Masukขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ
“พวกมึงก็หยุดแกล้งมันได้แล้ว” หญิงสาวคนเดียวในกลุ่มเอ่ยขึ้น เพราะก่อนที่ศิวัฒน์จะเดินเข้ามาในงานพวกเขาก็วางแผนกันว่าจะแกล้งศิวัฒน์ เพราะอยากรู้ว่าเขาหวงเมียแค่ไหน“แค่อยากลองใจมัน อยากรู้ว่าความหวงเมียของมันอยู่เลเวลไหน”“สรุปมันเวลไหนวะ”ตอนนี้ศิวัฒน์รู้สึกเหมือนถูกลากมารุมยังไงยังงั้น“หมาลูกอ่อนเ
ณ.บริษัท ภายในห้องทำงานของผู้บริหารมีชายหนุ่มสองคนกำลังนั่งจิบกาแฟและพูดคุยกัน เนื่องจากขณะที่ศิวัฒน์นั่งทำงานอยู่ได้มีสายเข้าจากเพื่อนสนิทว่าจะแวะเข้ามาเยี่ยมเยียน เขาเลยแจ้งให้เลขาเตรียมของว่างเพื่อรับแขกไว้“ไอ้ไตร”“หือ” ศิวัฒน์ขานรับในลำคอ“มึงไปงานแต่งไอ้วินมั้ยวะ”“อาจจะ” เขาตอบอย่างไม่แน่ใจน
“ฉัตรเคยห้ามพี่เหรอคะ” เธอหมายถึงเวลาเพื่อนชวนไปสังสรรค์ ศิวัฒน์มักจะบอกเธอเสมอ เธออนุญาตแต่เขากลับไม่เคยไปสักครั้ง“พี่เองต่างหากที่ไม่อยากไป เพราะเกรงใจฉัตร กลัวว่าไปแล้วฉัตรจะคิดมาก เพราะพี่น่ะประวัติไม่ค่อยดีเท่าไหร่”“เช่นอะไรบ้างคะ”“พอกินเหล้าแล้วพี่ทำฉัตรลุกไม่ไหวทุกที” นั่นหมายถึงงานเลี้ยงส
ปิดเทอมใหญ่ของฉัตรนลินทร์ เธอบอกศิวัฒน์ว่าขอพาลูกกลับไปเยี่ยมพ่อกับแม่ที่บ้าน โดยตกลงกันว่าศิวัฒน์จะตามไปหลังจากที่เคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยแต่แล้วคืนก่อนที่ฉัตรนลินทร์จะกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ศิวัฒน์ก็ยังไม่กลับบ้าน เธอแปลกใจจึงลองโทรหา แต่ก็ไม่มีคนรับสาย จนผ่านไปเกือบสี่ทุ่มด้วยความร้อนใจ
ทันทีที่ประตูเปิดออกศิวัฒน์ก็จับให้ฉัตรนลินทร์หันมาเผชิญหน้ากับเขา แล้วเขาก็บดเบียดริมฝีปากลงไปบนกลีบปากสีสวยทันที แม้จะตกใจแต่ฉัตรนลินทร์ก็ไม่ได้รู้สึกกลัว เหมือนกับว่าเธอรู้สึกคุ้นเคยกับสัมผัสนี้ไปแล้ว แม้จะต่อต้านสุดท้ายร่างกายของเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้เขาอยู่ดี สู้ทำตามหัวใจของตัวเองไปเลยดีกว่าศิวั
“มึงไม่ต้องแสดงความคิดเห็น”“ทำไม รับความจริงไม่ได้” เขาทำหน้าเยาะเย้ย “เป็นกูกูก็ไม่รักผู้ชายเหี้ย ๆ แบบมึง แต่งงานกันเสร็จกลับไปเข้าหอกับผู้หญิงคนอื่น พอย้ายเข้าบ้านกลับพาผู้หญิงคนอื่นมาอยู่ในบ้านด้วย นี่กูยังแปลกใจเลยนะว่าน้องฉัตรทนได้ยังไง ก็ตามที่กูว่าแหละน้องมันไม่ได้คิดอะไรกับมึง เลยไม่รู้สึก
วันต่อมาฉัตรนลินทร์ก็ปรากฏตัวที่มหาวิทยาลัย ทำให้หลาย ๆ คนที่รู้ว่าเธอแต่งงานเมื่อคืนต่างพากันตกใจว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ ทั้ง ๆ ที่เวลานี้เธอควรจะพักผ่อน หรือไม่ก็กำลังเก็บเสื้อผ้าไปฮันนีมูนเมื่อคืนหลังออกจากโรงแรมเธอก็ขับรถกลับกรุงเทพโดยไม่ได้บอกใคร ในเมื่อศิวัฒน์มองว่าการแต่งงานมันไม่ได้สำคัญแ
วันแต่งงานเป็นอีกวันที่ฉัตรนลินทร์รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยไปกว่าวันสำคัญที่ผ่าน ๆ มาของเธอ แม้จะไม่ใช่การแต่งงานที่เต็มใจกันทั้งสองฝ่ายก็ตามช่วงเช้าเป็นพิธีหมั้นและรดน้ำสังฆ์ หญิงสาวที่อยู่ในชุดไทยช่างสวยสง่าจนแขกที่มาร่วมงานต่างก็พากันชื่นชมไม่ขาดปาก ซึ่งพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าทั้งคู่ดูเหมาะสมกันมาก
ก่อนงานแต่งหนึ่งสัปดาห์ ศศิณีบังคับให้ลูกชายไปรับฉัตรนลินทร์มาทานข้าวที่บ้าน เพราะเธอรู้มาว่าทุกครั้งที่ให้ลูกชายตัวดีพาว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอออกไปรับประทานอาหารนอกบ้าน ศิวัฒน์ไม่เคยพาฉัตรนลินทร์ไปถึงร้านอาหารเลยสักครั้ง“มาแล้วเหรอลูก” ทันทีที่เห็นหน้าว่าที่ลูกสะใภ้เธอก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันตา จนคนที
ถึงวันที่ทั้งคู่ต้องไปถ่ายพรีเวดดิ้ง เพราะงานแต่งใกล้เข้ามาทุกทีงานทุกอย่างเลยดูเร่งรีบไปหมดจนฉัตรนลินทร์เองมีเวลาพักผ่อนน้อยมาก เพราะเธอต้องขับรถไปกลับกรุงเทพกับบ้านเกิดสัปดห์ละหลาย ๆ รอบ ร่างกายเลยอ่อนเพลีย เช้านี้เธอเลยรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว“ฉัตรไหวมั้ยลูก” ผู้เป็นแม่ถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเขามาเ







