อุ้มรักมาเคียงเธอ

ตอนที่ 2เธอคือคนที่ใช่........ “คุณธีผ่านมาทำอะไรแถวนี้คะ” ธิชาหันไปถามเจ้านายทันทีหลังจากที่ขึ้นมานั่งบนรถเพราะบ้านของธีภพไม่ได้อยู่ทางเดียวกับคอนโดที่เธออยู่เสียหน่อย “ผมแวะมาทำธุระให้คุณพ่อเห็นธิชาบ่นว่ารถติดก็เลยแวะ มารับกลัวเริ่มงานเดือนแรกเธอจะไปสายเดี๋ยวหัวหน้าแผนกจะว่าเอา” ธีภพโกหกอย่างไม่มีพิรุธเพราะเขาเตรียมคำตอบมาแล้ว ชายหนุ่มก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกันเขาถึงได้ยอมตื่นเช้าและรีบมารับธิชาทั้งที่มันเป็นคนละทางกับที่ทำงานของเขา “คุณธีแวะร้านข้าวเหนียวหมูปิ้งข้างหน้าหน่อยค่ะ” “แวะทำไมเธอหิวหรือ” “หิวสิคะ อาหารเช้าเป็นมื้อสำคัญร้านนี้อร่อยมาก ธิชากินเกือบทุกวันเลยค่ะเพราะปกติลงรถประจำทางเสร็จก็จะซื้อเดินกินไปจนถึงที่บริษัทก็อิ่มพอดี” ธีภพไม่เต็มใจจอดแต่ก็ไม่รู้จะใช้เหตุผลอะไรเพราะเขาแค่คิดว่าอาหารข้างทางมันดูไม่สะอาดและไม่น่าจะอร่อยแต่ก็ต้องยอมจอดให้สาวน้อยได้ลงไปซื้อกิน “คุณธีอ้าปากค่ะเดี๋ยวธิชาป้อนเองรับลองคุณจะต้องติดใจแน่ ๆ” ชายหนุ่มทำตัวว่านอนสอนง่ายอ้าปากให้อีกฝ่ายป้อนทั้งข้าวเหนีย

ตอนที่ 4ตัดสินใจ........ ธิชาตัดสินใจที่จะไม่อ่านข้อความย้อนหลังต่อเพราะเท่าที่เธอเห็นตอนนี้มันก็มากพอที่จะทำให้หัวใจของเธอเหมือนจะขาดลง ความรักที่มันเกิดขึ้นในหัวใจเธอและหญิงสาวคิดมาตลอดว่ามันก็คงเกิดขึ้นกับธีภพเหมือนกันแต่สุดท้ายกลายเป็นว่าเธอกำลังรักเขาฝ่ายเดียวชายหนุ่มที่เพียบพร้อมทุกอย่างขอเธอแต่งงานเพียงเพราะคิดว่าเธอดูซื่อเหมาะกับการที่เขาจะหลอกใช้เป็นเครื่องมือทำให้บิดาของเขาพอใจก็เท่านั้น “คุณธีไม่จริงใช่ไหม คุณรักธิชาและเรากำลังจะมีลูกด้วยกัน” สาวน้อยนั่งร้องไห้สองมือลูบเบา ๆ ลงไปที่ท้องของเธอ ที่ตอนนี้มีอีกชีวิตกำลังเติบโตอยู่ในนั้นเป็นพยานความรักของเธอที่มีต่อสามีแต่ตอนนี้ธิชาเริ่มไม่แน่ใจว่าข่าวดีที่เธอรอจะบอก กับคุณพ่อคนใหม่เธอควรเลือกที่จะเก็บไว้เป็นความลับก่อนดีหรือเปล่า “ธิชา ผมกลับมาแล้ววันนี้ลืมเอาโทรศัพท์ไป ไม่ได้คุยกันเลย” ธีภพกลับมาถึงบ้านก็รีบเข้ามาหาภรรยาที่กำลังทำอาหารมื้อเย็นอยู่ในครัวทันที “โทรศัพท์อยู่บนโต๊ะทำงานของคุณธีนะคะ กลับมา เหนื่อย ๆ ไปอาบน้ำก่อนดีไหม อาบน้ำเสร็จกับข้าวก็

ตอนที่ 6ปมหลัง........           เช้าวันนี้ธิชาตั้งใจจะไปฝากท้องเพราะตัวเธอเองก็ยังไม่แน่ใจว่าตอนนี้ชีวิตน้อย ๆ ในท้องมีอายุครรภ์เท่าไหร่         “ตอนนี้คุณท้องได้สองเดือนแล้วนะคะ ”         คุณหมอท่าทางใจดีส่งสมุดฝากท้องให้ธิชาเพื่อให้เธอเขียนรายละเอียดลงไป สิ่งที่เธอไม่ตอบและเลือกที่จะเว้นว่างไว้คือชื่อของบิดา         “ไม่เขียนชื่อบิดาได้ใช่ไหมคะ”         หญิงสาวถามแบบไม่แน่ใจเพราะกลัวว่าคุณหมออาจจะบังคับให้เขียนลงไปบางทีมันอาจจะเป็นข้อมมูลที่จำเป็น         “ถ้าคุณแม่ไม่สะดวกก็ไม่เป็นอะไรค่ะ”         ธิชาส่งยิ้มอย่างสบายใจให้คุณหมอเพ

ตอนที่ 8ยอมแล้วยอมทำตามหัวใจ........           วันนี้ก็เป็นเหมือนเช่นทุกวันที่ธีภพมานั่งที่ร้านอาหารใกล้กับประตูเข้าออกของห้างสรรพสินค้าเพียงเพราะหวังว่าจะเจอกับภรรยา ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ชายหนุ่มเฝ้ารอข่าวจากบริษัทนักสืบและออกตามหาด้วยตัวเองแต่ไม่มีแม้ข่าวคราวอะไรให้เขาได้รู้เพิ่มเติม         “เอาผัดมักกะโรนีกุ้งหนึ่งจานแล้วก็เอาผัดมะโรนีหมูสับ     กลับบ้านหนึ่งที่ด้วยค่ะ”         คนที่กำลังนั่งใจลอยมองผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาอย่างสิ้นหวังรู้สึกตัวชาไปทั้งตัวเมื่อได้ยินเสียงของผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้านหลังของเขาสั่งอาหารเพราะมันเป็นเสียงที่เขาคุ้นเคยและกำลังนั่งคิดถึงเจ้าของเสียงอยู่         ธีภพลังเลว่าตัวเองควรจะหันไปดูที่มาของเสียงที่แสนคุ้นเคยนั้นดีไหมเพราะเขากลัวว่าถ้าเป็นธิชาจริง

ตอนที่ 10รักมากกว่าชีวิต........ ธีภพฟื้นขึ้นมาภาพที่ชายหนุ่มได้เห็นคือภรรยาของเขานอนอยู่ข้างเตียงเพราะหลังจากที่เขากลับมาหายใจได้ปกติทางโรงพยาบาลก็พาตัวขึ้นมาอยู่ที่ห้องพักฟื้นโดยมีธิชาคอยเฝ้าอยู่ตลอด “ธิชา” ชายหนุ่มยกมือที่ยังไม่ค่อยมีแรงลูบไปที่ผมของหญิงสาวที่นอนฟุบหลับอยู่กับที่นอนของเขา “คุณธีฟื้นแล้ว ธิชาดีใจที่สุดเลยค่ะ เราจะต้องอยู่เลี้ยงลูกด้วยกันนะคะ” สาวน้อยดีใจเผลอพูดทุกอย่างออกไปโดยลืมว่าคนเจ็บยังไม่รู้เรื่องที่ท้องเพราะตอนที่เธอบอกเขาตอนนั้นธีภพสลบอยู่ “ธิชาพูดใหม่สิ ผมกำลังจะเป็นพ่อใช่ไหม” ชายหนุ่มด้วยความดีใจพยายามจะยันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะเจ็บแผลที่เพิ่งผ่าตัดมาจึงได้แต่กอดภรรยาอย่าง หลวม ๆ เพื่อไม่ให้โดนแผล “ธิชาท้องค่ะ ขอโทษนะคะที่ไม่ได้บอก” “ผมก็มีเรื่องอยากจะขอโทษธิชาเหมือนกัน” ชายหนุ่มยังไม่ทันจะได้พูดจบ คนฟังก็ใช้นิ้วเรียวปิดลงไปที่ปากด้วยรอยยิ้มที่มีน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของเธอ “ไม่มีอะไรที่คุณต้องขอโทษ ภาพที่คุณกางมือเอาตัวเอง