ตอนที่ 9

เวลาสองชั่วโมงต่อมา โทรศัพท์ของหญิงสาวก็มีแจ้งเตือนดังขึ้น ไอติมที่อาบน้ำเตรียมเข้านอน ก็รีบหยิบขึ้นมาเปิดดู

Putter: ถึงแล้วนะ

I-tim: (สติกเกอร์ OK)

I-tim: นอนหลับฝันดีนะคะที่รัก ฝันถึงเค้าด้วย

Putter: พูดเล่นอีกแล้วนะ

I-tim: หยอกนิดหยอกหน่อยเอง 555

Putter: (สติกเกอร์ Good night)

I-tim: (สติกเกอร์ส่งจูบหัวใจ)

ทางด้านพัตเตอร์เห็นข้อความตอบกลับก็ได้แต่ส่ายหน้าพลางถอนหายใจ คนตัวเล็กดูมุ่งมั่นที่จะจีบเขาเป็นอย่างมาก และนี่ก็ใกล้จะเปิดภาคเรียนแล้ว หลังจากนี้เขาก็ต้องทำหน้าที่พี่ชายจำเป็น เพราะพ่อแม่ของเธอได้ฝากฝังให้ช่วยดูแล

.

ก่อนเปิดภาคเรียนสามวัน ทางมหาวิทยาลัยก็ได้มีกำหนดการให้นักศึกษาใหม่มาลงทะเบียนรายงานตัวด้วยตนเองอีกครั้ง พร้อมทั้งปฐมนิเทศและถ่ายรูปทำบัตรนักศึกษา

จากนั้นวันเสาร์และวันอาทิตย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ก็ได้จัดกิจกรรมรับน้องขึ้น

ไอติมตื่นนอนแต่เช้าตรู่ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เธอลุกไปอาบน้ำพร้อมทั้งฮัมเพลงเรียกความสดใสในยามเช้า

แต่งตัวเสร็จก็ออกไปหยิบขนมปังมาทาเนยสองแผ่น นำไปเข้าเครื่องปิ้งขนมปัง เสร็จแล้วก็โรยน้ำตาลทรายและราดด้วยนมข้นหวาน กินคู่กับนมเป็นมื้อเช้า

หญิงสาวในชุดนักศึกษาหยิบกระเป๋าสะพายข้างออกจากห้อง เพื่อลงไปรอรถที่เรียกผ่านแอปพลิเคชัน คราแรกกะจะขอให้พัตเตอร์มารับ ทว่าอีกฝ่ายเกริ่นไว้ว่าสองวันนี้ไม่สามารถมารับเธอได้

ไอติมลงจากรถที่ด้านหน้าตึกคณะ ขณะกำลังจะเดินไปยังลานเกียร์ ก็ได้ยินเสียงใสของเพื่อนใหม่ดังขึ้นทางด้ายหลัง

“ไอติม”

เธอหันมองตามเสียงเรียก พบว่าเชียร์กำลังเดินมาหา “เพิ่งมาถึงเหมือนกันเหรอ”

“อืม”

“เชียร์ ไหน ๆ ก็เป็นเพื่อนกันมาสักพักละ ขออะไรอย่างนึงได้ปะ”

“ว่ามาดิ”

“เราเป็นคนพูดกับเพื่อนแบบเป็นกันเอง ถ้าเธอไม่ถือ ขอพูดกูมึงได้ไหมวะ”

“กูจะถือมึงได้ไงล่ะ แบบนี้แหละ สนิทกันเร็วดี”

“พูดถูกใจมาก ตอนเที่ยงเลี้ยงหนมยี่สิบ คิกคิก”

“รีบไปกันเถอะ รับน้องวันแรก ขืนไปช้าโดนพี่ว้ากทำโทษแน่”

“เออ ๆ”

เชียร์รีบเตือนเพื่อนเพราะไม่อยากให้ถูกลงโทษด้วยกันทั้งคู่ ก่อนจะพากันจ้ำอ้าวไปยังลานเกียร์

นักศึกษาน้องใหม่และรุ่นพี่ต่างทยอยมารวมตัวกันที่ลานกว้างของคณะที่มีเกียร์ขนาดใหญ่ตั้งตะหง่านเป็นสัญลักษณ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ทุกสาขา

ไอติมเห็นแผ่นหลังของพัตเตอร์เดินเข้าไปในห้องห้องหนึ่งที่อยู่ใต้ตึกคณะ จึงหันไปเอ่ยกับเพื่อน”

“เดี๋ยวกูมานะ”

“เฮ้ย จะไปไหน นี่มันก็ใกล้จะได้เวลาแล้วนะ”

“แป๊บเดียว เดี๋ยวมา”

ไอติมรีบจ้ำอ้าวออกไป เธอเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าห้องขนาดใหญ่ ซึ่งน่าจะเป็นห้องเชียร์ประจำคณะ จากนั้นก็ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป

“ไอ้เตอร์ น้องสาวมึงมาหาว่ะ” ไรอันโพล่งขึ้น เมื่อเห็นคนตัวเล็กเดินเข้ามา

“ใครใช้ให้เข้ามาก่อนเวลา” พัตเตอร์เอ่ยน้ำเสียงเข้ม ใบหน้าดุดันหันมาจ้องเธอจนทำตัวไม่ถูก

“เอ่อ หนูแค่จะเข้ามาทักทาย”

“น้องใหม่ควรจะออกไปรวมตัวกันข้างนอก ไม่ใช่มาอยู่ที่นี่”

“พี่พัตเตอร์” ไอติมเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงงอนเล็กน้อย ทำไมต้องมาทำเป็นดุเธอด้วย ในห้องนี้มีแค่คนกันเอง ไม่ได้มีคนนอกเสียหน่อย

“ที่นี่มีแต่พี่ว้ากกับน้องใหม่ อย่ามาทำตัวตีสนิท”

ในขณะที่พัตเตอร์เอ่ยประโยคนี้ออกไป นักศึกษาสาวสวยปีสาม ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมสาขาของพวกเขาก็เปิดประตูเข้ามาพอดี

“มีอะไรเหรอพัตเตอร์ แล้วน้องเข้ามาได้ยังไง พี่ยังไม่ได้อนุญาตให้เข้ามาที่นี่เลยนะ”

“ขอโทษค่ะพี่ แค่จะแวะมาทักทายคนรู้จัก แต่จำผิดคน” สายตาของไอติมมองพัตเตอร์ด้วยความน้อยใจ ก่อนจะรีบหันหลังเดินออกไปทันที

“นายรู้จักกับน้องไอติมด้วยเหรอ” อีฟมองป้ายชื่อที่ห้อยคอ จึงรู้ว่าสาวรุ่นน้องมีชื่อว่าไอติม

พัตเตอร์ลุกเดินหนีออกไปโดยไม่ได้เอ่ยตอบคำถาม รีบตามหลังคนตัวเล็กก่อนที่เธอจะกลับเข้าไปรวมตัวกับนักศึกษาคนอื่น ๆ

อีฟหันมองเพื่อนที่เหลือในห้องด้วยความสงสัยว่า มันเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้าที่เธอจะเดินเข้ามา ทว่าพวกเขาก็ไหวไหล่ใส่เธอคล้ายกับไม่รู้เรื่อง

“ไอติม”

จังหวะเดินออกจากห้องและไม่มีใครเห็น พัตเตอร์ก็เอ่ยเรียกคนตัวเล็กเสียงแผ่ว ทว่ากลับไม่ได้รับความสนใจจากอีกฝ่าย

“พี่เรียกไม่ได้ยินหรือไง”

“เรียกใคร เราไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย ฉันไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า”

“หยุดก่อนดิ”

เขารีบคว้าข้อมือของเธอ แล้วพาออกไปยืนคุยกันด้านข้างตึกคณะ