Se connecterตอนที่ 92 มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ“สารวัตร! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้คะ”ฝ้ายแทบสร่างเมา เมื่อหันไปเจอกับสารวัตรคณิณ ที่เดินมาข้างหลัง เมื่อหันไปอีกทางก็ตกใจไม่แพ้กัน เมื่อรุ่นพี่กฤษ เดินไปดึงแก้วจากมือของแอลมาเหมือนกัน“ใครวะเนี่ย! กล้ามาดึงแก้ว…. พี่กฤษ!”“แอบมาเที่ยวไม่บอกเลยนะ มิน่าล่ะพี่โทรหาไม่รับสายเลย ที่แท้ก็ไม่ได้ยินนี่เอง”แอลกะพริบตาถี่ ไร้ข้อแก้ตัวที่หลุดออกจากปาก “พะ พี่กฤษมาที่นี่ได้ยังไง”“ถ้าพี่ไม่มา คงจะมีคนอื่นเข้ามายุ่งกับแฟนพี่แล้วสิ”แอลนิ่งไปทันทีเมื่อถูกรุ่นพี่ดึงไปนั่งที่เก้าอี้อย่างสงบเสงี่ยม ส่วนฝ้ายที่ยังตกใจจยืนตัวแข็ง มองไปที่สารวัตรคณิณ ที่ยืนค้ำตัวเธออยู่“สะ สารวัตรมาทำงานเหรอคะ”“ผมเลิกงานแล้วครับ”“แล้ว… มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ”คณิณมองดูสีหน้าของฝ้ายที่เลิกลัก ใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อถูกเขาจ้องเธอมองหาตัวช่วยแต่แอลเองก็ถูกกฤษจับไปนั่งที่แล้ว ส่วนเกรซนั่งอยู่เก้าอี้อีกฝั่ง ดื่มอยู่เงียบ ๆ คนเดียว“ผมแค่แวะมาดูว่า คุณจะสนุกมากกว่าในคลิปที่โพสลงไอจีนั่นได้อีกแค่ไหน”“คุณ! คุณเห็นหมดแล้วเหรอคะ”“ครับ ไหนบอกว่ามีซ้อมที่มหาลัย เหนื่อยจนหมดแรงแล้วไง ทำไมถึงได้มาโผล่ที่
ตอนที่ 91 เพื่อนร่วมคณะของพี่เอง!“วีด้า… มาซื้อของเหรอ”ธรรณ์ทักทายเธอกลับไป ด้วยน้ำเสียงกึ่งแข็งกึ่งรำคาญ วีด้าหันมายิ้มและพยักหน้า เมื่อธรรณ์ถามเธอ“ใช่แล้วล่ะ เรา…”“งั้นก็รีบกลับเถอะ พวกเราก็ทานข้าวเสร็จพอดี ขอตัวก่อนนะ”“จะไม่แนะนำให้เรารู้จัก เพื่อนใหม่ ของธรรณ์สักหน่อยเหรอ”หญิงสาวใบหน้าเศร้า หันมาถามธรรณ์ด้วยน้ำเสียงเรียบปกติ แต่ฝ้ายและแอลสังเกตว่า ระหว่างสองคนนี้ เหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่ แต่พวกเธอก็ไม่พูดออกมา ส่วนเกรซนั้นเดินออกมาแนะนำตัว และยิ้มให้เธออย่างเป็นกันเอง เพราะเธอรู้สึกคุ้นหน้าวีด้าอย่างประหลาด แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหนมาก่อน“สวัสดีค่ะ ชื่อเกรซค่ะเป็นรุ่นน้องของรุ่นพี่ธรรณ์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”วีด้าหันมามองหน้าเกรซ เธอยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะเกรซ ฉันชื่อวีด้า คณะบริหารปีสี่ เป็น…."“เพื่อนร่วมคณะของพี่เอง! นี่น้องฝ้าย น้องแอล เพื่อนของเกรซ เอาล่ะในเมื่อแนะนำตัวกันแล้วก็ กลับกันเถอะ เดี๋ยวจะค่ำซะก่อน”“อ้อ ก็ได้ค่ะ บายนะคะรุ่นพี่”ฝ้ายและแอลหันมาลารุ่นพี่สาวอย่างเป็นมิตร วีด้ายิ้มเย็น ๆ ส่งคืนมาให้พวกเธอ ฝ้ายและแอลแทบจะยิ้มไม่ออก เ
ตอนที่ 90 ที่แท้ก็มีคนใหม่แล้วนี่เอง“ฝ้ายอย่า! ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก”เกรซลุกขึ้นมา บีน่าหุบยิ้มไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเกรซที่เหมือนจะดูเสียใจอยู่ กลับลุกขึ้นมามองหน้าเธอและเพื่อน บีน่าเห็นธรรณ์ที่ยืนอยู่หลังเธอ ก็ยิ้มออกมา“มิน่าล่ะถึงไม่เสียใจ ที่แท้ก็มีคนใหม่แล้วนี่เอง”เกรซเดินมาและเหยียดยิ้มให้กับรุ่นพี่ทั้งสอง บีน่าถอยออกไปเล็กน้อย เมื่อเกรซเดินเข้ามาใกล้“ฉันไม่ได้เหมือนพี่นะคะ ที่ต่อให้วางแผนจะแก้ผ้าต่อหน้า ผู้ชายก็ยังไม่เอา ถ้าเป็นฉันถูกเมินแบบนั้น คงไม่กล้ามายืนว่าให้คนอื่นแบบพี่หรอกค่ะ วันนี้ไม่ได้พกอาหารหมามา ไม่มีอะไรให้กิน ขอตัวก่อนนะคะ”“อี!”เกรซและเพื่อน ๆ พากันเดินกลับไปที่รถของธรรณ์อีกครั้ง เกรซตัดสินใจเก็บเรื่องนี้เอาไว้ และไม่พูดอะไรต่อ จนเพื่อน ๆ และธรรณ์ก็ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง“เกรซ มึงไหวมั้ย”แอลเป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน เกรซหันมายิ้มและตอบทุกคน“ไม่เป็นไรหรอก ไปเถอะหาอะไรกินกันดีกว่า อย่าไปสนใจเรื่องงี่เง่าพวกนี้เลย เอาน่าอย่าทำหน้าแบบนั้นสิ รุ่นพี่ตกใจหมดแล้ว ฉันบอกแล้วไงว่า วันนี้จะเลี้ยงเอง ไปกันเถอะค่ะรุ่นพี่”“เกรซ ไม่เป็นอะไรแน่นะ พี่ว่า….”“ไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ
ตอนที่ 89 เดี๋ยวนะไม่ใช่สิ นั่นมัน…“เก็บของเสร็จหมดแล้วครับ ไปกันหรือยัง”ธรรณ์หันไปถาม เมื่อเห็นว่าทั้งสามคนยืนจ้องออกไปที่สนามเทนนิส “เอ่อ… รู้จักคนในนั้นด้วยเหรอ เดี๋ยวนะไม่ใช่สิ นั่นมัน…”ธรรณ์เองก็เห็นคนที่ยืนอยู่ข้างใน ซึ่งกำลังช่วยรุ่นน้องผู้หญิงที่เป็นนักเทนนิส เก็บของอยู่ข้างสนาม และก็เดินออกไปพร้อมกัน เมื่อเกรซเห็นก็รีบเดินตามไปทันที“เฮ้ย! เดี๋ยวสิเกรซ มึงรอกูด้วย”เกรซเดินอ้อมไปอีกฝั่ง ซึ่งจะได้เห็นชัด ๆ ว่า เซริวพาผู้หญิงคนนั้นไปที่ไหน เธอรู้สึกว่ามือไม้สั่น หัวใจเต้นแรง ขาแทบจะไม่มีแรงก้าว เมื่อเห็นว่าเซริว พาผู้หญิงคนนั้นขึ้นรถของเขา และเป็นคนเก็บกระเป๋าของรุ่นน้องสาวไว้ที่กระโปรงหลังด้วยตัวเอง“เชี่ย! ทำไมถึง…”เกรซยืนมอง ตัวสั่นไปทั้งตัวเมื่อรถของเซริวขับออกไปจากข้างสนาม น้ำอุ่น ๆ เริ่มไหลออกมาจากดวงตาที่พร่ามัว พร้อมกับเสียงรถของเซริว ที่ขับออกไป“เกรซ! เป็นอะไรหรือเปล่า”“น้องเกรซ เป็นอะไรหรือเปล่า”เพื่อน ๆ และธรรณ์หันมาถามเกรซ เพราะเห็นเธอยินนิ่งเหมือนจะช็อกไปกับภาพตรงหน้า เธอจำได้ว่ารุ่นน้องที่สวมชุดเทนนิสนั่น เคยมาทักทายเธอกับเซริวครั้งหนึ่ง เขาบอกว่าเป็นแค่รุ
ตอนที่ 88 อย่าไปใส่ใจเลยเกรซลดรอยยิ้มลงเล็กน้อย ก่อนจะจับแขนของแฟนหนุ่มเอาไว้แน่น เพราะสายตาของรุ่นน้องสาว ดูเหมือนว่าจะจับจ้องมาที่เซริว และดูตกใจเล็กน้อย เมื่อเขาแนะนำว่าเธอเป็นแฟน“ไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก แฟนพี่เรียนคนละคณะกันน่ะ เอาล่ะพี่ไปก่อนนะแล้วเจอกัน”“ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ”เกรซเดินออกมาพร้อมกับเซริว เมื่อเธอชำเลืองไปดูก็เห็นว่า รุ่นน้องสาวยังคงมองตามเธอและเซริว จนกระทั่งทั้งคู่เดินขึ้นรถไป“เธอเป็นแค่น้องรหัสของพี่จริงเหรอคะ”“เด็กปีหนึ่งน่ะ แต่สายรหัสเดียวกัน ถามทำไมเหรอ”“สายตาของเธอที่มองพี่ ดูแปลก ๆ นะคะ”“เหรอ แต่เบลก็มองแบบนี้ทุกคนนั่นแหละ อย่าไปใส่ใจเลย กลับบ้านกันดีกว่า”“ค่ะ”เกรซเองก็เก็บความสงสัยนี้เอาไว้เพียงเล็กน้อย เมื่อยังไม่เกิดอะไรขึ้น เธอก็ยังคงทำตัวปกติ หลายวันมานี้เธอมักจะบอกเซริวว่าต้องอยู่เย็นเพื่อจะซ้อมกิจกรรมของคณะ เซริวเองก็ไม่ได้ว่าอะไร จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ ที่เกรซเริ่มเห็นว่าเซริวดูนิ่งเฉยกับการที่เธอกลับบ้านดึก และบางวันยังขอไปนอนค้างกับฝ้าย แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร“จะไปไหนเหรอ”“คือว่าเสาร์นี้มีซ้อมในคณะ เกรซก็เลยว่าจะไปนอนค้างกับฝ้ายค่ะ พ
ตอนที่ 87 เรื่องนั้นคือ.…“จำไว้ทุกคำเลยครับ พี่ก็จะบอกไว้เหมือนกันว่า พี่ก็ขี้หึงมาก แอลเองก็อย่าทำให้พี่ระแวง ไม่อย่างนั้นพี่ก็ไม่รับปากว่า… จะหยุดแค่จูบ”“พี่กฤษอย่ามาขู่แอลแบบนี้สิคะ”“ทำไมล่ะ เริ่มกลัวแล้วเหรอ”“เปล่าสักหน่อย”“เอาล่ะเดี๋ยวพี่ทำแผลให้นะ รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ”“ค่ะ”กฤษเดินไปเอาอุปกรณ์ทำแผล เมื่อเขาทำแผลให้เธอเสร็จแล้ว ก็เดินออกมาที่หน้าคณะ เซริวนั่งคุยกับเกรซและฝ้ายอยู่ แต่ดูเหมือนว่าฝ้ายจะไม่ได้ฟังที่ทั้งคู่คุยกัน“ว่าแต่เกรซถูกรุ่นพี่เรียกมาที่นี่ เพราะเรื่องอะไรเหรอ”“อ้อ! เรื่องนั้นคือ.…”เซริวหันมาตั้งใจฟัง เพราะวันนี้ถ้าเกรซไม่ถูกเรียกมา เขาก็คงไม่ด้อยู่ในเหตุการณ์นี้“ความลับค่ะ”“อะไรนะ ลับอะไร ระหว่างเรามีความลับด้วยเหรอ”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องระหว่างเราน่ะสิคะ แต่เป็นความลับของคณะค่ะ”เซริวถึงกับนั่งกอดอก ไม่พอใจขึ้นมาทันที เมื่อเกรซอ้างว่าเป็นเรื่องของคณะ“อุตส่าห์มาส่งแล้วยังออกหน้าให้ แต่กลับไม่ยอมบอกอะไรเลย หึ!”คนตัวโตทำท่างอนจนฝ้ายอดขำไม่ได้ เธอหันไปเห็นแอลกับรุ่นพี่กฤษเดินออกมาด้วยกัน จึงหาเรื่องไปหาสองคนนั้น“แอลกับพี่กฤษออกมากันแล







