تسجيل الدخولด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"คุณผู้หญิงกำลังตั้งครรภ์ครับ" "ท้องงั้นเหรอ" ปีเตอร์ชะงักพูดกับตัวเองงงงันกับสิ่งที่ได้ยิน "หมอขอตัวก่อนนะครับ" "ครับ" ไม่นานพิมพ์ก็ถูกย้ายตัวไปอยู่ที่ห้องพักฟื้น ปีเตอร์จึงเดินเข้าไปหาพิมพ์ที่ห้องทันที ด้วยความอยากจะรู้ความจริงจากปากเธอ ปีเตอร์ไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียงพร้อมกับจ้องหน้าพิมพ์ที่นอนอ
"ไงปีเตอร์ ยังจำกันได้อยู่เหรอ" "เกรซคุณใจเย็นๆ นะ ปล่อยพิมพ์ไปเถอะ คุณอยากได้อะไรผมยอมทุกอย่าง" ปีเตอร์พยายามพูดกล่อมเกรซ "ไม่! อย่าเข้ามานะ ไม่อย่างนั้นนังนี้ตาย" ล็อคคอพิมพ์แน่นขึ้น จนพิมพ์เจ็บน้ำตาไหลนองหน้า "เกรซผมขอร้องล่ะ ปล่อยพิมพ์เถอะนะ" "ทำไมคุณรักมันมากหรือไง คุณจะยอมตายแทนมันไหมล่ะ"
วันต่อมา ณ โบสถ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง งานแต่งงานได้ถูกจัดขึ้นโดยมีแขกเรื่อมากันเต็มงานจนหนาแน่นและพลุ่กพล่าน ทั้งไฮโซและบุคคลต่างๆ ในด้านธุรกิจที่มีชื่อเสียง และเพื่อนฝูงของทั้งฝ่ายเจ้าบ่าวและเจ้าสาว รวมถึงวิลเลียมและมิเชลพ่อแม่ของปีเตอร์ด้วย ภายในห้องแต่งตัวเจ้าสาว ช่างหน้า ช่างผมชื่อดังกำลังช่วยกันแ
"ไปกันเถอะ ต้องไปที่อื่นต่ออีก" ปีเตอร์เอ่ยขึ้นเดินนำหน้าออกไป ไม่นานทั้งสามคนก็มาถึงร้านพรีเวดดิ้งเพื่อมารับชุดแต่งงานและชุดของพิมพ์ที่โรสสั่งตัดให้เธอเป็นพิเศษ พอพนักงานหยิบชุดชุดแต่งงานของโรสกับปีเตอร์และของเธอ ออกมาพิมพ์จึงเข้าไปรับมาถือไว้ แล้วเดินตามหลังทั้งคู่ไปขึ้นรถ "พิมพ์จ้ะ วันพรุ่งนี้ไ







