Masuk“ทำไมวันนี้แกไม่ดื่ม ฉันเห็นแกกินแต่น้ำเปล่า”
อินทุอร สังเกตตั้งแต่เข้ามานั่งในร้านแล้ว ปกติแล้วหญิงสาวเป็นนักดื่มตัวยงในกลุ่มเพื่อน เวลาได้ออกเที่ยวกลางคืนเช่นนี้
“พรุ่งนี้มีประชุมเช้า”
คนตกเป็นผู้ต้องสงสัยตอบสั้น ๆ ง่าย ๆ
“อะไรวะ แต่ก่อนต่อให้เมาแค่ไหนเช้าก็ทำงานไหว คราวนี้จะเอาเรื่องงานมาอ้าง ฉันว่าแกต้องมีอะไรปิดบังพวกฉันแน่ ๆ บอกมาเดี๋ยวนี้เลยยายฟ้า ว่าทำไมแกไม่ดื่ม”
คนอยากรู้ถามอย่างคาดคั้น
“ไม่มีอะไร พรุ่งนี้ฉันต้องประชุมงานกับบอร์ดบริหารทุกคน เกิดฉันแฮงค์ไปประชุมแล้วใครจะเชื่อถือฉันล่ะ”
หญิงสาวให้เหตุและผล ซึ่งเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาทั้งหมด
“ฟ้ามันก็พูดถูก... ยายอินนี่ก็ถามอะไรรู้ นี่ต้องเรื่องที่เจ๊จะถามนี่น่าสนใจกว่า”
“เรื่องอะไรอีกเจ๊”
นพจิรารู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ขึ้นมา ไม่รู้เพราะอะไรจู่ ๆ ภาพหนุ่มคาสโนว่าก็วิ่งเข้ามาแทรกในห้วงความคิด ในใจภาวนาว่าขออย่าให้สิ่งที่รุ่นพี่สาวประเภทสองจะถามนั้นอย่างเกี่ยวข้องกับเขาเลย แต่ดูเหมือนพระเจ้าจะไม่ได้เข้าข้างเธอเอาเสียเลย
“เรื่องคุณศิวัฒน์...”
สิ้นเสียงรุ่นพี่สาว หน้าคนฟังร้อนวูบขึ้นมา มือ-เท้าชาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
หากเวลานี้ไฟในร้านสว่างมากพอ คงได้เห็นว่าหน้ารูปไข่ขาวนวลของเธอนั้นแดงซ่านไปจนถึงใบหู อีกทั้งแผ่นหลังที่ปราศจากอาภรณ์ ด้วยชุดที่ใส่เป็นชุดเดรสสั้นสีแดงสดโชว์แผ่นหลังจนถึงเอว เวลานี้เริ่มมีเม็ดเหงื่อซึมออกมาในขณะที่แอร์ในร้านนั้นเย็นช่ำจนหนาวเหน็บ
‘อยากจะกัดหูอีเจ๊จริง ๆ เลย คนยิ่งไม่อยากพูดถึง ไม่อยากรับรู้ จะมารื้อฟื้นทำไม’
หญิงสาวได้เพียงแต่ค่อนขอดในใจเท่านั้น
จากคำถามของรุ่นพี่สาวประเภทสอง ทำให้นพจิราแสร้งทำเป็นไม่สนใจหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มจนหมด ทั้งที่ใจจริงเวลานี้นึกอยากจะคว้าแก้วไวน์ของนาเดียร์ขึ้นมาดื่มเสียให้หมดในตอนนี้
ทว่าทำเช่นนั้นไม่ได้เพราะเวลานี้เธอไม่ใช่นพจิราตัวคนเดียวเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
“ถ้าเป็นไปได้หนูฟ้าควรงดดื่มแอลกอฮอล์นะคะ เพื่อสุขภาพตัวเองและเด็กค่ะ”
คำบอกกล่าวของคุณอาหมอคอยดังเตือนอยู่ตลอด ตั้งแต่เธอก้าวเข้าในไนต์คลับนี้แล้ว
“ค่ะ”
หญิงสาวรับคำอย่างเต็มใจ เพราะถึงหมอจะไม่สั่งห้ามเธอก็ตั้งใจจะหยุดอยู่แล้ว
“เออ... ใช่ฉันลืมไปเลยเหมือนกัน”
อินทุอรทำน้ำเสียงเหมือนคนเพิ่งนึกขึ้นได้
“คุณศิวัฒน์ไหนเจ๊”
พรชิตา ผู้ที่ไม่ได้รู้เรื่อง เพราะในวันนั้นเธอไม่ได้ไปเที่ยวด้วยทำให้กลายเป็นผู้ตกข่าว ไปโดยปริยาย รีบถามอย่างสนใจทันที
“ก็คุณศิวัฒน์ไฮโซหนุ่มเจ้าพ่อวงการยานยนต์ไงละ”
ชาช่าเป็นคนบอก
“อะไรยังไงเจ้ อย่าบอกนะว่าเขามาจีบยายฟ้า หูยแกนี่มันสุดยอดไปเลยรายนั้นเจ้าชู้ตัวพ่อเลยนะนั่น”
ทั้งน้ำเสียงและแววตาประกายฉายชัดถึงความอยากรู้ความเป็นไปเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ตกลงว่าตั้งแต่วันนั้นหล่อนก็ไม่ได้เจอกับเขาอีกเลยเหรอยายฟ้า”
รุ่นพี่สาวประเภทสอง ถามขึ้นต่อด้วยความอยากรู้ และแน่นอนว่าทุกคนในวงสนทนาตั้งใจฟังคำตอบจากเจ้าของเรื่อง
“เจอ”
“นี่แกอย่าบอกนะว่าแกแอบไปกินกันมาอีก”
เสียงนาเดียร์ดังแหลมขึ้นมาทันที
“จะบ้าเหรอ”
คนตอบคำถามรีบค้านเสียงหลงเลยทีเดียว
“เดี๋ยว ๆ เจ๊อะไรยังไง ใช้คำว่าแอบกินกัน แสดงว่าเคยกินกันมาแล้วอย่างนั้นเหรอ”
ว่าที่เจ้าสาวรีบถามหาความกระจ่างทันทีเช่นกัน
“ใช่!”
ด้วยเป็นจังหวะที่เสียงเพลงเบาลงพอดีทำให้เสียงของสามสาวที่ดังพร้อมกันราวกับนัดหมายนั้นค่อนข้างดังอยู่ ทำเอานพจิราถึงกับต้องมองซ้าย มองขวาไปรอบ ๆ โต๊ะตัวเองทันที
“จะเสียงดังกันทำไมเนี่ย”
หญิงสาวต่อว่าสามสาวทันที
“ใครมันจะไปรู้ว่าเพลงมันจะเบาลงล่ะ”
หนึ่งในสามเถียงออกมา
“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยยายฟ้า ตกลงแกแอบไปแซ่บกันมาอีก แล้วไม่มาบอกพวกฉันเหรอ”
อินทุอรคาดคั้นต่อ ด้วยความอยากรู้
“เปล่า”
“อ้าว... แล้วไอ้ที่บอกว่าเจอเมื่อกี้คือ”
ชาช่าถามหัวคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างสงสัยด้วย
“เจอกันที่งานประมูลเครื่องเพชร เมื่อเดือนที่แล้วงานที่พวกแกว่างไปสักคนนั่นไงล่ะ”
ได้ทีต่อว่าขึ้นมาทันที เพราะงานในวันนั้นเพื่อนสนิทเธอกลุ่มนี้ไม่มีใครว่าไปร่วมงานด้วยเลยสักคน และที่สำคัญไม่มีใครอยู่ในประเทศอีกด้วย
“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย เล่ามาเจอกันแล้วยังไง เขาทักแกไหมแล้วเขาไม่คิดสานต่อเลยเหรอ”
นาเดียร์เสมือนเป็นตัวแทนความอยากรู้ของเพื่อน ๆ ถามขึ้นต่อ
“ก็ไม่มีอะไร เขาก็ประมูลเครื่องเพชรของฉันไปห้าสิบล้าน”
“ห้าสิบล้าน!”
เป็นอีกครั้งที่เพื่อนสาวประสานเสียงออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“จะต้องตื่นเต้นไปทำไม แค่นี้ขนหน้าแข้งคุณศิวัฒน์ของพวกแกไม่ร่วงหรอกย่ะ”
คนเล่าอดที่จะส่งค้อนให้เพื่อน ๆ ไม่ได้ พลางนึกในใจ ‘แค่นี้ทำเป็นแตกตื่น’
“ก็จริงอย่างที่หล่อนบอกนั่นแหละ ว่าแต่เขาไม่คุยไม่ติดต่อมาอีกเลยเหรอ”
ชาช่าเห็นด้วยเรื่องเงิน แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าทำไมศิวัฒน์ถึงไม่สนใจรุ่นน้องสาวเธอคนนี้ ทั้งที่นพจิรามีแต่คนพากันลุ่มจีบทั้งนั้น
ริมฝีปากกระจับแต่งแต้มด้วยลิบสติกสีแดงจัดตัดกับสีชุด ดวงตากลมโตที่แต่งแต้มสีสันไว้เข้ากับชุด ชายหนุ่มถึงกับจ้องหญิงที่กำลังเดินลงมาค้างไปชั่วขณะ“คืนนี้ยายหนูของป๋าต้องสวยเด่นที่สุดในงานแน่ ๆ”ผู้เป็นบิดาถึงกับออกปากชมทันทีที่ร่างเล็กเดินมาชั้นล่างตรงบริเวณห้องโถง“ถ้าคุณป๋าไปด้วย คืนนี้คุณป๋าก็ต้องหล่อที่สุดเหมือนกันค่ะ”คนโดนชมยิ้มน้อย ๆ ให้ พร้อมกับเข้ามาคล้องแขนผู้เป็นบิดาเอาไว้“คืนนี้ป๋ายกให้เป็นหน้าที่คุณศิวัฒน์แทนแล้วกัน ป๋ามันแก่แล้วคงสู้หนุ่ม ๆ เขาไม่ไหวหรอก”“จริง ๆ อย่างที่คุณบอกนะครับ ถ้าคุณท่านไปคืนนี้ผมก็คงต้องถอยเหมือนกันครับ”ได้ทีชายหนุ่มรีบพูดคล้อยตามหญิงสาวอย่างเอาใจทั้งว่าที่พ่อตาและเมียทางพฤตินัยของเขา“ไม่ต้องมายกยอกันอยู่เลย ไปกันได้แล้ว”ท่านเจ้าสัวจับมือบุตรสาวที่เกาะแขนตัวเองอยู่ ไปวางไว้ที่แขนของชายหนุ่มแทนหญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่าย ด้วยชุดและรองเท้าที่สวมใส่ เธอก็จำเป็นต้องอาศัยแขนแข็งแรงของเขาสำหรับเป็นที่ยึดในการก้าวเดินด้วยนับว่าเรียกเสียงฮือฮาให้กับนักข่าวได้ไม่น้อยเลยทีเดียว เมื่อสองหนุ่มสาวเดินเข้างานทันทีที่ก้าวเข้าในงานไวน์ดินเนอร์การกุศลของคุณห
เวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายเศษ ห้องหนังสือถูกเคาะเพื่อเป็นขออนุญาตดังขึ้นคนในห้องจำต้องวางหนังสือลงเมื่อประตูห้องถูกเปิดขึ้น“คุณจูนมามาถึงแล้วนะคะคุณหนู”คุณจูนที่นางเกสรเอ่ยถึง คือสาวประเภทสองเจ้าของห้องเสื้อดังที่นพจิราใช้บริการเป็นประจำ“ค่ะ”นพจิราวางหนังสือในมือลงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนหยิบน้ำแตงโมที่ยังดื่มไม่หมดขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว“แม่ว่าคุณหนูทานของหวานเยอะเกินไปหรือเปล่าคะ ไม่กลัวอ้วนแล้วเหรอคะ”เมื่อเห็นร่างเล็กดื่มน้ำแตงโมที่ปั่นโดยเพิ่มความหวานจากหญ้าหวานเข้าอีกเท่าตัวจนหมด ก็อดที่จะทักขึ้นมาไม่ได้“ช่วงนี้สงสัยร่างกายคงขาดน้ำตาลมั้งคะ อีกสักพักคงหายอยาก ถึงตอนนั้นค่อยลดเอาค่ะ”คนโดนทักบอกพลางหัวเราะเสียงใส แล้วเข้าไปสวมกอดรอบเอวของผู้เป็นมารดาไว้ แล้วพากันเดินออกจากห้องไปยังห้องแต่งตัวที่เจ้าของห้องเสื้อรออยู่แล้ว“สวัสดีค่ะคุณเกสร คุณฟ้า”เจ้าของร้านออกแบบและตัดเสื้อผ้าแบรนด์รีบลุกขึ้นยืนแล้วยกมือไหว้ทำความเคารพในทันที่ ที่สองแม่ลูกเดินเข้ามาในห้อง“บอกกี่ครั้งแล้วคะว่าไม่ต้องไหว้ฟ้า เดี๋ยวฟ้าก็แก่เร็วกันพอดี”“แหมก็คุณฟ้าลูกค้าวีไอพีของจูนนี่คะ”เจ้าของห้องเสื้อบอกอย่
“ไงยายหนู คิดว่าเช้านี้จะไม่ได้ทานข้าวเช้ากับลูกสาวซะแล้ว” ท่านเจ้าสัวอนันต์ทักบุตรสาวที่เพิ่งมาร่วมโต๊ะอาหารเช้าด้วย ซึ่งออกจะผิดเวลาไปเล็กน้อย และดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกด้วยที่เธอผิดเวลาเช่นนี้“ขอโทษนะคะที่ลูกผิดเวลา”“คุณหนูรับอะไรดีคะเช้านี้”แม่เกสรรีบถาม พร้อมกับขยับเก้าอี้ให้บุตรในการดูแลนั่งด้วย“ขอนมสดอุ่น ๆ สักแก้วค่ะ ออ ... ขอหวานหน่อยนะคะ”“หืม ... นี่ป๋าหูฝาดไปหรือเปล่า ยายหนูจะดื่มนมหวาน ๆ”“ไม่ผิดหรอกค่ะช่วงนี้ลูกอยากกินแต่ของหวาน”“เอ้า ๆ อยากกินก็กิน”ท่านเจ้าสัวตัดบท แล้วยกชาขึ้นจิบมือก็เปิดอ่านหนังสือพิมพ์อ่านข่าวไปด้วย ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของท่านอยู่แล้ว“นักข่าวนี่หูตาไวจริง ๆ เลย”ท่านเจ้าสัวอนันต์เปรยขึ้น เมื่อเห็นข่าวบุตรสาวของตัวเองกับศิวัฒน์แน่นอนว่าข่าวไม่พ้นการไปดินเนอร์กับเขาเมื่อคืนนี้“นี่อย่าบอกนะคะว่ามีข่าวลูกกับคุณศิวัฒน์”แค่เปรยมาแค่นั้น คนตกเป็นข่าวก็พอจะรู้แล้วท่านเจ้าสัวอนันต์พับหน้าหนังสือพิมพ์ลง แล้วยิ้มให้กับบุตรสาวตรงหน้า“คุณศิวัฒน์เป็นยังไงบ้าง ดูแลลูกดีไหมเมื่อคืน”ผู้เป็นบิดาเลิกให้ความสนใจกับข่าว กลับมาให้ความสนใจกับบุตรสาวแทนในข่
ด้วยความสวยโดดเด่นประจวบทางผู้จัดละครค่ายยักษ์ใหญ่ต้องการผู้สนับสนุนในการสร้างละคร จึงได้ทำการติดต่อขอสปอนเซอร์กับท่านเจ้าสัวโดยตรง และได้มาพบกับนพจิรา ทางค่ายละครจึงเชิญให้เธอเป็นนักแสดงกิตติมาศักดิ์ในละครเรื่องนั้นแม้หญิงสาวจะเข้าฉากกับพระเอกซุปสตาร์ชื่อดังได้เพียงแค่ไม่กี่ฉาก แต่กลับเรียกกระแสจากเหล่าบรรดาคลับได้ไม่น้อย ชนิดที่เรียกว่าดังกลบนางเอกของเรื่องก็ไม่ผิดความน่ารักสดใสของทั้งคู่ทำเอาแฟนคลับพากันเชียร์ออกหน้าออกตาจับคู่กันนอกจอ ที่เรียกกันว่า ‘คู่จิ้น’ มาจนถึงปัจจุบันไม่ผิดหรอกที่ศิวัฒน์จะไม่รู้จักหญิงสาวมาก่อน ถึงแม้จะมีสาว ๆ ที่อยู่ในวงการควงคู่บ่อย ๆ ทว่าเรื่องข่าวันบันเทิงเขาไม่เคยได้มีเวลาติดตาม บางข่าวที่รู้ก็ล้วนแล้วมาจากคู่ควงของเขาที่บอกเล่าหรือพูดให้ฟังบ้างเวลาเจอหน้ากันและเขาก็เพิ่งรู้ว่าหญิงสาวมีข่าวกับซุปสตาร์ชื่อดังก็วันที่เขาเห็นข่าวผ่านทีวีเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อนนั่นแหละหลังจากคืนวันนั้นศิวัฒน์เองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ เขาพยายามสืบหาว่าสาวนิรนามที่ทำให้เขาติดใจในค่ำคืนนั้นเป็นใคร แม้เธอจะหายไปโดยไม่ทิ้งล่องลอยใด ๆ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะตามหานพจิราเป็นส
ปิดท้ายด้วยอาหารที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ค่อนข้างหากินได้อยาก มันยากตรงที่หาแบบออริจินัลได้ยาก และเป็นเมนูโปรดของนพจิราที่สุด ก็คือกะหล่ำปลีผัดน้ำปลา กลิ่นน้ำปลาแท้เตะจมูกทำเอาคนชอบถึงกับรอบกลืนน้ำลายเลยทีเดียว“คราวนี้พอจะเชื่อหรือยังว่าผมรู้ใจคุณ”ชายหนุ่มบอกยิ้ม ๆ รู้สึกภูมิใจ เพราะเชื่อว่าเขาเรียกคะแนนจากผู้หญิงคนนี้ได้อยู่บ้างนั่นแหละ“ก็แค่ถามแม่เกสร”หญิงสาวไม่ได้ยอมรับในความสามารถตรงนี้ เพราะมันไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาข้อมูล“เฮ้อ ... จะชมกันหน่อยก็ไม่ได้”จากคำพูดทำเอาคนที่เพิ่งภูมิใจในความสามารถของตัวเองเมื่อครู่ถึงกับผ่อนลมหายใจออกมา“ก็มันเรื่องจริงนี่คะ เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องยาก”นพจิรารอบยิ้ม เมื่อเห็นสีหน้าอีกฝ่าย“ไม่ใช่เรื่องยาก แต่นี่ผมตั้งใจเลยนะคะ”ได้ทีทำเป็นอ้อนเอาดื้อ ๆ ซะอย่างนั้นนพจิราได้แต่ยิ้ม มือก็ตักกะหล่ำปลีผัดน้ำปลาชิมเป็นอย่างแรก“อร่อยนะคะ”ทันทีที่ตักของโปรดเข้าปาก เธอก็เอ่ยปากชมเปราะทันทีต้องยอมรับว่าถูกปากมาก โดยปกติเมนูนี้สีก็ดูไม่ค่อยน่ารับประทานอยู่แล้ว หากคนไม่เคยกินจะมีคำถามว่ามันอร่อยเหรอ มีแค่กะหล่ำปลีกับน้ำปลาแค่นั้นทว่าเมนูนี้มันขึ้นอยู่กับเ
“อืมมม ...” ชายหนุ่มปล่อยเสียงครางอย่างพึงใจออกมาท่ามกลางความเงียบเขายังคงบดริมฝีปากอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถอนริมฝีปากออกจากปากเล็กอย่างยากเย็น ตาคมจ้องมองร่างเล็กที่เวลานี้ยังคงนอนนิ่งไร้ซึ่งฤทธิ์เดชอย่างที่เคยมี“ตกลงจะออกไปท่านข้าวเย็นกับผม หรือจะอยู่ในห้องให้ผมจูบอยู่แบบนี้ ออ ... แต่บอกก่อนนะว่าไม่จบแค่จูบแน่นอน”ทั้งน้ำเสียงและแววตานั้นเจ้าเล่ห์ชัดเจน“คุณก็ปล่อยฉันสิ”น้ำเสียงติดจะเขิน ๆ ทำให้คนได้ยินถึงก็ยิ้มกริ่ม“หรือผมจะเปลี่ยนใจไม่ไปกินข้าวเย็นดี กินคุณในห้องนี้ดีกว่าไหมนะ”“นี่คุณ”อีกฝ่ายรีบประท้วงนัยน์ตาเขียวปัดเลยทีเดียว“ผมล้อเล่น รีบไปแต่งตัวนะคะคนดี ผมให้เวลาครึ่งชั่วโมง”ศิวัฒน์กดริมฝีปากเข้าที่แก้มนวลอย่างอีกครั้งก่อนยอมปล่อยให้ร่างเล็กเป็นอิสระนพจิรารีบลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปทันที่เป็นอิสระ ชาหนุ่มได้แต่มองแล้วหัวเราะกับท่าทางของหญิงสาวอย่างนึกชอบใจที่แกล้ง และทำให้เธอยอมเขาได้สำเร็จดินเนอร์อย่างเป็นทางการครั้งแรก ศิวัฒน์เลือกเป็นภัตตาคารในโรงแรมหรูใจกลางเมือง เมื่อรถหรูเคลื่อนมาจอดที่หน้าโรงแรม เพียงแค่เขาก้าวลงจากรถพนักงานฝ่ายต้อนรับก็แทบจะยืนเรียงพร้อมหน้าก
ตัวศาลาที่ทั้งหมดนั่งคุยและกินของว่างด้วยกันเป็นศาลาที่ติดแอร์ มีกระล้อมรอบเอาไว้ ทว่ากระจกนั้นจะเป็นกระแบบที่คนข้างนอกมองเข้ามาจะไม่เห็นอะไร ยกเว้นคนด้านที่จะมองเห็นด้านนอกอย่างชัดเจน“ร้ายนักนะ ฝากไว้ก่อนเถอะคุณฟ้า”ชายหนุ่มคาดโทษเอาไว้ มือพลางลูบบริเวณแขนที่ถูกกัดนั้นด้วย เจ็บไหมแน่นอนว่าเจ็บ แต
ปกติแล้วนางเกสรก็ไม่เคยขัดใจอะไรท่านเจ้าสัวหรอก หากแต่เรื่องนางอยากให้บุตรในการดูเป็นคนเลือกเองน่าจะดีกว่า รู้อยู่ว่าคนอย่างเจ้าสัวอนันต์ไม่มีทางเลือกสิ่งไม่ดีให้หรอก เพราะท่านเป็นคนกว้างขวางกว่าจะได้เข้ามานั่งร่วมโต๊ะอาหารได้แบบนี้ก็คงโดนสืบประวัติมาอยู่ไม่น้อยอีกอย่างนางเคยบอกไปแล้วว่าจะไม่ขอยุ่
“คิดถึงลูกสาวที่สุดเลย”ท่านเจ้าสาวใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าหญิงสาวเอาไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนหอมที่แก้มทั้งสองข้างราวกับว่าอีกฝ่ายยังเป็นเด็กน้อย“ลูกโตแล้วนะคะ คุณป๋ายังจะมาหอมลูกแบบนี้อีก ไม่อายแขกบ้างเหรอคะ”เจ้าของแก้มนวลบอกพลางหัวเราะ เธอไม่ได้สนใจกับแขกของผู้เป็นบิดาเลยด้วยซ้ำ“ก็ป๋ารักของป
ศิวัฒน์ค่อย ๆ บดริมฝีปากอย่างแผ่วเบาก่อนจะทวีความหนักหน่วง ร้อนรุ่มและลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับดันร่างนพจิราติดผนังห้อง และใช้ลำตัวแข็งแรงของตัวเองกดร่างบางไว้ไม่ให้ดิ้นหนีมือข้างหนึ่งโอบรอบเอวบางไว้ ส่วนอีกข้างกระชากดึงเอาชุดที่ร่วงหล่นไปอยู่รอบเอวบาง เพียงครู่เดียวชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวก็ลงไปก







