Partager

อ่อยเลยดีไหม

last update Date de publication: 2024-11-28 06:29:27

สิบเจ็ดนาฬิกาตรง ได้เวลาเลิกงานแล้ว หากแต่ว่า.             มองจากตรงนี้ออกไปทางด้านนอกท้องฟ้ากลับมืดครึ้มดำสนิทราวกับกำลังจะมีพายุใหญ่ เธอต้องรีบไปแล้ว วันนี้เธอไม่ได้ขับรถมาเนื่องจากว่าต้องเอารถเข้าศูนย์เพื่อไปตรวจสภาพ แถมระยะทางจากที่นี่กว่าจะออกไปถึงปากซอยเพื่อไปขึ้นรถไฟฟ้าก็ถือว่าไกลอยู่พอสมควร ถ้าขืนชักช้าแล้วเกิดฝนตกลงมามีหวังได้เปียกหมดแน่ๆ

"กำลังจะกลับแล้วหรอเค้ก"เสียงคนที่อยู่ด้านหลังประตูเปิดออกมาถามในขณะที่เธอกำลังสาละวนอยู่กับการเก็บข้าวของลงกระเป๋า

"ค่ะ พอดีว่าฝนกำลังจะตกหนักแล้ววันนี้เค้กไม่ได้เอารถมา เลยว่าจะรีบออกไปให้ถึงสถานีรถไฟฟ้าให้ทันก่อนที่ฝนจะตก ถ้าเกิดว่าพี่บาสจะอนุญาต เค้กอยากจะขอ..." 

"เค้กไม่ต้องรีบออกไปหรอก แบมบอกพี่ไว้ตั้งแต่เมื่อตอนกลางวันแล้วว่าวันนี้เค้กไม่ได้เอารถมา เลยฝากให้พี่ไปส่งเค้กที่คอนโดให้หน่อย ส่วนแบมต้องรีบกลับไปรับคุณแม่น่ะ" 

'มันใช่หรอ สิ่งที่บุรินทร์บอก ทำไมจู่ๆบุรารีถึงได้อยากจะฝากฝังพี่ชายตัวเองให้ไปส่งเธอกัน ถ้ามันไม่ใช่แผนการของบุรารีที่อยากให้เธอและพี่ชายของตัวเองได้อยู่ใกล้ชิดกัน'

"คือเค้กว่าขอไม่รบกวนพี่บาสดีกว่าค่ะ เค้กเกรงใจเดี๋ยวเค้กรีบเดินออกไปแค่สิบนาทีก็ถึงรถไฟฟ้าแล้ว" 

"งั้นถ้าเป็นอย่างที่เค้กพูดมา ก็ยิ่งไม่ต้องเกรงใจหรอก เพราะว่าพี่เต็มใจ เห็นว่าไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีเผื่อเค้กอยากจะมีอะไรถามไถ่พี่ให้หายคิดถึงบ้าง หรือไม่ก็เว้นเสียแต่ว่าที่ไม่อยากให้พี่ไปส่งเพราะว่าเค้กมีแฟนอยู่แล้ว แล้วกลัวว่าแฟนจะเข้าใจผิด" บุรินทร์ถามออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หากแต่แววตาของเขากลับมีประกายวาววับบางอย่างจนคริมาแอบหวั่นใจไม่ได้

"ไม่นี่คะ เค้กยังไม่มีแฟน"

"รีบตอบขนาดนั้น กลัวพี่เข้าใจผิดหรือไง" บุรินทร์ถามกลับก่อนจะยิ้มออกมาน้อยๆจนคริมาเห็นแล้วรู้สึกใจเต้นไปกับมัน แต่ก็เลือกที่จะทำเป็นเงียบเมื่อเจอคำถามจี้แทงใจไป

"แต่ไม่มีแฟนก็ดีแล้ว ถ้าอย่างงั้นพี่ว่าเรารีบไปกันเถอะเดี๋ยวฝนตกหนักรถจะยิ่งติด"

คริมาสังเกตุเห็นรอยยิ้มน้อยๆนั้นผุดขึ้นมาจากริมฝีปากของเขาอีกครั้ง ยอมรับว่าแม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปแล้วหลายปี แต่บุรินทร์ก็ยังคงเป็นผู้ชายคนที่ทำให้เธอใจเต้นไม่เป็นจังหวะอยู่ดี

สองคนพากันเดินออกมายังอาคารจอดรถซึ่งตั้งอยู่ทางด้านนอกตัวอาคารของโรงพยาบาล จังหวะที่เดินพ้นออกมาจากตึกของตัวอาคาร จู่ๆฝนเม็ดใหญ่ๆก็เทลงมาอย่างหนักหน่วง ทำเอาทั้งคริมาและบุรินทร์ต่างก็เปียกแฉะกันไปทั้งตัวยามเมื่อขึ้นมานั่งอยู่บนรถแล้ว

"อุตส่าห์ว่าวิ่งเร็วแล้วก็ยังเปียกจนได้" บุรินทร์เอื้อมมือไปหยิบกล่องกระดาษทิชชู่ที่วางอยู่ที่เบาะหลังรถมาส่งให้เธอ เวลานี้เนื้อตัวต่างเปียกปอน ชุดสีขาวที่ทั้งเธอและเขาสวมใส่อยู่เปียกแนบเนื้อตัวจนมองเห็นทะลุไปถึงไหนต่อไหน

"ก็พี่บาสมัวแต่รอเอามือมาบังฝนให้เค้กนี่คะ ก็เลยเปียกหมด บอกให้วิ่งไปก่อนก็ไม่ยอม"

"แหมเค้ก พี่เองก็มีความเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งเหมือนกันนะ จะให้พี่วิ่งไปก่อนแล้วทิ้งให้เค้กตัวเปียกคนเดียวได้ยังไง พี่ไม่คิดว่าจะมีผู้ชายที่ไหนเขาทำกัน" ว่าแล้วบุรินทร์ก็หันหลังเอื้อมมือไปหยิบเอาเสื้อยืดสีขาวสะอาดที่แหวนไว้อยู่ที่ด้านหลังของรถมา

"พี่ขอเปลี่ยนเสื้อหน่อยนะ พอดีพี่ไม่ชอบใส่เสื้อเปียกๆน่ะ มันไม่สบายตัว" พอได้ยินสิ่งที่บุรินทร์บอก คริมาก็ค่อยๆกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก บุรินทร์กำลังจะถอดเสื้อ จากตอนแรกที่แค่เห็นเพียงกล้ามมัดแน่นๆของเขาผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาวบางๆที่กำลังเปียกแฉะ ตอนนี้บุรินทร์กำลังบรรจงแกะกระดุมออกทีละเม็ดๆอย่างช้าๆและจงใจ

ไม่ช้าเสื้อเชิ้ตตัวนั้นก็ถูกเขาโยนไปทางเบาะด้านหลังทันที คริมาทำได้แค่เพียงนั่งกระพริบตาปริบๆราวกับแทบไม่ได้หายใจ หัวใจดวงน้อยๆเต้นกระหน่ำแรงจนแทบจะหลุดออกมาเมื่อเผลอไล่กวาดสายตาไปตามแผงอก บุรินทร์สวมเพียงกางเกงสแล็คสีดำ เผยให้เห็นซิกแพ็คที่เรียงกันเป็นลอนดูสวย พอมองนานเข้า จินตนาการด้านมืดในหัวก็หลั่งไหลเข้ามา

'เขาจะร้อนแรงแค่ไหนกันนะ' ริมฝีปากอมชมพูค่อยๆขบเม้มเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว ใบหน้าขาวนวลเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อจนร้อนวูบวาบ ท้องไส้ภายในปั่นป่วน มือเรียวสวยเริ่มบีบกำเข้าหากันแน่นจนเล็บคมๆจิกเข้าไปในฝ่ามือแต่มันก็ไม่ได้ทำให้คริมารู้สึกเจ็บ

'เขาเซ็กซี่จัง' จินตภาพด้านมืดในจิตใจยังคงหลั่งไหลเข้ามา มือไม้ค่อยๆไล่เช็ดกระดาษทิชชู่ไปตามใบหน้า ลำคอ และหน้าอกอย่างเชื่องช้า ในขณะที่สายตาของเธอยังคงจับจ้องอยู่ที่เรือนร่างสมบูรณ์แบบนั่น 

'ถ้าเธอได้ลองสัมผัสลูบไล้เจ้าความแข็งแกร่งพวกนั้น มันคงจะรู้สึกดีไม่น้อย' ยิ่งคิดก็ยิ่งปั่นป่วน บุรินทร์ช่างมีรูปร่างที่งดงามไล้ที่ติสมชายชาตรีอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เขาจะรู้บ้างหรือเปล่าว่าเวลานี้เธอเองคิดไปไกลจนถึงขั้นอยากลองทดสอบความแข็งแกร่งพวกนั้น

"พี่บาสคะ สายเบลท์รถพี่มีปัญหาหรือเปล่า เค้กลองดึงแล้วมันติดไม่ขยับเลยค่ะ"

"จริงหรอ งั้นเค้กนั่งนิ่งๆนะ เดี๋ยวพี่จะขอขยับเข้าไปดูใกล้ๆหน่อย" จากตอนแรกที่คิดว่าอยากทดลองเขา ไปๆมาเธอกลับคิดว่าน่าจะเป็นเธอเองเสียมากกว่าที่กำลังถูกทดสอบ

คริมาแทบหยุดหายใจเมื่อบุรินทร์ขยับโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ จังหวะที่ใบหน้าเขาโน้มใกล้เข้ามา เธอสัมผัสได้ว่าลมหายใจของเขาถูกเป่ารดลงมาที่ระหว่างร่องหน้าอกคู่งามของเธอ ที่เวลานี้มันโผล่โชว์เด่นหราเป็นรูปร่างขึ้นมาจากความเปียกแฉะ และช่วงจังหวะที่มือของเขาเอื้อมผ่านเลยไป คริมายิ่งแทบหยุดหายใจ แรงสัมผัสที่เฉียดผ่านไปโดนเข้าที่หน้าอกของเธอไปแว๊บหนึ่ง 

"ติดจริงๆด้วยเค้กเป็นไปได้ยังไงกันนะ งั้นเดี๋ยวเค้กนั่งอยู่เฉยๆก่อนนะ พี่ขอขยับเข้าไปดูใกล้ๆอีกนิด เค้กไม่ว่าใช่มั้ย"

"มะ..ไม่ค่ะ เชิญพี่บาสตามสบาย" 

ว่าแล้วบุรินทร์ก็โน้มตัวเข้ามาใกล้อีก จนเรียกว่าแทบจะทาบทับลงมาบนตัวเธอ ใบหน้าและจมูกของเธอแนบชิดจนเกือบจะชนกับหน้าอกเปล่าเปลือยของเขา กลิ่นน้ำหอมและกลิ่นตัวของผู้ชายปลุกเร้าอารมณ์ด้านมืดของเธอขึ้นมาอีกทีละน้อยจนเธอไม่อยากที่จะควบคุมมัน

นาทีนี้คริมาแน่ใจแล้วว่าบุรินทร์ยังคงเป็นผู้ชายที่เธอชอบและอยากที่จะครอบครอง ว่าแต่เมื่อกี้..ทำไมอยู่ๆสายคาดเข็มขัดนิรภัยของรถบุรินทร์จึงเกิดมีปัญหาจริงๆขึ้นมาได้ล่ะ ทั้งๆที่เมื่อสักครู่ เธอเพียงแค่แกล้งพูดปดเพื่ออยากให้เขาเอาตัวขยับเข้ามาใกล้ๆเท่านั้น

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   ขาดไม่ได้

    เมื่อคืนบุรินทร์อยู่ค้างต่อกับเธอที่คอนโดจนเกือบสว่างจึงได้กลับออกไป ถามว่าสะบักสะบอมมั้ย ตอบเลยว่า ใช่ ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ถูกเขาจับกินจนหมดเรี่ยวแรงและหลับไป อย่างว่า ตัวเขาทั้งล่ำและใหญ่ เรี่ยวแรงจึงมีมากมายไม่มีหมด ต่างจากเธอแม้ว่าจะแฮปปี้ดี๊ด๊าที่ได้กินเขาแค่ไหน แต่ก็ถูกเขาจับกินจนหมดแรงไปต่อหน้าต่อตา'มอนิ่งครับที่รัก เจอกันที่ทำงานนะกวางน้อยของพี่ จุ๊บๆ'คริมาเปิดอ่านข้อความหวานๆแล้วจึงเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋าดังเดิม ไม่คิดไม่ฝันว่าเธอจะได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเขาขนาดนี้ แม้ว่าทุกอย่างมันพึ่งจะเริ่มต้นแต่คริมาก็พึงพอใจ"ยิ้มหวานหน้าบานมาขนาดนี้ แกมีความสุขอะไรหรอเค้ก" บุรารีทักขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทเดินเข้าตึกมา"ฉันหน้าบานหรอ" คริมาไม่ตอบแต่ก็ก็ยังอมยิ้มไว้"แหม ไม่รู้ตัวเลยว่างั้น" บุรารีแกล้งแซว"ฉันว่าฉันก็ปกตินะ""หรอย๊ะ แต่ฉันว่าพี่ฉันไม่น่าจะปกติอ่ะ เมื่อเช้าตอนตีห้าฉันกำลังจะออกไปวิ่ง พี่ฉันพึ่งกลับเข้าบ้าน นี่แกรู้ป่ะว่าพี่ฉันหายไปไหนมาพึ่งกลับเข้าบ้านมาตอนไก่โห่เนี่ย""มะ..ไม่รู้สิ สงสัยออกไปเที่ยวมามั้ง""แกไม่รู้จริงๆหรอ แต่นักสืบของฉันรายงานมาว่ารถพี่ชายฉั

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   กวางน้อยเต็มใจให้หมาป่ากิน

    แม้บุรินทร์จะยังไม่หยุดครางออกมา ในขณะที่คริมาเองเริ่มขยับปาก ลิ้นเล็กกวาดเลียไปรอบหัวหยักเร็วระรัว กวาดเลียเอาความหวานที่ตัวเขาปลดปล่อยออกมาจนสิ้น ศรีษะทุยงามยังขยับขึ้นลงตามจังหวะในขณะที่บุรินทร์เสียวมากขึ้นเรื่อยๆ จนต้องกระเด้งสะโพกแกร่งสวน"เค้กทำดีมั้ยคะพี่บาส""ทำดีสิครับ งั้นมานี่เลย พี่จะให้รางวัล"คริมาถูกเขาจับให้นอนหงายลงไปอีกครา ตามด้วยจูบเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอมาอย่างบ้าคลั่ง เต้าสวยถูกดูดและเลีย บีบเค้นหนักหน่วงราวกับว่าจะเจ็บ แต่นั่นยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้เธอเพิ่มขึ้นไปอีก"พี่บาสขา เสียวจังเลยค่ะ""เดี๋ยวเค้กได้เสียวกว่านี้อีกครับ""ขอเลยได้มั้ยคะ เค้กอยากเสียวเลยเดี๋ยวนี้""ใจร้อนจังคนดี""นะคะ พลีส เอาเค้กเถอะ เค้กอยากโดนพี่เอามากๆ อยากโดนมานานแล้ว" "ในที่สุดก็สารภาพแล้วหรอว่าอยากโดนพี่เอา""พี่บาสก็รู้นี่คะว่าเค้กชอบพี่มานานแล้ว"ว่าแล้วก็เกี่ยวลำคอแกร่งให้โน้มลงมาหาเเล้วจึงเป็นฝ่ายจูบเขาเอง เรียวขางามกอดเกี่ยวรอบสะโพกแกร่งก่อนจะรัดให้แน่นขึ้นเพื่อดึงตัวตนของเขาให้เข้ามาหา โหนกเนินกระแอ่นกระเด้งเข้าใส่จนมันถูไถไปกับท่อนเอ็นจนเกิดเสียงแจ๊ะๆ"อ้า เค้ก ร้อนแรงจังเลย"

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   หมาป่าหลอกกินกวางน้อย

    ดวงตากลมโตที่กำลังปิดปรือด้วยความเสียวซ่านถึงกับต้องลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่บุรินทร์พูด นี่มันเรื่องจริงใช่มั้ยที่เขาบอกว่าให้เธอลองทำมันกับเขาได้ สายตาเว้าวอนเชิญชวนจ้องกลับไปที่เขาอย่างพินิจพิเคราะห์ ราวกับอยากจะหาคำตอบ"พี่บาสพูดจริงๆหรอคะว่าให้เค้กลองทำกับพี่ได้""หรือว่าเค้กไม่อยาก"'อยากสิคะพี่บาส เค้กอยากโดนพี่เอาจะแย่'"พี่บาสไม่รังเกียจเค้กหรอคะ""ทั้งดูดทั้งเลียมาขนาดนั้น เค้กคิดว่าพี่รังเกียจเค้กหรือเปล่าล่ะ" หัวใจดวงน้อยๆค่อยๆชุ่มฉ่ำขึ้นมายามได้ฟังสิ่งที่เขาพูด"อยากลองค่ะ เค้กอยากลองทำกับพี่"ว่าเเล้วบุรินทร์ก็ยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะไล่ปลดกระดุมเชิ้ตออกทีละเม็ด จากนั้นกางเกงสแล็คสีครีมก็ถูกถอดออกตามมา จังหวะที่เขาดึงกางเกงลง คริมาก็ถึงกับอายหน้าแดงเมื่อเจ้าความแข็งแกร่งนั้นผงาดเด้งตั้งขึ้นจนชี้หน้าเธอเมื่อเห็นคริมาจ้องมองแก่นกายของเขาด้วยความตื่นเต้น บุรินทร์จึงทาบทับตัวตนของเขาลงมาหาร่างเย้ายวน ริมฝีปากฉกวูบลงไปบดขยี้กับเธอจนคริมาร้องครางอยู่ในลำคอในขณะที่ปากยังคงจูบไซ้ไปเรื่อยๆตั้งแต่ริมฝีปากหวาน จนไล่ลงมาจนถึงสองเต้าอวบเด้ง บุรินทร์ทั้งบีบเค้นและดูดมันด้วย

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   บริการหลังการตรวจ

    คริมาเดินลงมารับเขาด้วยหัวใจตุ้มๆต่อมๆ ไอ้อาการที่เคยได้ยินมันเป็นแบบนี้นี่เอง ก่อนออกไปเธอเลือกที่จะใส่ชุดนอนซาตินสีขาว ด้านล่างเป็นกางเกงขาสั้น ส่วนด้านบนเป็นเสื้อสายเดี่ยวคอลึกและโนบรา น้ำหอมถูกประพรมไปที่ต้นคอและหลังหูน้อยๆ ก่อนจะหยิบเสื้อคลุมตัวยาวมาใส่แล้วรีบวิ่งออกไปพอลงไปถึงเห็นเขานั่งรออยู่ที่ล็อบบี้ ใบหน้าใสๆก็เริ่มเห่อร้อนเมื่อรู้ถึงจุดประสงค์ของการมาพบกันครั้งนี้ นี่บุรินทร์จะรู้หรือเปล่าว่าเธอกำลังวางแผนล่อล่วงเขา"รอนานมั้ยคะพี่บาส""น่าจะแค่ห้านาทีเองครับเค้ก""งั้นเชิญพี่บาสข้างบนเลยค่ะ""ดีครับ พี่ก็ชอบขึ้นข้างบนเหมือนกัน""คะ?" คริมาทำหน้างงๆหากแต่บุรินทร์นั้นยิ้มและเดินนำเธอไปรออยู่ที่หน้าลิฟท์เรียบร้อยแล้ว เขาผายมืออกให้เธอเดินเข้าไปก่อนแล้วตัวเขาเองจึงตามเข้าไปอีกทีบุรินทร์เลือกที่จะกดหมายเลขชั้นเลยโดยที่ไม่ได้ถาม นั่นทำเอาคริมามองหน้าเขาอย่างงงๆ"พี่จำได้ว่าเค้กอยู่ชั้นไหน"จังหวะที่บุรินทร์หันมายิ้มและสบตา ทำเอาหัวใจเธอสั่นวูบไหวอีกครั้ง รู้แล้วว่าเขาหล่อ ไม่อย่างนั้นเธอจะยังคงปักใจชอบเขามาจนถึงป่านนี้หรอเสียงสัญญาณภายในลิฟท์ดังขึ้น และมันก็หยุดลง จังหวะที่ค

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   เดินหน้าอ่อย

    หลังจากที่กลับออกมาจากห้องนั่นคริมาก็ไม่เป็นอันทำงานมทำงานอีกเลย หัวก็มัวแต่จะคอยวกกลับไปคิดว่าเขาจะคิดยังไงรู้สึกยังไงกับสิ่งที่เขาได้ยินเธอทำไปเมื่อคืนคริมาอยากจะร้องไห้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เธอจะไม่มีทางพลาดแบบนี้เด็ดขาด ในระหว่างวันวันนี้บุรินทร์มีประชุมกับผู้ถือหุ้นใหญ่ในโรงพยาบาล เกือบทั้งวันเธอไม่ได้เจอหน้าเขาเลย ค่อยยังชั่วหน่อยที่ไม่ต้องคอยมานั่งหลบตาเขาด้วยความละอายใจ'เค้ก พักแล้วไปหาอะไรกินเป็นเพื่อนหน่อยสิ ฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษา'ข้อความของบุรารีจากแอพพลิเคชั่นแอพหนึ่งเด้งขึ้นมาปรากฎที่หน้าจอ คริมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูและพิมพ์ตอบตกลงกลับไป จากนั้นก็จัดการปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ เก็บแฟ้มเอกสารและรีบลงไปเจอเพื่อนสาวทันที ดีเหมือนกัน เธอกำลังมีเรื่องไม่ค่อยสบายใจอยู่แบบนี้ ถ้าได้คุยกับบุรารีเสียหน่อย ไม่แน่มันอาจจะรู้สึกดีขึ้นพอลงไปถึงร้านคาเฟ่เบเกอรี่ตามที่ได้นัดไว้ ก็เห็นบุรารีนั่งทำหน้าบูดเป็นตูดลิงรออยู่ สงสัยคงจะไม่ใช่แค่เธอที่มีเรื่องไม่สบายใจคนเดียว"เป็นอะไรมา หน้ายุ่งเชียว""เบื่อ เซ็ง ที่มีพี่ชายหล่อขนาดนี้""ทำไมหรอ""ก็ตอนที่เข้าประชุมผู้ถือหุ้นและผู้บริหารเมื่อเช้า

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   อยากโดนอีกค่ะพี่บาส

    หลังจากกลับถึงคอนโด คริมาก็อาบน้ำอาบท่า ก่อนกลับเขาบอกให้เธอกินยาแก้อักเสบไปหนึ่งเม็ดและย้ำว่าหลังจากสิบสองชั่วโมงผ่านไปแล้วก็ให้กินซ้ำอีกหนึ่งเม็ด มันช่วยลดการอักเสบและปวดบวมเธอยังจำความรู้สึกเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี้ได้ดี มันช่างเป็นความรู้สึกที่วิเศษณ์มากเกินคำบรรยาย เจ้าเครื่องตรวจนั่นหน้าตาเป็นอย่างไร ทำไมถึงได้ทำเธอสุขสมได้ถึงเพียงนี้ ส่วนบุรินทร์ เห็นเธอแก้ผ้าแล้วเขารู้สึกอย่างไร คงอยากจะแอ้มเธอขึ้นมาบ้างแล้วล่ะสินะ เพราะตอนที่ใช้เครื่องตรวจเขาก็บอกเองว่ามีอารมณ์ดีจัง เธออยากให้เขารู้สึก อยากให้เขาทำกับเธอทุกๆอย่างเหมือนที่เขาพึ่งทำไป ทั้งดูด บีบ จับ และเลีย แต่เธออยากให้เขาทำในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่ในฐานะแพทย์ที่ต้องปฏิบัติตามหน้าที่จะทำยังไงดี เธออยากให้เขาชอบเธอกลับบ้าง ส่วนตัวเธอแล้วนั้นยังมีเขาอยู่ทุกลมหายใจเข้าออก เธอไฝ่ฝันถึงเขา แอบจินตนาการถึงเขาในทุกๆค่ำคืน เขาคือผู้ชายคนเดียวที่เธออยากมอบทุกสิ่งอย่างในชีวิตให้ ถ้าเป็นอย่างงั้นเธอคงต้องอ่อยให้มากกว่านี้ มือสวยค่อยๆบีบคลึงไปที่เต้านมใหญ่อีกครั้งหลังจากที่พาตัวเองมาล้มตัวลงนอนไปบนที่นอนนุ่ม เปลือกตางามค่อยๆปิ

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   ทดลองสอดอุปกรณ์

    จากที่ตอนแรกฝ่ามือใหญ่นั้นกำลังบีบคลึงเขี่ยเข้าที่เต้านมอยู่ ตอนนี้มันถูกคริมาลากจูงลงมาลูบไล้ที่ใจกลางความเปียกแฉะ เธอจับมือเขาให้ลูบตัวตนของเธอขึ้นลง ในขณะตัวเธอเองลุกกลับขึ้นมานั่งตัวตรงอีกครั้งและดึงเขาเข้ามาจูบสองลิ้นพันเกี่ยวกันรัวรันกันจนเกิดเสียง ปากจูบ มือบีบ ข้างหนึ่งบีบนมและอีกข้างหนึ่งกำ

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   แล้วหนูเค้กก็โดนตรวจ

    คริมาสูดลมหายใจเข้าลึกขึ้นเมื่อร่างสูงใหญ่ขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินแทรกตัวเข้ามายืนอยู่ระหว่างขา เก้าอี้ตรวจถูกปรับให้สูงขึ้นมาอยู่ในระดับเอวของเขาก่อนที่บุรินทร์จะยื่นผ้าปิดตาสีดำสนิทมาให้"พี่อยากขอให้เค้กใช้ผ้าปิดตา พอดีว่าพี่พึ่งได้อุปกรณ์การตรวจมาใหม่และมันก็ค่อนข้างใหญ่มาก เลยอยากเอาลองเอามา

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   ผู้ล่าถูกล่าเสียเอง

    เช้านี้คริมามาทำงานด้วยความรู้สึกที่แทบจะเรียกได้ว่า ทรมานและใจจดใจจ่อที่สุด เย็นนี้เธอมีนัดตรวจแบบจัดเต็ม หลังตอนเลิกงานบุรินทร์บอกว่าจะตรวจให้แบบละเอียด อยากจะรู้จังว่าเธอจะโดนเขาตรวจแบบไหนแล้วโดนใช้อะไรตรวจบ้าง แค่คิดใจกลางความสาวก็เริ่มอุ่นร้อนชุดพยาบาลปกติที่เคยใส่ก็ถือว่าพอดีตัว ไม่ใช่รัดจนแ

  • อ่อยรักคุณหมอสูติฯ   เนียนอ่อยแบบยั่วๆ

    คริมานอนเกร็งจนตัวแข็งราวกับแทบหยุดหายใจยามเมื่อปลายลิ้นร้อนของบุรินทร์ค่อยๆจ่อเลียลงมา ความอุ่นร้อนของมันยามเมื่อเเตะลงมาให้ความรู้สึกที่โคตรจะแปลกใหม่จนหัวใจดวงน้อยๆนั้นแทบหยุดเต้น ลิ้นร้อนของเขาค่อยๆขยับเลียทีละน้อยจากร่องรูฉ่ำแฉะจนขึ้นมาสุดที่ปุ่มกระสัน มิหนำซ้ำยังขยี้มันเบาๆวนเล่นอยู่อย่างนั้น

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status