LOGINกะจะหนีความวุ่นวายมาพักใจที่บ้านนอก แต่ 'เมษา' กลับได้เจอกับ 'สวรรค์' ที่ร้อนแรงยิ่งกว่าไฟนรก! งานกลางวันน่ะไม่มีอะไร... แต่ไอ้งาน 'กลางคืน' ที่เขาให้ทำควบเนี่ยสิ! นี่แหละคือ 'รสชาติชีวิต' ที่เธอโหยหามานาน!
View More“เมย์เอ้ย คืนนี้อย่าลืมไปเอาตระกร้าเสื้อผ้าคุณทิลงมาเตรียมไว้ในห้องซักนะ”
เสียงน้าสาวตะโกนบอกมาจากหลังครัวทำเอาเมษาต้องชะงักเท้า ทั้งร่างวูบวาบไปชั่วขณะจนมือที่ถือถาดแอบสั่นน้อยๆ หากแต่ปากก็เอ่ยตอบรับคนสั่งงานออกไปโดยไม่รีรอคิดนาน
“จ้า เดี๋ยวเมย์จัดการให้ งั้นเมย์ไปก่อนนะ คุณท่านรออยู่”
“ห้ามลืมล่ะ คุณทิจะกลับมาวันมะรืนนี้แล้ว”
“อื้ม!”
ขาเรียวรีบก้าวตรงไปทางบันไดขึ้นชั้นสอง กลิ่นซุปหอมกรุ่นเรียกสติเธอกลับมาหาตัว เมื่อสมองเอาแต่นึกไปถึงคำคืนนี้ ที่เธอต้องขึ้นไปเอาเสื้อผ้ารอซักของทิวาลงมาเตรียมไว้ให้น้าข้างล่าง หญิงสาวหยุดชะงักชั่วครู่ก่อนเข้าห้องไปเจอผู้อาวุโส เพราะสัมผัสได้ถึงกลางกายค่อยๆ ขยายบวมเป่ง น้ำหล่อลื่นเริ่มไหลซึมกางเกงจนรู้สึกอับแฉะ
เมษาเบียดขาถูขาของตัวเองจนแทบกระสัน รู้สึกเสียดายเพราะทิวาจะกลับมาเสียแล้ว ที่จริงมันก็ไม่แปลกหรอกเพราะนี่มันบ้านของเขา แต่ที่เธอนึกเสียดายน่ะเพราะมันหมายถึง ภารกิจที่เธอแอบทำทุกครั้งยามตัวเองต้องขึ้นไปเอาเสื้อผ้าของเขาออกจากห้อง กลับไม่สามารถทำได้อย่างเคยเนี่ยน่ะสิ
มือเรียวยกขึ้นเปิดประตูก้าวเข้าไปในห้อง ภาพตัวเองร่อนเอวอย่างเร้าร้อนท่ามกลางห้องของทิวายามเขาไม่อยู่ยังไม่จางจากหัว หากแต่คนตัวเล็กกลับยกยิ้มแสนหวานส่งให้ผู้สูงวัยที่นั่งรออยู่กลางห้อง
“รอนานไหมคะคุณท่าน”
“ไม่นานหรอก ความจริงก็ยังไม่หิวเท่าไหร่ด้วยซ้ำ”
“หนูเข้าใจค่ะ แต่คุณท่านต้องทานให้ครบมื้อนะคะ เดี๋ยวคุณทิกลับมาจะบ่นเอา”
“เฮอะ! ช่างเด็กนั่นเถอะน่า”
ผู้สูงวัยทำท่าจะบ่นกระปอดกระแปดตามประสาคนแก่ หากแต่มือก็ยอมตักกินซุปฟักทองเนื้อละเอียดที่เคี่ยวจนหอมกรุ่นอยู่ดี เมษาลอบถอนหายใจกับความหูชาของตน แต่นี่มันก็ยังดีกว่าตอนที่เธอทำงานให้นายทุนโขกสับเป็นไหนๆ
มือเรียวยกผ้าเช็ดปากให้คุณผกาที่นั่งละเลียดทานมื้อเช้าเงียบๆ ความจริงนี่ไม่ใช่งานที่เธอคิดจะมาทำหรอก แต่พอลาออกมานอนกินเงินเก่าแล้วก็เบื่อ ครั้นจะนอนแห้งเฉยๆ ให้เวลาละลายเงินไปวันๆ ก็ใช่ที่
เมษานึกไปถึงตอนที่ผ่องศรีเล่าให้ฟังเชิงบ่น เพราะถูกไถ่ถามจากเจ้านายให้หาคนเร่งด่วนมาช่วยดูแลแม่ คนที่เอาแต่ตะเวนกินเที่ยวจนเริ่มเอียนแบบเธอ จึงเลือกตอบรับมาทำงานเบาสมอง ด้วยคุณผกาก็เป็นแค่คนสูงอายุที่ต้องการคนอยู่เป็นเพื่อน หาใช่ผู้ป่วยติดเตียงที่จะต้องใช้คนมีวิชาชีพพยาบาลมาดูแลโดยตรง
“เอ้า ฉันพอแล้วล่ะ เธอเองก็ไปพักกินข้าวกินน้ำเถอะไป”
“แต่หนูก็ต้องอยู่เป็นเพื่อนคุณท่าน”
“ฉันอยู่ได้น่า เธอรีบๆ ไปซะเถอะ เดี๋ยวจะมาเป็นลมให้คนแก่ดูแล ไปไป๊!”
ผกาทำหน้าหงุดหงิดก่อนหันไปเลื่อนช่องทีวี ผู้สูงวัยดูเป็นคนขี้โมโหง่าย หากแต่ก็ยังมีความเมตตาแม้จะน้ำเสียงจะกระด้างไปสักหน่อย
“งั้นเดี๋ยวหนูมานะคะ”
ขาเรียวกำลังจะก้าวออกไปจากห้อง ทว่าเสียงแหบพร่ากลับร้องบอกอย่างเพิ่งนึกขึ้นได้
“อ้อ เอาเสื้อคลุมของเจ้าทิออกไปด้วยล่ะ เขาลืมทิ้งไว้ตรงปลายเตียงนั่นน่ะ ฝากด้วยละกัน”
“ค่ะ”
เมษาก้าวเข้าไปหยิบเสื้อของทิวาออกไปเงียบๆ หากแต่ระหว่างทางเดินออกจากห้อง แทนที่เธอจะตรงไปยังโต๊ะกลางครัวที่เต็มไปด้วยกับข้าววางรอ หัวกลับสั่งให้แวะไปอีกทางเพื่อตรงมุมหนึ่งตรงซอกมุมห้องแทน
ดวงตาคู่สวยหันซ้ายแลขวา น้าสาวน่าจะออกไปตลาดกับแม่ครัวแล้ว ส่วนคนอื่นๆ ก็แยกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ยามนี้ส่วนหลังจึงได้เงียบสงบไร้ผู้คน
ใบหน้าสวยหนักลับมายังกำแพงมุมห้อง เมษายกเสื้อคลุมของทิวาที่หยิบติดมือมาขึ้นสูดกลิ่นจางแสนเย้ายวนที่ติดค้างอยู่บนเสื้อช้าๆ ความเข้มข้นของกลิ่นชายชาตรี เร่งอารมณ์กำหนัดในตีขึ้นสมองเสียจนต้องกลืนน้ำลาย
มือเล็กสอดลงไปใต้กางเกงตั้วสั้นขากว้าง ปลายนิ้วเรียวสอดเข้าไปยังรอยแยกชุ่มแฉะ ร่องเนื้อสุดร่านเต้นตุบจนต้องสูดปาก พื้นที่น่าหวาดเสียวเช่นนี้มันช่างน่าตื่นเต้นเสียจนทนไม่ไหว
“อ๊ะ อูยยย ซี้ด”
เมษาสอดนิ้วเข้าร่องเงี่ยนอุ่นซ่านเต็มไปด้วยน้ำที่ไหลมาตามร่องนิ้ว เธอแยกขาข้างหนึ่งตั้งฉากบนเก้าอี้มุมห้อง ก่อนขยับนิ้วเข้าออก บดบี้เม็ดเสียวจนตัวสั่นพั่บๆ
“อา อื้ม อูย คันรูจัง อยากได้ดุ้นคุณทิจังเลย อ่า....”
อกอวบกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงส่งของนิ้ว เมษาขยับรัวจนเสียงดังแจ๊ะๆ ตามน้ำเงี่ยนที่ไหลท่วม ใบหน้าสวยที่เคยใสซื่อยามปกติ ตอนนี้แสดงสีหน้าสุดร่านเพราะกำลังจะเสร็จสม
ทว่าขณะหลับตาปี๋เร่งกระแทกนิ้วเกี่ยวเบ็ด ฝ่ามือของใครคนหนึ่งกลับเคลื่อนมาหยุดข้อมือของเธอเอาไว้กะทันหัน คนตัวเล็กกระตุกฮวบด้วยตกใจสุดขีด เปลือกตาบางเปิดขึ้นมองใครบางคนที่ก้มลงมองเธอผ่านจากด้านหลัง
“คะ คุณทิ!”
อารมณ์เงี่ยนอยากโดนเย่อแทบเตลิดหายในทันที ขณะจะขยับออกห่างเพราะอายแทบมุดดินหนี อีกฝ่ายกลับเบียดเธอเข้าชิดมุมกำแพง ก่อนทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง
“อ๊ะ คุณทิ เดี๋ยวค่ะ”
เมษาขาแทบอ่อนแรงเมื่อทิวาสอดนิ้วใหญ่ของเขาเข้ามาแทนที่ เขาหมุนคว้านวนเวียนชักเข้าออก ความเสียวที่ได้รับช่างต่างจากนิ้วของตัวเองที่ทำเมื่อกี้จนสติแทบหลุด
“อ๊า คุณทิ คุณทิ อูยยย”
“ชู่ว”
คนตัวโตก้มกระซิบข้างใบหูแดงซ่าน เขาหยุดชั่วอึดใจก่อนเพิ่มนิ้วเข้าไปยืดขยายรูร่านจนคับตึง ริมฝีปากเล็กอ้าค้างจนตาลอยคว้าง สะโพกแอ่นตามองศามือของเขาเพื่อรับการสอดกระแทกหนักหน่วง
แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ
เสียงน้ำเงี่ยนไหลหลากจนหยดลงพื้น เมษาถึงกับขยับเด้าสะโพกสวนรับตามมือใหญ่ ทิวาแทงเข้าลึกทั้งยังกดจุดเสียวข้างใน ร่างเล็กอดไม่ได้ที่จะโค้งเอนให้อีกฝ่ายกระแทกอย่างไร้ยางอาย เขาทั้งบดเบียด ขยี้เม็ดเสียวบวมเป่ง แถมละเลงรัวเสียจนเธอแทบขาดใจ
"แตกสิ..."
ทิวากระซิบเสียงพร่าเร้าคนทำหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียว เมษาทำตาเหลือกลอยพร้อมแลบลิ้นทำหน้าแสนร่าน นิ้วหยาบกร้านยิ่งระรัวครูดเสือกไสผนังนุ่มที่ดูดตอดนิ้วตัวเองอย่างบ้าคลั่ง
“แตกแล้ว แตกแล้ว อ๊า อิ๊...”
มือที่เผลอเอื้อมเกาะบ่าของอีกฝ่ายไว้ จิกลงบนผิวเนื้อสีแทนผ่านเสื้อยืดอย่างแรง น้ำเงี่ยนพุ่งกระฉูดราดท่อนแขนแกร่งจนมันเงา ขณะเดียวกันก็เปียกกระจายบนพื้นจนเปียกโชกเป็นทาง
“ไอ้เมย์ เสียงดังเอะอะ เป็นอะไรของเอ็ง”
เสียงของน้าผ่องดังนำหน้ามาแต่ไกล เล่นเอาคนหน้าแดงจากการเสร็จสมรีบผละออกจากคนตัวโต เมษารีบดึงชายกางเกงลง ขณะก้มหน้ามองหลักฐานที่ออกมาจากร่องหอยของตัวเองด้วยใจระทึก
“เอ้า คุณทิ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ? พี่ก็นึกว่าคุณจะกลับมาวันมะรืนซะอีก”
ทิวายกแก้วน้ำกระดกขึ้นเดิม เขาปรายตาไปมองคนยืนแข็งทื่ออยู่ข้างๆ ก่อนจะหันไปตอบผ่องศรีด้วยเสียงเรียบๆ ดั่งเคย
“พอดีผมกลับมาเอาของ เดี๋ยวจะกลับออกไปแล้วล่ะครับ”
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง...เอ้า ไอเมย์ น้ำอะไรหกเรี่ยราดน่ะ ตายแล้ว ไปเอาผ้ามาเช็ดซะสิ เดี๋ยวคุณทิเหยียบลื่นกันพอดี”
“จะ จ้ะ”
ทิวาเหลือบมองคนหันรีหันขวางทำตัวไม่ถูก เสียงบ่นของน้าที่ต่อว่าความไม่ระวังของหลานสาว ด้วยนึกว่าอีกฝ่ายซุ่มซ่ามทำน้ำหก ทำให้เขาจำต้องพูดเพื่อให้อีกฝ่ายเงียบปาก
“ผมทำหกเองละครับ อย่าไปว่าเธอเลย”
พูดจบทิวาก็ยกแก้วน้ำในมือกระดกจนหมด เขาวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินออกไปเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ ทว่ายังไม่ทันไรทิวากลับชะงักเท้าก่อนหันมาบอกกับคนที่ก้มหน้ามองพื้น
“อ้อ เมษา พอดีฉันมีเสื้อที่ใส่แล้วคาอยู่ในกระเป๋าที่เอามาวันนี้ วานเอาออกมาเตรียมซักด้วยแล้วกันนะ”
“คะ ค่ะ”
กว่าจะหาเสียงเจอคนตัวสูงก็เดินหายไปแล้ว แค่จินตนาการไปถึงกลิ่นสุดเร้าของเสื้อที่ยังไม่ได้ซักของเขา ก็เล่นเอาเมษาลอบเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ในหัวนึกถึงภาพตัวเองได้คลุกวงในกับกองเสื้อผ้าที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อไคลของคุณทิ ร่องเนื้อสาวก็เต้นตุบตอบรับอารมณ์กำหนัดทันที
แค่นึกถึงเธอก็เริ่มเงี่ยนอีกแล้วล่ะ
อูย จะแตก...เมษารำพึงในใจจนตาเหลือกลอยคว้าง ทิวาคาดุ้นไว้ก่อนกดศีรษะของเธอเข้าหาตัว เขาดันเข้าลึกสุดลำคอจนน้ำหูน้ำตาซึม ทว่านิ้วมื้อที่กระแทกร่องร่านของตนกลับรัวยิกๆ สวนเข้าออกรูที่เยิ้มอาบไปด้วยน้ำเงี่ยน ปลายเท้าจิกเขย่งจนช่องหลืบกลางกายแยกออกตามองศาการแหกขา เมษากำลังหวาดหวั่นการถูกจับได้ แต่ร่างกายไร้ยางอายกลับเสียวสะท้านจนขึ้นก้านสมอง“ให้พี่ทำให้ไหมคะ คุณทิจะได้ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณท่าน”เพราะเครื่องปั่นผลไม้และเครื่องสกัดแยกกากอยู่ด้านหน้า ผ่องศรีจึงไม่ทันได้สังเกตว่ามืออีกข้างของทิวามุดทำอะไรอยู่ใต้โต๊ะกลางครัว คนหวังดีเอื้อมหยิบผลไม้ขึ้นทำท่าจะอ้อมมาช่วย หากแต่เสียงนุ่มทุ้มของเจ้านายหนุ่มกลับเอ่ยขึ้นก่อน“ไม่เป็นไรครับ พอดีผมกำลังจะทดลองสมูทตี้สูตรใหม่ที่จะใช้เป็นเมนูแนะนำของคาเฟ่”ใบหน้าคมยกยิ้มพลางผายมือบอกคนตรงข้ามให้มองตาม ในขณะที่มืออีกข้างของเขาขยุ้มกลุ่มผมนุ่มโยกเข้าออก ก่อนอัดท่อนเอ็นร้อนยัดลึกสุดคอของคนที่อยู่ข้างใต้“ผมรบกวนพี่ผ่องปอกสับปะรดแช่เก็บให้หน่อยแล้วกันครับ”“อ้อ ได้ค่ะ ว่าแต่จะปอกหมดเลยเหรอคะ”“ครับ”ผ่องศรีหันหลังเดินกลับไปอีกฝั่งห้องอย่างว่าง่าย ก่อนตั้งอก
ทิวาก้มมองลงมาสบตากัน เขาเบียดบดใบหน้านวลด้วยเป้ากลิ่นเย้ายวนของตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลานั่นยังคงนิ่งสงบเช่นเคย เมษากลืนน้ำลายลงคอช้าๆ ขณะอึ้งไปนิด แต่ความหัวไวกับเรื่องอย่างว่า ท่าทีนี้ของเขาจึงราวกับใบอนุญาตที่ฟ้าประทานลงมาให้ลิ้นเล็กยื่นออกมาโลมเลียขอบปากอย่างหมายมาด จมูกเรียวซุกซบบดเบียดบนความแข็งขึงจนทำเอาจินตนาการเตลิด มือนุ่มยกขึ้นลูบคลำท่อนเนื้อที่ตนปรารถนาผ่านปราการผ้า ออกแรงนวดคลึงพลางอ้างับบนนั้นจนมันเปียกซึมเป็นวงทิวาโยกเอวถูไถเนิบช้าเร้าอารมณ์คนเริ่มตาเยิ้ม เมษายกกายตัวเองขึ้นนั่งยองๆ ใต้โต๊ะหินตัวใหญ่ สองมือลูบไล้บนเป้าอย่างเร่าร้อนตามอารมณ์ดิบที่พล่านในอก“อืม...”ทิวาครางเบาๆ อย่างพึงใจ เมษายิ่งลงน้ำหนักนวดเฟ้นเป้าใหญ่โตนั้นไม่ยั้ง หัวคาดเดาถึงหน้าตาและขนาดอันชวนเส้นสติขาดผึง ลิ้นร้อนเล็กยื่นแลบออกมายามเขาหลุบตาลงจ้องกัน เธอจึงส่งสัญญาณว่าพร้อมรองรับดุ้นเสียวของเขา ที่ตัวเองเอาแต่ใฝ่ฝันจนสั่นไปทั้งร่างมือใหญ่เคลื่อนมารูดซิปลงช้าๆ ดวงตาคู่สวยจ้องมองทุกวินาทีด้วยอกเต้นระส่ำ เมษาถลกชายกระโปรงของตัวเองให้ร่นมากองด้านบน นิ้วเกี่ยวแพนตี้สีหวานให้พ้นร่องฉ่ำน้ำ กลีบบวมเป่งจนรู
เมษาได้แต่ผึ่งหูฟังข่าวในวงนินทาห่างๆ แม้ทำทีเป็นไม่ได้สนอะไร หากแต่เธอกลับใส่ใจจนได้ยินกระทั่งเสียงกระซิบ บุคคลทั้ง 6 คนในบ้าน มีแค่คนเดียวที่จะเทียวเข้าไปทำความสะอาดบ้านให้ทิวาเพียงอาทิตย์ละ 2 วัน เนื่องจากเจ้าตัวมักไม่ค่อยอยู่บ้านเท่าไหร่ แม้จะแวะเข้ามาประจำเพราะเขามักจะเข้าไปตัวอำเภอเมืองแล้วค้างอยู่ที่นั่น เทียวไปเทียวมากับบ้านกลางไร่ของตัวเองบ่อยครั้ง“นี่ จะบอกอะไรให้ วันก่อนนู่น ฉันเข้าไปทำความสะอาดเจอของดีเข้าด้วยนะป้า เชื่อฉันเถอะว่าถึงจะโสด แต่คุณทิไม่แห้งแน่นอน”เจ๊ฝนกระซิบกระซาบเสียงเบา หากแต่คนจ้องเก็บข้อมูลแบบเมษากลับเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ แม้ปากจะกำลังเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ“ฉันเจอ ของเล่น...แบบที่”เมษาได้ยินแค่นั้นก่อนเสียงหัวเราะวี้ดว้ายจะดังขึ้น คนทั้งหมดวิเคราะห์ความเป็นได้อย่างสนุกปาก เธอได้แต่ใจเต้นตึกตักเพราะดันนึกขึ้นได้ว่า สิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ น่าจะเป็น...อันเมื่อวานที่เข้าไปสั่นในร่องของตัวเองจนน้ำแตกคนนั่งกินข้าวเริ่มบดเบียดขาเงียบๆ แค่คิดหัวสมองก็ยังสัมผัสได้ถึงความร้อนฉ่าจนหว่างขาแทบไหม้ ภาพกิจกรรมสุดหวาดเสียวแทบขาดใจ พาลเอาเมือกอุ่นเริ่มซึมตามร่องกลางกายอีกแล
เช้าวันใหม่ที่สดใสเบิกบาน เมษาเดินขึ้นบันไดสวนกับทิวาที่กำลังจะออกไปไร่พอดี ใบหน้าสวยแดงซ่านขึ้นเล็กน้อย ใจเต้นตึกตัก ทว่าอีกฝ่ายกลับทำเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อวานเธอคาดว่าเขาคงมาดูความเรียบร้อยของมื้อเช้า ด้วยเห็นว่าผู้สูงวัยบ่นอยากกินเนื้อตุ๋นสูตรสมุนไพร เมษาลอบมองร่างสูงผ่านหน้าต่างภายในห้องของคุณผกา สายตาเห็นเจ้าของแผ่นหลังกว้างเดินลิ่วกลับไปยังเส้นทางบ้านของเขา ที่อยู่เยื้องไปทางหลังเรือนใหญ่ค่อนข้างไกล“เอ้า เก็บเถอะ ฉันพอแล้ว”เสียงแหบเบาดังขึ้นเรียกสติ เมษาหันกลับไปมองสำรับที่อีกฝ่ายดันออกช้าๆ มือเหี่ยวย่นยกขึ้นเช็ดปากเป็นเชิงบอกการสิ้นสุดมื้อเช้า ขาเรียวก้าวเข้าไปรินน้ำเติมแก้วที่พร่องเหลืองเพียงครึ่ง ก่อนยกแก้วยาและอาหารเสริมส่งให้ตามความเคยชิน“ขอบใจ ตอนเดินเอาสำรับไปเก็บ เธอก็รีบแวะไปกินมื้อเช้าด้วยเลยแล้วกัน”พูดจบนางก็บรรจงใส่เม็ดยาเข้าปากทีละเม็ด ใบหน้าเหี่ยวย่นทำหน้าขยาดแขยงยามเห็นขนาดเม็ดที่ใหญ่เกินจนกลืนลำบาก เมษาเลยอาสานำมาหักครึ่งให้ด้วยความหวังดี“อันนี้มาใหม่หรือไง เม็ดใหญ่ขนาดนี้”“ใช่ค่ะ เป็นตัวที่คุณทิฝากมาให้หนูเพิ่มเข้ามา”“เฮอะ! จริงๆ เลยเด็กนี่”แม้





