Share

บทที่ 161

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
ใบหน้าคมสันซุกไซ้คลอเคลียอยู่กับนวลแก้มของสวี่เพียวเพียวอย่างออดอ้อน

สัมผัสที่โอนอ่อนผิดวิสัยนั้นทำ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 852

    ฉีเหมี่ยวส่ายหน้าเธออยู่ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ หลังจากเสียบชาร์จโทรศัพท์มือถือเรียบร้อยแล้ว จึงเดินหาของกินไปทั่วเจ้าของโฮมสเตย์วางขนมขบเคี้ยวห่อเล็ก ๆ เอาไว้แถวโซฟาทั้งหมดเป็นขนมพื้นเมืองขึ้นชื่อของเขตทิเบต เมื่อกัดคำแรกรสชาติยังพอใช้ได้ แต่พอกินเข้าไปอีกคำ กลับรู้สึกทั้งหวานและเลี่ยนฉีเหมี่ยวจึงเดินไปหาชามาดื่มเพื่อแก้เลี่ยนขณะกำลังชงชา เธอเอ่ยขึ้นว่า “ไม่เหมือนกันหรอกค่ะ ถ้าคุณเซี่ยรู้ว่าสถานการณ์ทางบ้านของฉันเป็นยังไง อาจจะรู้สึกว่าสู้ให้พ่อแม่จากไปเสียเลยจะดีเสียกว่าก็ได้ค่ะ”หากมองจากมุมมองหนึ่งแล้ว ทั้งฉีเหมี่ยวและเซี่ยถานโจวต่างก็ไม่มีใครบอกได้ว่าพื้นฐานครอบครัวของใครดีกว่าฉีเหมี่ยวชงชาเสร็จก็ยื่นให้เซี่ยถานโจวหนึ่งแก้วหลังจากกุมแก้วน้ำเอาไว้ อุณหภูมิบนฝ่ามือก็ค่อย ๆ อุ่นขึ้น ฉีเหมี่ยวพ่นลมหายใจใส่มือพลางเอ่ย “ฉันถูกพ่อแม่ปฏิบัติอย่างโหดเหี้ยมตั้งแต่เด็ก แต่บางทีลองคิดดูแล้วก็ไม่อยากโทษพวกเขาเหมือนกันค่ะ เพราะพวกเขาเกิด เติบโต และใช้ชีวิตอยู่ในหุบเขามาทั้งชีวิต ความคิดความอ่านก็มีอยู่แค่นั้นแหละค่ะ”เซี่ยถานโจวเขี่ยท่อนไม้ที่กำลังลุกไหม้อยู่ในเตาผิงตรงหน้า เพื่อเว้น

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 851

    เธอนำน้ำอุ่นกลับเข้ามาในห้อง เห็นว่าแม้ใบหน้าของฮั่วสวินเจินจะแดงก่ำ ทว่าอุณหภูมิร่างกายเป็นปกติแล้ว หลังจากให้ออกซิเจนอาการก็ดีขึ้นมากทีเดียวหลังมือของเหลียงเจียเหยียนแนบลงบนใบหน้าของฮั่วสวินเจินภายในห้องเปิดเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะดวงเล็กไว้ดวงเดียวสามารถมองเห็นความกังวลที่ฉายชัดอยู่ทั่วใบหน้าของชายหนุ่มได้ฉีเหมี่ยวเอ่ยเสียงเบา “พี่เหลียง ถ้าอย่างนั้นคืนนี้คุณนอนห้องนี้ไหมคะ? เดี๋ยวฉันกับคุณเซี่ยจะนอนห้องข้าง ๆ ไปพลาง ๆ ก่อนค่ะ”ฮั่วสวินเจินไม่สบาย คืนนี้เหลียงเจียเหยียนจะต้องนอนไม่หลับอย่างแน่นอนเขาขมวดคิ้วแน่น “แบบนั้นไม่ได้ครับ”“ไม่มีอะไรไม่ได้สักหน่อยค่ะ ห้องข้าง ๆ ของพวกคุณก็เป็นห้องเตียงคู่เหมือนกัน ไม่ใช่ห้องเตียงเดี่ยวสักหน่อยค่ะ”เหลียงเจียเหยียนมีความลังเลเล็กน้อย เขามองฮั่วสวินเจินด้วยท่าทีอึกอักคล้ายอยากจะพูดแต่ก็กลืนกลับไป “รอดูอาการของเจินเจินก่อน ถ้าหากว่าดีขึ้นแล้วก็ไม่ต้องหรอกครับ”“ได้ค่ะ อีกสักพักค่อยเรียกฉันนะคะ”เธอกล่าวพร้อมทั้งปิดประตูก่อนจะเดินออกไปเซี่ยถานโจวนั่งอยู่บนโซฟา พลิกอ่านนิตยสารที่เหล่าบรรดาแบ็กแพ็กเกอร์คนก่อน ๆ ทิ้งเอาไว้ผู้คนจากทั่วท

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 850

    ท่าทีในการพูดของเซี่ยชิงซางเต็มไปด้วยความรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่ถูกต้องและสมเหตุสมผลอยู่แล้วเขาคัดกรองเอาเพื่อนร่วมชั้นของตัวเองออกนอกขอบเขตผลประโยชน์ของเขาโดยอัตโนมัติต่อให้จะเป็นการเดินทางร่วมเส้นทางเดียวกัน แต่ในสายตาของเซี่ยชิงซางแล้ว ทรัพยากรระหว่างพวกเขากลับมีความเหลื่อมล้ำและไม่เท่าเทียมกันอย่างเห็นได้ชัดอุปกรณ์ที่กลุ่มของเซี่ยถานโจวนำติดตัวมาล้วนแต่เป็นของดีที่สุด รถยนต์สองคันที่จอดอยู่ตรงหน้าประตูก็เป็นเครื่องยืนยันได้อย่างดีแล้ว หากเลือกที่จะติดตามกลุ่มของเซี่ยถานโจวไปตลอดทาง ฝ่ายที่จะต้องคอยรับความช่วยเหลือและพึ่งพาคนอื่นย่อมหนีไม่พ้นกลุ่มนักศึกษาเหล่านี้อย่างแน่นอนและเซี่ยชิงซางก็ไม่ได้มีความเต็มใจที่จะให้เป็นเช่นนั้นเลยสักนิดเซี่ยถานโจวกลับไม่ได้ใส่ใจนัก “การออกเดินทางไปข้างนอกไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งพวกนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นด้วยแล้ว ปกติก็ควรต้องคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันอยู่แล้วนี่นา พี่เองก็จบมาจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน ทุกคนช่วยดูแลกันไปมา ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรหรอก”“พี่ครับ พี่ไม่เข้าใจหรอก”เซี่ยชิงซางแค่นหัวเราะเยาะออกมาอย่างไม่แยแส“ว่าแต่ทำไมพี่ถึงมาอยู่ร่วม

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 849

    “ตอนกลางคืนไม่มีที่พัก ทั้งไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ติดต่อคนข้างนอก พอมีสัญญาณขึ้นมาสักนิดก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายพิกัดตำแหน่งของตัวเองตอนนี้ยังไงดี”ฮั่วสวินเจินนึกว่าตัวเองจะต้องนอนกลางดินกินกลางทรายเสียแล้ว โชคดีที่ปรมาจารย์กวนใจอ่อน ยอมตะโกนเรียกพวกเธอสองคนให้กลับเข้าไปข้างในอีกรอบแถมตอนนั้นยังบอกให้พวกเธอรีบกลับไปตั้งแต่วันรุ่งขึ้นเลยทีเดียวฮั่วสวินเจินหัวเราะคิกคักพลางยกชาเนยขึ้นจิบอึกหนึ่ง“ตอนนั้นฉันคิดแค่ว่าขอแค่ได้รบเร้าขอร้องให้ได้อยู่ต่อก็คือโอกาสแล้ว ก็เลยดึงดันชวนปรมาจารย์กวนคุยข้ามคืนกันยาว ๆ จนสามารถมัดใจและทำให้ท่านใจอ่อนได้ พวกเราถึงได้มีโอกาสอยู่ต่อมาจนถึงทุกวันนี้”ดูลักษณะนัยน์ตาของเซี่ยถานโจวหรี่แคบลงเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความชื่นชม“คาดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเพื่อนฤมิตปีก พวกเธอถึงขั้นต้องก้าวข้ามผ่านอุปสรรคจริง ๆ เครื่องประดับทุกชิ้นต่างก็มีจิตวิญญาณ และพวกเธอก็เป็นผู้มอบความหมายที่แท้จริงให้กับคำว่านฤมิตปีกนั้นด้วยตัวเอง”ทั้งฉีเหมี่ยวและฮั่วสวินเจินต่างก็ดูไม่เหมือนคนที่จะต้องมาทนลำบากอะไรแบบนี้ได้เลยแต่เพื่อที่จะเชิญปรมาจารย์กวนให้ได้ พวกเธอกลับทุ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 848

    หลังผ่านพ้นเทศกาลปีใหม่และกลับมาเริ่มทำงานกันอีกครั้งฮั่วสวินเจินก็นำแบบร่างดีไซน์ชุดใหม่วางลงบนโต๊ะทำงานของสวี่เพียวเพียว“ฉันรู้สึกว่างานออกแบบรอบนี้มันยังขาดอะไรไปบางอย่างนะ พื้นที่ว่างส่วนนี้ เธอตั้งใจจะใส่ลูกเล่นอะไรเพิ่มเข้าไปเหรอ?”มองปราดเดียวก็รู้ว่าในงานดีไซน์รอบนี้ของฮั่วสวินเจินมีการใส่กลิ่นอายและองค์ประกอบความเป็นชนเผ่าพื้นเมืองลงไปค่อนข้างเยอะมีทั้งหินเทอร์คอยซ์และลูกปัดหินเทียนจูซึ่งมักจะพบเห็นได้บ่อยในเครื่องประดับทองคำสไตล์ทิเบตแต่นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว ยังมีพื้นที่เว้นว่างส่วนหนึ่งที่ไม่ได้เติมอะไรลงไปเลยฮั่วซวินเจินยิ้มหน้าบานด้วยความภาคภูมิใจ“ฉันตั้งใจจะออกเดินทางไปเก็บเกี่ยวแรงบันดาลใจด้วยตัวเอง! จะเดินทางไปทิเบตสักรอบ! แล้วก็เหมี่ยวเหมี่ยวจะไปเป็นเพื่อนฉันด้วย ห้ามแย่งเด็ดขาดเลยนะ”ทางด้านฉีเหมี่ยวมีความคุ้นเคยกับพื้นที่ทางโน้นเป็นอย่างดีอยู่แล้วสวี่เพียวเพียวรู้ดีว่าฮั่วสวินเจินแค่อยากจะหาข้ออ้างแอบแวบออกไปเที่ยวเล่นพักผ่อนหย่อนใจเสียมากกว่า ตลอดสองปีที่ผ่านมามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย จนทำให้ฮั่วสวินเจินเติบโตและมีความสุขุมรอบคอบขึ้นกว่าเดิมมากท่

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 847

    จากนั้นจึงลุกขึ้นยืนตรงแล้วจึงขยับถอยเปิดทางให้สวี่เจินหลี่เข้าไปแทนที่เนื่องจากสภาพอากาศหนาวจัด สวี่เจินหลี่จึงไม่ได้วางเหลียนฮว่าลงบนพื้น เธอระบายยิ้มพลางเอ่ย “มาเยี่ยมแล้วนะ พาฮว่าฮว่ามาด้วย แถมยังมีเจ้าตัวน้อยในท้องเพียวเพียวอีกคน คุณต้องช่วยคุ้มครองปกป้องให้พวกเขาทั้งแม่ลูกปลอดภัยราบรื่น มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงและมีความสุขด้วยนะ ส่วนเรื่องอื่น ๆ ไม่ต้องไปห่วง”สวี่เพียวเพียวหัวเราะคิกคัก “เรื่องแบบนี้ยังพูดคุยกันได้ด้วยเหรอคะเนี่ย?”“ได้สิ ตั้งแต่ลูกเกิดมา พวกเราสองคนก็รู้ดีอยู่แล้วว่า ต่อไปพอนานวันเข้าจนพวกเราจากโลกนี้ไป ลูกก็ยังต้องคอยอ้อนวอนขอให้พวกเราช่วยคุ้มครองปกป้องอยู่ดี แถมพ่วงด้วยลูก ๆ ของลูกอีกต่างหาก”คนเป็นพ่อเป็นแม่ย่อมมีความคิดความเข้าใจเช่นนี้กันทั้งนั้นสวี่เพียวเพียวจงใจแกล้งเอ่ยถามขึ้นมาว่า “แล้วถ้าเป็นอาเซินล่ะคะทำยังไงดี? ไม่มีใครคุ้มครองเขาเลยเหรอ?”สวี่เจินหลี่ไม่มีทางตกหลุมพรางคำถามนี้เป็นอันขาด“ขอแค่สามคนแม่ลูกมีความสุขสบายดี เขาก็มีความสุขดีแล้ว ลูกแค่ทำหน้าที่คุ้มครองดูแลตัวเองให้ดีก็พอ แล้วทุกอย่างของอาเซินก็จะราบรื่นตามไปด้วยเอง”เรียกได้ว่า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status