Masukตอนที่ 128 มิน่าล่ะ!เซริวยิ้มและพาเธอเดินเข้าไปในร้าน จนกระทั่งทั้งคู่สั่งอาหารจนเสร็จแล้ว เกรซหันมาทำหน้าสงสัย เซริวจึงตัดสินใจบอกเธอไป“เอาล่ะ เล่าก็ได้ครับ ที่ริกะเป็นแบบนั้น เพราะว่าเรื่องก่อนหน้านี้ ถึงหูพ่อของเธอแล้ว”“พ่อของริกะ ที่บอกว่าดุมากน่ะเหรอคะ”“ใช่แล้ว เรื่องนี้แม่ของพี่จัดการด้วยตัวเอง แม้แต่แม่ของริกะก็ยังไม่สามารถช่วยปิดบังได้ พ่อของเธอพอรู้ว่าริกะก่อเรื่องเหมือนกับที่ญี่ปุ่น จึงยื่นคำขาดมาให้น้ามากิเลยว่า ถ้าลูกสาวเธอก่อเรื่องอีกแค่ครั้งเดียว จะส่งกลับไปเรียนที่ญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสิ่งที่ริกะกลัวมากที่สุด”“เธอไม่อยากกลับไปเหรอคะ”“ต้องไม่อยากกลับไปแน่นอน เพราะการที่เธอสร้างปัญหาที่นั่น ก็เพราะสภาพสังคมในการเรียนที่ญี่ปุ่น ทั้งกดดันและโหดร้าย ริกะอยู่ที่นั่นไม่ได้ ก็เลยอยากย้ายมาเมืองไทย ดังนั้นตอนนี้ก็เลยไม่กล้าก่อเรื่อง และแน่นอนว่าแม่ของพี่ก็บอกกับน้ามากิไปแล้วว่า อย่าให้ริกะเข้ามายุ่งกับพี่อีก ไม่อย่างนั้นแม่ของพี่ก็จะไม่ไว้หน้าเธออีกต่อไป”“แบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะ ช่วงนี้เธอถึงได้เงียบไปขนาดนี้ แม้แต่ตอนที่มีเรื่อง ก็ไม่มาให้เห็นอีกเลย”“เรื่องก็แค่นี้แหละ จริงสิเ
ตอนที่ 127 ฉันไม่ได้เป็นคนผิด“อะไรนะ ไวจริง ๆ เลย ให้พวกกูไปด้วยมั้ยวะ”ฝ้ายหันมาถาม แต่แอลเก็บของเรียบร้อยแล้ว“ไปเถอะอย่าพึ่งถามเลย มีอะไรค่อยว่ากันทีหลัง ไปกันเกรซ พวกกูจะไปด้วย”“ขอบใจนะ”ทั้งสามคนรีบเดินออกมาจากห้องเรียน เพื่อไปที่ห้องคณบดีประจำคณะ แต่ฝ้ายและแอลถูกสั่งให้รออยู่นอกห้อง เกรซเข้าไปไม่นานก็เดินออกมา ทำให้เพื่อน ๆ ทั้งสองคนแปลกใจมาก“อะไรวะ เข้าไปไม่ถึงสิบนาทีเลย ทำไมคุยไม่นาน หรือว่าจะไม่เกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานนี้”“เกี่ยวสิ แต่แค่เรียกไปถามเฉย ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันได้รับบาดเจ็บหรือเปล่าแล้วก็ จะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดมั้ย เพราะว่าตอนนี้ตำรวจรับเรื่องไปแล้ว คณบดีให้ฉันตัดสินใจว่า จะเอาเรื่องกับวีด้า ที่ยกพวกไปรุมทำร้ายที่ตึกศิลป์หรือเปล่าน่ะ”เกรซเล่าทุกอย่างให้เพื่อนสนิทฟังอย่างครบถ้วน ทั้งสองคนนั่งฟังนิ่งเพราะคิดว่าคณบดีจะเรียกเกรซไปถามและตำหนิ“ถามแค่นี้เองเหรอ”“อืม… พวกมึงก็รู้นี่ว่า พวกผู้ใหญ่น่ะ ไม่อยากให้มีเรื่องใหญ่ในรั้วมหาลัยหรอก กลัวเรื่องชื่อเสียง แต่นี่เรื่องถึงตำรวจแล้ว ก็เลยเรียกให้ฉันไปให้ข้อมูล คณบดีบอกอีกว่า เขาจะส่งข้อมูลนี้ไปให้คณะบริหารของคู่กรณี
ตอนที่ 126 ยังไม่ชินอีกเหรอ“แล้วเธอไม่รู้เหรอคะว่า พี่ชายทำเพื่อเธอขนาดนี้”เกรซถามทันที เพราะการที่นายเมฆยอมสารภาพ เพื่อไม่ให้น้องสาวเดืิอดร้อน นั่นก็ถือว่าเป็นสิ่งที่เขาทำดีที่สุดแล้ว แต่ตอนนี้เขายังพยายามช่วยไม่ให้มินตราติดคุก โดยการยกเรื่องอาการป่วยทางจิตเวชมาช่วยน้องสาวอีก นี่นับว่าเป็นสิ่งที่เกิดความคิดของทุกคนไปมาก เพียงแต่ว่า....“เธอรู้ดีทุกอย่าง เพราะพี่บอกไปหมดแล้วแต่ว่า เธอก็ยังเอาแต่โทษว่า คนอื่นใส่ร้ายเธอ”“คงจะมีปัญหาทางจิตจริง ๆ นั่นแหละ”“เอาล่ะถ้าอย่างนั้นพี่จะจัดการเรื่องนี้ต่อเอง พวกน้อง ๆ ก็กลับไปเรียนอย่างสบายใจได้แล้วล่ะครับ”“ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับพี่คณิณ”“ไม่เป็นไร กลับดี ๆ นะ”เมื่อบอกลาสารวัตรคณิณแล้ว ทั้งสี่คนก็ออกมาจากที่นั่น และกลับไปที่มหาวิทยาลัย เรื่องนี้กลายเป็นข่าวดังเพียงชั่วข้ามคืน เพราะเกี่ยวข้องกับนักศึกษาหลายคณะ ตอนนี้เมื่อรถของเซริวจอดหน้าคณะมนุษยศาสตร์ ก็ทำเอาทั้งคณะหันมามองทันที“นั่นไงฉันบอกแล้วว่า พวกเขายังไม่เลิกกัน”“เรื่องกับรุ่นน้องนั่น ก็แค่การแสดง เห็นว่าเขาต้องการปกป้องรุ่นพี่เกรซ ถึงทำแบบนี้”“ว้าว… ยอดไปเลย น่าอิจฉาชะมั
ตอนที่ 125 ที่จริงเธอเป็น….เกรซตกใจเล็กน้อย ทำเอาสาวน้อยตาโตต่างคณะยิ้มเขิน ๆ ออกมา “เรื่องมันยาวน่ะ แต่ว่าใช่แล้ว น้องมิวเรียนคณะบริหารปีหนึ่ง ที่จริงเธอเป็น…. คู่หมั้นพี่น่ะ”""อะไรนะ คู่หมั้น!""คราวนี้ไม่ใช่แค่เกรซคนเดียวที่ตกใจ แม้แต่เซริวก็ตกใจไปด้วย เขาพึ่งจะคุยกับธรรณ์ไม่นาน ก็เลยไม่ได้ถามลึกถึงรายละเอียด แค่รู้ว่าตอนนี้เขาเริ่มคบหากับรุ่นน้องในคณะเดียวกัน ก็เริ่มโล่งใจว่า ธรรณ์จะไม่มายุ่งกับเกรซอีก “คิดว่าเป็นแค่แฟนเฉย ๆ นี่ก้าวหน้าถึงระดับคู่หมั้นเลยทีเดียว ไวมากเลยแฮะ”“ทำไมล่ะ นายรู้สึกว่าแพ้เหรอ ถ้ากลัวแพ้ก็รีบขอเกรซซะสิ ปีนี้ฉันก็เรียนจบแล้วนะ นายเองก็อย่าประมาทไปล่ะ อย่าลืมว่าสาว ๆ น่ะ ยังต้องเรียนต่ออีกหลายปี”ธรรณ์ขยับเข้ามากระซิบเซริวเบา ๆ ระหว่างที่สองสาวทำความรู้จักกัน เซริวเบิกตากว้าง หันมามองสิ่งที่ธรรณ์พูดจบ“ใช่เลยนายพูดถูก! สมกับที่เรียนบริหารมา อ่านขาดสุด ๆ”ธรรณ์หันมายิ้มและยักคิ้วให้เขา “ใช่มั้ยล่ะ ต้องรีบแล้วล่ะ ไม่อย่างนั้นระวังตอนนายไม่อยู่ จะมีแมลงมาตอมเอานะ”“ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบแล้ว ขอบใจมากนะธรรณ์”ธรรณ์ตบไหล่เซริวเบา ๆ ก่อนจะชวนกันเดินขึ้นไปที่ส
ตอนที่ 124 ทุกอย่างจบลงแล้ว“อะไรนะคะ นี่ร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอ”“พี่เองก็คิดไม่ถึง แต่ที่จริงน่าจะดูออกว่าเธอไม่ปกติ พี่ชายเธอบอกกับพี่คณิณว่า มินตรารักษาอาการนี้มานานแล้ว พักหลัง ๆ เห็นว่าดีขึ้นจนเกือบหายเป็นปกติ ไม่คิดว่าจะกลับมาเป็นอีก”เกรซนั่งฟังนิ่ง เธอเห็นสายตาแปลก ๆ ของมินตรา และพฤติกรรมที่เธอแสดงออกมา ก็แอบสงสัยอยู่ก่อนหน้านี้แล้วเหมือนกัน แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะป่วยจริง“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เธอ….”“ยังคงฝากขังอยู่ คืนนี้ยังทำอะไรไม่ได้ ก็ต้องอยู่แบบนั้นไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยติดต่อทางโรงพยาบาลให้มาดูอาการ”“แล้วแบบนี้พี่ชายของเธอ จะมีโอกาสรอดมั้ยคะ”“ยังจะห่วงคนอื่นอีกเหรอ เขาเกือบทำให้เกรซกับธรรณ์เกือบตายเลยนะ จิตใจคนที่ขี่รถพุ่งชนคนอื่นได้น่ะ เกรซว่าปกติมากเลยเหรอ แค่พูดถึงตอนนี้ พี่ก็โกรธแล้ว!”เซริวขึ้นเสียงเป็นครั้งแรก เกรซเห็นว่าสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที เมื่อพูดถึงนายเมฆ ที่ขี่รถมาชนเธอกับธรรณ์ เธอเห็นมือเขาสั่น กัดกรามแน่นเหมือนพยายามควบคุมอารมณ์ เกรซจึงรีบเอื้อมมือไปจับเขาเอาไว้“พี่เซริวคะ ตอนนี้ทุกอย่างก็จบลงแล้วนะ คนร้ายถูกตำรวจจับไปหมดแล้ว ไม่ต้องโกรธแล้วนะ”เซริวหายใจหอ
ตอนที่ 123 สารภาพออกมาให้หมด“ไม่ใช่แบบนั้นนะ เป็นเพราะว่าพวกพี่มีสารวัตรคณิณคอยเป็นที่ปรึกษาเรื่องนี้ และเขาก็คอยให้ความช่วยเหลืออยู่ พี่ก็เลยกล้าทำน่ะ”“สารวัตรคณิณงั้นเหรอ”“ใช่ ๆ แต่ว่าเรื่องนี้ พวกพี่ไม่ได้บอกใคร เขาเองก็ไม่ได้บอกเพื่อนเกรซด้วย”เกรซพึ่งจะเริ่มนึกออก สารวัตรคณิณพึ่งจะเริ่มคบหากับฝ้าย เพื่อนสนิทของเธอไม่ได้นาน ไม่คิดเลยว่าจู่ ๆ เขาก็จะกลายมาเป็นคนที่เซริวคุยจนสนิทสนมได้ เธอเริ่มสงสัยและหันไปถามเขา “นอกจากสารวัตรคณิณ พวกเพื่อน ๆ พี่กับรุ่นพี่ธรรณ์แล้ว ยังมีใครอีก สารภาพออกมาให้หมด”“อย่าพึ่งดุสิ พี่บอกก็ได้ ก็… ยังมีกฤษ แฟนเบลที่เปิดสำนักงานกฎหมาย แล้วก็…. เพื่อนของธรรณ์อีกสองคน”“พี่กฤษด้วยเหรอ ว่าแล้วเชียว ทำไมตอนนั้นเขาถึงดูใจเย็น ไม่ยอมให้ฉันไปแจ้งความ และคอยห้ามแอลกับฝ้าย ไม่ให้ไปจัดการเรื่องกล้องวงจรปิด ที่แท้พวกพี่ก็วางแผนกันเอาไว้นี่เอง สุดท้ายคนที่ไม่รู้อะไรเลยก็มีแค่ฉันสินะ”เกรซสรุปเรื่องนี้ขึ้นมา ทำเอาเซริวถึงกับหน้าเสีย เขารีบหันมากอดเธอไว้แน่น แต่เกรซแค่นั่งนิ่ง ๆ ไม่ยอมพูดอะไรต่อ“พี่ขอโทษนะเกรซ พี่ไม่อยากให้เกรซต้องตกอยู่ในอันตราย ก็เลยทำแบบนี้ ถ้า







