เข้าสู่ระบบ“ใครจะไปคิดว่าคืนเดียวแบบไม่ตั้งใจ จะทำให้ซุปตาร์ตัวท็อปของวงการต้องกลายเป็นพ่อคนแบบไม่ทันตั้งตัว”ตัวอย่าง… “ไม่ใช่ว่าเธอท้องกับคนอื่นแล้วมาโมเมให้ฉันรับผิดชอบหรอกใช่ไหม” “เธอไม่ใช่สาวไซด์ไลน์?” “สาวไซด์ไลน์?” ดวงตาคู่สวยหันมองเขาช้า ๆ สีหน้าเย็นลงกว่าเดิมหลายเท่า แล้วอยู่ ๆ มือเรียวสวยก็เลื่อนขึ้นมาดึงผมที่เซ็ตไว้เป็นอย่างดีของฉงไป๋เฮ่อ “ไซด์ไลน์เหรอ!” หมับ! “โอ๊ย!” ไป๋เฮ่อสะดุ้งทันทีเมื่อมือเรียวของซินอวี้กระชากผมที่เซ็ตมาอย่างดีเต็มแรงจนศีรษะเขาแทบหงาย อี้เฉินถึงกับผวาหันกลับมาอย่างตกใจ “เฮ้ย ๆ ๆ! ใจเย็นคนสวย!” “ใจเย็นบ้านนายสิ!” ซินอวี้สวนกลับทันควัน ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ “ฉันอุตส่าห์มาบอกดี ๆ แต่นายดันมองฉันเป็นผู้หญิงแบบนั้น?” “ปล่อยก่อน เจ็บ!” ไป๋เฮ่อพยายามดึงมือเธอออก แต่ยิ่งดึงซินอวี้ยิ่งกระชากแรงกว่าเดิม “ก็สมควร!” “ใครใช้ให้นายพูดหมา ๆ ใส่ผู้หญิงก่อน!” “โอ๊ย เจ็บนะเว้ย”
ดูเพิ่มเติมภรรยาลับซุปตาร์ตัวท็อป
คำโปรย: “ใครจะไปคิดว่าคืนเดียวแบบไม่ตั้งใจ จะทำให้ซุปตาร์ตัวท็อปของวงการต้องกลายเป็นพ่อคนแบบไม่ทันตั้งตัว” แนะนำตัวละครหลัก ‘ฉงไป๋เฮ่อ’ (พระเอก) นักแสดงชายวัย 29 ปี ส่วนสูง 190 เซ็นติเมตร ซุปตาร์ระดับตัวท็อปของวงการ ชื่อเสียงคือทุกอย่างในชีวิตเขาและเขาก็ไม่เคยพลาด…จนกระทั่ง “คืนเดียวที่ไม่ได้ตั้งใจ” กลับเปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล ภายนอกอาจจะดูเป็นหนุ่มเย็นชา ปากร้าย แต่ลึก ๆ แล้ว… เขาไม่ใช่คนที่จะหนีความรับผิดชอบ แม้สิ่งนั้น จะทำลายความฝันที่เขาสร้างมากับมือก็ตาม ‘ซินอวี้ หลิน’ (นางเอก) หญิงสาววัย 23 ปี ส่วนสูง 178 เซ็นติเมตร ลูกสาวนายพล เติบโตมาในครอบครัวที่มีทั้ง “อำนาจ” และ “กฎเกณฑ์” เป็นกรอบชีวิต เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมให้ใครมาควบคุมนอกจากพ่อของเธอ และการตั้งครรภ์ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องน่ายินดี เธอไม่ต้องการให้ชีวิตเป็นแบบนี้… และเธอก็เลือกจะไม่ทิ้งเด็กในท้อง เรื่องย่อ… ใครจะไปคิดว่าคืนเดียวที่ไม่ได้ตั้งใจ จะทำให้ซุปตาร์ตัวท็อปของวงการอย่าง ‘ฉงไป๋เฮ่อ’ ต้องกลายเป็น “พ่อของเด็กในท้อง” แบบไม่ทันตั้งตัว ขณะที่ ‘ซินอวี้หลิน’ ลูกสาวนายพล กำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่เธอไม่เคยวางแผนไว้ในชีวิต คือการตั้งครรภ์ สิ่งที่เธอกังวล ไม่ใช่แค่เด็กในท้อง หากแต่เป็น “ความลับนี้” ห้ามไปถึงหูครอบครัวของเธอโดยเด็ดขาด หนึ่งคนมีชื่อเสียงที่ห้ามพัง อีกคนมีครอบครัวที่ห้ามรู้ เมื่อความจริงผูกทั้งสองไว้ด้วยกัน “ความรับผิดชอบ” จึงกลายเป็นข้อตกลงที่ฉงไป๋เฮ่อไม่ค่อยจะเต็มใจนัก เขาไม่ต้องการเธอ เธอไม่ต้องการให้ชีวิตมีตราบาป และเพื่อให้ทุกอย่างจบลงอย่างเงียบที่สุดโดยไม่ทำร้ายใคร ทั้งสองจึงต้อง “อยู่ในชีวิตกันและกัน” ในฐานะคนแปลกหน้าที่มีความลับเดียวกัน แล้วตกลงว่า หลังคลอดจะแยกย้ายกัน โดยเด็กในท้องฝ่ายชายจะรับผิดชอบทั้งหมด ตัวอย่าง… “ไม่ใช่ว่าเธอท้องกับคนอื่นแล้วมาโมเมให้ฉันรับผิดชอบหรอกใช่ไหม” “เธอไม่ใช่สาวไซด์ไลน์?” คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศในรถเงียบลงอีกครั้ง อี้เฉินถึงกับหลับตาปี๋แล้วเอาหัวพิงเบาะด้านหน้าเหมือนรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนตัวเองกำลังจะพูดอะไรโง่ ๆ ออกมา ไป๋เฮ่อ… มึงเลือกคำพูดได้เหี้ยมาก” เขาพึมพำเสียงอ่อน ส่วนซินอวี้… เธอเงียบไป เงียบจนไป๋เฮ่อเริ่มรู้สึกแปลก ๆ เอง ก่อนที่ร่างบางจะค่อย ๆ หัวเราะออกมา แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนก่อนหน้านี้เลยสักนิด มันไม่ใช่เสียงหัวเราะเยาะ แต่มันเหมือนคนที่กำลังผิดหวังในคำตอบของดาราระดับประเทศมากกว่า “สาวไซด์ไลน์?” ดวงตาคู่สวยหันมองเขาช้า ๆ สีหน้าเย็นลงกว่าเดิมหลายเท่า แล้วอยู่ ๆ มือเรียวสวยก็เลื่อนขึ้นมาดึงผมที่เซ็ตไว้เป็นอย่างดีของฉงไป๋เฮ่อ หมับ! “ไซด์ไลน์เหรอ!” “โอ๊ย!” ไป๋เฮ่อสะดุ้งทันทีเมื่อมือเรียวของซินอวี้กระชากผมที่เซ็ตมาอย่างดีเต็มแรงจนศีรษะเขาแทบหงาย อี้เฉินถึงกับผวาหันกลับมาอย่างตกใจ “เฮ้ย ๆ ๆ! ใจเย็นคนสวย!” “ใจเย็นบ้านนายสิ!” ซินอวี้สวนกลับทันควัน ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ “ฉันอุตส่าห์มาบอกดี ๆ แต่นายดันมองฉันเป็นผู้หญิงแบบนั้น?” “ปล่อยก่อน เจ็บ!” ไป๋เฮ่อพยายามดึงมือเธอออก แต่ยิ่งดึงซินอวี้ยิ่งกระชากแรงกว่าเดิม “ก็สมควร!” “ใครใช้ให้นายพูดหมา ๆ ใส่ผู้หญิงก่อน!” “โอ๊ย เจ็บนะเว้ย”“ไม่ อึก! นายออกไป” ซินอวี้รีบยกมือปิดปากอีกครั้ง สีหน้าซีดกว่าเดิมจนไป๋เฮ่อเริ่มลน“ห้องน้ำอยู่ไหนวะ… เชี่ย ไม่ใช่สิ ห้องกูเอง” พูดจบเขาก็รีบพาร่างบางเดินตรงไปทางห้องน้ำทันที มือใหญ่ประคองเธอไว้แน่นแบบไม่ทันได้คิดอะไรทั้งนั้นพรึ่บ~ทันทีที่ถึง ซินอวี้แทบพุ่งไปเกาะขอบอ่างล้างหน้า ก่อนจะอาเจียนออกมาจริง ๆ“อึก… แค่ก!”ไป๋เฮ่อยืนนิ่งไปชั่ววินาที เหมือนสมองประมวลผลไม่ทันกับภาพตรงหน้า เมื่อครู่เธอยังปากดีใส่เขาอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับตัวเล็กนิดเดียว แถมยังดูทรมานจนเขาเริ่มทำอะไรไม่ถูก“เชี่ย” ร่างสูงสบถ คิ้วขมวด ก่อนรีบเดินเข้าไปใกล้ แล้วรวบผมยาวของเธอขึ้นให้อัตโนมัติด้านซินอวี้ เธอชะงักไปนิดหนึ่งตอนรู้สึกถึงมือใหญ่ที่ช่วยจับผมให้ แต่สุดท้ายก็ไม่มีแรงจะพูดอะไร ได้แต่ก้มหน้าอยู่แบบนั้น“อ๊อก!”“ยังจะปากดีอีกไหม” ไป๋เฮ่อพึมพำเสียงต่ำ แม้น้ำเสียงจะยังกวนประสาทเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้กลับเบาลงเยอะ“แค่ก” ซินอวี้หอบหายใจนิดหน่อย ก่อนเงยหน้ามองเขาผ่านกระจก“นาย ใช้น้ำหอมกลิ่นแรงจริง ๆ”“ใครจะไปรู้ว่าคนท้องแม่งจมูกไวดิ”“แล้วใครใช้ให้นายเข้ามาใกล้ขนาดนั้นเล่า”ซินอวี้ประท้วง และประโยคนั้นก็ทำให้ไป๋
“นี่ ไป๋เฮ่อ ฉันถามแค่ว่านอนห้องไหน ไม่ได้จะขอนอนกับนายซะหน่อย ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า อีกอย่างนะ ฉันไม่จับนายปล้ำแน่ ตอนนั้นถ้าไม่ติดว่าเมานะ”“คนอย่างนาย ไม่ได้เห็นขาอ่อนฉันหรอก :P” สิ้นประโยคนั้น ฉงไป๋เฮ่อก็เงียบไปทันที แต่ถึงแม้ว่าปากเขาจะเงียบ ทว่าดวงตาเขา กลับมองคนตรงหน้าอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะใช้สายตาเลื่อนลงช้า ๆ ตั้งแต่ใบหน้าสวย เสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์ของเขา ไปจนถึงขาเรียวขาวที่โผล่พ้นชายเสื้อออกมา“ไม่เห็นขาอ่อนเหรอ” ไป๋เฮ่อก้าวเข้าไปใกล้อีกนิดอย่างคนเริ่มเอาคืนบ้างแล้ว ดวงตาคมจ้องเธอตรง ๆ ก่อนพูดน้ำเสียงต่ำขึ้นต่อ“ฉันจับเธอกดลงตรงนี้ตอนนี้ยังได้เลย” คำพูดนั้นทำให้ซินอวี้ชะงักไปหนึ่งจังหวะ ไม่ใช่เพราะว่าเธอกลัว แต่เป็นเพราะน้ำเสียงขอไป๋เฮ่อตอนนี้ต่างจากตอนปากหมาปกติต่างหาก มันทั้งต่ำ ทั้งแหบ แล้วก็เต็มไปด้วยการเอาคืนแบบผู้ชายที่โดนปั่นมาทั้งวันแต่ซินอวี้ก็คือซินอวี้…“นายเนี่ยนะ คนที่เพิ่งโดนฉันเรียกคุณพ่อจนความดันขึ้นจะจับฉันกด” หญิงสาวกะพริบตาทำหน้าทะเล้นพลางพูด ก่อนเธอจะกวาดสายตาคู่สวยของเธอมองไป๋เฮ่อกลับตั้งแต่หัวจรดเท้าเช่นกันอย่างคนไม่ยอมแพ้“อีกอย่าง ตอนนี้ฉันท้องอยู่ นายกล้า
“แล้วนั่นเสื้อฉันไปอยู่บนตัวเธอได้ไง” พูดจบ ซินอวี้ก็ก้มมองเสื้อโอเวอร์ไซซ์ตัวเอง ก่อนตอบด้วยสีหน้าจริงจังมากพอควร“อี้เฉินบอกถ้าใส่ชุดเดิมแล้วอ้วกขึ้นมาจะซักยาก ฉันก็เลยตัดปัญหาด้วยการใส่เสื้อนายแทน”“ไอ้เวร!” ไป๋เฮ่อสบถออกมาเบา ๆ ก่อนยกมือขึ้นกดขมับตัวเองเหมือนเริ่มปวดหัวอีกรอบ แล้วจ้องคนตัวบางเขม็ง“เธอย้ายเข้ามาทำไม ที่ตกลงคือหลังตรวจ DNA ไม่ใช่เหรอ ถ้าผลออกว่าใช่ก็ค่อยมา” ไป๋เฮ่อพูดจบ ซินอวี้ก็เลิกคิ้วขึ้นช้า ๆ เหมือนไม่ได้รู้สึกผิดอะไรแม้แต่นิดเดียว ก่อนเธอจะยกมือขึ้นมากอดอกแน่น“แล้วถ้าระหว่างรอตรวจฉันแพ้ท้องจนเป็นลมอยู่คอนโดคนเดียวล่ะ”“ก็เรียกรถไปโรงพยาบาลสิ”“โอ้โห ใจร้ายจังนะคุณพ่อ”“อย่าเรียกฉันแบบนั้น!”“ทำไม กลัวแก่เหรอ”“ซินอวี้!” เธอหัวเราะออกมาอย่างพอใจทันทีที่เห็นอีกฝ่ายเริ่มหัวเสียจริงจัง จากนั้นมือเรียวก็หยิบสตรอว์เบอร์รี่อีกลูกขึ้นมากัดอย่างสบายอารมณ์“อีกอย่างนะ ที่นี่ทั้งกว้าง ทั้งเงียบ มีของกินครบ เตียงก็นุ่ม ฉันว่ามันเหมาะกับคนท้องมาก” หญิงสาวพูดต่อพลางชี้ส้อมเล็กไปทั่วห้องกวน ๆ“นี่ก็ดี นี่ก็ดี ตรงนั้นก็มองแล้วสบายตา”“นี่เธอรีวิวโรงแรมอยู่รึไง”“ถ้าต้องจ่ายห
“เลิกพูดดีกว่า เดี๋ยวคนในกองได้ยิน”“มึงเพิ่งนึกได้รึยังไง ปล่อยให้ไปด้วยกันครึ่งวัน มึงเข้าข้างยัยนั่นเหรอ?” ไป๋เฮ่อยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนมือใหญ่จะยื่นไปยกกาแฟขึ้นมาดูดจิบเข้าปาก ดวงตาคมหลุบต่ำเหมือนขี้เกียจต่อความยาวสาวความยืดกับเพื่อนตัวเอง ส่วนอี้เฉินก็ได้แต่แค่นหัวเราะในลำคออย่างรู้ทันแล้วเอ่ยต่อ“เออ ๆ ไม่เข้าข้างก็ไม่เข้าข้าง”ไป๋เฮ่อยังไม่ทันจะสวนกลับ เสียงผู้กำกับก็ดังขึ้นจากอีกฝั่งของกองถ่ายอีกครั้ง“ไป๋เฮ่อ! เตรียมเข้าซีนต่อครับ! ซีนสุดท้ายแล้ว”ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันทีอย่างว่าง่าย มือใหญ่ยกโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมากดดับหน้าจอแบบไม่ได้คิดอะไรนัก แล้วเสียบมันลงกระเป๋ากางเกงตามเดิมอี้เฉินมองการกระทำนั้นเงียบ ๆ ก่อนแค่นหัวเราะออกมาอีกครา“ทำเหมือนไม่สน แต่เก็บโทรศัพท์อย่างดีเลยนะมึง”“เสือก”“ครับ ๆ ๆ เชิญสุดหล่อทำงานต่อครับ”ไป๋เฮ่อหันไปมองเพื่อนตัวเองนิ่ง ๆ เหมือนจะด่าต่อ แต่สุดท้ายก็ขี้เกียจเถียง เขาเพียงถอนหายใจออกมา ก่อนเดินกลับเข้าไปกลางเซ็ตถ่ายทำอีกครั้งไฟสปอร์ตไลต์ยังสว่างจ้าเหมือนเดิม ทีมงานเดินกันวุ่นวาย กล้องหลายตัวถูกจัดมุมเตรียมพร้อมสำหรับซีนสุดท้ายของวันนี้ส่