บทที่ 10 จินนี่โดนตบ

บทที่ 10

จินนี่โดนตบ

มาถึงโรงพยาบาลฉันก็รีบขึ้นมาหาพี่พายุกับคุณป้า ตอนนี้พี่พายุยังไม่หลับ เขายังนั่งคุยกับคุณป้าถึงเรื่องธุรกิจที่กำลังจะทำกับเพื่อน ฉันรีบเข้าไปสวมกอดคุณป้าแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นจนพี่พายุหันมามอง

"คุณป้าขา ฮืออ"

"เป็นอะไรลูกร้องไห้ทำไม! ใครทำอะไรบอกป้ามา"

"ฮือออ"

"โจ้ขนมเป็นอะไร"

เสียงของพี่พายุดูเป็นกังวล โจโจ้ก็รีบวิ่งไปหาพี่พายุพร้อมนั่งข้าง ๆ แถมยังฉวยโอกาสจับมือพี่พายุมากุมเอาไว้ ใช้ใบหน้าถูเบา ๆ เหมือนแมวตัวเล็ก

"พี่พายุขา โจ้กับขนมไปทานหมูกระทะด้วยกันร้านที่เปิดใหม่แถว ๆ มหาวิทยาลัย ทีนี้ลูกเจ้าของร้านเขาเป็นแฟนคลับติดตามขนมทางไอจีวันนี้เขาเลยเลี้ยงไม่คิดเงิน แต่พี่สายฟ้ากับจินนี่ไปนั่งทานอยู่ที่ร้านเดียวกันค่ะ ยัยจินนี่มันพูดไม่ดี พูดจาดูถูกแถมยังพูดเสียงดังด้วย"

"พูดว่าอะไร!"

"มันบอกว่าขนมเป็นแค่เด็กเก็บมาเลี้ยง ไม่รู้จักเด็กจากผู้ใหญ่ ไม่สำนึกบุญคุณก็พี่สายฟ้านั่นแหละให้ท้ายมัน ปล่อยให้มันพูดจาดูถูกจนมันร้องห่มร้องไห้มานี่แหละค่ะ"

"ทำไมพูดแบบนั้น ป้ารักหนูขนมเหมือนลูกในไส้"

"ขนมแค่เสียใจที่พี่สายฟ้าปล่อยให้จินนี่มันพูดจาแบบนั้นกับขนมค่ะคุณป้า แค่ขนมเป็นเด็กกำพร้าขนมก็น้อยใจเสียใจจะแย่อยู่แล้ว พี่สายฟ้ากลับปล่อยให้คนอื่นมาพูดจาแบบนี้กับขนมอีก ฮือออ"

"พายุแม่ไม่ชอบผู้หญิงคนนี้เลย เป็นคนแบบไหนเป็นลูกนักการเมืองใช่ไหม ทำไมถึงมาดูถูกชาวบ้านชาวช่องเขา เป็นลูกหลานแม่จะตบให้ปากแตกเลย!"

"ต้องด่าคนของเราติด หอย จนไม่มีสติ"

ฉันส่งสายตาไปหาโจโจ้ งานนี้พี่สายฟ้าน่าจะโดนพี่พายุด่าเละแน่ โจโจ้เห็นว่ามันดึกมากแล้วจึงขอตัวกลับก่อน ฉันจึงขอร้องคุณป้าอยู่ที่นี่ฉันไม่อยากกลับบ้าน ฉันกลัวว่าพี่สายฟ้าจะแกล้งอะไรอีก

"คุณป้าขาขนมไม่อยากกลับค่ะ ขนมกลัวว่าพี่สายฟ้าจะแกล้งอะไรขนมอีก"

"งั้นนอนที่นี่ก็ได้ลูก เดี๋ยวพรุ่งนี้ป้าจะกลับไปจัดการที่สายฟ้าเอง ถ้าไม่เชื่อฟังป้าจะหักเงินเดือน"

"ค่ะคุณป้า" 

คืนนี้ฉันนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนที่นอนปิกนิก พี่พายุนอนหลับไปแล้ว ส่วนคุณป้าก็นอนหลับอยู่บนโซฟา ฉันเดินมาเข้าห้องน้ำเดินออกมานั่งกินขนม พอหนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อน

ตื่นมาอีกทีคุณป้าก็กลับไปแล้วฉันจึงนั่งคุยกับพี่พายุจนคุณหมอมาตรวจ อาการของพี่พายุดีขึ้นแล้วพรุ่งนี้ถ้าไม่มีไข้ ไม่มีอาการอะไรแทรกซ้อนก็คงจะได้กลับบ้าน 

"พี่พายุไม่อยู่บ้านที่บ้านเงียบเหงามาก พี่สายฟ้าก็ไม่ค่อยอยู่"

"เวลาใครพูดอะไรเธอไม่ต้องไปตอบโต้หรอก เดินเข้าไปตบมันเลย ตอบโต้ไปก็เท่านั้น เถียงกันไปมาไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก"

เดี๋ยวนะไม่ให้ฉันเถียงไม่ให้ฉันอธิบายแต่ให้ฉันเดินเข้าไปตบเลยใช่ไหม

"เอาจริงดิ ให้เดินเข้าไปตบเลยเนี่ยนะ"

"ใช่ คนอย่างจินนี่ต้องโดนเสียบ้าง ถ้าพ่อมันมาโวยวายอยากจะงัดกับฉันก็ลองดู"

พี่พายุนะพี่พายุ อารมณ์ร้อนเป็นที่หนึ่ง ฉันเดินหนีมานั่งที่โซฟาพอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูฉันก็ต้องตกใจกับคลิปวิดีโอที่โจโจ้ส่งมาให้ 

จินนี่โดนตบ!!

ฉันเงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์พี่พายุยกยิ้มมุมปาก แบบนี้เป็นฝีมือของเขาชัวร์ ขนาดนอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลยังส่งคนไปจัดการยัยจินนี่ได้ 

คนที่น่ากลัวที่สุดคือพี่พายุนี่แหละ 

"มันไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ พี่ให้คนไปตบจินนี่แบบนั้น ถ้าเรื่องนี้พ่อแม่ของจินนี่เอาเรื่องขึ้นมาจะทำยังไง"

"ก็ให้ไปเคลียร์กับไอ้สายฟ้าไง ในเมื่อคนกลางไม่คิดที่จะปกป้องเด็กในบ้านก็ให้มันไปจัดการเอาเอง"

"พี่สายฟ้ารู้ไหมว่าเป็นฝีมือของพี่พายุ พวกพี่จะทะเลาะกันหรือเปล่า ฉันไม่อยากให้พี่สองคนทะเลาะกันนะ ยิ่งสาเหตุเป็นเพราะฉันมาฟ้องพี่แบบนี้"

ไม่ทันที่พี่พายุจะตอบพี่สายฟ้าก็เปิดประตูพรวดเข้ามาทำให้ฉันรีบวิ่งดุ๊ก ๆ ไปหาพี่พายุ  พี่พายุเอื้อมมือมากันฉันเอาไว้เพราะกลัวว่าพี่สายฟ้าจะเข้ามากระชากฉันไปตี

"มึงทำเหี้ยอะไรของมึง ส่งคนไปตบจินนี่ทำไม!"

"แล้วมึงทำเหี้ยอะไรอยู่ทำไมถึงปล่อยให้จินนี่มาด่าน้องตัวเอง?"

"ขนมเธอมาพูดอะไรกับมัน!"

"ไม่สำคัญว่าขนมจะพูดอะไร มันสำคัญที่ว่ามึงเห็นคนนอกดีกว่าคนในบ้าน มึงกับกูคุยกันไว้ว่ายังไง มึงสัญญากับกูไว้ว่ายังไง!"

ฉันหันไปมองหน้าพี่พายุดวงตาของเขาแดงก่ำเพราะความโกรธ ปกติฉันเคยเห็นเขาโวยวายใส่อารมณ์แต่ครั้งนี้ที่พายุเขาปกป้องฉัน 

"เออกูขอโทษ แต่ปัญหาตอนนี้คือพ่อของจินนี่ไม่ยอมจะเอาตัวคนผิดเข้าคุกให้ได้"

"มึงก็ให้ตำรวจมาจับกูสิ"

"มึงจะบ้าหรือไง"

"กูไม่ได้บ้า"

ทั้งสองจ้องหน้ากันจนพี่สายฟ้าถอนหายใจ เขาเดินออกไปพร้อมกับปิดประตูใส่หน้าฉันกับพี่พายุ ฉันหันมามองพี่พายุพร้อมจับแขนของเขาแน่น เมื่อกี้ฉันกลัวมากกลัวอารมณ์ของพี่พายุเหลือเกิน

"เพราะฉันทำให้พี่กับพี่สายฟ้าต้องทะเลาะกัน"

"ฉันไม่ได้ทะเลาะกับมัน มันแค่กลัวว่าฉันจะถูกตำรวจจับ"

"ฉันไม่อยากให้พี่โดนตำรวจจับ ถ้าพี่โดนตำรวจจับไปพี่หมดอนาคตเลยนะ"

"ถ้ามันเลือกคนในบ้านมันไม่มีทางปล่อยให้ตำรวจมาจับฉันหรอก"

พี่พายุหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาใครบางคน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าใครรู้แค่ว่ามีการโอนเงิน อาจจะโอนเงินให้คนที่ไปตบจินนี่ก็ได้ 

"วันนี้มีเรียนหรือเปล่า"

"ตอนแรกก็ว่าจะไปทำงานกับโจโจ้ แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากไปไหนแล้ว ฉันอยากอยู่กับพี่"

"อืม"