้ามาในห้อง“บอกกี่ครั้งแล้วคะว่าไม่ต้องไหว้ฟ้า เดี๋ยวฟ้าก็แก่เร็วกันพอดี”“แหมก็คุณฟ้าลูกค้าวีไอพีของจูนนี่คะ”เจ้าของห้องเสื้อบอกอย่
“ไงยายหนู คิดว่าเช้านี้จะไม่ได้ทานข้าวเช้ากับลูกสาวซะแล้ว” ท่านเจ้าสัวอนันต์ทักบุตรสาวที่เพิ่งมาร่วมโต๊ะอาหารเช้าด้วย ซึ่งออกจะผิดเวลาไปเล็กน้อย และดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกด้วยที่เธอผิดเวลาเช่นนี้“ขอโทษนะคะที่ลูกผิดเวลา”“คุณหนูรับอะไรดีคะเช้านี้”แม่เกสรรีบถาม พร้อมกับขยับเก้าอี้ให้บุตรในการดูแลนั่งด้วย“ขอนมสดอุ่น ๆ สักแก้วค่ะ ออ ... ขอหวานหน่อยนะคะ”“หืม ... นี่ป๋าหูฝาดไปหรือเปล่า ยายหนูจะดื่มนมหวาน ๆ”“ไม่ผิดหรอกค่ะช่วงนี้ลูกอยากกินแต่ของหวาน”“เอ้า ๆ อยากกินก็กิน”ท่านเจ้าสัวตัดบท แล้วยกชาขึ้นจิบมือก็เปิดอ่านหนังสือพิมพ์อ่านข่าวไปด้วย ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของท่านอยู่แล้ว“นักข่าวนี่หูตาไวจริง ๆ เลย”ท่านเจ้าสัวอนันต์เปรยขึ้น เมื่อเห็นข่าวบุตรสาวของตัวเองกับศิวัฒน์แน่นอนว่าข่าวไม่พ้นการไปดินเนอร์กับเขาเมื่อคืนนี้“นี่อย่าบอกนะคะว่ามีข่าวลูกกับคุณศิวัฒน์”แค่เปรยมาแค่นั้น คนตกเป็นข่าวก็พอจะรู้แล้วท่านเจ้าสัวอนันต์พับหน้าหนังสือพิมพ์ลง แล้วยิ้มให้กับบุตรสาวตรงหน้า“คุณศิวัฒน์เป็นยังไงบ้าง ดูแลลูกดีไหมเมื่อคืน”ผู้เป็นบิดาเลิกให้ความสนใจกับข่าว กลับมาให้ความสนใจกับบุตรสาวแทนในข่
ด้วยความสวยโดดเด่นประจวบทางผู้จัดละครค่ายยักษ์ใหญ่ต้องการผู้สนับสนุนในการสร้างละคร จึงได้ทำการติดต่อขอสปอนเซอร์กับท่านเจ้าสัวโดยตรง และได้มาพบกับนพจิรา ทางค่ายละครจึงเชิญให้เธอเป็นนักแสดงกิตติมาศักดิ์ในละครเรื่องนั้นแม้หญิงสาวจะเข้าฉากกับพระเอกซุปสตาร์ชื่อดังได้เพียงแค่ไม่กี่ฉาก แต่กลับเรียกกระแสจากเหล่าบรรดาคลับได้ไม่น้อย ชนิดที่เรียกว่าดังกลบนางเอกของเรื่องก็ไม่ผิดความน่ารักสดใสของทั้งคู่ทำเอาแฟนคลับพากันเชียร์ออกหน้าออกตาจับคู่กันนอกจอ ที่เรียกกันว่า ‘คู่จิ้น’ มาจนถึงปัจจุบันไม่ผิดหรอกที่ศิวัฒน์จะไม่รู้จักหญิงสาวมาก่อน ถึงแม้จะมีสาว ๆ ที่อยู่ในวงการควงคู่บ่อย ๆ ทว่าเรื่องข่าวันบันเทิงเขาไม่เคยได้มีเวลาติดตาม บางข่าวที่รู้ก็ล้วนแล้วมาจากคู่ควงของเขาที่บอกเล่าหรือพูดให้ฟังบ้างเวลาเจอหน้ากันและเขาก็เพิ่งรู้ว่าหญิงสาวมีข่าวกับซุปสตาร์ชื่อดังก็วันที่เขาเห็นข่าวผ่านทีวีเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อนนั่นแหละหลังจากคืนวันนั้นศิวัฒน์เองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ เขาพยายามสืบหาว่าสาวนิรนามที่ทำให้เขาติดใจในค่ำคืนนั้นเป็นใคร แม้เธอจะหายไปโดยไม่ทิ้งล่องลอยใด ๆ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะตามหานพจิราเป็นส
ปิดท้ายด้วยอาหารที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ค่อนข้างหากินได้อยาก มันยากตรงที่หาแบบออริจินัลได้ยาก และเป็นเมนูโปรดของนพจิราที่สุด ก็คือกะหล่ำปลีผัดน้ำปลา กลิ่นน้ำปลาแท้เตะจมูกทำเอาคนชอบถึงกับรอบกลืนน้ำลายเลยทีเดียว“คราวนี้พอจะเชื่อหรือยังว่าผมรู้ใจคุณ”ชายหนุ่มบอกยิ้ม ๆ รู้สึกภูมิใจ เพราะเชื่อว่าเขาเรียกคะแนนจากผู้หญิงคนนี้ได้อยู่บ้างนั่นแหละ“ก็แค่ถามแม่เกสร”หญิงสาวไม่ได้ยอมรับในความสามารถตรงนี้ เพราะมันไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาข้อมูล“เฮ้อ ... จะชมกันหน่อยก็ไม่ได้”จากคำพูดทำเอาคนที่เพิ่งภูมิใจในความสามารถของตัวเองเมื่อครู่ถึงกับผ่อนลมหายใจออกมา“ก็มันเรื่องจริงนี่คะ เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องยาก”นพจิรารอบยิ้ม เมื่อเห็นสีหน้าอีกฝ่าย“ไม่ใช่เรื่องยาก แต่นี่ผมตั้งใจเลยนะคะ”ได้ทีทำเป็นอ้อนเอาดื้อ ๆ ซะอย่างนั้นนพจิราได้แต่ยิ้ม มือก็ตักกะหล่ำปลีผัดน้ำปลาชิมเป็นอย่างแรก“อร่อยนะคะ”ทันทีที่ตักของโปรดเข้าปาก เธอก็เอ่ยปากชมเปราะทันทีต้องยอมรับว่าถูกปากมาก โดยปกติเมนูนี้สีก็ดูไม่ค่อยน่ารับประทานอยู่แล้ว หากคนไม่เคยกินจะมีคำถามว่ามันอร่อยเหรอ มีแค่กะหล่ำปลีกับน้ำปลาแค่นั้นทว่าเมนูนี้มันขึ้นอยู่กับเ
“อืมมม ...” ชายหนุ่มปล่อยเสียงครางอย่างพึงใจออกมาท่ามกลางความเงียบเขายังคงบดริมฝีปากอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถอนริมฝีปากออกจากปากเล็กอย่างยากเย็น ตาคมจ้องมองร่างเล็กที่เวลานี้ยังคงนอนนิ่งไร้ซึ่งฤทธิ์เดชอย่างที่เคยมี“ตกลงจะออกไปท่านข้าวเย็นกับผม หรือจะอยู่ในห้องให้ผมจูบอยู่แบบนี้ ออ ... แต่บอกก่อนนะว่าไม่จบแค่จูบแน่นอน”ทั้งน้ำเสียงและแววตานั้นเจ้าเล่ห์ชัดเจน“คุณก็ปล่อยฉันสิ”น้ำเสียงติดจะเขิน ๆ ทำให้คนได้ยินถึงก็ยิ้มกริ่ม“หรือผมจะเปลี่ยนใจไม่ไปกินข้าวเย็นดี กินคุณในห้องนี้ดีกว่าไหมนะ”“นี่คุณ”อีกฝ่ายรีบประท้วงนัยน์ตาเขียวปัดเลยทีเดียว“ผมล้อเล่น รีบไปแต่งตัวนะคะคนดี ผมให้เวลาครึ่งชั่วโมง”ศิวัฒน์กดริมฝีปากเข้าที่แก้มนวลอย่างอีกครั้งก่อนยอมปล่อยให้ร่างเล็กเป็นอิสระนพจิรารีบลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปทันที่เป็นอิสระ ชาหนุ่มได้แต่มองแล้วหัวเราะกับท่าทางของหญิงสาวอย่างนึกชอบใจที่แกล้ง และทำให้เธอยอมเขาได้สำเร็จดินเนอร์อย่างเป็นทางการครั้งแรก ศิวัฒน์เลือกเป็นภัตตาคารในโรงแรมหรูใจกลางเมือง เมื่อรถหรูเคลื่อนมาจอดที่หน้าโรงแรม เพียงแค่เขาก้าวลงจากรถพนักงานฝ่ายต้อนรับก็แทบจะยืนเรียงพร้อมหน้าก
ตัวศาลาที่ทั้งหมดนั่งคุยและกินของว่างด้วยกันเป็นศาลาที่ติดแอร์ มีกระล้อมรอบเอาไว้ ทว่ากระจกนั้นจะเป็นกระแบบที่คนข้างนอกมองเข้ามาจะไม่เห็นอะไร ยกเว้นคนด้านที่จะมองเห็นด้านนอกอย่างชัดเจน“ร้ายนักนะ ฝากไว้ก่อนเถอะคุณฟ้า”ชายหนุ่มคาดโทษเอาไว้ มือพลางลูบบริเวณแขนที่ถูกกัดนั้นด้วย เจ็บไหมแน่นอนว่าเจ็บ แต
ปกติแล้วนางเกสรก็ไม่เคยขัดใจอะไรท่านเจ้าสัวหรอก หากแต่เรื่องนางอยากให้บุตรในการดูเป็นคนเลือกเองน่าจะดีกว่า รู้อยู่ว่าคนอย่างเจ้าสัวอนันต์ไม่มีทางเลือกสิ่งไม่ดีให้หรอก เพราะท่านเป็นคนกว้างขวางกว่าจะได้เข้ามานั่งร่วมโต๊ะอาหารได้แบบนี้ก็คงโดนสืบประวัติมาอยู่ไม่น้อยอีกอย่างนางเคยบอกไปแล้วว่าจะไม่ขอยุ่
“คิดถึงลูกสาวที่สุดเลย”ท่านเจ้าสาวใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าหญิงสาวเอาไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนหอมที่แก้มทั้งสองข้างราวกับว่าอีกฝ่ายยังเป็นเด็กน้อย“ลูกโตแล้วนะคะ คุณป๋ายังจะมาหอมลูกแบบนี้อีก ไม่อายแขกบ้างเหรอคะ”เจ้าของแก้มนวลบอกพลางหัวเราะ เธอไม่ได้สนใจกับแขกของผู้เป็นบิดาเลยด้วยซ้ำ“ก็ป๋ารักของป
ศิวัฒน์ค่อย ๆ บดริมฝีปากอย่างแผ่วเบาก่อนจะทวีความหนักหน่วง ร้อนรุ่มและลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับดันร่างนพจิราติดผนังห้อง และใช้ลำตัวแข็งแรงของตัวเองกดร่างบางไว้ไม่ให้ดิ้นหนีมือข้างหนึ่งโอบรอบเอวบางไว้ ส่วนอีกข้างกระชากดึงเอาชุดที่ร่วงหล่นไปอยู่รอบเอวบาง เพียงครู่เดียวชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวก็ลงไปก







