Mag-log inShare
บทที่ 30
Pinakabagong kabanata
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 227
อีกด้านหนึ่งฉินเยว่ชิงและน้องสามีทั้งสองกำลังนั่งสนทนาพาทีกันในห้องโถงบุปผาเซวียหมิงเฟยประคองถ้วยชาผลไม้ พลางขบเคี้ยวของว่าง ท่าทางสบายใจยิ่ง“สตรีนางนั้น พี่สะใภ้ไปเฟ้นหามาจากที่ใดหรือเจ้าคะ?”ดูท่าทางสงบเสงี่ยมเจียมตัว แต่ไม่รู้ว่าธาตุแท้จะเป็นเช่นไร“ข้าให้แม่สื่อทางการช่วยเฟ้นหา คัดเลือกจากผู้คนมากมายจนได้นางมา”ฉินเยว่ชิงกล่าวว่า “ชาติกำเนิดขาวสะอาด บิดามารดาของนางก็นับว่ารู้ความ ข้าให้แม่นมไปสืบความเกี่ยวกับแม่นางผู้นี้มาแล้ว เป็นคนเจียมเนื้อเจียมตัว ทั้งยังทำงานคล่องแคล่วนัก”เซวียหมิงเฟยแค่นหัวเราะ “พี่สะใภ้ มิใช่ว่าข้าพูดจาให้ตื่นตระหนก หากนางดีจริงถึงเพียงนั้น ย่อมสามารถแต่งไปเป็นภรรยาเอกของผู้อื่นได้ มิใช่ต้องแต่งเข้าตระกูลเซวียของเราเพื่อเป็นอนุของพี่ใหญ่”“ก็จริง” ฉินเยว่ชิงพยักหน้า “แต่สุดวิสัยที่นางถูกคนหมายตาเข้าเสียแล้ว ซ้ำยังเป็นบุตรหลานขุนนาง แม้การกระทำของฝ่ายนั้นจะมิได้เกินเลย แต่ครอบครัวเช่นพวกเขาก็มิอาจแบกรับไหว”“หากเปลี่ยนเป็นตระกูลธรรมดาสามัญ ต่อให้รับนางแต่งเข้าเรือนไป ก็เกรงว่าจะต้องพบเจอความลำบากมิใช่น้อย”“อีกประการหนึ่ง เรื่องที่นางถูกบุตรหลาน
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 226
เซวียหว่านอี้จัดแต่งอาภรณ์จนเรียบร้อยดีแล้ว จึงก้าวขึ้นรถม้านางนำของบำรุงครรภ์ติดตัวไปด้วย อีกทั้งยังเตรียมของกำนัลเล็กน้อยไว้สำหรับคนอื่น ๆ ในจวนวันนี้เป็นวันที่เซวียมู่เจารับอนุ เดิมทีนางมิได้ปรารถนาจะกลับไปเลยทว่าไม่อาจขัดศรัทธาฉินเยว่ชิงที่ส่งเทียบเชิญมาด้วยตนเอง อีกทั้งอนุผู้นั้นยังเป็นบุตรสาวจากตระกูลที่ดี นับเป็นอนุที่มีศักดิ์มีศรีในเมื่อพี่สะใภ้ออกปากเชิญด้วยตนเอง นางย่อมต้องไปร่วมงานล้อรถม้าบดเบียดไปตามทาง เมื่อกลับมาถึงตระกูลเซวีย บรรยากาศภายในจวนกลับดูครึกครื้นอยู่บ้างแม้มิได้ประดับประดาด้วยแพรพรรณสีแดงฉานอันมงคล ทว่าก็พอจะมองออกว่ากำลังมีงานมงคลรับอนุยามก้าวลงจากรถม้า เซวียฉงได้นำคนในครอบครัวเข้ามาคารวะทักทายนางเมื่อทอดสายตามองทุกคน นางพลันรู้สึกคล้ายตกอยู่ในห้วงความฝันจากอดีตที่เคยเป็นเพียงคนไร้ตัวตนที่สุดในเรือน บัดนี้ถึงกับทำให้ประมุขของตระกูลต้องนำบ่าวไพร่ทั้งจวนออกมาต้อนรับด้วยตนเอง“ท่านพ่อ ท่านแม่ มิต้องมากพิธีเจ้าค่ะ” นางก้าวเข้าไปกุมมือฮูหยินเจียง พลางประคองให้ลุกขึ้นทว่านางกลับสัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณว่า รอยยิ้มของฮูหยินเจียงนั้นดูฝืนทนชอบกลเป
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 225
“พวกเจ้าสองคนล้วนขายตัวเป็นทาสตลอดชีพ หากหาสามีที่เป็นผู้ดูแลในจวน บุตรหลานในภายภาคหน้าก็ย่อมตกเป็นทาสในเรือนเบี้ยเช่นกัน เคยคิดถึงอนาคตของพวกเขาบ้างหรือไม่?”ลูกหลานของพวกนางจะต้องเป็นทาสสืบไปชั่วลูกชั่วหลาน“เจินจู เจ้าและเฝ่ยชุ่ยเติบโตมาพร้อมกับข้า ติดตามรับใช้ข้างกายข้ามาเนิ่นนานถึงสิบปี”“ยามนี้ข้าออกเรือนแล้ว พวกเจ้าสองคนอายุมากกว่าข้าอยู่สองสามปี สมควรจะมีชีวิตเป็นของตนเองได้แล้ว”นางยิ้มปลอบโยนพลางเอ่ยว่า “ข้างกายข้ายังมีแม่นมเฉินอยู่ อีกทั้งต่อให้พวกเจ้าออกเรือนไปแล้ว ก็ยังกลับมาปรนนิบัติรับใช้ข้างกายข้าได้”“เช่นนั้นวันหน้าบ่าวจะยังคงคอยรับใช้ข้างกายฮูหยินเจ้าค่ะ” เจินจูรีบเอ่ยแสดงความตั้งใจ “ส่วนเฝ่ยชุ่ย น่าจะไปทำการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ กับหวังหย่วนกระมัง?”เฝ่ยชุ่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “บ่าวก็ยังไม่รู้เลยเจ้าค่ะ ใจจริงบ่าวก็อยากจะอยู่รับใช้ฮูหยินต่อไป...”“เอ๊ะ เช่นนั้นมิได้หรอก” เซวียหว่านอี้ยิ้มพลางเอ่ยห้าม “ข้ามีร้านรวงอยู่ข้างนอกหลายแห่ง ร้านขายชาดทาปากร้านนั้น ยกให้เจ้าไปช่วยดูแลจัดการก็แล้วกัน”……ใกล้พลบค่ำ รถม้าของเย่จั๋วหยุดลงที่เรือนพักแห่งหนึ่งแถบชานเมืองเมื่อ
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 224
ยามแยกจากเซี่ยฉาน นางหวนคืนสู่จวนกั๋วกงด้วยดวงจิตอันหนักอึ้งครั้นเดินผ่านโถงชั้นใน ก็ได้พบเย่จั๋วที่ถิงอวิ๋นกำลังเข็นรถเข็นสวนทางมาพอดี“ท่านพี่จะออกไปข้างนอกหรือเจ้าคะ?” นางหยุดยืนห่างออกไปสองก้าวแล้วเอ่ยถามถิงอวิ๋นเอ่ยตอบ “ฮูหยิน ช่วงนี้คุณชายต้องไปพำนักที่เรือนพักนอกเมือง อีกราวสิบวันจึงจะกลับมาขอรับ”หมอเทวดาฉีเดินทางมาถึงเมืองหลวงแล้ว จำต้องทำการรักษาคุณชายอย่างต่อเนื่องเย่จั๋วยื่นกุญแจดอกหนึ่งมาตรงหน้านางท่ามกลางสายตาฉงนของนาง เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า “นี่คือกุญแจห้องคลังของจวน ช่วงที่ข้าไม่อยู่ในเรือน คงต้องรบกวนฮูหยินแล้ว หากมีสิ่งใดไม่เข้าใจสามารถไต่ถามลุงผิงได้ทุกเมื่อ เขากับลุงอันล้วนติดตามท่านพ่อมานาน ย่อมรู้แจ้งเรื่องราวในจวนเป็นอย่างดี”เซวียหว่านอี้รับกุญแจมา ขยับริมฝีปากใคร่จะเอ่ยถามเขาว่าจะไปที่ใด เหตุใดจึงต้องไปนานถึงสิบวันทว่าเมื่อคำนึงถึงฐานะของตน ท้ายที่สุดก็มิได้เอ่ยถามออกไป“เจ้าค่ะ ขอให้ท่านพี่ระมัดระวังตัวยามอยู่ข้างนอกด้วย”เย่จั๋วปรายตามองนางแวบหนึ่งด้วยสายตาเรียบเฉย พลางพยักหน้า “อืม”เมื่อเดินไปส่งถึงหน้าประตูจวน ก็มองดูเย่จั๋วถูกถิงอวิ๋นประคองอุ้ม
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 223
นางดูเหมือนจะล่วงรู้ว่าเซวียหว่านอี้คงมิให้คำตอบแก่ตน จึงยกมือขึ้นลูบคางพลางเอ่ยว่า “หากเป็นเช่นนี้ ก็ยากยิ่งนัก อย่าว่าแต่ท่านที่เป็นเพียงฮูหยินกั๋วกงเลย ต่อให้เป็นข้า ก็ยังไม่มีอำนาจชี้เป็นชี้ตายขุนนางในราชสำนักได้”“ทว่า...” นางมองเซวียหว่านอี้ “ยามนี้แม่ทัพเย่เป็นที่โปรดปรานของเสด็จพ่อยิ่งนัก หากเขายินยอมลงมือ...”เซวียหว่านอี้มองสตรีเบื้องหน้าด้วยแววตาเรียบเฉยอีกฝ่ายกล่าวด้วยรอยยิ้มตาหยี “อย่างมากก็เพียงถูกถอดยศถาบรรดาศักดิ์จวนกั๋วกง ส่วนอื่นนั้นไม่น่าแปรเปลี่ยน เช่นตำแหน่งแม่ทัพเจิ้นกั๋วก็ยังคงรักษาไว้ได้”เซวียหว่านอี้ “...”เมื่อเห็นท่าทีเงียบงันของนาง เซี่ยฉานก็อดมิได้ที่จะหัวเราะออกมา“ล้วนเป็นขุนนางขั้นหนึ่ง ย่อมคุ้มค่า”นางหัวเราะอย่างเบิกบานใจ เซวียหว่านอี้เพียงรู้สึกว่าองค์หญิงผู้นี้ช่างมีความคิดอ่านที่ทะลุปรุโปร่งยิ่งนัก“ตำแหน่งกั๋วกงแม้เป็นขุนนางขั้นหนึ่ง ทว่าสามารถสืบทอดทางสายเลือดได้”แต่ตำแหน่งแม่ทัพเจิ้นกั๋วมิอาจทำเช่นนั้นได้ทว่า ตำแหน่งแม่ทัพเจิ้นกั๋วนี้ก็มิอาจสูญเสียไปได้เช่นกัน เพราะนี่คือสิ่งที่ตระกูลเย่แลกมาด้วยเลือดและน้ำตาตำแหน่งขุนนางและบรรดาศ
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 222
เมื่อเฝ่ยชุ่ยและหวังเหลยเลือกแบบเสร็จ เซวียหว่านอี้จึงเตรียมตัวกลับสายตาพลันตกกระทบร่างของสวีหรูอี้ นางยกรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ก่อนจะพาผู้ติดตามจากไปแววตานั้น ช่างยากจะอธิบายเป็นคำพูด ทว่าในสายตาของสวีหรูอี้แล้ว มันช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนักชวนให้รู้สึกอึดอัดไม่สบายใจอย่างที่สุดประหนึ่งว่ากำลังมองดู... ของเล่นชิ้นหนึ่งหลังจากทักทายเซวียหมิงเฟยแล้ว นางก็เตรียมตัวจะกลับ“จะกลับตระกูลเซวียเมื่อใดหรือ?”เซวียหมิงเฟยก้าวขึ้นหน้ามาสองก้าว แล้วเอ่ยว่า “พี่สะใภ้กำลังจะรับอนุให้ท่านพี่”คนจำนวนมาก ยามที่มีสิ่งอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง ย่อมมิอาจเข้าใจความรู้สึกของผู้อื่นได้อย่างถ่องแท้ฉินเยว่ชิงตั้งครรภ์ จึงต้องรับอนุให้เซวียมู่เจานางเอ่ยออกมาด้วยท่าทีเรียบเฉยความจริงแล้ว เรื่องนี้ก็นับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญยิ่งนักภรรยาตั้งครรภ์เพียงหนึ่งหรือสองปี หากมิได้ปลดปล่อยกำหนัด จะถึงแก่ความตายเชียวหรือ?นางคร้านจะเอ่ยถาม และมิใคร่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวอย่าว่าแต่พี่ชายของตนเลย ต่อให้เป็นเย่จั๋ว หากวันใดเขาต้องการรับอนุขึ้นมาจริง ๆ นางก็ยินดีจะช่วยจัดการให้“ตกลง!” นางพยักหน้า ก่อนจะพาผู้ติ
Maaari mong magustuhan
บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า
ไฉ่เลี่ยงหรง20.7K viewsมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว209.7K viewsลิขิตแห่งรัก
ป่าดอกท้อ21.0K viewsชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน19.8K viewsน่าเสียดายสามีข้าตายไปนานแล้ว
กัวซืออวี่6.2K viewsสนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก
จันทร์ส่องแสง4.8K viewsทะลุมิติมาเป็นมารดาของตัวร้าย
หนามชมพู2.7K viewsทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้คลั้งไคล้เงินทอง
ต้าเหนิง3.2K views
