Share

9. จูบแรก

last update publish date: 2026-08-06 19:45:06

ฮันเตอร์ยืนมองเธอเงียบ ๆ

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มักติดอยู่บนใบหน้าของเขาหายไป เหลือเพียงสายตาที่อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว

“ตอนหลับ...ดูไม่ดื้อเหมือนตอนตื่นเลยนะ”

เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ

ปอยผมเส้นหนึ่งตกลงมาปรกแก้มของเธอ

ฮันเตอร์ยื่นมือไปอย่างลังเล ก่อนใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมนั้นทัดไว้ข้างหูอย่างแผ่วเบา

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง

ยิ่งมอง...ก็ยิ่งละสายตาไม่ได้

เขาเผลอโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ราวกับถูกความรู้สึกบางอย่างดึงเอาไว้

แต่เพียงเสี้ยววินาที เขาก็ชะงัก

ฮันเตอร์หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนบังคับตัวเองให้ถอยออกมาหนึ่งก้าว

“พอแล้ว...”

เขาพึมพำกับตัวเอง

“อย่าเริ่ม เดี๋ยวหยุดไม่อยู่”

เขาหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ หยิบผ้าสะอาดชุบน้ำ บิดจนหมาด ก่อนเดินกลับมาที่ข้างเตียง เพื่อดูแลให้เธอรู้สึกสบายขึ้น

เขาเช็ดใบหน้าและมือของเธอเบา ๆ เพื่อให้รู้สึกสบายขึ้น

ไม่นานนัก

ไอวี่เริ่มขยับตัว

“หนาว...”

เธอพึมพำเสียงแผ่ว

ฮันเตอร์จึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้ถึงไหล่

ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง

“เป็นไงบ้าง”

“มึนหัวหรือเปล่า”

ไอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตายังพร่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

“ที่นี่...ที่ไหนคะ...”

เธอถามเสียงอ้อแอ้

“ห้องพี่”

ไอวี่ชะงัก

เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง มองไปรอบห้องอย่างงุนงง

ฮันเตอร์รีบอธิบายทันที

“พี่พาเรามาเพราะปลุกแล้วไม่ตื่น”

“พี่ไม่ได้คิดจะทำอะไรไม่ดี”

“ถ้าเราพอไหว เดี๋ยวพี่จะไปส่งกลับทันที หรือจะพักจนสร่างก่อนก็ได้”

ไอวี่เม้มริมฝีปากแน่น ก่อนเงยหน้ามองเขา

ดวงตาคู่สวยสบตาฮันเตอร์ตรง ๆ ราวกับตัดสินใจแล้ว

“...แต่อัยอยากทำ”

พูดจบ เธอค่อย ๆ เอื้อมมือไปจับชายเสื้อของเขา ดึงให้ขยับเข้ามาใกล้

ฮันเตอร์มองเธอนิ่ง สีหน้าเรียบเฉยราวกับคุ้นชินกับสถานการณ์แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน เขาไม่ได้เป็นฝ่ายขยับเข้าไปหรือถอยหนี เพียงปล่อยให้เธอเป็นคนตัดสินใจเอง อยากรู้ว่าความกล้าของไอวี่จะพาเธอเดินเข้ามาหาเขาจริง ๆ หรือจะหยุดลงกลางทาง

ไอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับรวบรวมความกล้า ก่อนจะค่อย ๆ ขยับเข้าไปหา

ริมฝีปากเรียวแตะลงบนริมฝีปากของเขาอย่างเงอะงะ

เป็นเพียงสัมผัสแผ่วเบา

ไร้ซึ่งความชำนาญ

ฮันเตอร์ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะตอบรับจูบของเธออย่างอ่อนโยน

ไม่เร่งร้อน

ไม่กดดัน

เพียงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามจังหวะของเธอ

ไอวี่หลับตาลงทันที

เธอเกร็งไปทั้งตัว มือที่กำชายเสื้อของเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงของตัวเอง

แต่เพียงไม่นาน

ฮันเตอร์ก็สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายยังแข็งทื่อ

เธอไม่รู้แม้แต่จะตอบรับจูบอย่างไร

เขาจึงค่อย ๆ ผละออกอย่างช้า ๆ

ระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงปลายจมูกที่เกือบแตะกัน

ดวงตาคมมองเธอ พร้อมรอยยิ้มบาง ๆ ที่แฝงความเอ็นดู

“ครั้งแรกเหรอ”

ไอวี่ชะงัก ก่อนรีบส่ายหน้า

“ไม่ใช่นะคะ...”

เธอหลุบตาลงเล็กน้อย เพราะโกหก

“อัยแค่ยังมึน ๆ อยู่”

พูดจบ เธอก็เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับเข้าไปหาเขา

ริมฝีปากแตะลงบนริมฝีปากของฮันเตอร์อย่างแผ่วเบา

ยังคงเงอะงะเหมือนเดิม

ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก ก่อนผละออกเพียงเล็กน้อย

“ต้องการทำจริง ๆ เหรอ”

ไอวี่สบตาเขา ก่อนพยักหน้าช้า ๆ

ฮันเตอร์ไม่พูดอะไรอีก

เขาค่อย ๆ โน้มตัวลงหา

ริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกันอีกครั้ง

ครั้งนี้สัมผัสของเขาแตกต่างจากเมื่อครู่

ปลายลิ้นร้อนแทรกซอนเข้าไปแตะลิ้นเรียวเบาๆ คนตัวเล็กสะดุ้งเมื่อสัมผัสถึงความนุ่มหยุ่นที่กอดเกี่ยวดูดกลืนความหวานอยู่ด้านใน จูบของเขาไปด้วยความมั่นใจและมากประสบการณ์จังหวะของเขาหนักแน่นชัดเจนจนไอวี่ตั้งตัวไม่ทัน

เธอทำได้แค่เพียงหลับตาลง ปล่อยให้หัวใจเต้นรัวไปกับความใกล้ชิดนั้น ความประหม่าและความตื่นเต้นทำให้เธอตามจังหวะของเขาไม่ทัน จนเผลอนิ่งค้างอยู่ในอ้อมแขน

มือใหญ่ค่อย ๆ โอบรอบเอว ดึงเธอเข้ามาใกล้ขึ้นอีก จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่แทบไม่เหลือ เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของอีกฝ่าย

มือเล็กที่เคยกำชายเสื้อของเขา ค่อย ๆ กำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ฮันเตอร์สัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นของเธอ

เขาชะลอจังหวะลงเพียงเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ผละออก

ไอวี่ลืมตาขึ้นช้า ๆ ดวงตายังดูเลื่อนลอย ราวกับยังดึงตัวเองกลับมาจากช่วงเวลาเมื่อครู่ได้ไม่หมด

ทั้งสองสบตากันเงียบ ๆ

ฮันเตอร์ยังคงมองเธอไม่ละสายตา ความรู้สึกที่เก็บไว้ตลอดเริ่มฉายชัดผ่านแววตา

เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้นแตะซิปที่ด้านหลังชุดเดรสของเธอ

ปลายนิ้วหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนลงเพียงเล็กน้อย

จังหวะนั้นเอง

ไอวี่เหมือนเพิ่งได้สติกลับคืนมา

เธอสะดุ้งเบา ๆ แล้วขยับตัวถอยออกจากเขาเพียงนิดเดียว

ฮันเตอร์ชะงัก

มือที่ค้างอยู่หยุดเคลื่อนไหวทันที

ไอวี่เม้มริมฝีปากแน่น พยายามควบคุมลมหายใจที่ยังไม่เป็นจังหวะ

เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตายังสั่นไหว

“...อัยอยากกลับบ้านแล้วค่ะ”

น้ำเสียงของเธอสั่นเบา ๆ ทั้งจากความเขินและอารมณ์ที่ยังไม่สงบ

ฮันเตอร์นิ่งไปครู่หนึ่ง

ก่อนค่อย ๆ ปล่อยมือออกจากชุดของเธอ

เขาหลับตา สูดลมหายใจเข้าลึก พยายามกดเก็บความรู้สึกของตัวเองไว้

จากนั้นจึงจัดชุดของเธอให้เรียบร้อยดังเดิม

ก่อนถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว

“...ได้”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   10. ทำอะไรลงไป

    เขาตอบสั้น ๆ ด้วยเสียงแหบเล็กน้อย “พี่ไปส่ง” ไอวี่พยักหน้า แต่ไม่กล้าสบตาเขาอีก เธอรีบลุกจากเตียง ขาที่ยังอ่อนแรงทำให้เธอเซเล็กน้อย ฮันเตอร์เผลอจะยื่นมือเข้าไปประคอง แต่เมื่อเห็นไอวี่เบี่ยงตัวหลบออกไปเพียงเล็กน้อย ฮันเตอร์ก็ชะงัก มือที่กำลังจะเอื้อมไปประคองเธอค่อย ๆ ลดลงข้างลำตัว ก่อนจะเก็บทุกความรู้สึกไว้ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่ง ไอวี่ค่อย ๆ เดินออกจากห้องไปเงียบ ๆ ส่วนฮันเตอร์ยืนอยู่ที่เดิม หลับตาอีกครั้ง พลางถอนหายใจยาว ก่อนจะหยิบกุญแจรถเดินตามเธอออกไป โดยเว้นระยะห่างไว้เงียบ ๆ ฮันเตอร์ขับรถมาตลอดทางโดยไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศภายในรถเงียบเสียจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องยนต์ ไอวี่เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามหลบสายตาของเขา ส่วนฮันเตอร์ก็ปล่อยให้ความเงียบนั้นดำเนินต่อไป ไม่นาน รถก็แล่นมาจอดหน้าคอนโดของไอวี่ ฮันเตอร์ปลดล็อกประตู ก่อนหันมามองเธอ “ถึงแล้ว” ไอวี่พยักหน้ารับเบา ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอพูดเพียงเท่านั้น ก่อนรีบเปิดประตูลงจากรถ “ไอวี่...” ฮันเตอร์เรียกไว้ แต่หญิงสาวกลับชะงักเพียงเสี้ยววินาที แล้วเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปในล็อบบี้โดยไม่หันกลับมา ฮ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   9. จูบแรก

    ฮันเตอร์ยืนมองเธอเงียบ ๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มักติดอยู่บนใบหน้าของเขาหายไป เหลือเพียงสายตาที่อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “ตอนหลับ...ดูไม่ดื้อเหมือนตอนตื่นเลยนะ” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ ปอยผมเส้นหนึ่งตกลงมาปรกแก้มของเธอ ฮันเตอร์ยื่นมือไปอย่างลังเล ก่อนใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมนั้นทัดไว้ข้างหูอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง ยิ่งมอง...ก็ยิ่งละสายตาไม่ได้ เขาเผลอโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ราวกับถูกความรู้สึกบางอย่างดึงเอาไว้ แต่เพียงเสี้ยววินาที เขาก็ชะงัก ฮันเตอร์หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนบังคับตัวเองให้ถอยออกมาหนึ่งก้าว “พอแล้ว...” เขาพึมพำกับตัวเอง “อย่าเริ่ม เดี๋ยวหยุดไม่อยู่” เขาหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ หยิบผ้าสะอาดชุบน้ำ บิดจนหมาด ก่อนเดินกลับมาที่ข้างเตียง เพื่อดูแลให้เธอรู้สึกสบายขึ้น เขาเช็ดใบหน้าและมือของเธอเบา ๆ เพื่อให้รู้สึกสบายขึ้น ไม่นานนัก ไอวี่เริ่มขยับตัว “หนาว...” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ฮันเตอร์จึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้ถึงไหล่ ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง “เป็นไงบ้าง” “มึนหัวหรือเปล่า” ไอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   8.ไปดื่มกัน

    เมื่อเดินออกมาหน้าคอนโด รถสปอร์ตสีดำคันหรูของฮันเตอร์ก็จอดรออยู่ เธอเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ ก่อนคาดเข็มขัดเรียบร้อย ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง วันนี้เธอดูสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก “อยากกินอะไร” ไอวี่หันมายิ้มบาง ๆ “เราไปดื่มกันไหมคะ” “ดื่มเหรอ” “ค่ะ” เธอพยักหน้า “คืนนี้อัยอยากดื่ม” ฮันเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองนาฬิกา “ที่ไหนดี” “ผับ XXX ตรงข้างหน้านี่ก็ได้ค่ะ” ฮันเตอร์ส่ายหน้าเบา ๆ “ไปอีกที่ดีกว่า” “เดี๋ยวพี่พาไป” พูดจบ เขาก็ออกรถทันที ......................... ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา รถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าผับหรูแห่งหนึ่ง แสงไฟนีออนส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยามค่ำคืน รถสปอร์ตและรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน ฮันเตอร์ดับเครื่อง ก่อนหันมามองเธอ “เคยมาที่นี่ไหม” ไอวี่ส่ายหน้า “ไม่เคยค่ะ” “อัยเที่ยวแต่แถวคอนโด จะได้กลับง่าย ๆ” ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก “งั้นวันนี้ลองที่นี่” “รับรอง...ชอบแน่” เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านใน ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้าผับ พนักงานทุกคนต่างโค้งทักทายฮันเตอร์อย่างนอบน้อม “สวัสดีครับคุณฮ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   7.เด็กดื้อ

    เด็กดื้อคนนี้ ยังพอฟังกันบ้าง ตลอดการซ้อม ไอวี่ตั้งใจ เดินกลางแดดก็ไม่บ่นสักคำ จนกระทั่งการซ้อมสิ้นสุดลง นักกีฬาทยอยเดินออกจากสนาม ไอวี่กำลังจะเก็บของเตรียมกลับ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเอวาเดินตรงเข้ามาทางฮันเตอร์ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายขึ้นทันที เธอรีบเดินตรงไปหาเขา “พี่ฮันเตอร์คะ” ฮันเตอร์หันมาตามเสียงเรียก “ขอถ่ายรูปไปทำรายงานได้ไหมคะ” “ได้สิ” เขาพยักหน้ารับ ก่อนขยับเข้ามายืนข้างเธอ ไอวี่ยกโทรศัพท์ขึ้น แต่แกล้งทำหน้าลำบากใจ “พี่ถือโทรศัพท์ให้หน่อยได้ไหมคะ แบบนี้อัยหน้าใหญ่มากเลย” ฮันเตอร์หัวเราะเบา ๆ “เรื่องเยอะจริง” เขารับโทรศัพท์จากมือเธอ แล้วหันกล้องกลับมาเตรียมถ่ายเซลฟี จังหวะนั้นเอง ไอวี่ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ก่อนแกล้งเสียหลัก “อุ๊ย!” ร่างบางเอนเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแตะแก้มของฮันเตอร์เพียงเสี้ยววินาที ฮันเตอร์ชะงักไปทันที เขาหันมามองเธออย่างตกใจ ส่วนไอวี่ก็รีบถอยออก สีหน้าตื่นไม่แพ้กัน “ขอโทษค่ะ!” เธอยกมือปิดปากตัวเอง “อัยเซ…ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” ฮันเตอร์มองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี “ไม่เป็

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   6.ทำผิดอะไร

    พูดจบ ไอวี่ก็ขึ้นรถ ก่อนขับออกไปทันที เอวาได้แต่ยืนฮึดฮัดขัดใจ ระหว่างทางกลับ ภาพในอดีตค่อย ๆ ย้อนกลับมา วันที่รสิกากับเอวาเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อหน้าพ่อ… ทั้งคู่ทำตัวอ่อนโยนกับเธอ พูดดี ยิ้มให้ และทำเหมือนอยากเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เมื่อไม่มีพ่ออยู่… ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป คำพูดเสียดสี การกลั่นแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ และการทำให้เธอรู้สึกว่า… เธอไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนั้น สุดท้ายไอวี่จึงเลือกออกมาอยู่คอนโดของแม่ เพราะอย่างน้อย… ที่นี่ไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนนอก ……………………… วันต่อมาไอวี่เลิกเรียนเร็ว จึงมาถึงชมรมกีฬาก่อนเวลา เธอนั่งรออยู่บนอัฒจันทร์ พร้อมหยิบ MacBook ขึ้นมาทำรายงานกิจกรรมส่งอาจารย์ ไม่นานฮันเตอร์ก็เดินเข้ามา “วันนี้มาเร็ว” “เลิกเรียนเร็วค่ะ” เขาเหลือบมองหน้าจอ “ทำอะไรอยู่” “ทำรายงานกิจกรรมค่ะ” ฮันเตอร์ก้มดู ก่อนถาม “ทำผิดอะไร ถึงต้องมาทำกิจกรรมเพิ่ม” “อัยหยุดเรียนไปเกือบสองอาทิตย์ค่ะ” “แล้วทำไมไม่มาเรียน” ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง “ตอนนั้น…อัยยังจัดการตัวเองไม่ได้ แต่ตอนนี้คิดได้แล้วค่ะ” ฮันเตอร์เห็นแวว

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   5.ไม่ยอม

    ไอวี่กำโทรศัพท์แน่นสายตาที่เคยเรียบนิ่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแน่วแน่ไม่ได้…สิ่งที่แม่ลำบากสร้างมากับป๊า…เธอจะไม่มีวันยอมให้ตกไปอยู่ในมือเมียน้อยกับลูกของเมียน้อยเด็ดขาด……………ตกเย็นไอวี่เดินมาถึงชมรมกีฬาพร้อมไทม์วันนี้มายด์กับมิรินติดธุระ จึงฝากไทม์มาเป็นเพื่อนเธอฮันเตอร์ที่กำลังคุยกับนักกีฬา หันมาเห็นทั้งคู่เดินเข้ามาพอดีสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ไทม์มากับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว…หรือว่า…เป็นแฟนกันมิน่าล่ะ ถึงได้ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนไอวี่เดินตรงเข้ามาหาฮันเตอร์เหลือบมองนาฬิกา“ช้านะเรา”“ทุกคนรอกันอยู่”ไอวี่รีบอธิบาย“อัยไม่รู้ว่าต้องเริ่มซ้อมกี่โมง”“แวะกินข้าวเสร็จก็รีบมาทันทีเลยค่ะ”ฮันเตอร์พยักหน้าเบา ๆ หันไปบอกทุกคนให้ตั้งแถวเริ่มซ้อมก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบกับไอวี่“จะบอกว่าตัวเองไม่ผิดงั้นสิ”ไอวี่รีบส่ายหน้า“ไม่ได้บอกว่าไม่ผิดค่ะ”“แต่อัย…”เธอพูดไม่ออกฮันเตอร์ตัดบท“ครั้งหน้ามีความรับผิดชอบกว่านี้หน่อย”“ในเมื่อรับปากอาจารย์แล้ว ก็ควรตรงเวลา”ไอวี่เม้มริมฝีปาก ก่อนพยักหน้ารับ“…ค่ะ”ฮันเตอร์มองใบหน้าที่กำลังงอนิด ๆ แล้วแอบยิ้มมุมปากเวล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status