บทที่ 11

เช้าวันใหม่พิมพ์ออกมาจากห้องกำลังจะเดินไปที่ห้องของปีเตอร์ก็เห็นเกรซหัวหน้าแผนกแม่บ้านเดินยิ้มออกมาจากห้องของเขา ผ่านหน้าเธอไปโดยที่เกรซไม่เห็นพิมพ์เพราะเธอแอบอยู่ตรงประตู เช้าขนาดนี้เกรซมาอะไรที่ห้องของปีเตอร์พิมพ์แปลกใจ

พิมพ์จึงเดินไปยังหน้าประตูห้องแล้วตัดสินใจเปิดประตูเข้าในห้อง ไม่เจอปีเตอร์อยู่ในห้องทำงานแต่ได้ยินเสียงมาจากข้างในห้องนอน เธอจึงเปิดประตูเข้าไปเห็นปีเตอร์กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

"จะรับกาแฟเลยไหมคะ" เดินเข้าไปหยุดตรงหน้าปีเตอร์

"ชงแล้วก็เอาวางไว้บนโต๊ะทำงานนั้นแหละ" พูดพลางเช็ดตัวไปด้วย

"ค่ะ " เดินออกไปจากห้องตรงไปที่เคาร์เตอร์แล้วชงกาแฟไปวางไว้บนโต๊ะทำงานให้ปีเตอร์

ปีเตอร์เดินออกมาจากห้องนอนแล้วเดินไปที่โต๊ะทำงานยกแก้วกาแฟขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์ ส่วนพิมพ์ก็เข้าไปทำความสะอาดในห้องนอนเหมือนเช่นเคย กำลังปัดฝุ่นบนเตียงเพื่อจะปูผ้าให้ใหม่ ก็เจอเส้นผมยาวของผู้หญิงร่วงอยู่บนเตียง จึงหยิบขึ้นมาดูแล้วทิ้งลงถังขยะ แต่กลับเห็นคอนดอมที่ใช้งานแล้วถูกทิ้งอยู่ในถังขยะ แสดงว่าปีเตอร์กับเกรซอยู่ด้วยกันทั้งคืน ยิ่งตอกย้ำว่าเธอไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับเขาเลย ก็แค่ที่ระบายความใคร่พอเธอตอบสนองเขาไม่ได้เขาก็จะไปหาคนอื่น

พิมพ์พยายามกั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลออกมาแต่ก็ทำไม่ได้เธอจึงปล่อยให้มันไหลออกมาแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปจนเสร็จ พิมพ์พยายามตั้งสติและยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นให้ได้ พอเธอทำความสะอาดในห้องเสร็จก็เอาตะกร้าผ้าของปีเตอร์ไปส่งซักให้เขา แล้วก็กลับมาทำความสะอาดห้องทำงานของเขาต่อ เธอกำลังเช็ดโต๊ะแต่อยู่ๆปีเตอร์ก็เข้าไปสวมกอดทางด้านหลังเธอ

พิมพ์จึงหันมาเผชิญหน้ากับปีเตอร์ตรงๆมองสบตาเขาอย่างต้องการค้นหาอะไรบางอย่าง

"เธอมองฉันแบบนี้มีอะไรหรือเปล่า" ถามเพราะเห็นเธอเงียบผิดปกติ

"คือฉันเห็นคุณเกรซออกมาจากห้องคุณเมื่อเช้าเธอมาทำอะไรเหรอคะ" ตัดสินใจถามออกไป

ปีเตอร์ได้ยินอย่างนั้นถึงกับชะงักเล็กน้อย

"มันเรื่องของฉันเธอไม่มีสิทธิ์มาถามฉัน"ตะคอกใส่หน้าพิมพ์ด้วยความโกรธ

"ฉันขอโทษค่ะ" สะดุ้งตกใจก้มหน้าลงทันที

"อย่าคิดนะว่าที่ฉันทำดีกับเธอ แล้วเธอจะมีสิทธิ์มายุ่งวุ่นวายเรื่องส่วนตัวของฉันได้" พูดด้วยความโมโห

"ค่ะ ฉันจะไม่ถามคุณอีกแล้ว" พยายามพูดด้วยเสียงปกติ

"เธออย่าลืมน่ะ ว่าเธอมาอยู่ที่นี้ในฐานะอะไร"ยืนหันหลังให้พิมพ์

"ค่ะ ฉันรู้" เธอก็แค่ลูกหนี้มีหน้าที่ทำตามคำสั่งของเขาเท่านั้น

"แล้วอีกอย่างหนึ่งเธอมันก็ไม่ได้ต่างอะไร จากผู้หญิงคนอื่นหรอกที่ฉันพอใจจะนอนด้วยเมื่อไหร่ก็ได้" พูดออกไปตามตรง

พิมพ์ได้ยินอย่างนั้นถึงกับจุกที่อกพยายามกั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา

"จำไว้นะ ฉันจะนอนกับใครก็ได้ เธอไม่มีสิทธิ์มายุ่งเพราะเธอไม่ใช่เจ้าของฉัน " พูดจบแล้วเดินออกจากห้องไป

พิมพ์ได้แต่ยืนมองปีเตอร์เดินออกจากห้องไป น้ำตาที่กั้นไว้ก็ค่อยๆไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้างใช้มือเช็ดทิ้งแล้วทำงานของตัวเองต่อจนเสร็จ

หลังจากทำงานเสร็จพิมพ์ก็ลงไปทานข้าวที่ห้องอาหารสำหรับพนักงานกำลังนั่งทานพูดคุยกันอยู่กับเอวาและเอมี่ อยู่ๆเกรซก็เดินมาที่โต๊ะนั่งลงข้างพิมพ์ พร้อมกับส่งยิ้มให้ทุกคน

"ว่าไงจ้ะ คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ" มองหน้าทุกคนในโต๊ะ

"กำลังคุยเรื่องไปเที่ยวกันคืนนี้ค่ะ"เอวาเอ่ยขึ้น

"งั้นเหรอ น่าสนุกจัง" เกรซเอ่ยขึ้น

"ไปด้วยกันไหมคะ"เอวาเอ่ยชวน

"ไม่ดีกว่า พอดีคืนนี้มีนัดแล้วจ้ะ"ยิ้มกว้าง

"นัดกับแฟนเหรอคะ"เอวาถามขึ้น

เกรซไม่ตอบได้แต่ส่งยิ้มให้ทุกคนเท่านั้น

ส่วนพิมพ์ได้แต่นั่งทานข้าวไปเงียบๆ ในหัวก็มีแต่ภาพเกรซเดินออกมาจากห้องปีเตอร์ และจากที่ฟังเกรซบอกว่ามีนัดคงจะนัดกับเขาอีกครั้งในคืนนี้

"แล้วพิมพ์ล่ะไปเที่ยวด้วยกันไหมคืนนี้"เอมี่ถามขึ้น

พิมพ์ไม่ตอบเอาแต่นั่งเงียบเหม่อลอยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะมัวแต่คิดเรื่องของปีเตอร์กับเกรซ

"พิมพ์ได้ยินที่ฉันถามไหม"เอมี่สะกิดแขนพิมพ์ทีหนึ่ง

"เธอว่าอะไรนะ" พิมพ์สะดุ้งตกใจแล้วหันไปถามเอมี่

"ฉันถามว่าจะไปเที่ยวด้วยกันไหม" เอมี่จ้องพิมพ์ที่ทำตัวแปลกๆ

"ไปสิ ฉันจะไปเที่ยวกับพวกเธอคืนนี้"ส่งยิ้มให้เอมี่กับเอวา

"ดีจ้ะ ไว้เจอกันหลังเลิกงานก็แล้วกัน เอวาไปทำงานต่อกันเถอะ"เอมี่พูดขึ้น

เอมี่กับเอวาลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกจากโต๊ะไปเพื่อไปทำงานต่อ ที่โต๊ะจึงเหลือพิมพ์กับเกรซแค่สองคน

"ว่าไงจ้ะพิมพ์ทำงานให้คุณปีเตอร์เป็นยังไงบ้าง" มองหน้าพิมพ์ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาได้

"ก็ดีค่ะ" ตอบออกไปสั้นๆ

"ได้ยินว่าคุณปีเตอร์เขาดูแลเธอเป็นพิเศษเลยนี้" จ้องหน้าพิมพ์

"เอ่อ ฉันขอตัวก่อนนะคะ" ลุกขึ้นจากเก้าอี้จะเดินออกไป

"เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งชะล่าใจไปนะจ้ะ ว่าเขาจะดูแลเธอตลอดไป ไม่แน่เขาอาจจะมีคนที่อยากจะดูแลคนใหม่แล้วก็ได้" ส่งยิ้มให้พิมพ์อย่างเป็นต่อ

พิมพ์ไม่ตอบได้แต่เดินออกมาเงียบๆเท่านั้น ที่เกรซพูดมาก็ไม่ผิดเขามีสิทธิ์ที่จะดูแลใครก็ได้ที่เขาพึงพอใจเพราะเขายังเป็นโสดอยู่ ถ้าหากเขาพึงพอใจเกรซ เธอก็แค่ถอยออกมาอยู่ในที่ของตัวเองก็แค่นั้นเอง

พิมพ์เดินมาหยุดตรงหน้าประตูห้องปีเตอร์เคาะสองสามที แล้วจึงเปิดประตูเข้าไปเดินไปหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงาน ปีเตอร์กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่จึงเงยหน้าขึ้นมองหน้าพิมพ์

"มีอะไร"ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"คือฉันจะมาขออนุญาตไปเที่ยวกับเอมี่กับเอวาคืนนี้ค่ะ" ยืนนิ่งรอคำตอบ

"ก็ไปสิแต่อย่ากลับดึกก็แล้วกัน"ก้มหน้าลงอ่านเอกสารต่อ

"ค่ะ"

พิมพ์เห็นท่าทางเฉยชาของปีเตอร์แล้วคงจะเป็นจริงอย่างที่เกรซพูด เขาคงจะสนใจเกรซมากไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่ดุเธอที่ถามเขาเมื่อตอนเช้า พิมพ์ได้แต่ถอนหายใจแล้วเดินออกจากห้องไป ส่วนปีเตอร์ก็มองหลังพิมพ์แวบหนึ่งแล้วก้มหน้าทำงานต่อ

ได้เวลาเลิกงานของเอมี่กับเอวาแล้ว พิมพ์จึงลงไปรอเอมี่กับเอวาที่หน้าคาสิโนยืนรออยู่สักพัก เอมี่กับเอวาก็ออกมาจากคาสิโน ทั้งสามคนนั่งแท็กซี่ไปยังห่างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เดินดูของไปเรื่อยเปื่อยตามประสาผู้หญิง จนพากันเข้าไปนั่งในร้านไอศครีมร้านหนึ่งนั่งทานด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย

"เดี๋ยวช่วงดึกเราไปเที่ยวผับกันนะ"เอมี่เอ่ยชวน

"ไปสิฉันอยากไป"เอวาพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

"แต่ฉันไม่ไปดีกว่า" เพราะเธอไม่อยากกลับดึก

"ทำไมล่ะ พิมพ์ไปเถอะ ไปเป็นเพื่อนพวกเรานะ เดี๋ยวไปแวะที่ห้องฉันก่อนแล้วค่อยไปกันนะ"เอมี่คะยั้นคะยอให้พิมพ์ไป

"ก็ได้ไปก็ไป แต่ฉันไม่ดื่มนะ" แค่ไปเป็นเพื่อนเอมี่กับเอวาคงไม่เป็นอะไรหรอกพิมพ์คิดในใจ

"โอเคจ้ะ "เอมี่ส่งยิ้มให้พิมพ์

หลังออกมาจากห้างทั้งสามคนก็ตรงไปยังห้องพักของเอมี่ พิมพ์นั่งรอเอมี่กับเอวาแต่งตัวไม่นานทั้งสองคนก็แต่งตัวเสร็จ

"ทำไมเธอสองคนแต่งตัวโป๊ขนาดนี้ล่ะ"พิมพ์มองการแต่งของทั้งสองคนที่ใส่สายเดี่ยวเอวลอยและเกาะอกกับกางเกงขาสั้น

"ทำไมล่ะ ใครๆเขาก็ใส่แบบนี้กันหมดแหละ"เอมี่พูดขึ้น

"ใช่ไม่เหมือนเธอหรอก แต่งตัวอย่างกับจะไปบวชชี"เอวาพูดเสริมขึ้นหยอกล้อพิมพ์เล่นๆ

พิมพ์ได้แต่ยิ้มรับจะให้เธอแต่งตัวโป๊แบบนั้นเธอคงทำไม่ได้หรอกมันไม่เป็นตัวของตัวเอง ใช้เวลาไม่นานทั้งสามคนก็ไปถึงผับแห่งหนึ่ง พิมพ์ได้แต่นั่งอยู่ที่โต๊ะมองเอมี่กับเอวาดื่มและพากันเต้นอย่างสนุกสนานไปตามจังหวะเพลงที่เปิดเสียงดังอึกระทึกคึกโครม

"อ้าว คุณพิมพ์ทำไมนั่งอยู่คนเดียวล่ะครับ" หลุยส์เดินเข้าไปทักพิมพ์ที่โต๊ะ

"คือ ฉันมาเป็นเพื่อนเอมี่กับเอวาเฉยๆค่ะ" หันหน้ามองเอมี่กับเอวาที่กำลังเต้นอยู่

"ดื่มหน่อยไหมครับ"ยื่นแก้วเหล้าในมือให้พิมพ์

"ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์" พยายามพูดรักษาน้ำใจ

"ดีจังเลยครับ ผมชอบผู้หญิงแบบคุณ"มองหน้าพิมพ์อย่างมีความหมาย

พิมพ์ได้ยินอย่างนั้นก็ต้องชะงักเล็กน้อยได้แต่นั่งเงียบเท่านั้น

"แล้วปีเตอร์ไม่มาด้วยเหรอครับ"ถามออกไปเพราะเห็นว่าหวงนักหวงหนา

"เขาจะมาทำไมล่ะคะ" พิมพ์ถามกลับ

"ก็วันนั้นผมเห็นว่าเขาหวงคุณ เขาไม่น่าจะปล่อยคุณมาเที่ยวแบบนี้นะครับ" พูดออกไปตามที่เห็น

"ฉันเป็นแค่พนักงานธรรมดาเขาจะมาหวงฉันทำไมคะ" ส่งยิ้มให้หลุยส์

"งั้นผมก็มีสิทธิ์สิครับ"ส่งยิ้มให้เธอ

"อย่าเลยค่ะ" เบือนหน้าไปทางอื่น

"ทำไมล่ะครับ"มองหน้าพิมพ์ไม่วางตา

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่ฉันไม่ได้ชอบคุณก็เท่านั้นเอง" ยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม

"คุณนี้ตรงดีนะครับ ผมชอบ" ยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม

ด้านปีเตอร์หลังจากที่นั่งเคลียร์งานจนดึก จึงเดินตรงไปยังประตูหน้าห้องพิมพ์เคาะอยู่หลายทีแต่ไม่มีใครออกมาเปิดจนเขาเริ่มหงุดหงิดที่พิมพ์ยังไม่กลับ ปีเตอร์จึงเดินกลับเข้าห้องตัวเอง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเควินกับมาร์สให้ออกตามหาเธอทันที

ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นพร้อมกับร่างของเกรซที่เดินเข้าไปหาปีเตอร์ที่นั่งอยู่ตรงโซฟา เกรซจึงนั่งลงข้างปีเตอร์พยายามเบียดตัวเข้าไปแนบชิดกับเขา

"ผมว่าคุณกลับไปเถอะ ผมไม่มีอารมณ์"ลุกขึ้นยืนหันหลังให้เกรซ

"ทำไมละคะ ฉันก็มาตามที่คุณนัดแล้วไง"เดินเข้าไปสวมกอดปีเตอร์ทางด้านหลัง

"นี้คุณพูดไม่รู้เรื่องหรือไง ผมบอกให้กลับไป แค่ผมนอนกับคุณแค่ครั้งเดียวคุณไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องอะไรจากผม" ดึงจับมือเกรซออกจากตัวเอง

"ก็ได้ค่ะ"เกรซทำหน้าไม่พอใจแล้วเดินออกจากห้องไป

ส่วนพิมพ์กำลังวุ่นอยู่กับเอมี่กับเอวาที่เมาไม่รู้เรื่องทำให้เธอต้องขอความช่วยเหลือจากหลุยส์ไปส่งที่ห้องพักของเอมี่ พอส่งเสร็จหลุยส์ก็ขับรถมาส่งเธอที่หน้าคาสิโน พอลงมาจากรถก็เจอเควินกับมาร์สเหมือนกำลังจะออกไปทำอะไรสักอย่าง

"จะไปไหนกันเหรอคะ" ถามด้วยความแปลกใจ

"นายให้ไปตามหาคุณครับ แต่คุณกลับมาพอดี" เควินบอกไปตามตรง

พิมพ์ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งแปลกใจเขาจะตามหาเธอทำไม

"ฉันกลับมาแล้วไปนอนเถอะค่ะ" เดินผ่านหน้าบอดี้การ์ดทั้งสองคนไป

พอถึงห้องพิมพ์ก็จัดการอาบน้ำแต่งตัวใหม่อย่างรวดเร็ว เพื่อเข้านอนเพราะดึกมากแล้ว ส่วนปีเตอร์พอได้รับรายงานทางโทรศัพท์จากเควินว่าใครมาส่งพิมพ์ถึงหน้าคาสิโนของตัวเองจากที่โกรธอยู่แล้วก็ยิ่งเพิ่มขึ้นมาอีกเป็นหลายเท่า

พอวางสายจากเควินก็เดินตรงไปยังห้องของพิมพ์พร้อมกับเคาะประตูเสียงดังจนพิมพ์ต้องรีบไปเปิด พอเปิดประตูเท่านั้นปีเตอร์ก็เดินเข้าไปในห้องพร้อมกับดึงกระชากแขนพิมพ์แรงๆและออกแรงบีบ

"ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปยุ่งกับไอ้บ้านั้นอีก"ตวาดใส่หน้าพิมพ์

"ปล่อยนะ ฉันเจ็บ"นิ่วหน้าเจ็บแขนน้ำตาคลอเบ้า

"ฉันบอกเธอแล้วว่าอย่ากลับดึก แต่เธอก็กลับมาเอาป่านนี้" พูดพลางเหวี่ยงพิมพ์ลงบนพื้นห้อง

"ฉันไม่เข้าใจว่าฉันทำอะไรผิด "ร้องไห้สะอึกสะอื้นจับแขนข้างที่ปีเตอร์จับบีบจนเธอเจ็บใช้มือลูบเบาๆ

"เธอยังจะมาถามอีกกลับดึกแล้วยังให้ไอ้บ้านั้นมาส่งอีกแค่นี้พอไหม"จ้องหน้าพิมพ์

"คุณหลุยส์เขาแค่มีน้ำใจมาส่งก็เท่านั้นเอง"พูดไปตามที่เห็น

"ดูเธอจะไว้ใจมันมากเลยนะ นี้ถ้าประจำเดือนเธอไม่มา คงจะไปนอนกับมันแล้วสิน่ะ"พูดด้วยความโกรธกำมือไว้แน่น

พิมพ์ได้ยินคำพูดที่ออกมาจากปากของปีเตอร์แล้วถึงกับพูดไม่ออก ไม่คิดเลยว่าเขาจะพูดดูถูกเธอได้ถึงขนาดนี้

"จำไว้นะ ถ้าเธอทำอีกฉันจะขังเธอไว้ในห้องไม่ให้ออกไปไหนได้อีกเลย"พูดจบแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับปิดประตูแรงๆ

ปัง!!!

เสียงปิดประตูทำให้พิมพ์สะดุ้งตกใจ ได้แต่มองแผ่นหลังปีเตอร์ที่เดินออกจากห้องไปพร้อมกับลุกขึ้นจากพื้นห้อง นั่งลงบนเตียงน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย เธอไม่รู้จริงๆว่าตอนนี้ปีเตอร์เป็นอะไรถึงได้โกรธเธอได้ถึงขนาดนี้