หลอกตัวเอง........  

ตอนที่ 7

หลอกตัวเอง........

         “มีอะไรเร่งด่วนถึงได้โทรตามฉันมากินข้าวด้วยแบบนี้”

         ธีภพถามเพื่อนสนิทด้วยความสงสัยที่อยู่ดี ๆ ณภัทรก็โทรศัพท์ตามเขาให้มากินข้าวเย็นด้วยทั้งที่ตอนนี้พระอาทิตย์ยังไม่ทันจะตกดินเลย

         “ก็..เอ่อ จริง ๆ มันก็ไม่ได้เร่งด่วนอะไร ฉันแค่มาลองคิดดูว่าบางทีที่เมียแกหนีไปอาจจะเป็นเพราะเขารู้ว่าที่โดนขอแต่งงานเป็นเพราะกำลังถูกใช้เป็นเครื่องมือของแกหรือเปล่า”

         คนโกหกพยายามทำท่าทางให้มีพิรุธน้อยที่สุดเพราะถ้าเพื่อนของเขาเกิดสงสัยขึ้นมาแล้วคาดคั้นความจริงขึ้นมาชายหนุ่มกลัวว่าตัวเองจะเผลอบอกความจริงที่เขาเจอกับธิชาวันนี้ออกไป

         “เป็นไปไม่ได้แน่ ๆ ธิชาจะรู้ได้อย่างไรกันนอกจากแกกับฉันก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้”

         ธีภพส่ายหัวไม่เห็นด้วยกับความคิดของเพื่อน เรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากเขาสองคนไม่มีทางที่ภรรยาของเขาจะรู้จากคนอื่นแน่ ๆ

         “หรือเธอไม่ได้จากรู้จากคนอื่น” ณภัทรเดาต่อ

         “อะไรของแก เธอจะรู้จากเราสองคนได้อย่างไรกันหรือแกบอก”

         ธีภพเริ่มหงุดหงิดเพราะเขาคิดว่าสิ่งที่เพื่อนพูดมันไม่มีทางเป็นไปได้ ชายหนุ่มยังคงคิดว่าเหตุผลที่ภรรยาหนีไปเป็นเพราะ     หญิงสาวไม่รู้จักพอกับความสุขที่เขามอบให้มากกว่า

         “ธีไม่ต้องหงุดหงิดแบบนี้ก็ได้ ฉันแค่คิดว่าบางทีเวลาที่เราคุยกันเมียนายอาจจะได้ยินหรือไม่ก็เอาโทรศัพท์ไปอ่านข้อความที่เราเคยคุยก็ได้”

         ณภัทรมองหน้าเพื่อนด้วยความรู้สึกน้ำท่วมปาก เขาเชื่อว่าตอนนี้ธีภพไม่มีความสุขและคิดถึงภรรยาแต่นั่นมันก็คงไม่มีประโยชน์ตราบใดที่เพื่อนของเขายังไม่รู้จักรักใคร ณภัทรเองก็ไม่อยากให้ธิชาต้องกลับมาทุกข์ใจแบบเดิมอีก

         “ช่างมันไม่ว่าธิชาจะรู้หรือไม่รู้แต่ฉันถามแกจริง ๆ นะ เมียหายไปแบบนี้แกไม่รู้สึกอะไรเลยใช่ไหม”

         ธีภพนั่งนิ่งก่อนจะตะโกนสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มานั่งดื่มโดยที่ไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักคำ

         “รักมันเป็นแบบไหนวะ เอาจริงฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

         ชายหนุ่มพูดออกมาหลังจากที่นั่งเงียบมานาน ความเมาจากเครื่องดื่มตรงหน้าทำให้เขากล้าพอที่จะพูดความรู้สึก

         “อะไรกัน แต่งงานมาตั้งหลายเดือนถามว่าความรักเป็นอย่างไร เพื่อนหนอเพื่อน ฉันไม่แปลกใจเลยที่เมียแกถึงได้หนีไปแบบนี้ เอาเป็นว่าตอนนี้แกคิดถึงธิชาไหม”

         ณภัทรเองก็ไม่รู้จะอธิบายว่าความรักเป็นแบบไหนเพราะมันเป็นเรื่องของความรู้สึก

         “คิดถึง คิดถึงมากด้วยเคยกลับบ้านมาก็เจอธิชาทำกับข้าวเคยนอนกอดกันแต่ตอนนี้เหมือนตัวคนเดียวแต่แกไม่ต้องคิดนะว่าจะให้ฉันไปตามหาตามง้อไม่มีทาง เขาทิ้งฉันไปเพราะเขาไม่อยากอยู่ด้วยกันแล้วเรื่องอะไรที่ฉันจะต้องเป็นฝ่ายไปง้อให้กลับมา”

         คนเมาพูดออกมาได้ไม่ตรงกับสีหน้าและแววตาที่แสดงออกเลย ณภัทรมองแล้วก็อดอมยิ้มและสงสารเพื่อนไปพร้อมกันไม่ได้

         “ไม่ง้อก็ไม่ง้อแต่ลองคิดดูดี ๆ นะเพราะยิ่งปล่อยเวลาให้นานไปบางทีนายอาจจะเสียธิชาไปจริง ๆ ก็ได้”

         ทั้งสองคนแยกย้ายกันกลับบ้านเพราะธีภพยังดื่มไม่ถึงกับเมามากเขาจึงไม่ยอมให้เพื่อนไปส่ง

         ชายหนุ่มนั่งคิดถึงคำพูดของเพื่อนจากที่ตั้งใจจะกลับบ้าน             ธีภพก็เปลี่ยนใจขับรถไปที่คอนโดมิเนียมที่ธิชาเคยมาเช่าและตอนนี้เขาก็ไม่ได้ให้ใครเช่าแล้วเพื่อหวังว่าเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นที่นั่นอาจจะทำให้เขารู้ใจตัวเองขึ้นมาบ้างก็ได้

         ห้องยังคงอยู่ในสภาพเดิมเหมือนตอนที่ธิชาเคยอยู่เพราะหญิงสาวเก็บเสื้อผ้าไปเท่านั้นตอนที่ย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของสามี

         ธีภพมองดูข้าวของทุกอย่างน้ำตาที่ไม่เคยคิดว่ามันจะไหลมันก็ดันหยดออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

         “ธี...แกจะอ่อนแอแบบนี้ไม่ได้ คนเขาไม่อยากอยู่เราก็ต้องปล่อยเขาไป”

         ชายหนุ่มได้แต่บอกกับหัวใจตัวเองที่ตอนนี้มันอ่อนแอและคิดถึงผู้หญิงที่ปากบอกว่าไม่รู้สึกอะไรจนรู้สึกเหมือนใจจะขาดอยู่ตรงนี้

         หัวใจที่กำลังอ่อนแอร่างกายที่เมามายด้วยฤทธิ์ของเครื่องดื่มที่ธีภพซื้อมานั่งดื่มอยู่คนเดียวทำให้เขาเผลอหลับไปที่คอนโดมารู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้วและเมื่อเปิดโทรศัพท์ดูก็พบว่ามีทั้งสายโทรเข้าของพ่อและณภัทรที่เขาไม่ได้รับสาย

         ธีภพโทรศัพท์ไปหาคนทั้งสองทันทีเพราะเขาไม่อยากให้ใครเป็นห่วง ความเมาทำให้เขาหลับได้ชายหนุ่มเริ่มหันหน้าเข้าเพิ่งแอลกอฮอล์อย่างจริงจังทุก ๆ คืน

         หนึ่งเดือนเต็มที่ธิชาไม่อยู่และเป็นหนึ่งเดือนเต็มที่ชายหนุ่มที่เคยขยันขันแข็งทำงานกลายเป็นเพียงคนขี้เมาในทุกค่ำคืน

         ณภัทรทนเห็นเพื่อเป็นแบบนี้ไม่ได้แล้ว เขาจึงตัดสินใจที่จะบอกความจริงที่เขารู้ว่าธิชาน่าจะรู้เรื่องที่ธีภพแต่งงานกับเธอเพียงเพราะต้องการใช้เธอเป็นเครื่องมือทำให้พ่อของชายหนุ่มพอใจ

         “ธีฟังฉันนะ ความจริงแล้วฉันไม่เคยคิดจะเป็นคนไม่รักษาคำพูดแต่ฉันทนเห็นแกในสภาพนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว”

         คนที่กำลังเป็นห่วงเพื่อนมากกว่าสิ่งใดก็เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เขาได้คุยกับธิชาในวันนั้นให้เพื่อนของเขาฟังและหวังว่าสิ่งที่เขาเล่าจะทำให้ชายหนุ่มคิดอะไรได้บ้างเพราะตอนนี้เวลาผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วณภัทรกลัวว่าทุกอย่างอาจจะสายเกินไป ธิชาเองก็อาจจะหมดรักในตัวเพื่อนของเขาแล้วเพราะเธอคงเจ็บตลอดเวลาที่หนีไปจากที่นี่

         “คิดเอานะว่าจะเอาอย่างไรต่อไป”

         “ฉันรักธิชาว่ะความจริงอาจจะรักมาตั้งแต่วันแรกที่เจอกันเลยก็ได้แต่ตอนนั้นฉัน...กลัว กลัวว่าการที่เรารักใครสักคนมันจะทำให้เราแพ้ อ่อนแอ แต่ตอนนี้ฉันแพ้จริง ๆ แล้ว”

         ธีภพพูดความรู้สึกออกมาอย่างที่ณภัทรเองก็ไม่คิดว่าจะ              ได้ยินแบบนี้

         “ความรักไม่มีใครแพ้หรือชนะมันมีแต่ว่าใครจะสมหวังหรือผิดหวังเท่านั้นที่แน่ ๆ ธิชาผิดหวังแน่นอน แกเลิกเมาได้แล้วและออกตามหาเมียตามหาหัวใจตัวเองให้เจอ”

         คนเป็นเพื่อนดีใจที่วันนี้คำพูดของเขามันทำให้คนเมาตรงหน้าได้ยอมรับความรู้สึกของหัวใจตัวเองส่วนพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรณภัทรคงไม่เข้าไปยุ่งด้วยแล้วเพราะเขาคิดว่าเขาได้พูดในสิ่งที่ควรพูดไปจนหมดที่เหลือก็คงปล่อยให้เป็นไปตามที่เพื่อนอยากให้เป็น

         ชายหนุ่มกลับมาบ้าน เขานั่งคุยกับบิดาเล่าความจริงทั้งหมดตั้งแต่แรกที่เขาขอธิชาแต่งงานว่าเป็นเพราะอะไรจนถึงตอนนี้เขายอมรับว่ารักภรรยาตัวเองเข้าแล้วและนับจากวันนี้ไป เขาจะตามหาหัวใจตัวเองให้เจอให้ได้

         “พ่อดีใจนะที่วันนี้พ่อจะได้ลูกชายคนเดิมของพ่อคืนและที่พ่อดีใจที่สุดคือลูกของพ่อได้รู้จักความรักจริง ๆ เสียที โลกใบนี้ยังมีความรักที่งดงามรออยู่เรื่องราวในอดีตของพ่อและแม่มันไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกครอบครัว ความรักที่พ่อมีให้แม่ถึงมันจะเจ็บปวดแต่มันก็มีความงดงามอย่าปล่อยให้ทุกอย่างสายเกินไปเหมือนพ่อนะกว่าจะรู้ตัวว่าผิดกับแม่ก็ไม่มีโอกาสให้แก้ตัวแล้ว”

         เทวนาถมองดูลูกชายอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ จนวันนี้ที่ธีภพเข้ามาคุยเปิดอกกับเขา ชายสูงอายุจึงได้สอนเตือนสติก่อนที่           ทุกอย่างจะสายเกินไปเหมือนความรักของเขากับวิกานดา

         ชายหนุ่มเริ่มต้นตามหาหญิงสาวที่เขาแสนจะคิดถึงจากห้างสรรพสินค้าที่ณภัทรไปเจอเธอและตามหาตามที่พักต่าง ๆ ที่เขาคิดว่าธิชาจะไปเช่าอยู่นอกจากตามหาด้วยตัวเองเขายังจ้างนักสืบราคาแพงช่วยตามหาอีกแรง

         เทวนาถลองติดต่อไปทางพ่อกับแม่ของลูกสะใภ้ก็ได้รู้ว่าทั้งสองคนยังไม่รู้ว่าลูกสาวของตัวเองหนีจากสามีไปแล้ว ธิชายังคงติดต่อพ่อกับแม่ตามปกติและบอกเล่าเรื่องราวเหมือนกับว่าเธอยังอยู่กับธีภพไม่ได้มีปัญหาอะไรกัน

         “พ่อแม่ของหนูธิชายังไม่รู้เรื่อง พ่อคิดว่าเป็นเพราะเธอยังอยากให้โอกาสลูกนะเพราะถ้าเรื่องนี้ถึงผู้ใหญ่เมื่อไหร่คงยากที่ลูกจะไปขอคืนดีแต่เวลาและโอกาสไม่ได้มีให้ลูกได้ทั้งชีวิต ตามหาหัวใจของลูกให้เจอและพิสูจน์ให้เธอรู้ว่าลูกรักเธอจริง ๆ ”

         เทวนาถเป็นกำลังใจให้ลูกชายเสมอ เขาไม่อยากเห็นครอบครัวของลูกต้องพังเหมือนเมื่อครั้งรุ่นเขาแต่ทุกอย่างก็คงต้องแล้วแต่ธีภพและธิชาจะตัดสินใจเลือกทางเดินของตัวเองเขาทำได้แค่ให้กำลังใจและเป็นห่วงทั้งสองคนอยู่ตรงนี้