Share

8.ไปดื่มกัน

last update publish date: 2026-08-06 19:39:26

เมื่อเดินออกมาหน้าคอนโด รถสปอร์ตสีดำคันหรูของฮันเตอร์ก็จอดรออยู่

เธอเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ ก่อนคาดเข็มขัดเรียบร้อย

ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง

วันนี้เธอดูสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก

“อยากกินอะไร”

ไอวี่หันมายิ้มบาง ๆ

“เราไปดื่มกันไหมคะ”

“ดื่มเหรอ”

“ค่ะ”

เธอพยักหน้า

“คืนนี้อัยอยากดื่ม”

ฮันเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองนาฬิกา

“ที่ไหนดี”

“ผับ XXX ตรงข้างหน้านี่ก็ได้ค่ะ”

ฮันเตอร์ส่ายหน้าเบา ๆ

“ไปอีกที่ดีกว่า”

“เดี๋ยวพี่พาไป”

พูดจบ เขาก็ออกรถทันที

.........................

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา

รถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าผับหรูแห่งหนึ่ง

แสงไฟนีออนส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยามค่ำคืน รถสปอร์ตและรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน

ฮันเตอร์ดับเครื่อง ก่อนหันมามองเธอ

“เคยมาที่นี่ไหม”

ไอวี่ส่ายหน้า

“ไม่เคยค่ะ”

“อัยเที่ยวแต่แถวคอนโด จะได้กลับง่าย ๆ”

ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก

“งั้นวันนี้ลองที่นี่”

“รับรอง...ชอบแน่”

เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านใน

ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้าผับ

พนักงานทุกคนต่างโค้งทักทายฮันเตอร์อย่างนอบน้อม

“สวัสดีครับคุณฮันเตอร์”

สีหน้าของแต่ละคนดูคุ้นเคย ราวกับเขาเป็นแขกประจำ

ฮันเตอร์พยักหน้ารับเพียงเล็กน้อย ก่อนพาไอวี่เดินตรงเข้าสู่โซน VIP

โซนด้านในตกแต่งอย่างหรูหรา โซฟาหนังสีดำ โต๊ะหินอ่อน แสงไฟสีอำพันสลัวกำลังพอดี ให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัวกว่าด้านนอก

ไอวี่กวาดตามองรอบ ๆ พลางยิ้มบาง ๆ

“สวยจังค่ะ”

ทั้งคู่นั่งลง

ฮันเตอร์หยิบเมนูเครื่องดื่มขึ้นมา

“อยากดื่มอะไร”

ไอวี่เปิดเมนูดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนชี้ไปที่ค็อกเทลสีชมพูอมพีช

“อัยเอา Peach Rosé Spritz ค่ะ”

ฮันเตอร์หันไปบอกพนักงาน

“ส่วนผม...วิสกี้ Macallan 15 ใส่น้ำแข็งก้อนเดียว”

“ครับ”

พนักงานรับคำ ก่อนเดินออกไปเตรียมเครื่องดื่ม

ไม่นานนัก

แก้วค็อกเทลสีชมพูอ่อนถูกวางตรงหน้าไอวี่ พร้อมกลิ่นผลไม้หอมละมุน

ส่วนฮันเตอร์ได้แก้ววิสกี้สีอำพันเข้ม ที่มีก้อนน้ำแข็งใสขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางแก้ว

ทั้งคู่นั่งดื่มกันเงียบ ๆ ท่ามกลางเสียงดนตรีที่บรรเลงคลอเบา ๆ

ฮันเตอร์ยกแก้วขึ้นจิบเป็นระยะ พลางมองไอวี่ที่วันนี้ต่างจากทุกครั้ง

ปกติเธอจะยิ้มง่าย หัวเราะง่าย

แต่คืนนี้...

แม้จะยิ้มอยู่ตลอดเวลา เขากลับรู้สึกว่ารอยยิ้มนั้นไม่ถึงดวงตา

เธอกำลังฝืนตัวเอง

ฮันเตอร์สังเกตเห็น แต่ไม่ได้ถาม

เพียงนั่งดื่มเป็นเพื่อนเงียบ ๆ

ไอวี่พยายามชวนเขาคุย เปลี่ยนเรื่องไปเรื่อย ตั้งแต่เรื่องมหาวิทยาลัย กีฬา ไปจนถึงเรื่องไร้สาระที่ทำให้เธอหัวเราะเอง

ระหว่างนั้น แก้วค็อกเทลเปลี่ยนไปหลายแก้ว

Peach Rosé Spritz...

Lychee Martini...

Sparkling Rosé...

ทุกครั้งที่ดื่มหมด เธอก็สั่งแก้วใหม่ทันที

ฮันเตอร์มองอย่างเงียบ ๆ

จนผ่านไปพักใหญ่

ไอวี่เริ่มนั่งนิ่ง

แก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อ ดวงตาคู่สวยเริ่มปรือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

ฮันเตอร์วางแก้วลง

“เมาแล้วหรือเปล่า”

เขาเอื้อมมือไปแตะข้อมือเธอเบา ๆ

“กลับไหม”

ไอวี่หันมามองเขาช้า ๆ

ใบหน้าหวานแดงเพราะแอลกอฮอล์

“ไม่เมาค่ะ...”

เธอส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนพูดเสียงอ้อแอ้

“แค่...หนาว”

พูดจบ เธอก็ดึงมือของฮันเตอร์กลับมา

ขยับตัวเข้าไปนั่งใกล้กว่าเดิม

ก่อนเอนศีรษะพิงต้นแขนของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

“ขอนั่งใกล้หน่อยนะคะ”

เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตาฉ่ำเยิ้มเพราะความเมา

“หนาว...”

น้ำเสียงออดอ้อนจนแม้แต่ตัวเธอเองก็คงไม่รู้ตัว

ฮันเตอร์นั่งนิ่ง

สายตามองหญิงสาวที่ซบอยู่ข้างแขน

ปกติไอวี่เป็นคนรักษาระยะห่างกับเขาเสมอ

แต่คืนนี้...

เธอกลับเป็นฝ่ายเข้ามาเอง

เขายิ่งมั่นใจว่า

ต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น

“เป็นอะไรหรือเปล่า”

เขาถามเสียงเบา

ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง

ก่อนส่ายหน้าช้า ๆ

“ไม่เป็นอะไรค่ะ...”

เธอยิ้มบาง ๆ

“แค่อยากเมา”

ฮันเตอร์ถอนหายใจเบา ๆ

เขาก้มมองแก้ววิสกี้ในมือตัวเอง ก่อนยกขึ้นแกล้งยื่นให้เธอ

“งั้นลองอันนี้ไหม”

“แรงกว่าที่เราดื่มนะ”

เขาพูดติดตลก คิดว่าเธอคงปฏิเสธ

แต่ผิดคาด

ไอวี่กลับยื่นมือมาจับมือของเขาไว้

ก่อนก้มลงดื่มวิสกี้จากแก้วในมือเขารวดเดียวจนหมด

ฮันเตอร์เบิกตากว้าง

“เฮ้ย!”

เขารีบดึงแก้วกลับ

“พี่พูดเล่น!”

เมื่อดื่มหมดแก้ว

ไอวี่เอนศีรษะพิงต้นแขนของฮันเตอร์ นิ่งอยู่ครู่หนึ่ง

ลมหายใจของเธอค่อย ๆ สม่ำเสมอ

ก่อนจะหลับไปทันที

ฮันเตอร์หลับตา ถอนหายใจยาว

“เมาจนได้สินะ...”

เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ

จากนั้นค่อย ๆ ช้อนตัวเธอขึ้นในอ้อมแขน แล้วพาเดินออกจากผับ

..............

รถสปอร์ตสีดำแล่นมาจอดหน้าคอนโดของไอวี่

ฮันเตอร์เอื้อมมือแตะแขนเธอเบา ๆ

“ไอวี่...ถึงแล้ว”

ไม่มีเสียงตอบ

“อัย...ตื่นได้แล้ว”

เธอเพียงขยับตัวนิดเดียว ก่อนซุกหน้าลงกับเบาะตามเดิม

เขารออยู่หลายนาที พยายามปลุกอีกสองสามครั้ง แต่เธอก็ไม่ตื่น

ฮันเตอร์ถอนหายใจอีกครั้ง

“งั้น...คืนนี้ไปคอนโดพี่ก่อนแล้วกัน”

เขาสตาร์ตรถ ก่อนขับกลับคอนโดของตัวเองทันที

...

เมื่อมาถึง เขาอุ้มเธอขึ้นไปยังห้องพักชั้นบน

ห้องกว้างตกแต่งเรียบหรู โทนสีเทาดำ ดูสะอาดและเป็นระเบียบ

ฮันเตอร์ค่อย ๆ วางเธอลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าคนตัวเล็กจะตื่น

ไอวี่ยังคงหลับสนิท

ลมหายใจสม่ำเสมอ ใบหน้าหวานที่ไร้เครื่องสำอางจัดจ้านยามหลับ ดูอ่อนเยาว์กว่าปกติ แก้มขาวอมชมพูเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ผมยาวสีน้ำตาลเข้มกระจายอยู่บนหมอนอย่างเป็นธรรมชาติ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   10. ทำอะไรลงไป

    เขาตอบสั้น ๆ ด้วยเสียงแหบเล็กน้อย “พี่ไปส่ง” ไอวี่พยักหน้า แต่ไม่กล้าสบตาเขาอีก เธอรีบลุกจากเตียง ขาที่ยังอ่อนแรงทำให้เธอเซเล็กน้อย ฮันเตอร์เผลอจะยื่นมือเข้าไปประคอง แต่เมื่อเห็นไอวี่เบี่ยงตัวหลบออกไปเพียงเล็กน้อย ฮันเตอร์ก็ชะงัก มือที่กำลังจะเอื้อมไปประคองเธอค่อย ๆ ลดลงข้างลำตัว ก่อนจะเก็บทุกความรู้สึกไว้ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่ง ไอวี่ค่อย ๆ เดินออกจากห้องไปเงียบ ๆ ส่วนฮันเตอร์ยืนอยู่ที่เดิม หลับตาอีกครั้ง พลางถอนหายใจยาว ก่อนจะหยิบกุญแจรถเดินตามเธอออกไป โดยเว้นระยะห่างไว้เงียบ ๆ ฮันเตอร์ขับรถมาตลอดทางโดยไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศภายในรถเงียบเสียจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องยนต์ ไอวี่เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามหลบสายตาของเขา ส่วนฮันเตอร์ก็ปล่อยให้ความเงียบนั้นดำเนินต่อไป ไม่นาน รถก็แล่นมาจอดหน้าคอนโดของไอวี่ ฮันเตอร์ปลดล็อกประตู ก่อนหันมามองเธอ “ถึงแล้ว” ไอวี่พยักหน้ารับเบา ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอพูดเพียงเท่านั้น ก่อนรีบเปิดประตูลงจากรถ “ไอวี่...” ฮันเตอร์เรียกไว้ แต่หญิงสาวกลับชะงักเพียงเสี้ยววินาที แล้วเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปในล็อบบี้โดยไม่หันกลับมา ฮ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   9. จูบแรก

    ฮันเตอร์ยืนมองเธอเงียบ ๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มักติดอยู่บนใบหน้าของเขาหายไป เหลือเพียงสายตาที่อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “ตอนหลับ...ดูไม่ดื้อเหมือนตอนตื่นเลยนะ” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ ปอยผมเส้นหนึ่งตกลงมาปรกแก้มของเธอ ฮันเตอร์ยื่นมือไปอย่างลังเล ก่อนใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมนั้นทัดไว้ข้างหูอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง ยิ่งมอง...ก็ยิ่งละสายตาไม่ได้ เขาเผลอโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ราวกับถูกความรู้สึกบางอย่างดึงเอาไว้ แต่เพียงเสี้ยววินาที เขาก็ชะงัก ฮันเตอร์หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนบังคับตัวเองให้ถอยออกมาหนึ่งก้าว “พอแล้ว...” เขาพึมพำกับตัวเอง “อย่าเริ่ม เดี๋ยวหยุดไม่อยู่” เขาหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ หยิบผ้าสะอาดชุบน้ำ บิดจนหมาด ก่อนเดินกลับมาที่ข้างเตียง เพื่อดูแลให้เธอรู้สึกสบายขึ้น เขาเช็ดใบหน้าและมือของเธอเบา ๆ เพื่อให้รู้สึกสบายขึ้น ไม่นานนัก ไอวี่เริ่มขยับตัว “หนาว...” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ฮันเตอร์จึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้ถึงไหล่ ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง “เป็นไงบ้าง” “มึนหัวหรือเปล่า” ไอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   8.ไปดื่มกัน

    เมื่อเดินออกมาหน้าคอนโด รถสปอร์ตสีดำคันหรูของฮันเตอร์ก็จอดรออยู่ เธอเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ ก่อนคาดเข็มขัดเรียบร้อย ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง วันนี้เธอดูสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก “อยากกินอะไร” ไอวี่หันมายิ้มบาง ๆ “เราไปดื่มกันไหมคะ” “ดื่มเหรอ” “ค่ะ” เธอพยักหน้า “คืนนี้อัยอยากดื่ม” ฮันเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองนาฬิกา “ที่ไหนดี” “ผับ XXX ตรงข้างหน้านี่ก็ได้ค่ะ” ฮันเตอร์ส่ายหน้าเบา ๆ “ไปอีกที่ดีกว่า” “เดี๋ยวพี่พาไป” พูดจบ เขาก็ออกรถทันที ......................... ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา รถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าผับหรูแห่งหนึ่ง แสงไฟนีออนส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยามค่ำคืน รถสปอร์ตและรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน ฮันเตอร์ดับเครื่อง ก่อนหันมามองเธอ “เคยมาที่นี่ไหม” ไอวี่ส่ายหน้า “ไม่เคยค่ะ” “อัยเที่ยวแต่แถวคอนโด จะได้กลับง่าย ๆ” ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก “งั้นวันนี้ลองที่นี่” “รับรอง...ชอบแน่” เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านใน ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้าผับ พนักงานทุกคนต่างโค้งทักทายฮันเตอร์อย่างนอบน้อม “สวัสดีครับคุณฮ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   7.เด็กดื้อ

    เด็กดื้อคนนี้ ยังพอฟังกันบ้าง ตลอดการซ้อม ไอวี่ตั้งใจ เดินกลางแดดก็ไม่บ่นสักคำ จนกระทั่งการซ้อมสิ้นสุดลง นักกีฬาทยอยเดินออกจากสนาม ไอวี่กำลังจะเก็บของเตรียมกลับ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเอวาเดินตรงเข้ามาทางฮันเตอร์ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายขึ้นทันที เธอรีบเดินตรงไปหาเขา “พี่ฮันเตอร์คะ” ฮันเตอร์หันมาตามเสียงเรียก “ขอถ่ายรูปไปทำรายงานได้ไหมคะ” “ได้สิ” เขาพยักหน้ารับ ก่อนขยับเข้ามายืนข้างเธอ ไอวี่ยกโทรศัพท์ขึ้น แต่แกล้งทำหน้าลำบากใจ “พี่ถือโทรศัพท์ให้หน่อยได้ไหมคะ แบบนี้อัยหน้าใหญ่มากเลย” ฮันเตอร์หัวเราะเบา ๆ “เรื่องเยอะจริง” เขารับโทรศัพท์จากมือเธอ แล้วหันกล้องกลับมาเตรียมถ่ายเซลฟี จังหวะนั้นเอง ไอวี่ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ก่อนแกล้งเสียหลัก “อุ๊ย!” ร่างบางเอนเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแตะแก้มของฮันเตอร์เพียงเสี้ยววินาที ฮันเตอร์ชะงักไปทันที เขาหันมามองเธออย่างตกใจ ส่วนไอวี่ก็รีบถอยออก สีหน้าตื่นไม่แพ้กัน “ขอโทษค่ะ!” เธอยกมือปิดปากตัวเอง “อัยเซ…ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” ฮันเตอร์มองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี “ไม่เป็

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   6.ทำผิดอะไร

    พูดจบ ไอวี่ก็ขึ้นรถ ก่อนขับออกไปทันที เอวาได้แต่ยืนฮึดฮัดขัดใจ ระหว่างทางกลับ ภาพในอดีตค่อย ๆ ย้อนกลับมา วันที่รสิกากับเอวาเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อหน้าพ่อ… ทั้งคู่ทำตัวอ่อนโยนกับเธอ พูดดี ยิ้มให้ และทำเหมือนอยากเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เมื่อไม่มีพ่ออยู่… ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป คำพูดเสียดสี การกลั่นแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ และการทำให้เธอรู้สึกว่า… เธอไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนั้น สุดท้ายไอวี่จึงเลือกออกมาอยู่คอนโดของแม่ เพราะอย่างน้อย… ที่นี่ไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนนอก ……………………… วันต่อมาไอวี่เลิกเรียนเร็ว จึงมาถึงชมรมกีฬาก่อนเวลา เธอนั่งรออยู่บนอัฒจันทร์ พร้อมหยิบ MacBook ขึ้นมาทำรายงานกิจกรรมส่งอาจารย์ ไม่นานฮันเตอร์ก็เดินเข้ามา “วันนี้มาเร็ว” “เลิกเรียนเร็วค่ะ” เขาเหลือบมองหน้าจอ “ทำอะไรอยู่” “ทำรายงานกิจกรรมค่ะ” ฮันเตอร์ก้มดู ก่อนถาม “ทำผิดอะไร ถึงต้องมาทำกิจกรรมเพิ่ม” “อัยหยุดเรียนไปเกือบสองอาทิตย์ค่ะ” “แล้วทำไมไม่มาเรียน” ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง “ตอนนั้น…อัยยังจัดการตัวเองไม่ได้ แต่ตอนนี้คิดได้แล้วค่ะ” ฮันเตอร์เห็นแวว

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   5.ไม่ยอม

    ไอวี่กำโทรศัพท์แน่นสายตาที่เคยเรียบนิ่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแน่วแน่ไม่ได้…สิ่งที่แม่ลำบากสร้างมากับป๊า…เธอจะไม่มีวันยอมให้ตกไปอยู่ในมือเมียน้อยกับลูกของเมียน้อยเด็ดขาด……………ตกเย็นไอวี่เดินมาถึงชมรมกีฬาพร้อมไทม์วันนี้มายด์กับมิรินติดธุระ จึงฝากไทม์มาเป็นเพื่อนเธอฮันเตอร์ที่กำลังคุยกับนักกีฬา หันมาเห็นทั้งคู่เดินเข้ามาพอดีสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ไทม์มากับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว…หรือว่า…เป็นแฟนกันมิน่าล่ะ ถึงได้ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนไอวี่เดินตรงเข้ามาหาฮันเตอร์เหลือบมองนาฬิกา“ช้านะเรา”“ทุกคนรอกันอยู่”ไอวี่รีบอธิบาย“อัยไม่รู้ว่าต้องเริ่มซ้อมกี่โมง”“แวะกินข้าวเสร็จก็รีบมาทันทีเลยค่ะ”ฮันเตอร์พยักหน้าเบา ๆ หันไปบอกทุกคนให้ตั้งแถวเริ่มซ้อมก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบกับไอวี่“จะบอกว่าตัวเองไม่ผิดงั้นสิ”ไอวี่รีบส่ายหน้า“ไม่ได้บอกว่าไม่ผิดค่ะ”“แต่อัย…”เธอพูดไม่ออกฮันเตอร์ตัดบท“ครั้งหน้ามีความรับผิดชอบกว่านี้หน่อย”“ในเมื่อรับปากอาจารย์แล้ว ก็ควรตรงเวลา”ไอวี่เม้มริมฝีปาก ก่อนพยักหน้ารับ“…ค่ะ”ฮันเตอร์มองใบหน้าที่กำลังงอนิด ๆ แล้วแอบยิ้มมุมปากเวล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status