로그인ตอนที่ 124 ทุกอย่างจบลงแล้ว“อะไรนะคะ นี่ร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอ”“พี่เองก็คิดไม่ถึง แต่ที่จริงน่าจะดูออกว่าเธอไม่ปกติ พี่ชายเธอบอกกับพี่คณิณว่า มินตรารักษาอาการนี้มานานแล้ว พักหลัง ๆ เห็นว่าดีขึ้นจนเกือบหายเป็นปกติ ไม่คิดว่าจะกลับมาเป็นอีก”เกรซนั่งฟังนิ่ง เธอเห็นสายตาแปลก ๆ ของมินตรา และพฤติกรรมที่เธอแสดงออกมา ก็แอบสงสัยอยู่ก่อนหน้านี้แล้วเหมือนกัน แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะป่วยจริง“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เธอ….”“ยังคงฝากขังอยู่ คืนนี้ยังทำอะไรไม่ได้ ก็ต้องอยู่แบบนั้นไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยติดต่อทางโรงพยาบาลให้มาดูอาการ”“แล้วแบบนี้พี่ชายของเธอ จะมีโอกาสรอดมั้ยคะ”“ยังจะห่วงคนอื่นอีกเหรอ เขาเกือบทำให้เกรซกับธรรณ์เกือบตายเลยนะ จิตใจคนที่ขี่รถพุ่งชนคนอื่นได้น่ะ เกรซว่าปกติมากเลยเหรอ แค่พูดถึงตอนนี้ พี่ก็โกรธแล้ว!”เซริวขึ้นเสียงเป็นครั้งแรก เกรซเห็นว่าสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที เมื่อพูดถึงนายเมฆ ที่ขี่รถมาชนเธอกับธรรณ์ เธอเห็นมือเขาสั่น กัดกรามแน่นเหมือนพยายามควบคุมอารมณ์ เกรซจึงรีบเอื้อมมือไปจับเขาเอาไว้“พี่เซริวคะ ตอนนี้ทุกอย่างก็จบลงแล้วนะ คนร้ายถูกตำรวจจับไปหมดแล้ว ไม่ต้องโกรธแล้วนะ”เซริวหายใจหอ
ตอนที่ 123 สารภาพออกมาให้หมด“ไม่ใช่แบบนั้นนะ เป็นเพราะว่าพวกพี่มีสารวัตรคณิณคอยเป็นที่ปรึกษาเรื่องนี้ และเขาก็คอยให้ความช่วยเหลืออยู่ พี่ก็เลยกล้าทำน่ะ”“สารวัตรคณิณงั้นเหรอ”“ใช่ ๆ แต่ว่าเรื่องนี้ พวกพี่ไม่ได้บอกใคร เขาเองก็ไม่ได้บอกเพื่อนเกรซด้วย”เกรซพึ่งจะเริ่มนึกออก สารวัตรคณิณพึ่งจะเริ่มคบหากับฝ้าย เพื่อนสนิทของเธอไม่ได้นาน ไม่คิดเลยว่าจู่ ๆ เขาก็จะกลายมาเป็นคนที่เซริวคุยจนสนิทสนมได้ เธอเริ่มสงสัยและหันไปถามเขา “นอกจากสารวัตรคณิณ พวกเพื่อน ๆ พี่กับรุ่นพี่ธรรณ์แล้ว ยังมีใครอีก สารภาพออกมาให้หมด”“อย่าพึ่งดุสิ พี่บอกก็ได้ ก็… ยังมีกฤษ แฟนเบลที่เปิดสำนักงานกฎหมาย แล้วก็…. เพื่อนของธรรณ์อีกสองคน”“พี่กฤษด้วยเหรอ ว่าแล้วเชียว ทำไมตอนนั้นเขาถึงดูใจเย็น ไม่ยอมให้ฉันไปแจ้งความ และคอยห้ามแอลกับฝ้าย ไม่ให้ไปจัดการเรื่องกล้องวงจรปิด ที่แท้พวกพี่ก็วางแผนกันเอาไว้นี่เอง สุดท้ายคนที่ไม่รู้อะไรเลยก็มีแค่ฉันสินะ”เกรซสรุปเรื่องนี้ขึ้นมา ทำเอาเซริวถึงกับหน้าเสีย เขารีบหันมากอดเธอไว้แน่น แต่เกรซแค่นั่งนิ่ง ๆ ไม่ยอมพูดอะไรต่อ“พี่ขอโทษนะเกรซ พี่ไม่อยากให้เกรซต้องตกอยู่ในอันตราย ก็เลยทำแบบนี้ ถ้า
ตอนที่ 122 นี่หมายความว่า…“แต่ก็ยังพลาด เพราะเพื่อนของวีด้าอีกคนก็มีโอกาสทำร้ายเกรซจนได้ พี่ไปช้าเองขอโทษนะ”เกรซส่ายศีรษะ และเริ่มทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นทีละฉาก เธอจำได้ว่าตอนนั้น มีเพื่อนสองคนของวีด้า ที่พยายามไล่ต้อนเธอ แต่ก็พยายามกันเพื่อนเอาไว้ จนกระทั่งธรรณ์พังประตูเข้ามา ตอนนี้เกรซถึงได้เข้าใจว่า ทำไมเพื่อนสนิทของธรรณ์ ถึงได้ขอร้องไม่ให้เธอเอาเรื่องกับสี่คนนั้น“ที่แท้ก็เพราะแบบนี้นี่เอง แต่ถ้าคืนนี้เกรซเอาเรื่องขึ้นมา พวกเธอก็ซวยน่ะสิคะ”“ไม่หรอกน่า เมื่อถึงตอนนั้น ทุกอย่างคลี่คลายแล้ว พวกพี่บอกเกรซทั้งหมด พวกเธอก็รอดอยู่ดีนั่นแหละ”เกรซพยักหน้าเห็นด้วย แต่ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี“แต่ยังไง น้องเบลก็ไม่น่าจะโชคร้าย ถ้าเธอตกบันไดแล้วบาดเจ็บหนักกว่านั้นขึ้นมา เกรซคงรับผิดชอบไม่ไหว”เธอพูดขึ้นมาทันที เพราะรู้สึกผิดที่เบลต้องมารับเคราะห์ทุกอย่างแทน แต่เซริวกลับขำออกมาเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับไป“เรื่องนั้นเล็กน้อยมาก เบลเป็นนักกีฬา และเธอเองก็รู้ดีว่า จะต้องล้มท่าไหนถึงจะไม่บาดเจ็บ พวกพี่ก็อยู่แถวนั้น แน่นอนว่าไม่มีทางปล่อยให้ใครเป็นอะไรแน่นอน”“แต่ว่าวันนั้น น้องตกไปหลายขั้นเลยนะคะ”เซริว
ตอนที่ 121 เล่นบ้าอะไรกันเนี่ย!เกรซจำสีหน้าของเมฆได้ ที่จริงถ้ามองจากแววตาและท่าทางของเขา ผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นคนเลว เขายังปกป้องน้องสาวและผู้หญิงที่เขาชอบ ไม่ให้พวกเธอต้องถูกคนอื่นตราหน้าว่าเป็นคนร้าย ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นแค่ผู้ถูกหลอกใช้ และมินตราเองก็ไม่เคยสำนึก เธอยังจำได้ว่า มินตราถึงกับตะโกนด่าพี่ชายตัวเองว่า ทำไมไม่รับผิดไปคนเดียว“เขารักน้องสาวของเขามากเลยนะคะ”“ก็คงจะใช่ แต่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะมาทำร้ายคนอื่นได้ ก็เพราะเขาไม่ซัดทอดสองคนนั้น พี่กับธรรณ์เลยคิดที่จะจัดการด้วยวิธีอื่น เพื่อล่อพวกเธอออกมา ตอนนั้นพี่นึกไม่ออก แต่รู้ว่าทั้งสองคนนั้นคงไม่หยุดแค่นี้แน่ พี่ไม่อยากให้เกรซถูกทำร้าย หรือตกเป็นเป้าหมายและได้รับอันตรายอีก วันนั้นหลังจากออกมาจากห้องของธรรณ์ พี่ก็บังเอิญเจอเบลกับแฟนที่นั่น"“ที่โรงพยาบาลเหรอคะ”เกรซอดถามไม่ได้ เพราะทุกอย่างมันดูเหมือนจะลงตัวมากเกินไป แต่ก็ดูสมเหตุผล "ใช่แล้ว วันนั้นเบลไปเอายาให้คุณน้าที่โรงพยาบาล ก็เลยไปแวะนั่งดื่มกาแฟด้วยกัน เบลนึกสนุกและอยากช่วยพี่ ดังนั้นก็เลยเริ่มแผนการแสดงละคร ทำเหมือนว่าพี่จะจีบเบล และใกล้ชิดกับเบลให้สองคนนั้นเห็น ซึ่งมันก็
ตอนที่ 120 แผนการทั้งหมดเซริวตกใจ เขารีบกอดเธอไว้แน่น พลางลูบหลังเพื่อปลอบเธอด้วยความรู้สึกผิดเต็มหัวใจ“พี่ขอโทษนะเกรซ ขอโทษที่ทำให้เกรซไม่สบายใจมาหลายวัน ขอโทษที่ไม่ได้บอกอะไรเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีกแล้ว ยกโทษให้พี่นะครับที่รัก”“ฮือ….”เกรซร้องไห้ระบายออกมา หลังจากที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานกับความไม่รู้อะไรเลยมาหลายวัน ไหนจะต้องทนกับคำพูด สายตา และความสงสัยอีกมากมาย จนกระทั่งทุกอย่างมาคลี่คลายในวันนี้“เราขึ้นไปบนรถก่อนดีมั้ย แล้วค่อยคุยกัน”เธอพยักหน้าแต่ก็แอบหยิกเขาแรง ๆ เซริวได้แต่ซี้ดปาก แต่ไม่กล้าต่อว่าเธอแม้แต่คำน้อย เพราะเขารู้ดีว่า ยังติดค้างคำอธิบายมากมายกับเกรซ“ไปกันเถอะ พี่พาไปขึ้นรถนะ”เกรซแทบจะหมดแรงเดินอยู่แล้ว เมื่อเขาพยุงเธอไปนั่งที่เบาะข้าง ๆ เซริวขับรถออกมาและพาเธอกลับบ้านทันที เพราะคณิณบอกว่าคืนนี้เขาทำได้แค่ฝากขังผู้ต้องหาที่เหลือ ส่วนเรื่องอื่นคงต้องรอพรุ่งนี้ ถึงจะจัดการต่อได้คอนโดของเซริวเขาพาเธอกลับมาที่ห้อง เกรซเดินเข้ามาในห้องที่เย็นชืด เหมือนกับไม่มีใครอยู่มานาน เพราะทุกอย่างถูกวางเอาไว้ เหมือนไม่มีคนใช้งานมานาน มีแค่คนที่มาทำความสะอาดประจำเท่า
ตอนที่ 119 อย่าพูดมาก!เบลแอบกระซิบบอกเธอเบา ๆ เพราะรู้ว่าเกรซรู้สึกผิดและอยากขอโทษเธอ แต่สำหรับเบลแล้ว เธอไม่ได้อยากให้เกรซรู้สึกผิด แต่อยากสนิทกันเอาไว้มากกว่า เมื่อเห็นว่าเกรซอมยิ้มออกมา เซริวกระแอมเสียงดัง“อย่าพูดมาก! ไหนบอกว่าแฟนมารอรับแล้วไม่ใช่เหรอ รีบ ๆ เดินลงไปสิ เกรซอย่าไปเชื่อคำพูดของเด็กอย่างเบลมาก เดี๋ยวจะเสียคนเอา”“ว่ายังไงนะ เสียคนเหรอไอ้พี่บ้า"ปัก!“โอ๊ย! ไอ้เบลมันเจ็บนะ เตะมาได้!”เบลอดไม่ได้ที่จะหันมาเตะที่ขาของเซริวอีกครั้ง ด้วยความโมโหกึ่งหยอกพี่ชาย เกรซแม้จะตกใจ แต่ก็แอบสมน้ำหน้าเล็กน้อย"อย่ามาปากดีนะ ใครกันล่ะไม่กล้าแนะนำให้ฉันรู้จักพี่สะใภ้ พี่เกรซรู้มั้ย วันแรกที่เราเจอกัน เขาไม่กล้าพูดแนะนำฉันให้พี่รู้จัก เพราะกลัวว่าเราจะสนิทกัน กลัวว่าฉันจะมาถามพี่ แล้วเอาเรื่องของเขาไปบอกญาติ ๆ เขาเลยกันไม่ให้เรารู้จักกันตั้งแต่แรกยังไงล่ะคะ”“หยุดพูดไปเลยไอ้เบล เดี๋ยวก่อนเถอะ”“ไม่พูดแล้วก็ได้ แบร่”ว่าแล้วสาวน้อยก็รีบเดินลงไปชั้นล่าง เมื่อเซริวจูงมือเกรซเดินลงมา ก็เจอกับรถสปอร์ตหรูอีกคันจอดรออยู่ที่หน้าตึก แฟนของเบลกำลังหยิบมือถือขึ้นมาโทร แต่ไม่ทันจะได้กด เบลก็รีบตะโ



![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



