Masukเจียงหยุนซูหัวเราะเยาะ "อินอิน? เรียกซะสนิทสนมเชียวนะ เธอเป็นคนของตระกูลเสิ่นไปนานแล้ว!” จี้ฮ่วยจิ่นวางสาย ขณะที่เจียงหยุนซูยังไม่ทันตั้งตัว แก้มซ้ายของเธอก็ถูกตบเข้าอย่างแรงเธอไม่อยากจะเชื่อสายตา "คุณตบฉันเหรอ? จี้ฮ่วยจิ่น คุณกล้าตบฉันเหรอ? คุณบ้าไปแล้วหรือไง!"มือของจี้ฮ่วยจิ่นวางอยู่บนลำคอของเธอ แล้วพูดด้วยเสียงเบาลง "ฉันจะถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย อินอินอยู่ที่ไหน?"จู่ๆ เจียงหยุนซูก็หัวเราะ เธอถ่มเลือดในปากออกมา “คุณคงไม่ได้ตกหลุมรักเธอเข้าแล้วหรอกนะ?” เธอมองหน้าจี้ฮ่วยจิ่นตรงๆ "ที่คุณชอบเธอ ก็เพราะเธอเหมือนฉัน พอตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว ทำไมคุณยังจะไปสนใจเธออีก? คุณอย่าเล่นละครจนหลอกตัวเองเลยนะจี้ฮ่วยจิ่น!""ดี ดีมาก" จี้ฮ่วยจิ่นยิ้ม แล้วทิ้งเธอไว้ในโกดัง"นายสอบถามเรื่องไฟล์ PDF จากลู่หมิงก่อน ฉันจะไปหาอินอิน ได้ความยังไงส่งข้อความบอกฉันด้วย ส่วนสองคนนั้นนายจัดการตามสบายเลย"หลังจากสั่งงานฉินเหมี่ยนเสร็จ จี้ฮ่วยจิ่นก็รีบออกไปฉินเหมี่ยนเป็นทั้งผู้ช่วยและคนที่คอยจัดการเรื่องต่างๆ ให้เขา ตอนนั้นที่จี้ฮ่วยจิ่นตั้งตัวขึ้นมาใหม่ในเมือง A ด้วยธุรกิจสีเทาจำนวนมาก เขาต้องพึ่งพาฉินเห
ฉินเหมี่ยนเลือกสถานที่ได้เก่งมาก พอเจียงหยุนซูลงจากรถ ก็พบว่ามันคือโรงกลั่นน้ำมันร้างแถบชานเมือง ในใจเธอรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง ตลอดทางเธอพยายามชวนจี้ฮ่วยจิ่นคุย แต่เขากลับไม่สนใจเธอเลย แถมเธอยังลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้านอีกด้วย จี้ฮ่วยจิ่นส่งสัญญาณให้เธอเดินไปข้างหน้า เจียงหยุนซูสับสนแต่ก็ยอมทำตาม จนกระทั่งเธอเห็นลู่หมิงที่ถูกฉินเหมี่ยนมัดเอาไว้และโยนลงบนพื้นเธอเข้าใจสถานการณ์ทันที และตั้งท่าจะวิ่งหนีออกไป แต่กลับถูกจี้ฮ่วยจิ่นฉุดไว้แล้วเหวี่ยงลงกับพื้น กระแทกเข้ากับขอบถังซีเมนต์อย่างแรง เสียงกระดูกหักดังขึ้น เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด พอลู่หมิงเห็นชัดๆ ว่าใครมา ก็เริ่มมีท่าทีตื่นเต้นขึ้นมาทันที จี้ฮ่วยจิ่นจึงส่งสัญญาณให้ฉินเหมี่ยน แล้วผ้าที่อุดปากลู่หมิงอยู่ก็ถูกดึงออก "ถุย... แค่กๆ!" ลู่หมิงไออย่างรุนแรง “นั่นแหละเธอ! จี้ฮ่วยจิ่น เป็นเธอ! เธอเป็นคนขโมยเอกสารพวกนั้น เดิมทีฉันก็ไม่ได้คิดจะมีเรื่องกับนายหรอกจี้ฮ่วยจิ่น นายก็รู้ว่าเราสองคนไม่ถูกกันอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมาหาฉันแล้วบอกว่าจะช่วยฉัน ฉันก็คงไม่มาหาเรื่องนายหรอก...” จี้ฮ่วยจิ่นเหลือบมองเจียงหยุนซู เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจะห
เมื่อคุณนายจี้เห็นว่าจี้ฮ่วยจิ่นยังคงนิ่งเฉยไม่เคลื่อนไหว เธอจึงคิดจะไปหาเมิ่งถังอินก่อน เธอยังจำเรื่องที่จี้ฮ่วยจิ่นแจ้งตำรวจจนทำให้เธอถูกจับเข้าสถานีตำรวจครั้งก่อนได้ดี ในวัยที่ใช้วิตมาครึ่งทางแล้ว เธอไม่มีทางยอมรับความอับอายเช่นนี้ได้ เจียงหยุนซูเข้าใจความคิดของคุณนายจี้ดีที่สุด คลิปเสียงบนดาดฟ้าเรือที่เมิ่งถังอินนำมามอบให้นั้น มัดตัวจนเห็นความผิดของเธออย่างดิ้นไม่หลุด ถึงแม้คุณนายจี้จะตั้งใจช่วยประกันตัวเธอออกมา แต่เธอรู้ดีว่า ถ้าเมิ่งถังอินยังกัดไม่ปล่อย เธอก็จะต้องกลับเข้าไปข้างในอีกแน่ๆยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เมิ่งถังอินมีตระกูลเสิ่นคอยหนุนหลัง หากเอาเรื่องกันจริงจังขึ้นมา เกรงว่าแม้แต่คุณนายจี้ก็คงปกป้องเธอไม่ได้ดังนั้นเธอจึงเสนอตัวเองว่าจะไปสั่งสอนเมิ่งถังอินให้รู้ซ่ะบ้างจี้ฮ่วยจิ่นไม่ได้กลับมาที่นี่นานมากแล้วเขาผลักประตูเปิดออก แม่บ้านลาพักร้อนกลับมาทำงานแล้วทุกคนทักทายจี้ฮ่วยจิ่นเหมือนเมื่อก่อน ทำให้เขารู้สึกราวกับได้ย้อนกลับไปในวันวาน เพียงแต่ภายในบ้านหลังนี้ ไม่มีร่องรอยของเมิ่งถังอินหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ที่เขากลับมาในคราวนี้ ก็เพื่อจะมาเอาแก้วน้ำใบนั้นไปมันเป็
ตอนที่จี้ฮ่วยจิ่นได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วย เขากำลังปวดหัวกับเรื่องวุ่นวายในบริษัท เพราะแผนงานของโครงการรั่วไหลออกไปหลายครั้ง และหลักฐานทั้งหมดกลับชี้ไปที่เมิ่งถังอิน "ประธานจี้ครับ..." น้ำเสียงของฉินเหมี่ยนดูลังเลเล็กน้อย "ผมสืบตามเรื่องไป พบว่าหนึ่งในบุคคลในรูปถ่ายชื่อลู่หมิง เดิมทีเขาอยู่ที่เมือง C แต่เหมือนเขาจะรู้ว่าผมกำลังไปหา เลยหนีไปเมือง F แล้วครับ จะให้ผมตามเขาต่อ หรือว่าจะไปหาคนอื่นในรูปก่อนดีครับ?"ลู่หมิงอย่างนั้นหรือ? จี้ฮ่วยจิ่นนวดสันจมูกเบาๆ เขายังจำคนคนนี้ได้ เป็นคุณชายตระกูลรวยชื่อดังสมัยเรียน วันๆ เอาแต่ดื่มเหล้าเที่ยวเล่น เคยมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับตระกูลของเขาด้วย ตอนที่ตระกูลจี้ล้มละลาย ตระกูลลู่ก็พลอยได้รับผลกระทบไปบ้างเหมือนกันตอนนั้นเขาใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอยอยู่ในมหาวิทยาลัย และครั้งหนึ่งที่บังเอิญเจอลู่หมิงระหว่างทาง ก็ยังถูกอีกฝ่ายเยาะเย้ยถากถางอยู่นาน ด้วยวัยหนุ่มที่เลือดร้อน ต่อให้เขาพยายามอดทนและยอมให้อีกฝ่ายมากแค่ไหน ลู่หมิงก็ยังไม่ยอมรามือ “ตัวเองล้มละลายก็พอแล้ว ยังจะลากคนอื่นให้ซวยไปด้วยอีกงั้นเหรอ?” “ลากพ่อฉันไปลงทุนด้วย ก็เพราะอยากให้ครอบครั
จี้ฮ่วยจิ่นกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพวิญญาณไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพิ่งจะก้าวพ้นประตูบ้าน เขาก็ถูกคุณนายจี้ตบหน้าเข้าอย่างจัง"คุณแม่ครับ?" เขารู้สึกตกตะลึง"แกยังจะมีหน้ามาเรียกฉันว่าแม่อีกเหรอ!" คุณนายจี้ขว้างแฟลชไดรฟ์ใส่หน้าจี้ฮ่วยจิ่น "ดูเอาเองสิว่านังแพศยานั่นทำร้ายครอบครัวเรายังไง!"จี้ฮ่วยจิ่นเสียบแฟลชไดรฟ์เข้าคอมพิวเตอร์ ข้างในมีไฟล์เสียงหนึ่งไฟล์และไฟล์ PDF อีกหนึ่งไฟล์"นี่คืออะไรครับ?""คืออะไรอย่างนั้นเหรอ?" คุณนายจี้แค่นหัวเราะแล้วทวนคำพูดของเขา "แกดูเองแล้วจะไม่รู้หรือไง?"เจียงหยุนซูยืนอยู่ข้างๆ คอยปลอบและช่วยให้คุณนายจี้คลายความโกรธ เสียงดนตรีดังอึกทึกแทรกขึ้นมา คล้ายกับอัดมาจากสถานบันเทิงสักแห่ง"...เขาน่ะโง่จะตาย ฉันไม่อยากอยู่กับเขานานแล้ว..." เสียงของเมิ่งถังอินดังขึ้น จี้ฮ่วยจิ่นราวกับถูกฟ้าผ่าใส่"ฉัน...อยากได้เงินน่ะสิ...ได้สิ เขาไม่รู้หรอก..."เสียงรอบข้างดังวุ่นวายเกินไป เสียงของเมิ่งถังอินจึงขาดๆ หายๆ จี้ฮ่วยจิ่นต้องกลั้นหายใจเพื่อรวบรวมสมาธิฟัง “พรุ่งนี้ฉันจะเอาข้อมูลให้” เสียงบันทึกจบลงเพียงเท่านี้ข้อมูลอะไร? จี้ฮ่วยจิ่นยังคงมึนงงคุณนายจี้ส่ง
ในร้านทองคุณแม่ตระกูลเสิ่นจูงมือเมิ่งถังอิน พาเธอลองสวมเครื่องประดับทีละชิ้น พอเห็นว่าเธอสนใจชิ้นไหนเพียงเล็กน้อย ก็เรียกพนักงานให้ใส่กล่องกลับทันที คุณแม่ตระกูลเสิ่นชอบเมิ่งถังอินมาก หลังจากเรื่องในงานแต่งงาน เธอได้สืบเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียด จึงรู้ว่าเมิ่งถังอินต้องเจอกับอะไรมาบ้างตลอดเวลาที่อยู่ตระกูลจี้ “แค่เรื่องที่สืบมาได้ยังมีมากขนาดนี้ เรื่องที่ยังสืบไม่เจอคงยิ่งแย่กว่านี้อีก” ตั้งแต่นั้นมา สายตาที่แม่เสิ่นมองเมิ่งถังอินจึงแฝงไปด้วยความสงสารอยู่ไม่น้อย เสิ่นถิงโจวเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลเสิ่น แม่เสิ่นอยากมีลูกสาวมาตลอด แต่เสียดายที่สามีจากไปตั้งแต่เนิ่นๆ แต่ตอนนี้เมื่อมีเมิ่งถังอินเข้ามา เธอก็รักเด็กคนนี้จากใจจริง และปฏิบัติต่อเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ พ่อบ้านด้านหลังหิ้วข้าวของเต็มสองมือ เมิ่งถังอินจึงขอตัวไปห้องน้ำและบอกให้คุณแม่เสิ่นเลือกดูต่อไปก่อน ทันทีที่เธอเดินมาถึงหัวมุม จี้ฮ่วยจิ่นก็คว้ามือเธอเอาไว้ เธอเห็นเขามาตั้งแต่แรกแล้ว ตั้งแต่ชั้นหนึ่งเธอก็เห็นจี้ฮ่วยจิ่นเดินมากับเจียงหยุนซู แต่พอขึ้นมาถึงชั้นสาม กลับเหลือเพียงเขาคนเดียว เธอสะบัดมือของจี้ฮ่วยจ







