Masukด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"ค่ะ ฉันรู้" ก้มหน้าทำแผลต่อ "คืนนี้เราจะค้างกันที่นี้นะ" "เสร็จแล้วค่ะ" เก็บอุปกรณ์ทำแผลใส่ในกล่องยา "คืนนี้ฉันจะนอนกับเธอนะ" ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ พิมพ์ "คุณพูดอะไรออกมา คิดถึงความรู้สึกของคุณโรสบ้างนะคะ" ถือกล่องยาไปเก็บที่ชั้นวาง "แค่นอนเฉยๆ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก" เดินเข้าไปสวมกอดพิมพ์ทางด้านห
"คุณพูดแบบนี้ หมายความว่ายังไง" "อีกไม่นานเธอก็รู้เองแหละ" ก้มหน้าทำงานต่อ พิมพ์ก็ก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อเหมือนกัน พยายามจะไม่เก็บเอาคำพูดของปีเตอร์มาคิดแต่ก็ทำไม่ได้ เขากำลังจะทำอะไรกันแน่ พิมพ์คิดในใจ ตอนเย็น หลังจากที่พิมพ์แต่งตัวเสร็จก็เปิดประตูออกมาจากห้องเจอปีเตอร์ยืนรออยู่ตรงหน้าห้องพอดีพ
วันต่อมา พิมพ์เดินเข้าในห้องโรสตามคำสั่งของปีเตอร์ ได้ยินเสียงโรสอาเจียนอยู่ในห้องน้ำพิมพ์จึงรีบเข้าไปลูบหลังให้พร้อมกับถามอาการด้วยความเป็นห่วง "คุณเป็นยังไงบ้าง ไปหาหมอไหมคะ" "ฉันไม่เป็นไร ขอบใจนะ" "คุณดูไม่ดีเลยค่ะ หน้าซีดมากเลย" "ช่างเถอะ คนแพ้ท้องก็อย่างนี้แหละ"เดินไปนั่งที่เตียง "อยากได้
"โรสมันจะมากไปแล้วนะ คุณมีสิทธิ์อะไรไปต่อว่าคุณพิมพ์ อีกอย่างคุณไม่มีสิทธิ์มาหึงหวงผมอีกต่อไปแล้ว คุณกำลังจะแต่งงาน ลืมไปแล้วเหรอ ผมจะกอดจะจูบกับใครมันก็เรื่องของผมไม่เกี่ยวกับคุณ" หลุยส์ต่อว่าโรสด้วยความโกรธ โรสได้ยินอย่างนั้นก็นิ่งอึ้งไป ไม่คิดว่าหลุยส์จะต่อว่าเธอใช่เธอกำลังจะแต่งงานแล้ว เธอก็ควร



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



