LOGINShare
บทที่ 348 ยาแรง
Latest chapter
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 460 หนีออกมาได้สำเร็จ
ตู๊ด! ตู๊ด! ตู๊ด!เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น ทำลายความเงียบภายในห้องโดยสารของเครื่องบิน ทันใดนั้นบรรยากาศในห้องนักบินก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก"อีกสิบนาทีเราจะพุ่งชนกลุ่มเมฆดำ" ผู้ช่วยนักบินพูด ดวงตาเบิกกว้าง"ตรวจให้แน่ใจว่าหน้ากากออกซิเจนใช้งานได้ปกติ!""เราไม่สามารถทำอะไรได้แล้ว เรากำลังจะชนเมฆ" ผู้ช่วยนักบินพึมพำ พลางจ้องปุ่มควบคุมต่าง ๆ ตรงหน้าโครม!เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวลำนั้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับถูกคลื่นยักษ์กลางอากาศซัดเข้าใส่ชยุตม์ที่นั่งอยู่บนที่นั่งผู้โดยสารหลัก รู้สึกว่าหัวใจเต้นผิดจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้ลำตัวเครื่องบินโคลงเคลงไปมาอย่างไร้การควบคุม ทำให้คนที่อยู่ข้างในต้องจับพนักเก้าอี้ไว้แน่น ใบหน้าของนักบินและผู้ช่วยนักบินซีดเผือด เหงื่อเย็นไหลอาบขมับของพวกเขา"แรงดันออกซิเจนลดลงอย่างรวดเร็ว!" นักบินตะโกนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตายุ่งอยู่กับการจับจ้องแผงหน้าปัดที่กะพริบเป็นสีแดงไม่หยุดผู้ช่วยนักบินพยายามตั้งสติ ขณะเปิดใช้งานหน้ากากออกซิเจน แต่ลมหายใจของพวกเขายังคงหอบถี่ ความตื่นตระหนกเริ่มคืบคลานเข้าสู่ทุกอณูของร่างกายเสียงสัญญาณเตือนยังคงดังก้องไม่ห
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 459 จรัลตายแล้ว
“ถอดกางเกงในออกครับ!”ฌตรียานิ่งค้างไปด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เมื่อได้ยินพายัพขอให้เธอถอดกางเกงในและแยกขาออกต่อหน้านักสืบคนนั้นจริง ๆ แล้วการตรวจของหมอสูติก็ต้องทำแบบนั้นอยู่แล้ว แต่ตอนนี้มันต่างออกไป คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอไม่ใช่หมอ แต่เป็นนักสืบจะเป็นไปได้ยังไง?ไม่ต่างจากฌตรียา นักสืบเองก็เริ่มประหม่า เขายกมือเช็ดเหงื่อที่ไหลชุ่มขมับไม่หยุดบางครั้งหางตาของเขาก็เหลือบมองไปด้านข้าง เห็นปรางกับสาวใช้อีกคนกำลังจับตามองอยู่ถ้าคำโกหกของเขาถูกจับได้ ชีวิตของเขากับชีวิตของฌตรียาอาจจบลงตรงนี้ทันที“แยกขาออกครับ” พายัพพูดซ้ำ พลางจ้องมองฌตรียาที่ยืนนิ่งเหมือนถูกสาปดวงตาของเขาขยับ ส่งสัญญาณให้ฌตรียาเล่นละครตามเขา แต่หญิงสาวยังคงลังเลบรรยากาศพลันอึดอัดขึ้นมา ทั้งสองดูตื่นตระหนก ร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ทั้งที่อยู่ในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำขณะที่ปรางกับสาวใช้อีกคนยังคงจ้องมองทั้งสองคนโดยไม่กะพริบตา“คุณฌตรียา” พายัพเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย“คะ...ค่ะหมอ...” ฌตรียาค่อย ๆ ดึงกางเกงในลง แต่ยังไม่กล้าแยกต้นขาทั้งสองข้างต่อหน้าพายัพเมื่อเห็นท่าทางเขินอายของฌตรียา ปรางก็เหมือนนึ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 458 เข้าไปได้สำเร็จ
“เปิดประตูใหญ่! หมอสูติคนนั้นมาถึงข้างนอกแล้ว!”เสียงตะโกนของใครบางคนจากในคฤหาสน์ดังเข้าหูพายัพ ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ประตูใหญ่พายัพยืดตัวตรง เตรียมพร้อมจะเข้าไปในคฤหาสน์ไม่นาน ประตูใหญ่ของคฤหาสน์หรูหลังนั้นก็ค่อย ๆ เปิดออก พร้อมเสียงเหล็กหนัก ๆ ที่เสียดสีกันดังเอี๊ยดอ๊าดหลังประตูใหญ่ ชายร่างสูงใหญ่หลายสิบคนยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ แต่ละคนถืออาวุธปืนและอาวุธมีคมที่สะท้อนแสงวาววับใต้แสงแดดสายตาของพวกเขาไม่ละไปจากร่างของหมอสูติที่ยืนตัวตรงอยู่ตรงหน้า ไล่ตั้งแต่ศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมสีดำ ไปจนถึงปลายเท้าที่สวมรองเท้าหนังเงาวับใบหน้าของเหล่าบอดี้การ์ดแข็งทื่อ ไร้รอยยิ้ม ราวกับกำลังตรวจดูทุกรายละเอียดของหมอคนนั้นชายร่างกำยำคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้า จ้องมองชุดของหมอคนนั้นด้วยสายตาคมกริบ“คุณคือหมอสูติใช่ไหม?”“ใช่ครับ ผมเป็นหมอที่จะมาตรวจคนไข้ชื่อฌตรียา” พายัพตอบบอดี้การ์ดคนนั้นพยักหน้าเบา ๆ มือของเขาแตะที่แขนเสื้อสีขาวเรียบร้อย จากนั้นก็กวาดตามองลงไปด้านล่าง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรน่าสงสัย“แน่ใจใช่ไหมว่าคุณคือหมอที่คุณผู้หญิงฌตรียาเรียกมา?” เขาถามด้วย
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 457 จรัลหายตัวไป
ปรางถอนหายใจแรง เธอมองไปทางฌตรียาด้วยสายตาคมกริบ ส่วนหญิงสาวคนนั้นได้แต่นิ่งเงียบพลางนิ่วหน้า มือกุมท้องเอาไว้"เธอดื่มเหล้าเหรอ? เธอไม่รู้หรือไงว่าแอลกอฮอล์ไม่ดีต่อเด็กในท้อง?" เธอถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน"ขอโทษ ฉัน...""จะมาขอโทษฉันทำไม? ตอนนี้คนที่เจ็บคือตัวเธอเอง ไม่ใช่ฉัน ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น? เธอไม่รู้เหรอว่าการดื่มแอลกอฮอล์ตอนท้องมันอันตรายแค่ไหน?"ฌตรียาส่ายหน้า "ฉันแค่อยากลืมอดีต ฉันทนคิดถึงคนที่ไม่มีวันได้เจออีกในโลกนี้ไม่ไหว"เมื่อได้ยินคำพูดจากใจของฌตรียา ปรางก็ทำได้เพียงถอนหายใจยาว เธอรู้ดีว่าการมีชีวิตอยู่ภายใต้เงาของอดีตกับคนที่รักนั้นทรมานแค่ไหนการต้องทนคิดถึงอยู่ทุกวินาทีนั้นเจ็บปวดมาก โดยเฉพาะเมื่อเป็นความคิดถึงต่อคนที่จากไปแล้วหลายปีก่อน เธอเองก็เคยรู้สึกแบบเดียวกับฌตรียา แต่ไม่เคยมีแม้สักเสี้ยวความคิดที่จะดื่มแอลกอฮอล์ในตอนที่กำลังตั้งครรภ์สิ่งที่ฌตรียาทำมันเกินไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะอยู่เฉย ๆ"ฉันไม่เข้าใจความคิดของเธอเลยจริง ๆ ฉันรู้ว่าการอดทนต่อความคิดถึงมันหนักและเจ็บปวดแค่ไหน แต่เธอไม่จำเป็นต้องทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ โดยเฉพาะสิ่งที่เธอทำมันอาจเป็
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 456 เจ็บท้องคลอด
เมื่อพายัพมาถึงหน้าคฤหาสน์หรูของจรัล เขาก็ชะงักไปเมื่อเห็นรั้วสูงตระหง่านอยู่ตรงหน้าดวงตาของเขากวาดมองไปรอบ ๆ พยายามหาทางเข้าไปข้างในโดยไม่ให้ถูกสงสัยจากช่องว่างระหว่างประตูรั้ว พายัพมองเห็นบรรยากาศด้านใน ลานกว้างที่มีพื้นหญ้าสีเขียวทอดยาวออกไปไกลหลายร้อยเมตรขณะที่รอบ ๆ ลานนั้นแทบไม่มีช่องว่างเลยแม้แต่น้อย เห็นลูกน้องของอิทธิพัทธ์จำนวนมากยืนถืออาวุธของตัวเองอยู่พายัพจิ๊ปาก ความคิดของเขาสับสนวุ่นวาย แต่เขาต้องหาทางเข้าไปในนั้นให้ได้ แล้วพาฌตรียาออกมาตอนที่เขาเริ่มหงุดหงิดมากขึ้น เขาก็ลองโทรหาฌตรียา และไม่นานหญิงสาวคนนั้นก็รับสาย“ฉันอยู่ข้างนอกคฤหาสน์แล้ว แต่เข้าไปยากมาก การคุ้มกันแน่นหนามาก และฉันก็มาคนเดียว”ฌตรียาเงียบไป ได้ยินเพียงเสียงหอบถี่ ๆ ราวกับเพิ่งวิ่งรอบสนามฟุตบอลมาดวงตาของพายัพเบิกกว้าง “เกิดอะไรขึ้น? เธอเป็นอะไร?” เขาถามด้วยความเริ่มตื่นตระหนก กลัวว่าฌตรียาจะทำแผนล้มเหลว ถ้าเป็นแบบนั้นพวกเขาทั้งสองคนคงจบเห่แน่“ฉะ...ฉัน...”“ทำไม? เธอถูกจับได้เหรอ? เธอปลอดภัยไหม?”“ฉัน... ฉันไม่เป็นไรค่ะคุณตำรวจ แต่ฉัน... ฉันกลัว ฉันอยากรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด”“ไ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 455 กำจัดจรัล
ฌตรียาลุกขึ้นจากที่นั่ง หมุนตัวกลับมา แล้วยิ้มให้ปราง“สวัสดีค่ะ...” หญิงสาวยื่นมือไปหาปราง “ขอแนะนำตัวนะคะ ฉันชื่อ... ฌตรียา”ปรางเบือนหน้าไปด้านข้าง รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้าสวย เธอยกมือกุมอกที่เต้นแรง ความอึดอัดค่อย ๆ แผ่ซ่าน ราวกับออกซิเจนหยุดไหลเวียนในร่างกายเมื่อเห็นท่าทีเย็นชานั้น ฌตรียาก็ลดมือลงทันที แล้วก้มหน้า ในใจเธออยากรีบจัดการแผนทั้งหมดให้จบเร็วที่สุดแต่การมาถึงของผู้หญิงกับเด็กคนนั้น ทำให้เธอต้องคิดหาทางใหม่เพื่อหลอกล่อจรัล“แม่ครับ...” ไพโรจน์เงยหน้าขึ้น มองใบหน้าของผู้เป็นแม่ที่ดูเต็มไปด้วยความโกรธ “ทำไมเหรอครับแม่?”ปรางพยายามยิ้ม แม้หัวใจจะเจ็บปวดเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ของจรัลกับหญิงสาวตรงหน้าเป็นไปได้ไหมว่าเธอถูกหลอก? ที่แท้จรัลก็มีผู้หญิงคนอื่นอยู่แล้ว และผู้หญิงคนนั้นก็กำลังตั้งท้อง แล้วเขาพาเธอมาที่คฤหาสน์หลังนี้เพื่ออะไรกัน?ปรางพยายามสุดแรงที่จะกลั้นน้ำตาที่เกือบไหลอาบใบหน้าที่แดงก่ำ ลมหายใจของเธอถี่กระชั้น หน้าอกสะท้อนขึ้นลงอย่างควบคุมไม่ได้“แม่โอเคไหมครับ... แม่?” ไพโรจน์จับนิ้วมือของแม่ไว้แน่นปรางยิ้มอีกครั้ง ตอนที่เธอหมุนตัวเตรียมจะเดินออก
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 163 ยกโทษให้ฉัน
ลูกน้องสองคนของมณีเดินเข้ามาหาเจ้านายของพวกเขา ช่วยพยุงให้ลุกขึ้นแล้วพาไปนั่งที่เก้าอี้รอ ร่างผอมแห้งของชายวัยกลางคนโซเซไปข้างหน้า โชคดีที่ชายสองคนที่ยืนอยู่ซ้ายขวารีบจับแขนไว้และช่วยพยุงให้นั่งในตำแหน่งของผู้อำนวยการ น้ำตาของมณียังคงไหลไม่หยุด อาบใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขา หัวใจของเขาแตกสลายเป็
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 158 แผนการ
เมื่อสายที่โทรไปหารัชนีมีการกดรับ ชัยลัยก็เริ่มพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เกี่ยวกับเรื่องที่วนเวียนอยู่ในหัวเธอมาตั้งแต่เมื่อวานแผนการที่วางไว้อย่างเป็นขั้นเป็นตอนในสมอง ค่อย ๆ ถูกถ่ายทอดออกไปให้ลูกพี่ลูกน้องของกัลยาฟัง เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อมาก เธอเชื่อผู้หญิงคนนั้นเต็มร้อย"ตามข้อตกลง ถ้าเธอทำสำเ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 2 ไปเยี่ยมคลินิกคุณหมอ
เช้าวันนั้น กัลยาและเอกชัยกำลังเตรียมตัวไปเยี่ยมคลินิกของหมอที่ดาราแนะนำดารากลับไปยังบ้านของเธอที่โบกอร์ตั้งแต่เช้ามืด ก่อนกลับบ้าน เธอโทรแจ้งชยุตม์ไว้ล่วงหน้าแล้วว่าเอกชัยและกัลยาอยากไปที่นั่น"ถ้าหมอแนะนำให้เราตรวจสุขภาพระบบสืบพันธุ์อีกครั้ง เป็นไงพี่? คราวนี้พี่จะยอมไหม?" กัลยาถามสามีที่กำลังใ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 1 ฉันยังไม่พอใจนะคะ
"อือ…" เสียงครางยาวเล็ดลอดออกมาท่ามกลางความเงียบในห้องนอน ขณะที่เอกชัยเพิ่งปลดปล่อยความต้องการของตัวเองเสร็จสิ้น"สบายดีจัง" เอกชัยพูดพลางหายใจหอบเล็กน้อย ราวกับเพิ่งปลดภาระหนักออกจากตัว ต่างจากกัลยาที่ไม่ได้รู้สึกถึงจุดสุดยอดเลยแม้แต่นิดเดียว บนใบหน้าของเธอมีแต่ร่องรอยความผิดหวังลึก ๆ "เสร็จแล้ว
You may also like
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.4K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง64.9K viewsประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89121.0K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat66.7K viewsสามีของหนูเป็นคุณอา
Treenapa65 viewsยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก
มั่วมั่วชิงชิง20 viewsเจ้าสาวตัวแทนของอัคนี
สายธารลับ123 viewsOh! Dad | คุณป๋าขา..อย่ากินหนู
Xiaohlinz222 views
