บทที่ 2

            ระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังยืนรอฟังผลการรักษาของหญิงสาวผู้เคราะห์ร้าย ที่หน้าห้องผ่าตัดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอยู่นั้น ไอชาศัลยแพทย์อาวุโสมือหนึ่งที่วงการแพทย์ต่างก็ให้ความนับถือทราบเรื่องนี้จึงตามมาสมทบ

            เขาเป็นบุคคลที่ฟาอิสให้ความนับถือเสมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง เมื่อไอชาเห็นสีหน้าที่แสดงถึงความวิตกกังวลของผู้นำแห่งฮิลฟาฮาร์ ซึ่งไม่บ่อยครั้งนักที่จะเห็นเช่นนี้ ทำให้เขาตบบ่าและพูดให้อีกฝ่ายคลายความกังวลใจ

            “อย่าเพิ่งวิตกไปเลยฟาอิส ทีมแพทย์ที่ทำการผ่าตัดให้เธอล้วนแล้วแต่เป็นแพทย์ฝีมือดีที่สุดของที่นี่”

            “หวังว่าเธอจะปลอดภัย”

            “ไปรอฟังข่าวที่ห้องทำงานของอาก่อนดีไหม อยู่ตรงนี้อาเกรงว่าจะเป็นจุดสนใจ”

            ไอชาเดินนำชายหนุ่มตรงไปยังห้องทำงานของตนเอง เมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพังก็เริ่มเปิดประเด็นในการสนทนาทันที

            “เธอคงมีความสำคัญมาก หลานถึงดูกระวนกระวายใจถึงเพียงนี้”

            “อันที่จริงผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นใคร”

            “แล้วทำไม...”

            “ทำไมผมถึงได้ใส่ใจผู้หญิงคนนี้ใช่ไหมครับ”

            ไอชาพยักหน้าแทนคำตอบ 

            “ผมขับรถชนเธอ และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้ผมต้องรับผิดชอบ”

            “ทำใจให้สบายนะ อาเชื่อว่าเธอจะต้องปลอดภัย”

            “ผมก็หวังเช่นนั้น”

            ไอชาจ้องมองใบหน้าบุตรชายของผู้หญิงหนึ่งเดียวที่เขารัก ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อในการสนทนา

            “ได้ข่าวว่าอิฟฟายังไม่ล้มเลิกความพยายามในการหาคู่ครองให้หลาน”

            “ไม่ได้ผลหรอกครับเสียเวลาเปล่า เมียผมผมหาเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้ใครหาให้”

            “ก็แล้วเมื่อไรจะพาหลานสะใภ้มาแนะนำให้อารู้จัก”

            “ถ้าเจอคนที่ใช่ผมจะพามาแนะนำให้ท่านอารู้จักแน่นอนครับ”

            “อาจะรอวันนั้น จริงสิวันนี้หลานมีนัดดูตัวสาวที่อิฟฟาหมายตาไว้ไม่ใช่เหรอ”

            ฟาอิสไม่ตอบและเลือกที่จะโทรศัพท์ไปสั่งองครักษ์คนสนิท ให้ยกเลิกนัดทั้งหมดของเขาในค่ำคืนนั้น บอกเหตุผลเพียงสั้นๆ ว่าเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์และตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล อีกทั้งยังสั่งกำชับองครักษ์ห้ามมิให้แพร่งพรายเรื่องนี้ให้มารดารู้

            การกระทำของฟาอิสนั้นบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่า ไม่มีใครสามารถบังคับให้เขาทำในสิ่งที่เขาไม่ต้องการได้ แม้คนคนนั้นจะเป็นมารดาของเขาก็ตาม ยิ่งบังคับก็ยิ่งต่อต้าน ไอชาเคยบอกอิฟฟาถึงเรื่องนี้หลายครั้งว่าวิธีของเธอนั้นมันไม่ได้ผล

            อิฟฟาเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ที่ต้องยื่นมือเข้ามายุ่งเพราะเล็งเห็นแล้วว่า ที่ผ่านมาฟาอิสไม่เคยมีท่าทีสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน นอกจากไม่สนใจแล้วยังผลักใสไล่ส่งด้วยซ้ำ งานนี้อิฟฟาจึงต้องออกตัวเดินหน้าหาเมียให้บุตรชายด้วยตัวเอง

            แม้จะต้องขัดใจกับฟาอิสก็ตามที แต่ไอชาเห็นด้วยกับฟาอิส เรื่องแบบนี้ควรให้เจ้าตัวเป็นคนตัดสินใจเอง

            “ผมมีเรื่องอยากจะขอร้องท่านอา”

            คำพูดประโยคนี้ทำให้ไอชาหลุดจากภวังค์ความคิดของตนเอง

            “หลานอยากให้อาทำอะไรก็บอกมาได้เลย”

            “อย่าบอกเรื่องนี้ให้ท่านแม่ทราบนะครับ ผมไม่อยากให้เธอมายุ่งกับผู้หญิงคนนี้”

            “ได้อาจะทำตามที่หลานต้องการ”

            “ขอบคุณมากครับ”

            หลังจากได้รับคำสั่งจากเจ้านายหนุ่ม ซากีและรีฮานก็มาขอเข้าพบนายหญิงอิฟฟาเพื่อแจ้งขอยกเลิกนัด อิฟฟารู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลแต่ก็ยินยอมให้ทั้งสองเข้าพบ

            “มีธุระอะไร แล้วฟาอิสไปไหน ทำไมถึงยังไม่มา”

            “ท่านชีคยังทำภารกิจสำคัญไม่เสร็จครับ”

            “หมายความว่าวันนี้เขาจะไม่มาตามนัดใช่ไหม”

            “ใช่ครับ”

            อิฟฟาไม่พอใจที่บุตรชายกล้าผิดนัดสำคัญของตน และมันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำเช่นนี้ ฟาอิสมักจะหาเรื่องหลบหลีกได้ทุกครั้งที่เธอต้องการจะแนะนำคู่ครองที่เหมาะสมให้กับเขา

            “ตอบฉันมาซิว่าภารกิจอะไรจะสำคัญไปกว่างานเลี้ยงต้อนรับเรยา”

            ความเงียบคือคำตอบจากสององครักษ์หนุ่ม นั่นยิ่งทำให้อิฟฟาหงุดหงิดมากกว่าเดิม เพราะรู้ดีว่าถามไปก็เท่านั้น เจ้านายและลูกน้องเหมือนกันไม่มีผิด ปกปิดความลับได้ดีไม่แพ้กัน และการจะง้างปากให้สองคนนี้พูดก็เป็นเรื่องยาก

            “ทำตามคำสั่งเจ้านายเสร็จแล้วก็ไปสิ จะอยู่รออะไร”

            สององครักษ์หนุ่มทำความเคารพนายหญิงก่อนจะเดินออกจากห้องไป

            “ลูกไม่รักดี ทำไมไม่รู้จักรักษาหน้าแม่บ้างเลย”

            “อย่าตำหนิพี่ฟาอิสเลยนะคะท่านอา”

            “เรยาหนูไม่โกรธเขาเหรอ ยังจะไปเข้าข้างเขาอีก”

            “จะโกรธทำไมล่ะคะในเมื่อพี่ฟาอิสทำในสิ่งที่ถูกต้อง ภาระหน้าที่ของท่านชีคสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ถ้าพี่ฟาอิสบกพร่องต่อหน้าที่และทิ้งงานที่ต้องทำเพื่อมากินอาหารกับเรยา นี่ต่างหากคะที่ต้องโกรธ”

            สิ่งที่หญิงสาวพูดมายิ่งทำให้อิฟฟารักใคร่หญิงสาวนางนี้มากกว่าเดิม

            “อาต้องขอโทษหนูแทนฟาอิสด้วยนะจ๊ะ เหลวไหลจริงๆ นัดไว้แล้วก็ไม่มา”

            “ไม่เป็นไรค่ะ ท่านอาอย่าหงุดหงิดเลยนะคะ พี่ฟาอิสทำถูกต้องแล้วล่ะค่ะ”

            อิฟฟาเอื้อมมือไปลูบไล้ผมของหญิงสาวที่ตนหมายตา ให้เป็นคู่ครองของบุตรชายด้วยความรักใคร่เอ็นดู ที่หญิงสาวไม่ถือโทษโกรธเคืองแถมยังแก้ตัวแทนบุตรชายของเธอ

            ผู้หญิงที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมเช่นนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้เด็ดขาด คงต้องหาวิธีที่จะทำให้ฟาอิสตกลงแต่งงานกับเรยา ไม่ว่าจะยากเย็นแค่ไหนก็ตาม และจะไม่ยอมให้ฟาอิสหลีกเลี่ยงหรือบ่ายเบี่ยงเหมือนที่ผ่านมาอีก เพราะไม่มีใครเหมาะสมกับตำแหน่งชีคคาของฮิลฟาฮาร์มากเท่าหญิงสาวผู้นี้อีกแล้ว

            “อาดีใจนะที่หนูเข้าใจในตัวฟาอิส ไว้พรุ่งนี้อาจะพาหนูไปพบเขาที่ฮิลฟาฮาร์พาเลซ ในเมื่อเขาไม่มาหาเรา เราก็จะเป็นฝ่ายบุกไปหาเขาเองดีไหม”

            “แล้วแต่ท่านอาละกันค่ะ” เธอเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

            “พรุ่งนี้หนูเตรียมตัวให้พร้อม เราจะไปทานอาหารเช้าที่นั่นพร้อมกับฟาอิส”

            “ค่ะ”