บทที่ 8 จินนี่คู่ขาของพี่สายฟ้า

บทที่ 8

จินนี่คู่ขาของพี่สายฟ้า

กลางดึกพี่พายุยังมีอาการตัวร้อนมาก หลังจากที่พยาบาลมาวัดไข้ฉันจึงต้องเช็ดตัวให้จนกว่าไข้จะลด ขนาดฉันช่วยเช็ดตัวให้พี่พายุก็ยังบ่นว่าฉันทำแรงบ้าง เช็ดตัวจนเปียกชุ่มจะตายเพราะปอดบวมบ้าง สรรหาหาคำที่จะมาพูดว่าฉัน คนแบบนี้มันน่าหยิกให้เขียว

"พรุ่งนี้คุณป้าน่าจะมาถึงช่วงเช้า ฉันมีเรียนนะบอกไว้ก่อนคงไม่ได้อยู่ดูแลพี่หรอกให้คุณป้าดูแลบ้าง โตตัวเท่าควายแล้วอะไรพอช่วยเหลือตัวเองได้ก็หัดทำบ้าง"

"เออ!"

ฉันอยู่กวนประสาทได้ไม่เท่าไหร่ก็ทนไม่ไหว เอาที่นอนปิกนิกมาปูที่พื้นนอนห่มผ้าสบายใจ ส่วนพี่สายฟ้านอนหลับอยู่บนโซฟา โคตรจะแมนเลยให้ผู้หญิงมานอนพื้น

แต่พอตื่นมาอีกทีกลับกลายเป็นว่าฉันขึ้นมานอนบนเตียง

ส่วนพี่สายฟ้าลงมานอนข้างล่าง สงสัยเขาอุ้มฉันขึ้นมาแน่ ที่ด่าไปเมื่อกี้ขอโทษนะ แม้ฉันจะไม่ได้อยากขอโทษก็ตาม

"กูกับขนมต้องกลับก่อนนะ มึงเช็ดตัวเรียบร้อยแล้ว ข้าวก็แดกแล้วแดกยาด้วยนะ กูต้องไปเรียนหยุดมาหลายวันเดี๋ยวอาจารย์ด่าพ่อมึง"

"เออขับรถดี ๆ อย่าซิ่งมากยัยนี่มันขี้กลัว"

"รู้แล้วล่ะ" 

ฉันถูกที่สายฟ้าพาลงมาด้านล่างพอขึ้นรถคาดเข็มขัดพี่สายฟ้าก็ขับรถออกมาด้วยความเร็ว สาบานว่าเมื่อกี้พี่พายุเพิ่งจะสั่งไป

หยก ๆ ว่าไม่ให้ขับรถเร็ว 

"พี่จะรีบไปไหน มหาลัยมันไม่หนีไปไหนหรอก"

"ต้องรีบไปอาบน้ำแต่งตัวกว่าเธอจะเสริมสวยตัวเองอีก ฉันต้องไปรับจินนี่ด้วย"

"ดูพี่กับยัยจินนี่จะรักกันมากเลยนะถึงกับต้องไปรับไปส่ง"

"ไม่รู้ดิเฉย ๆ อาจจะยังใหม่อยู่ ยังซ้ำได้อีกหลายรอบ"

"ฉันไม่รู้จะด่าพี่ยังไงดี ฉันไม่ใช่น้องในสายเลือดพี่ด้วยพูดอะไรมากก็ไม่ได้ พี่อยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ แล้วก็ไม่ต้องรอฉันหรอกอาบน้ำเสร็จพี่ก็ไปเลย เดี๋ยวฉันไปมหาลัยเอง"

"แล้วแต่นะ"

เออก็ตามนั้นนั่นแหละ กลับมาถึงบ้านก็ต่างคนต่างอยู่

ฉันอาบน้ำแต่งตัวรอเวลานั่งรถไปเรียน ส่วนที่สายฟ้ากลับมาอาบน้ำ

ไม่ถึง 10 นาทีก็วิ่งแจ้นออกไปแล้ว

มหาวิทยาลัยเอกชน

วันนี้ฉันมีเรียนตอน 10.00 น และต้องเรียนคลาสเดียวกันกับจินนี่ มันแปลกมาก ๆ วันนี้พี่สายฟ้าเดินมาส่งยัยจินนี่ถึงห้องเรียนเลย

เหล่านักศึกษาพากันกรี๊ดกร๊าดในความหล่อเหลาของพี่สายฟ้า เรื่องหน้าตาฉันไม่เถียง แต่เรื่องนิสัยฉันอยากจะเบะปากแต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ

"ขนมวันนี้กลับบ้านด้วยกันไหม พี่สายฟ้าบอกว่าเมื่อเช้ารีบมารับฉัน เธอก็เลยต้องนั่งรถมาเรียนเองฉันเกรงใจจะแย่"

"ตามสบายเถอะฉันนัดโจโจ้ไปกินหมูกระทะด้วยกันคงจะกลับมืดเลย"

"ฉันก็อยากไปกินหมูกระทะกับพวกเธอนะ แต่ว่าพี่สายฟ้าจะพาไปกินปิ้งย่างเกาหลีในห้าง ฉันก็ชอบนั่งตากลมอยู่กับเตาไฟที่มีควันเยอะ ๆ มันหอมดี ดูบ้าน ๆ ฉันชอบมาก"

ฉันไม่ตอบอะไรได้แต่ยิ้มให้แล้วก้มลงจดงานกับโจโจ้ต่อ สิ่งที่จินนี่พูดสาบานว่านางไม่ได้กระแทกแดกดันฉัน

 เมื่อก่อนตอนที่ไม่ได้คบกับพี่สายฟ้าก็ไม่เคยมาคุยกับฉันเลย ขนาดฉันเดินไปถามเรื่องงานของอาจารย์พรพรรณนางยังไม่ตอบ

ทำเป็นหยิ่งยโส แต่กับผู้ชายเข้าหาเป็นปลากระดี่ได้น้ำเชียว 

"ฉันไม่ชอบยัยจินนี่เลย ตั้งแต่ควงแขนที่สายฟ้าก็ทำตัวสูงส่งเชิดจนคอยาวเป็นยีราฟแล้ว พี่สายฟ้าคงซื้อสร้อยที่คอให้น่ะสิน่าหมั่นไส้"

"ไม่ต้องไปสนใจหรอกโจโจ้รีบเรียนเถอะจะได้ลงไปข้างล่าง

ฉันก็เบื่อคำพูดเยินยอของคนพวกนั้นแล้ว ไม่รู้จะอะไรกันนักกันหนา คนอย่างพี่สายฟ้าคบใครไม่เคยเกิน 1 เดือนหรอก"

"ก็ถูกของแก ฉันไม่เคยเห็นพี่สายฟ้าจะคบใครจริงจังเลย มีควงแขนนานสุดก็คงจะเป็นพี่เพียวที่เรียนการบินอะไรนั่นน่ะ"

"คนนั้นคบได้เดือนนึงกับอีก 10 วันฉันจำได้ เคยพามาที่บ้านด้วย"

หลังจากที่ฉันคุยซุบซิบกันจนหมดเวลาเรียน พวกฉันก็เดินลงมาด้านล่าง โจโจ้เป็นคนชอบทานลูกชิ้นทอดเป็นชีวิตจิตใจ แม้ฉันจะบ่นเรื่องน้ำมันแต่โจโจ้มันก็ไม่สน 

อาจจะพูดว่าเกิดมาครั้งเดียวกิน ๆ ไปเถอะ ตายไปก็ไม่ได้กินไม่รู้จะมีใครทำบุญให้หรือเปล่า พอมันพูดแบบนี้พวกฉันก็รีบเฝ้ารอเวลาร้านหมูกระทะเปิดจะได้ไปประเดิมเป็นเจ้าแรก

"วันนี้แกจะไปเฝ้าพี่พายุไหม เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้นะนั่น"

"ฉันไลน์ไปถามคุณป้าแล้ว คุณป้าบอกว่าให้ฉันกลับไปพักที่บ้านก็ได้ เมื่อคืนฉันก็เฝ้าทั้งคืน คุณลุงก็กลับไปแล้ว คุณป้าเลยไม่มีงานอะไรต้องทำถึงได้อยู่เฝ้าพี่พายุ พรุ่งนี้ไม่มีเรียนฉันค่อยแวะไปเปลี่ยนกับคุณป้าเอา"

"พี่สายฟ้าล่ะ เขาไม่คิดจะไปเยี่ยมน้องชายตัวเองบ้างหรือไง"

"คงไม่ไปหรอกต้องพายัยจินนี่ไปทานปิ้งย่างเกาหลี เสร็จแล้วก็คงจะไปต่อกันที่โรงแรมนั่นแหละ"

"สาธุ ขอให้ยัยจินนี่เป็นเมนส์ฮ่าา" 

"สาธุ!" 

ฉันสองคนนั่งหัวเราะกันจนถึงเวลาที่ร้านหมูกระทะเปิดก็รีบพากันออกมาด้วยรถของโจโจ้ ร้านหมูกระทะอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยเท่าไหร่แต่ที่นี่เป็นแหล่งรวมของเด็กเทคนิค เพราะเจ้าของร้านมีลูกชายเรียนอยู่วิทยาลัยเทคนิคหน้าตาก็โคตรดีอาหารก็อร่อย 

"สวัสดีครับคนสวย มากี่คนครับ"

"มาสองแต่อยากกลับสามค่ะ"