อ้อนรักวิศวะเพลย์บอย 3P

บทที่ 1

ภาพติดตา

ฉันในวัย 18 ปีกำลังโตเป็นสาว เป็นนักเรียนดีเด่นของโรงเรียน วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องเดินทางมามหาวิทยาลัยเอกชน เพื่อเอาเอกสารการบ้านของพี่สายฟ้าและพี่พายุ ลูกชายของคุณป้าเจ้าของบ้านผู้มีพระคุณกับฉันมาก

ไม่รู้ว่าทั้งสองตื่นสายหรือว่ารีบจนลืมหยิบการบ้านมาส่งอาจารย์ คุณป้าจึงให้ฉันแวะเอางานมาให้ทั้งสองคนก่อนไปโรงเรียน 

ข้อความสุดท้ายที่พี่สายฟ้าส่งมาหาฉันคือ ให้ฉันเอางานมาให้ที่ตึกวิศวกรรมไฟฟ้า แต่ฉันมาถึงกลับไม่มีนักศึกษาวิศวะอยู่เลยสักคน เหมือนนักศึกษาไปทำกิจกรรมอะไรกันสักอย่าง เพราะมีเสียงโหวกเหวกโวยวายดังอยู่ที่หอประชุมด้านหลัง

พี่สายฟ้า: เอางานมาให้ฉันที่ตึกวิศวกรรมไฟฟ้าห้อง G4 

นอกนั้นก็เป็นข้อความที่ฉันส่งกลับไปหาพี่สายฟ้า แต่ก็ไม่มีการตอบกลับมาเลย ฉันจึงจำใจเดินขึ้นมาทีละชั้นจนถึงห้อง G4 ห้องที่พี่สายฟ้าส่งมาบอกฉัน

แต่ทำไมบนตึกนี้ไม่มีใครอยู่เลยสักคน ฉันเดินมายืนอยู่ตรงหน้าห้องพยายามใช้สายตาเพ่งมองไปยังช่องกระจกเล็กๆ 

ภาพที่ฉันเห็นมันทำให้ฉันต้องยกมือขึ้นปิดปาก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ เพราะตอนนี้มีนักศึกษาผู้หญิงกำลังนอนหงายอยู่บนโต๊ะของอาจารย์

พี่สายฟ้ายืนอยู่ด้านบนแท่งร้อนขนาดเท่าข้อมือผลุบหายเข้าไปในปากของผู้หญิงคนนั้น ส่วนพี่พายุขยับเอวกระแทกอยู่ด้านล่าง

ทั้งสองคนยืนร้องคำรามจนเสียงเล็ดลอดออกมาด้านนอก ขาทั้งสองข้างของฉันมันก้าวไปทางไหนไม่ได้เลย อาการเหมือนคนหายใจไม่ทั่วท้อง

(อ๊าๆ ~ อ๊าา~ อื๊มม~)

พวกเขาทารุณผู้หญิงคนนั้นจนเธอร้องทรมานออกมาอย่างสุดเสียง พี่สายฟ้าสลับที่กับพี่พายุแถมยังจับผู้หญิงคนนั้นพลิกคว่ำจนเธอมองมาที่ประตู

ฉันรีบถอยหลังออกมายืนอยู่ตรงบันได เหมือนเธออยากจะพูดว่ามีคนแอบมอง แต่เพราะท่อนเอ็นของพี่พายุมันคาอยู่ในปาก ทำให้เธอพูดอะไรไม่ได้จึงส่งเสียง อื๊อ~ อื๊อ~ นิ้วชี้มาที่ประตู

แล้วฉันจะต้องทำยังไงต่อ ฉันเอาเอกสารวางไว้บนโต๊ะหน้าห้องแล้วส่องไลน์ไปบอกทั้งสองคนก่อนจะรีบวิ่งลงมา ไม่ถึง 10 นาทีพี่สายฟ้าก็โทรกลับมาหาฉันแต่ว่าฉันไม่รับ ตอนนี้ฉันไม่กล้าที่จะรับสายเขาเลย

ภาพมันยังติดตาไม่หาย เกิดมาไม่เคยเจอใครที่มีรสนิยมแปลก ๆ พวกเขามีอะไรกับผู้หญิงคนเดียวกัน สลับกันทำเห็นแล้วขนลุกไปหมด

บ้านพิพัฒน์พลพาณิชย์

เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันผ่านไปนานเป็นปีแล้ว แต่ภาพมันยังติดตาฉันไม่หาย ทุกครั้งที่ฉันเห็นเขาสองคนออกกำลังกายว่ายน้ำในสระ ฉันมักจะจินตนาการถึงเหตุการณ์วันนั้นอยู่ตลอดเวลา

ตอนนี้ฉันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเอกชนที่เดียวกันกับพี่สายฟ้าและพี่พายุ แต่ว่าฉันเรียนอยู่คณะนิเทศเป็นเด็กกิจกรรมตัวแม่ ชอบเต้นชอบร้อง แต่เรื่องเรียนก็ไม่เคยขาดตกบกพร่องนะ ฉันตั้งใจเรียนคะแนนสอบต่าง ๆ ก็อยู่ในเกณฑ์ที่ดีมาก

ฉันเป็นแค่เด็กในบ้านที่คุณป้าส่งเสียเลี้ยงดู ครอบครัวของฉันล้มหายตายจากไปอยู่ที่ไหนกันก็ไม่รู้ มีคนฝากฉันไว้กับคุณป้าหลังจากนั้นคุณป้าก็ไม่สามารถติดต่อครอบครัวฉันได้เลย ฉันก็เลยได้อานิสงส์ได้เรียนโรงเรียนดี ๆ มีห้องนอนที่หรูหรากว่าแม่บ้าน ที่สำคัญฉันได้นั่งทานข้าวร่วมโต๊ะไม่ได้แยกไปทานกับแม่บ้านด้านหลัง

"คุณแม่ครับพรุ่งนี้ผมมีงานต้องไปทำ อาจจะกลับดึกหน่อย เดี๋ยวผมให้ไอ้พายุไปรับคุณแม่นะครับ"

"อย่ากลับดึกมากนะสายฟ้าแม่เป็นห่วง"

"ไม่ต้องห่วงครับคุณแม่ ผมกลับไม่เกินเที่ยงคืน ถ้าคุณพ่อกลับมาอย่าลืมให้คุณพ่อเซ็นเช็คให้ผมด้วยนะครับ"

ฉันนั่งฟังพี่สายฟ้าพูดคุยกับคุณป้า บอกตรง ๆ เลยนะว่าครอบครัวนี้เป็นครอบครัวมหาเศรษฐี มีโรงงานสายไฟส่งออกต่างประเทศ ฉันเคยเข้าไปเยี่ยมชมที่โรงงานมันอลังการมาก ๆ โรงงานใหญ่ตั้งอยู่ที่จังหวัดระยอง

"ขนมหนูจะไปประกวดร้องเพลงเมื่อไหร่ ป้าจะได้ให้สายฟ้าไปรับไปส่ง"

"เดี๋ยวขนมให้เพื่อนพาไปก็ได้ค่ะคุณป้า เกรงใจพี่สายฟ้าต้องคอยมารับมาส่งขนม"

"ป้าลืมไปเลยว่าเราโตแล้วนี่นาอยู่มหาวิทยาลัยแล้วก็ต้องมีเพื่อน แต่ระวังไว้หน่อยนะลูก คนสมัยนี้ไว้ใจยาก"

"ค่ะคุณป้า" 

ขณะที่ฉันกำลังเอื้อมมือไปตักแกงจืดเต้าหู้ พี่สายฟ้าก็ยื่นมือมาตักแกงจืดเต้าหู้พอดี ทำให้มือของเราสองคนชนกันโดยบังเอิญ

ฉันรีบชักมือกลับแล้วมองหน้าเขา ทำให้ฉันกับเขาสบตากัน

"ตักก่อนสิ"

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"โอ๊ะ!"

 จู่ ๆ แกงจืดเต้าหู้ก็ถูกพี่สายฟ้าตักใส่จานของฉัน ก่อนที่เขาจะตักใส่จานของตัวเองแล้วทานข้าวต่อ 

ปกติฉันมองทั้งสองคนเป็นพี่ชายที่แสนดี แม้จะเคยแกล้งฉันต่าง ๆ นานา แต่พวกเขาก็ขอโทษทุกครั้งที่ฉันร้องไห้ บางครั้งก็กอดฉันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กจนโต แต่หลังจากที่ฉันได้เห็นภาพความสัมพันธ์แปลก ๆ มันก็ทำให้ฉันมองพวกเขาทั้งสองคนไม่เหมือนเดิมอีกเลย 

หลังจากทานข้าวจนอิ่มท้อง ฉันเดินเข้ามานั่งคุยกับแม่บ้านอยู่ในครัว เสียงรถของพี่สายฟ้ากับพี่พายุก็ดังขึ้น พวกเขาทั้งสองคนไม่ค่อยอยู่บ้านในช่วงหัวค่ำ จะกลับอีกทีก็คือเวลาเที่ยงคืน หากวันไหนคุณป้ากับคุณลุงไม่อยู่อย่าหวังว่าจะได้เห็นหน้าเลย 

ตอนอยู่บ้านทำตัวดีเป็นลูกที่น่ารัก อยู่ข้างนอกทำตัวเป็นเพลย์บอยตัวพ่อ แจกเงินสาว ๆ เป็นว่าเล่น