Share

8.ไปดื่มกัน

last update publish date: 2026-08-06 19:39:26

เมื่อเดินออกมาหน้าคอนโด รถสปอร์ตสีดำคันหรูของฮันเตอร์ก็จอดรออยู่

เธอเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ ก่อนคาดเข็มขัดเรียบร้อย

ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง

วันนี้เธอดูสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก

“อยากกินอะไร”

ไอวี่หันมายิ้มบาง ๆ

“เราไปดื่มกันไหมคะ”

“ดื่มเหรอ”

“ค่ะ”

เธอพยักหน้า

“คืนนี้อัยอยากดื่ม”

ฮันเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองนาฬิกา

“ที่ไหนดี”

“ผับ XXX ตรงข้างหน้านี่ก็ได้ค่ะ”

ฮันเตอร์ส่ายหน้าเบา ๆ

“ไปอีกที่ดีกว่า”

“เดี๋ยวพี่พาไป”

พูดจบ เขาก็ออกรถทันที

.........................

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา

รถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าผับหรูแห่งหนึ่ง

แสงไฟนีออนส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยามค่ำคืน รถสปอร์ตและรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน

ฮันเตอร์ดับเครื่อง ก่อนหันมามองเธอ

“เคยมาที่นี่ไหม”

ไอวี่ส่ายหน้า

“ไม่เคยค่ะ”

“อัยเที่ยวแต่แถวคอนโด จะได้กลับง่าย ๆ”

ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก

“งั้นวันนี้ลองที่นี่”

“รับรอง...ชอบแน่”

เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านใน

ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้าผับ

พนักงานทุกคนต่างโค้งทักทายฮันเตอร์อย่างนอบน้อม

“สวัสดีครับคุณฮันเตอร์”

สีหน้าของแต่ละคนดูคุ้นเคย ราวกับเขาเป็นแขกประจำ

ฮันเตอร์พยักหน้ารับเพียงเล็กน้อย ก่อนพาไอวี่เดินตรงเข้าสู่โซน VIP

โซนด้านในตกแต่งอย่างหรูหรา โซฟาหนังสีดำ โต๊ะหินอ่อน แสงไฟสีอำพันสลัวกำลังพอดี ให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัวกว่าด้านนอก

ไอวี่กวาดตามองรอบ ๆ พลางยิ้มบาง ๆ

“สวยจังค่ะ”

ทั้งคู่นั่งลง

ฮันเตอร์หยิบเมนูเครื่องดื่มขึ้นมา

“อยากดื่มอะไร”

ไอวี่เปิดเมนูดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนชี้ไปที่ค็อกเทลสีชมพูอมพีช

“อัยเอา Peach Rosé Spritz ค่ะ”

ฮันเตอร์หันไปบอกพนักงาน

“ส่วนผม...วิสกี้ Macallan 15 ใส่น้ำแข็งก้อนเดียว”

“ครับ”

พนักงานรับคำ ก่อนเดินออกไปเตรียมเครื่องดื่ม

ไม่นานนัก

แก้วค็อกเทลสีชมพูอ่อนถูกวางตรงหน้าไอวี่ พร้อมกลิ่นผลไม้หอมละมุน

ส่วนฮันเตอร์ได้แก้ววิสกี้สีอำพันเข้ม ที่มีก้อนน้ำแข็งใสขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางแก้ว

ทั้งคู่นั่งดื่มกันเงียบ ๆ ท่ามกลางเสียงดนตรีที่บรรเลงคลอเบา ๆ

ฮันเตอร์ยกแก้วขึ้นจิบเป็นระยะ พลางมองไอวี่ที่วันนี้ต่างจากทุกครั้ง

ปกติเธอจะยิ้มง่าย หัวเราะง่าย

แต่คืนนี้...

แม้จะยิ้มอยู่ตลอดเวลา เขากลับรู้สึกว่ารอยยิ้มนั้นไม่ถึงดวงตา

เธอกำลังฝืนตัวเอง

ฮันเตอร์สังเกตเห็น แต่ไม่ได้ถาม

เพียงนั่งดื่มเป็นเพื่อนเงียบ ๆ

ไอวี่พยายามชวนเขาคุย เปลี่ยนเรื่องไปเรื่อย ตั้งแต่เรื่องมหาวิทยาลัย กีฬา ไปจนถึงเรื่องไร้สาระที่ทำให้เธอหัวเราะเอง

ระหว่างนั้น แก้วค็อกเทลเปลี่ยนไปหลายแก้ว

Peach Rosé Spritz...

Lychee Martini...

Sparkling Rosé...

ทุกครั้งที่ดื่มหมด เธอก็สั่งแก้วใหม่ทันที

ฮันเตอร์มองอย่างเงียบ ๆ

จนผ่านไปพักใหญ่

ไอวี่เริ่มนั่งนิ่ง

แก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อ ดวงตาคู่สวยเริ่มปรือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

ฮันเตอร์วางแก้วลง

“เมาแล้วหรือเปล่า”

เขาเอื้อมมือไปแตะข้อมือเธอเบา ๆ

“กลับไหม”

ไอวี่หันมามองเขาช้า ๆ

ใบหน้าหวานแดงเพราะแอลกอฮอล์

“ไม่เมาค่ะ...”

เธอส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนพูดเสียงอ้อแอ้

“แค่...หนาว”

พูดจบ เธอก็ดึงมือของฮันเตอร์กลับมา

ขยับตัวเข้าไปนั่งใกล้กว่าเดิม

ก่อนเอนศีรษะพิงต้นแขนของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

“ขอนั่งใกล้หน่อยนะคะ”

เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตาฉ่ำเยิ้มเพราะความเมา

“หนาว...”

น้ำเสียงออดอ้อนจนแม้แต่ตัวเธอเองก็คงไม่รู้ตัว

ฮันเตอร์นั่งนิ่ง

สายตามองหญิงสาวที่ซบอยู่ข้างแขน

ปกติไอวี่เป็นคนรักษาระยะห่างกับเขาเสมอ

แต่คืนนี้...

เธอกลับเป็นฝ่ายเข้ามาเอง

เขายิ่งมั่นใจว่า

ต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น

“เป็นอะไรหรือเปล่า”

เขาถามเสียงเบา

ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง

ก่อนส่ายหน้าช้า ๆ

“ไม่เป็นอะไรค่ะ...”

เธอยิ้มบาง ๆ

“แค่อยากเมา”

ฮันเตอร์ถอนหายใจเบา ๆ

เขาก้มมองแก้ววิสกี้ในมือตัวเอง ก่อนยกขึ้นแกล้งยื่นให้เธอ

“งั้นลองอันนี้ไหม”

“แรงกว่าที่เราดื่มนะ”

เขาพูดติดตลก คิดว่าเธอคงปฏิเสธ

แต่ผิดคาด

ไอวี่กลับยื่นมือมาจับมือของเขาไว้

ก่อนก้มลงดื่มวิสกี้จากแก้วในมือเขารวดเดียวจนหมด

ฮันเตอร์เบิกตากว้าง

“เฮ้ย!”

เขารีบดึงแก้วกลับ

“พี่พูดเล่น!”

เมื่อดื่มหมดแก้ว

ไอวี่เอนศีรษะพิงต้นแขนของฮันเตอร์ นิ่งอยู่ครู่หนึ่ง

ลมหายใจของเธอค่อย ๆ สม่ำเสมอ

ก่อนจะหลับไปทันที

ฮันเตอร์หลับตา ถอนหายใจยาว

“เมาจนได้สินะ...”

เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ

จากนั้นค่อย ๆ ช้อนตัวเธอขึ้นในอ้อมแขน แล้วพาเดินออกจากผับ

..............

รถสปอร์ตสีดำแล่นมาจอดหน้าคอนโดของไอวี่

ฮันเตอร์เอื้อมมือแตะแขนเธอเบา ๆ

“ไอวี่...ถึงแล้ว”

ไม่มีเสียงตอบ

“อัย...ตื่นได้แล้ว”

เธอเพียงขยับตัวนิดเดียว ก่อนซุกหน้าลงกับเบาะตามเดิม

เขารออยู่หลายนาที พยายามปลุกอีกสองสามครั้ง แต่เธอก็ไม่ตื่น

ฮันเตอร์ถอนหายใจอีกครั้ง

“งั้น...คืนนี้ไปคอนโดพี่ก่อนแล้วกัน”

เขาสตาร์ตรถ ก่อนขับกลับคอนโดของตัวเองทันที

...

เมื่อมาถึง เขาอุ้มเธอขึ้นไปยังห้องพักชั้นบน

ห้องกว้างตกแต่งเรียบหรู โทนสีเทาดำ ดูสะอาดและเป็นระเบียบ

ฮันเตอร์ค่อย ๆ วางเธอลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าคนตัวเล็กจะตื่น

ไอวี่ยังคงหลับสนิท

ลมหายใจสม่ำเสมอ ใบหน้าหวานที่ไร้เครื่องสำอางจัดจ้านยามหลับ ดูอ่อนเยาว์กว่าปกติ แก้มขาวอมชมพูเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ผมยาวสีน้ำตาลเข้มกระจายอยู่บนหมอนอย่างเป็นธรรมชาติ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   83. บทบาทผู้ถือหุ้น

    “สวัสดีค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”ไม่ว่าจะถูกถามเรื่องอะไร เธอก็ตอบอย่างมีมารยาทและวางตัวดี แม้จะเพิ่งเข้ามารับบทบาทนี้อย่างเต็มตัวเป็นครั้งแรกก็ตามรูปลักษณ์ที่สวยสง่าและบุคลิกสุขุมของเธอดึงดูดสายตาคนในงานไม่น้อย หลายคนให้ความสนใจและเข้ามาทักทายด้วยตัวเองเอวาที่เดินตามอยู่ไม่ห่างมองภาพนั้นด้วยสีหน้าไม่พอใจนักงานที่เธอคิดว่าตัวเองควรจะเป็นหนึ่งในคนที่ได้รับความสนใจ กลับกลายเป็นว่าแทบทุกสายตากำลังจับจ้องไปที่ไอวี่เพียงคนเดียวหลังจากเดินทักทายแขกอยู่พักใหญ่ ในที่สุดไอวี่ก็ได้กลับมานั่งพักที่โต๊ะของลลิน“เหนื่อยไหมลูก”“นิดหน่อยค่ะ”ลลินยิ้ม ก่อนหยิบแก้วน้ำส่งให้หลานสาว“ยิ้มจนเหนื่อยแล้วสินะ ดื่มน้ำก่อน”“ขอบคุณค่ะป้า”ลลินมองหลานอย่างสงสาร ก่อนเหลือบไปทางอีกโต๊ะซึ่งอธิปกำลังนั่งอยู่กับรสิกาและเอวาสีหน้าของเธอเปลี่ยนทันที“ป๊าแกนี่ก็หน้าด้านจริง ๆ”ไอวี่แทบสำลักน้ำ“ป้าคะ...”“ก็จริงไหม บริหารบริษัทกันยังไงจนขาดสภาพคล่องตั้งสามสิบล้าน แล้วสุดท้ายโยนมาให้แกจัดการ”ไอวี่ถอนหายใจเบา ๆ“ไม่เป็นไรค่ะ อัยจะพยายามแก้ให้ได้”ลลินหันกลับมามองหลาน“แล้วเรื่องเงิน แกคิดว่าจะคุยกับฮันเตอร์ได้ไ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   82. ถ้าไม่ไหว

    ไอวี่นิ่งฟัง“ถ้าไม่ไหวก็เอาหุ้นคืนมาให้ป๊า ป๊าจะจัดการต่อเอง แล้วจะให้เงินอัยตามมูลค่าที่เหมาะสม อัยไม่จำเป็นต้องเหนื่อยกับเรื่องพวกนี้”“ไม่ค่ะ”คำตอบของเธอมาแทบจะทันทีอธิปเลิกคิ้วไอวี่รวบเอกสารทั้งหมดขึ้นมากอดไว้กับตัว ก่อนลุกขึ้นยืน“อัยจะจัดการเอง”“แน่ใจ?”“ค่ะ”แววตาของเธอจริงจังขึ้น“ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่แม่สร้างไว้ อัยก็จะรักษามันเอง”“ถึงต้องไปคุยกับบ้านฮันเตอร์?”ไอวี่ชะงักเพียงเล็กน้อย ก่อนตอบ“ค่ะ”เธอกระชับแฟ้มเอกสารในมือ“อัยกลับแล้วนะคะ”พูดจบ ไอวี่ก็หมุนตัวเดินออกจากห้องไปพร้อมเอกสารหุ้นในมือทิ้งให้อธิปมองตามลูกสาวเงียบ ๆเพราะเขารู้ดีว่า—การได้หุ้นของแม่กลับคืนมา เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น...........ที่บ้านของเจ้าสัววิกรมวิกรมเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมการ์ดเชิญใบหนึ่งในมือ ขณะที่อรอุมากำลังนั่งดูโทรทัศน์ ส่วนฮันเตอร์นั่งอยู่ข้าง ๆ แม่ ก้มหน้าเซ็นเอกสารงานของบริษัทเงียบ ๆ“เสาร์นี้ไปงานแนะนำผู้ถือหุ้นใหม่ของอธิปกับผมหน่อยสิคุณ”วิกรมยื่นการ์ดเชิญให้ภรรยาอรอุมารับมาอ่านเพียงครู่เดียวก็วางลงบนโต๊ะ“ไม่ไป”“อ้าว ทำไมล่ะคุณ”“จะไปทำไม ดูก็รู้แล้วว่าเขาจัดงานน

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   81. บล็อก

    สุดท้ายจึงหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องนอน ปล่อยฮันเตอร์เอาไว้อยู่บนโซฟาตามลำพังเช้าวันต่อมา ไอวี่เปิดประตูห้องนอนออกมาด้วยอาการงัวเงียเมื่อคืนเธอพยายามไม่สนใจฮันเตอร์ที่นอนอยู่บนโซฟาด้านนอก แต่กลับพลิกตัวไปมาอยู่นานกว่าจะข่มตาหลับได้ก็เกือบเช้าทว่าตอนนี้โซฟากลับว่างเปล่าเขาไม่อยู่แล้วไอวี่มองไปรอบ ๆ ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่โทรศัพท์ของตัวเองซึ่งถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะเธอหยิบขึ้นมา และเห็นข้อความจากฮันเตอร์ที่ส่งเข้ามาเมื่อไม่นานHunter: ถึงคอนโดแล้ว ไม่ต้องคิดถึงHunter: จูบเมื่อคืนพี่ชอบนะ...ถ้ายังอยากได้อีก บอกได้นะ พี่ยินดี 😏ไอวี่อ่านจบก็เม้มริมฝีปากทันที“ไอ้บ้านี่...”แต่เพียงนึกถึงจูบเมื่อคืนขึ้นมา ใบหน้ากลับร้อนวูบอย่างห้ามไม่ได้เธอกดบล็อกเขาทันที ก่อนวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างหงุดหงิด แล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องไปอาบน้ำ................หลายวันผ่านไปฮันเตอร์นั่งอยู่หน้าคณะ สายตามองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสีหน้าหงุดหงิด ข้อความที่เขาลองส่งหาไอวี่ยังคงส่งไม่ผ่านเหมือนเดิมเธอบล็อกเขามาหลายวันแล้วแถมตลอดอาทิตย์นี้ยังไม่เห็นหน้าเธอในมหาวิทยาลัยอีกเลยฮันเตอร์ถอนหายใจหนัก ๆ ก่อนเอนหลังพิงเก้าอี

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   80. ขับเองได้

    “พี่ฮันเตอร์ อัยขับเองได้”“รู้”“รู้แล้วก็จอดสิคะ”ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง“นั่งเฉย ๆ ไปเถอะ เดี๋ยวถึงคอนโดแล้วพี่ลงเอง”ไอวี่มองเขาอย่างหงุดหงิด แต่รู้ดีว่าเถียงต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์ จึงหันหน้าหนีไปทางกระจกส่วนฮันเตอร์ก็ขับรถต่อไปเงียบ ๆเมื่อรถมาถึงคอนโด ฮันเตอร์ก็ลงจากรถพร้อมกับไอวี่เธอกดล็อกรถ ก่อนเดินตรงเข้าไปด้านในโดยไม่คิดจะสนใจเขาอีกฮันเตอร์ยืนมองแผ่นหลังเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินตามเข้าไปอย่างหน้าตาเฉยกระทั่งประตูลิฟต์กำลังจะปิด ไอวี่จึงเพิ่งเห็นว่าเขาเดินเข้ามาด้วยเธอขมวดคิ้วทันที“พี่ตามมาทำไม”“ไม่ได้ตาม”“แล้วขึ้นมาทำไมคะ”“มาหาเพื่อน”ฮันเตอร์ตอบสั้น ๆ ก่อนหันหน้าไปอีกทางราวกับไม่ใช่เรื่องของเธอไอวี่มองเขาอย่างไม่เชื่อ แต่ก็ขี้เกียจเถียงด้วยอีกทันทีที่ลิฟต์เปิดเมื่อขึ้นมาถึงชั้นของเธอ ไอวี่ก็รีบเดินออกมา ตรงไปยังห้องของตัวเอง ก่อนเปิดประตูแล้วก้าวเข้าไปทว่ายังไม่ทันปิด—มือของฮันเตอร์ก็ยันประตูเอาไว้“พี่ฮันเตอร์!”เขาแทรกตัวเข้ามาด้านในหน้าตาเฉย“พี่เข้ามาทำไม ไหนบอกว่ามาหาเพื่อนไง”ฮันเตอร์ไม่ได้ตอบทันที สายตากวาดมองไปรอบห้องอย่างแนบเนียนเงียบสนิทไม่ม

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   79. มีอะไรอีกไหม

    ไอวี่หันขวับมองเขาทันที“พี่ฮันเตอร์!”แต่เจ้าตัวกลับไม่สนใจเขามองชายตรงหน้าด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนยกมุมปากขึ้นอย่างกวน ๆ“มีอะไรอีกไหม จะกลับแล้ว”ชายคนนั้นชะงัก ก่อนหันไปมองกลุ่มเพื่อนของตัวเองไม่นานเพื่อนอีกสามสี่คนก็พากันเดินเข้ามาฮันเตอร์ไม่ได้ขยับหนีแม้แต่น้อย เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าไม่แสดงความกังวล ราวกับจำนวนคนตรงหน้าไม่ได้ทำให้รู้สึกอะไรเลยแต่เมื่อหนึ่งในกลุ่มนั้นเดินเข้ามาใกล้และเห็นหน้าฮันเตอร์ชัด ๆ เขาก็ชะงักทันที“พี่ฮันเตอร์?”ฮันเตอร์เหลือบมอง“รู้จักกูด้วย?”“ครับพี่...ผมอยู่วิศวะปีสอง”อีกฝ่ายตอบ ก่อนรีบหันไปดึงแขนเพื่อนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วกระซิบเสียงเบา“พอเหอะมึง อย่าไปมีเรื่องกับพี่เขา”“ทำไมวะ”“ฮันเตอร์ วิศวะปีสี่ นักกีฬามหา’ลัย...มึงไม่รู้จักจริงดิ”อีกฝ่ายนิ่งไปชื่อของฮันเตอร์เป็นที่รู้จักอยู่ไม่น้อยในมหาวิทยาลัย ทั้งจากกลุ่มนักกีฬา รุ่นพี่วิศวะ และเพื่อนฝูงที่มีอยู่แทบทุกคณะ ที่สำคัญ ใคร ๆ ก็รู้ว่าเขาไม่ใช่คนชอบหาเรื่องใครก่อน แต่ถ้ามีคนเข้ามาหาเรื่อง เขาก็ไม่เคยเป็นฝ่ายถอยเหมือนกัน“กลับเหอะ” รุ่นน้องคนนั้นบอกเพื่อนอีกครั้ง ก่อนหันมาทางฮันเตอร์ “ขอโท

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   78. กวนประสาท

    มุมปากของฮันเตอร์ก็ยกขึ้นนิด ๆเขาสบตาเธอนิ่ง ก่อนยกมือขึ้น ใช้ปลายนิ้วไล้ผ่านริมฝีปากตัวเองช้า ๆ อย่างจงใจไอวี่ชะงักไปทันทีเธอรู้ว่าเขากำลังสื่อถึงอะไรภาพเหตุการณ์ด้านหลังผับเมื่อครู่ย้อนกลับเข้ามาในความคิด ทั้งจูบร้อนแรงและสัมผัสที่ทำให้เธอเผลอใจอ่อนให้เขาอีกครั้งไอวี่รีบเบือนหน้าหนี แต่หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่แต่เพียงไม่นานก็เผลอเหลือบกลับไปอีกฮันเตอร์ยังมองอยู่แถมคราวนี้มุมปากของเขายังยกขึ้นเล็กน้อย ราวกับรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำให้เธอนึกถึงอะไร และพอใจไม่น้อยที่เห็นเธอเสียอาการเพราะเขาไอวี่เม้มริมฝีปากแน่นกวนประสาท...เธอพยายามไม่สนใจอยู่พักหนึ่ง แต่ยิ่งนั่งอยู่ตรงนี้ก็ยิ่งรู้สึกถึงสายตาของเขาที่มองมาไม่หยุดสุดท้ายจึงหันไปหามายด์ที่นั่งอยู่อีกฝั่ง“มายด์”“หืม?”“เปลี่ยนที่กับเราหน่อย”มายด์เลิกคิ้ว“ทำไม”“อยากนั่งฝั่งนั้น”มายด์มองหน้าเพื่อน ก่อนเหลือบไปทางโต๊ะของฮันเตอร์ แล้วเหมือนจะเข้าใจขึ้นมาทันที“อ๋อ...ได้”เธอลุกขึ้นอย่างว่าง่ายไอวี่จึงย้ายไปนั่งอีกฝั่งของโต๊ะ หันหลังให้ฮันเตอร์เสียเลยและการเปลี่ยนที่ครั้งนี้ก็ทำให้คนที่มานั่งข้างไทม์แทนกลายเป็นมาย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status