Se connecter“เธออยากหย่าขนาดนั้นเลย” “ใช่ค่ะ ไม่หย่าวันนี้วันหน้าก็ต้องหย่าอยู่ดี” ................................. “ถอยไปดิ อย่ามาขวาง” เธอไม่สนใจลูกชาย “อ้อ เอกสารของบริษัททั้งหมดอยู่ในห้องทำงานนะ ฉันยกให้แกหมดเลย” “แม่!!” “ไม่ต้องเรียก ฉันไม่มีลูกโง่อย่างแก” ................................. “เราไม่ใช่เด็ก ๆ กันแล้วนะ เรามาแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดกันเถอะ” เธอหันไปเผชิญหน้ากับศิวัฒน์ “ฉันขอโทษที่ไม่ยอมปฏิเสธแม่ของคุณในวันนั้น ขอโทษที่ไม่ยอมรับข้อเสนอของคุณ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันไม่อยากให้เรารู้จักกันด้วยซ้ำ แต่เมื่อมันย้อนไม่ได้เราก็เดินไปข้างหน้าเพื่อลืมเรื่องราวของกันและกันเถอะ” ....................................
Voir plus“พวกมึงก็หยุดแกล้งมันได้แล้ว” หญิงสาวคนเดียวในกลุ่มเอ่ยขึ้น เพราะก่อนที่ศิวัฒน์จะเดินเข้ามาในงานพวกเขาก็วางแผนกันว่าจะแกล้งศิวัฒน์ เพราะอยากรู้ว่าเขาหวงเมียแค่ไหน“แค่อยากลองใจมัน อยากรู้ว่าความหวงเมียของมันอยู่เลเวลไหน”“สรุปมันเวลไหนวะ”ตอนนี้ศิวัฒน์รู้สึกเหมือนถูกลากมารุมยังไงยังงั้น“หมาลูกอ่อนเ
ณ.บริษัท ภายในห้องทำงานของผู้บริหารมีชายหนุ่มสองคนกำลังนั่งจิบกาแฟและพูดคุยกัน เนื่องจากขณะที่ศิวัฒน์นั่งทำงานอยู่ได้มีสายเข้าจากเพื่อนสนิทว่าจะแวะเข้ามาเยี่ยมเยียน เขาเลยแจ้งให้เลขาเตรียมของว่างเพื่อรับแขกไว้“ไอ้ไตร”“หือ” ศิวัฒน์ขานรับในลำคอ“มึงไปงานแต่งไอ้วินมั้ยวะ”“อาจจะ” เขาตอบอย่างไม่แน่ใจน
“ฉัตรเคยห้ามพี่เหรอคะ” เธอหมายถึงเวลาเพื่อนชวนไปสังสรรค์ ศิวัฒน์มักจะบอกเธอเสมอ เธออนุญาตแต่เขากลับไม่เคยไปสักครั้ง“พี่เองต่างหากที่ไม่อยากไป เพราะเกรงใจฉัตร กลัวว่าไปแล้วฉัตรจะคิดมาก เพราะพี่น่ะประวัติไม่ค่อยดีเท่าไหร่”“เช่นอะไรบ้างคะ”“พอกินเหล้าแล้วพี่ทำฉัตรลุกไม่ไหวทุกที” นั่นหมายถึงงานเลี้ยงส
ปิดเทอมใหญ่ของฉัตรนลินทร์ เธอบอกศิวัฒน์ว่าขอพาลูกกลับไปเยี่ยมพ่อกับแม่ที่บ้าน โดยตกลงกันว่าศิวัฒน์จะตามไปหลังจากที่เคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยแต่แล้วคืนก่อนที่ฉัตรนลินทร์จะกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ศิวัฒน์ก็ยังไม่กลับบ้าน เธอแปลกใจจึงลองโทรหา แต่ก็ไม่มีคนรับสาย จนผ่านไปเกือบสี่ทุ่มด้วยความร้อนใจ
ศิวัฒน์พาฉัตรนลินทร์มาจนถึงบ้าน เพราะฉัตรนลินทร์มีท่าทีต่อต้านเขาเลยอุ้มฉัตรนลินทรเข้าไปในห้องของเธอ ก่อนจะโยนเธอลงไปบนที่นอน จนคนที่ก้นกระแทกกับที่นอนต้องทำหน้าแหย“จะไปไหน” เขาก้มลงไปจับขาเธอไว้ เมื่อเธอพลิกตัวหนีจะลงจากที่นอน“ปล่อยนะ...” ไม่ต้องเดาฉัตรนลินทร์ก็รู้ว่าหลังจากนี้ศิวัฒน์จะทำอะไร เธอ
“ว้าย!!”เธอแกล้งเอามือไปปัดแก้วไวน์จนหกลงบนโต๊ะ“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ” เธอรีบขยับลุกขึ้น “ฉัตรขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ”“ให้พี่ช่วยมั้ย”“ไม่เป็นไรค่ะ”พูดจบฉัตรนลินทร์ก็เดินไปห้องน้ำโดยไม่รู้ว่ามีใครคนหนึ่งเดินตามเธอไปติด ๆ“ว้าย!!” เธอโดนกระชากแขนให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา “คุณไตร
ศิวัฒน์ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเขาก็ไม่เห็นร่างบางอยู่ในห้องแล้ว เธอออกไปตอนไหนทำไมเขาไม่รู้ เพราะเมื่อคืนกว่าเขาจะข่มตาหลับลงได้ก็เกือบสว่าง ความกังวลที่เกิดขึ้นทำให้เขาคิดไม่ตกตอนนี้เหมือนเขาจะกล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง“พี่ไตรหายไปไหนทั้งคืนคะ เกลโทรไปก็ไม่รับ” ทันทีที่ศิวัฒน์ก้าวขาเข้า
แสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านสีเทาในห้องนอนกระทบกับเปลือกตาที่กำลังปิดสนิทของเจ้าของร่างหนาทำให้เขาต้องรู้สึกตัว ตาคู่คมหรี่ตามองแสงนั้นก่อนหันมองสิ่งมีชีวิตที่ซุกตัวอยู่ตรงอกของเขา“ทำไมตัวร้อน” เขาเอามือแตะตรงแก้มของเธอ “ไม่สบายเหรอ”ความรู้สึกผิดเกิดขึ้นภายในใจของศิวัฒน์ทันที เพราะเมื่อคืนเขาทำโทษฉัตรน











