Share

บทที่ 453

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
“ขอบคุณคุณผู้หญิงฮั่วและคุณหนูฮั่วนะคะ”

พี่แม่บ้านหม่ายืนมองจนกระทั่งจวีหย่าเชี่ยนขึ้นรถของฮั่วหมิ่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 462

    เสียงอึกทึกครึกโครมปลุกให้สวี่เพียวเพียวสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีที่ลืมตา แสงไฟนีออนสีขาวสว่างจ้าบนเพดานก็สาดกระทบดวงตาจนพร่ามัวไปหมดเธอต้องใช้เวลาปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะเริ่มมองเห็นภาพตรงหน้าได้ชัดเจนเมื่อเห็นว่าเธอรู้สึกตัวแล้ว ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเตียงก็หันขวับมามองด้วยความประหลาดใจ“ฟื้นแล้วเหรอ?”สวี่เพียวเพียวพยายามอ้าปากตอบ เสียงที่เล็ดลอดออกมาแหบพร่าและติดขัด คาดว่าเป็นเพราะแรงกระแทกจากอุบัติเหตุทำให้มีเลือดตกค้างอยู่ในลำคอ“ฮั่วจี้...รุ่ย? ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”ฮั่วจี้รุ่ยยืนนิ่งในสภาพที่มีผ้าพันแผลพันอยู่รอบศีรษะเช่นกัน“ผมได้ยินอันเหวินโม่สั่งคนให้ขับรถพุ่งชนพี่ผ่านทางโทรศัพท์ ตอนแรกคิดจะรีบแจ้งพี่ใหญ่ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าคนที่เขาพูดถึงคือพี่ ผมไม่มั่นใจว่าจะมีใครอื่นที่ชื่อสวี่เพียวเพียวอีกหรือเปล่า”เขาจึงตัดสินใจมาดูด้วยตาตนเองฮั่วจี้รุ่ยไม่สามารถพูดออกมาได้เต็มปากว่าเรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะอันเหวินโม่เป็นคนของเขาแต่เขาไม่เคยคิดจะสั่งให้อันเหวินโม่กระทำการอุกอาจถึงขั้นปองร้ายสวี่เพียวเพียวเช่นนี้เจตนาที่แท้จริงของเขาแต่เดิมนั้น เพียงแค่ต้องการ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 461

    เมื่อทราบว่าทั้งคู่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน สวี่เพียวเพียวก็ดึงความคิดที่ฟุ้งซ่านกลับมาสู่ปัจจุบัน ก่อนจะกลับไปจดจ่อกับงานตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่มั่นคงขึ้นทางด้านฮั่วซื่ออันเหวินโม่จ้องมองข้อความที่ตนเพิ่งส่งไป แต่กลับเงียบหายราวกับก้อนหินที่ถูกทิ้งลงสู่ก้นบึ้งของมหาสมุทร สวี่เพียวเพียวไม่มีแม้แต่การตอบกลับมาสักคำความร้อนรนเริ่มก่อตัวขึ้นในใจจนเธอไม่อาจอยู่นิ่งทำไมสวี่เพียวเพียวถึงได้นิ่งเฉยได้ถึงขนาดนี้?เธอไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยหรือว่างานนิทรรศการอัญมณีในวันพรุ่งนี้อาจเกิดปัญหาขึ้น?ทั้งที่ตัวเธอก็ยังเป็นพนักงานของฮั่วซื่อแท้ ๆ สวี่เพียวเพียวไม่คิดระแวงถึงเบื้องหลังงานนิทรรศการครั้งนี้เลยหรือว่าอาจมีความไม่ชอบมาพากลที่อาจส่งผลกระทบต่อผลงานของเธอ?อันเหวินโม่เม้มริมฝีปากล่างแน่น ดวงตาจ้องเขม็งไปยังหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะโยนมันทิ้งไปด้านข้างอย่างหัวเสียพร้อมสบถออกมาด้วยความโกรธเคืองทว่าเพียงครู่เดียว เธอก็หยิบมันกลับขึ้นมาใหม่อีกครั้ง กระทั่งตัดสินใจกดโทรออกไปยังหมายเลขหนึ่ง-ช่วงบ่ายแก่ ๆ สวี่เพียวเพียวตรวจนับสินค้าจนเสร็จสิ้นในที่สุดเธอตั้งใจตรวจสอบทุกรายละเอียดอย่างถี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 460

    ก่อนหน้าวันงานแสดงอัญมณีของตระกูลฮั่วสวี่เพียวเพียวได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งตอนที่รับสายทีแรก เธอได้ยินเสียงจากอีกฝั่งแล้วก็นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง“สวี่เพียวเพียว ฉันอันเหวินโม่ ฉันอยากจะนัดเจอเธอสักหน่อยน่ะ งานแสดงอัญมณีครั้งนี้บริษัทของเธอก็เข้าร่วมด้วยใช่ไหม? ถ้าเธอไม่มา เธอจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน”หัวใจของสวี่เพียวเพียวกระตุกวูบขึ้นมาทันทีอันเหวินโม่วางสายไปทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้ตอบสวี่เพียวเพียวยืนถือโทรศัพท์อยู่ในโรงงาน ตอนแรกเธอตั้งใจจะไม่สนใจโทรศัพท์ของอันเหวินโม่ เพราะคิดว่าเป็นแค่การกลั่นแกล้งกันทว่าครู่ต่อมา สวี่เพียวเพียวก็ได้รับข้อความใหม่เมื่อกดเข้าไปดู เป็นรูปที่อันเหวินโม่ส่งมา เป็นรูปของผู้ชายคนหนึ่งที่มีไฝอยู่ที่คางสวี่เพียวเพียวขมวดคิ้วมุ่นทันทีเธอเรียกหว่านฉู่กวงเข้ามา “คนที่เคยติดต่อคุณ ใช่คนนี้หรือเปล่า?”หว่านฉู่กวงชะโงกหน้าเข้ามา หมายจะรับโทรศัพท์ไปดูให้ชัด แต่พอเห็นคราบน้ำมันเครื่องที่ติดมืออยู่ ก็นึกขึ้นได้ จึงเช็ดมือกับเสื้อผ้าก่อนจะถอยหลังกลับไป“ใช่ครับคนนี้แหละ สองสามวันนี้หลังจากกลับไปผมลองนึกทบทวนดูดี ๆ แล้ว หน้าตาแบบนี้ไม่ผิดครับ!”อารมณ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 459

    โหนกแก้มและแนวสันกรามของเขาเด่นชัดเมื่อหลายปีก่อน สมัยที่สวี่เพียวเพียวเบื่อ เธอเคยแอบอ่านหนังสืออี้จิงตามคุณย่า ทำให้รู้ว่าใบหน้าอย่างฮั่วจี้เซินนั้น ในช่วงวัยเด็กมักไม่ค่อยลงรอยกับพ่อแม่ แม้ฐานะทางบ้านจะดี แต่เจ้าตัวกลับต้องลำบากตรากตรำไม่น้อยดวงชะตาพี่น้องไม่ค่อยดี ผู้ใหญ่ในบ้านก็ใช้อำนาจกดขี่ วัยเยาว์ขาดซึ่งความรักความเมตตาจะมีก็แต่เพียงเรือนคู่ครองที่บ่งบอกว่าชีวิตสมรสจะมีความสุข ภรรยาสามีรักใคร่กลมเกลียวกันและได้รับความรักความเอ็นดูอย่างล้นหลามความใจอ่อนของเขาก็ถูกฉายชัดอยู่บนใบหน้านั้นเช่นกันใจของสวี่เพียวเพียวพลันอบอุ่นขึ้นมาเธอขยับตัวเข้าไปหาเขา จนแทบจะมุดเข้าไปอยู่ในเสื้อโค้ทตัวใหญ่ของฮั่วจี้เซินทั้งตัวชายหนุ่มก้มลงมองเธอ ในแววตามีรอยยิ้มอ่อนโยนที่เหมือนถูกบดขยี้จนแตกละเอียด“หนาวหรือ?”“เปล่าหรอก แค่อยากรู้ว่าทำไมคุณอาสองถึงได้ใจกว้างขนาดนั้น?”ความอดทนอดกลั้นที่ฮั่วหมิ่นมีต่อจวีเยี่ยฝานนั้นนับว่ามากเกินพอดีไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เธอเคยนอกใจจนมีลูกกับคนอื่นในสมัยก่อน หรือกระทั่งเรื่องที่เธอมาบีบบังคับให้เขาพาจวีหย่าเชี่ยนมาด้วย ฮั่วหมิ่นก็ดูเหมือนจะไม่โกรธเค

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 458

    สวี่เพียวเพียวหันกลับไปปะทะเข้ากับสายตาคมกริบล้ำลึกคู่นั้นของฮั่วจี้เซินเขาดูราวกับถูกห่อหุ้มไปด้วยลมพายุและเกล็ดหิมะจากโลกภายนอก ยืนนิ่งดุจรูปปั้นอยู่ตรงนั้นในอ้อมแขนพาดเสื้อโค้ทตัวที่สวี่เพียวเพียวเลือกให้เขาเมื่อตอนกลางวันเอาไว้ฮั่วจี้รุ่ยรีบเร่งรุดมาทันทีที่รู้ข่าวว่าจวีเยี่ยฝานมาที่นี่ทว่าที่หน้าประตูเขากลับเห็นฮั่วจี้เซินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นนานแล้ว และเพิ่งจะได้ยินประโยคที่สวี่เพียวเพียวถามจวีเยี่ยฝานพอดีว่า ตอนนั้นเคยคิดถึงลูกบ้างไหมเขาปิดประตู กักขังลมหนาวและหิมะไว้เบื้องหลัง ริมฝีปากขยับยุกยิกราวกับกำลังเคี้ยวคำพูดนั้นซ้ำ ๆ ในใจทว่าสีหน้าภายนอกกลับไม่แสดงความผิดปกติใดออกมา“พี่ใหญ่ ทำไมยืนอยู่ตรงนี้ไม่เข้าไปล่ะครับ?”ฮั่วจี้เซินส่งเสียงอือในลำคอ “ฉันเพิ่งมาถึง”เขาก้าวเท้ายาว ๆ เข้าไปในห้อง ก่อนจะส่งเสื้อให้แม่บ้าน และหย่อนตัวลงนั่งข้าง ๆ สวี่เพียวเพียว เขาเอื้อมมือไปสัมผัสหลังมือของเธอ“หนาวไหม? ทำไมถึงใส่มาแค่นี้?”“ในบ้านมีระบบทำความร้อนใต้พื้น จะหนาวได้ยังไงล่ะ”สวี่เพียวเพียวรู้ดีสิ่งที่เธอพูดไปเมื่อครู่ ฮั่วจี้เซินน่าจะได้ยินทั้งหมดแล้วแต่ในเมื่อมัน

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 457

    ในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยเสียงเครื่องจักรดังสนั่นหวั่นไหว สวี่เพียวเพียวยังสามารถทำงานของเธอไปได้อย่างไม่ติดขัด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเสียงร้องไห้ฟูมฟายที่ดังเป็นพัก ๆ ของจวีเยี่ยฝานเลยฟังไปนาน ๆ เข้า เสียงร้องของเธอก็ถือว่ามีคุณภาพดีไม่เบาสมกับที่เป็นอดีตนักแสดงตัวแม่มาก่อนจริง ๆ จวีเยี่ยฝานลุกขึ้นยืน ก่อนจะปัดฝุ่นบนกระโปรงแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาข้าง ๆ สวี่เพียวเพียว“เธอเองก็ฉลาดไม่เบานี่ คิดจะไล่โสงเจี๋ยไปแล้วมาหลอกถามความลับอะไรจากฉันล่ะสิ?”สวี่เพียวเพียวแสร้งทำหน้างง “ฉันจำเป็นต้องรู้ความลับอะไรด้วยเหรอคะ?”ทุกอย่างในตระกูลฮั่ว เธอไม่เคยนึกสนใจเลยสักนิดอีกอย่างเรื่องอะไรที่เธออยากรู้ เธอก็แค่ถามฮั่วจี้เซินตรง ๆ ก็จบแล้วไม่ใช่หรือไง?จวีเยี่ยฝานไม่มีทางเชื่อคำพูดของสวี่เพียวเพียวหรอกผู้หญิงที่แต่งเข้าตระกูลฮั่วที่เธอเคยเห็นมานับไม่ถ้วน หรือแม้แต่หญิงสาวที่ปรารถนาจะแต่งเข้าตระกูลฮั่วก็มีอยู่ถมไปบรรดาหญิงสาวจากตระกูลที่ฐานะทัดเทียมกับตระกูลฮั่ว เมื่อแต่งเข้ามาในรั้วบ้านก็ล้วนมีลักษณะไม่ต่างกันนักแม้กระทั้งโสงเจี๋ยเอง ก็ยังพูดไม่ได้เต็มปากว่าตัวเธอไม่ได้สนใจทุกสิ่งทุกอย่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status