로그인กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ปี 2019 ใครจะคิดว่าเวกัสจะเป็นคนสปอยล์แฟนตัวเองขนาดนี้ เพียงแค่เธอเอ่ยเล่นๆ ว่าอยากมางานครบรอบสามสิบปีของเครื่องประดับแบรนด์อเมทิสต์เป็นของขวัญรับปริญญา อาทิตย์ต่อมาเขาก็ลากเธอขึ้นเครื่องบินส่วนตัวมายืนอยู่ในสวนสาธารณะช็องเดอมาร์ส ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานประมูลเครื่อง
“ตามสบายครับ เดี๋ยวพี่กลับมา” กดริมฝีปากจูบบนหน้าผากนูนสวยแผ่วเบา ก่อนจะระบายยิ้มออกมา “พี่สัญญาว่าอีกสองสามวันจะไปส่งปั้นกลับบ้าน” หญิงสาวไม่ได้เอะใจกับสิ่งที่แฟนหนุ่มพูด เพราะเขามักจะพูดจาแสดงออกถึงความปรารถนาดีต่อเธอมาตลอดจนมองว่ามันหมายถึงเรื่องทั่วไป════♡════ เวกัสเดินกลับเ
ความสัมพันธ์ระหว่างเวกัสและข้าวปั้นพัฒนาแบบก้าวกระโดด นับจากวันนั้นที่ทั้งคู่ศึกษาดูใจกัน ผ่านไปสี่เดือนทั้งสองก็ตกลงปลงใจเป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการ เวกัสยังเข้านอกออกในบ้านของแฟนสาวเป็นกิจจะลักษณะ แม้จะไม่ค่อยได้พูดคุยกับพ่อของข้าวปั้น แต่กับผู้เป็นแม่ เวกัสแทบจะกลายเป็นลูกชายคนโตของบ้านไปแล้ว
กรี๊ดดดด!!! คนในร้านต่างรีดร้องกันระงม รวมถึงคนวู่วามที่ยกมือขึ้นปิดปากตนเองตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก “พะ พี่เวย์ พี่ต้องหาหมอ!!!”════♡════ เวลาหนึ่งทุ่มตรง การนัดเดทจากร้านผัดไทยเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลเอกชนไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยแทน เพียงแค่ได้ยินเสียงตะโกนของเธอ เลขาของรุ่นพี่หน
ผ่านไปได้เพียงหนึ่งอาทิตย์ เวกัสเข้านอกออกในบ้านเธอเป็นว่าเล่น ทั้งยังช่วยเธอทำวิจัยจนข้าวปั้นแทบจะเอาดอกไม้ธูปเทียนมาไหว้ให้สาแก่ใจกับความเป็นพ่อพระของอีกฝ่าย และแม้รถของข้าวปั้นจะซ่อมเสร็จและออกจากศูนย์เรียบร้อย รุ่นพี่หนุ่มก็ยังขอเป็นคนไปรับไปส่งเธอด้วยเหตุผลที่ว่า ตอนเย็นเขาต้องมาฝากท้องที่บ้านน
ถึงแม้ข้าวปั้นจะตกปากรับคำกับเวกัสว่าสามารถอยู่รอตามนัดในเวลาห้าโมงเย็นได้ แต่การที่เธอเลิกเรียนตั้งแต่บ่ายสามแล้วต้องนั่งรอท่ามกลางหนังสือที่หอบมาอ่านเป็นการฆ่าเวลานั้น ทำให้ข้าวปั้นผล็อยหลับอยู่ในร้านกาแฟในที่สุด ติ๊ดดด ติ๊ดดด ติ๊ดดด... เฮือก!! เสียงนาฬิกาที่ตั้งปลุกเ
เจ้าของไร่ลากกระเป๋าลูกสาวพร้อมกับไขกุญแจบ้านเปิดเข้าไปด้านใน ซึ่งถูกทำความสะอาดรอเรียบร้อยไว้ก่อนแล้ว ในขณะที่ข้าวปั้นเอาแต่เกาะแผ่นหลังกว้างของสามี ดันให้เวกัสที่ถือกระเป๋าเดินทางตนเองเข้าไปนั่งติดกับบิดาแทนตนเอง “เบ้บ นั่นพ่อเบ้บนะ จะกลัวอะไร” ชายหนุ่มกระซิบคุยกับภรรยาเสียงเบา
ไข่หวานออกจากโรงพยาบาลในอีกสามวันต่อมา ข้าวปั้นจัดการลาโรงเรียนให้ลูกสองอาทิตย์ โดยบอกครูประจำชั้นเพียงแค่ว่าจะพาลูกไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด ซึ่งทางโรงเรียนก็ไม่มีปัญหาเนื่องจากติดปัญหากับทางผู้ปกครองเรื่องทำเด็กนักเรียนหาย เวกัสเองก็ปฏิเสธที่จะให้ข้อมูลกับทางโรงเรียน สามีของเธอบอกผู้บริ
เช้านี้ข้าวปั้นตื่นนอนขึ้นมาพร้อมกับความสดชื่นชุ่มฉ่ำหัวใจกว่าทุกๆ วัน เมื่อคืนหลังจากส่งลูกสาวเข้านอนเรียบร้อย สามีก็เข้ากล่อมเธอนอนในห้องพักญาติจนผล็อยหลับไป บรรยากาศของครอบครัวแบบที่คุ้นเคยกลับมาแล้ว อาบน้ำเรียบร้อยก็หอบผ้าห่มออกมาหาสามีที่ยังคงหลับอยู่บนโซฟาใกล้เตียงลูกสาว แม้บนตัวของเ
ราวกับทั้งคู่กำลังรักษาบาดแผลในใจให้กันและกัน “จุนพ่อจุนแม่ทำไยคะ?” “...!!” เสียงเจื้อยแจ้วดังมาจากด้านบนของเตียงผู้ป่วยทำให้ทั้งคู่รีบผละออกจากกันอัตโนมัติ เวกัสลุกขึ้นก่อน ตามด้วยการประคองภรรยาให้ลุกขึ้นตาม ไข่หวานนั่งกอดตุ๊กตาหมูเขียวเอียงคอมองหน้าพ่อกับแม่


![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




