เข้าสู่ระบบ“พวกมึงก็หยุดแกล้งมันได้แล้ว” หญิงสาวคนเดียวในกลุ่มเอ่ยขึ้น เพราะก่อนที่ศิวัฒน์จะเดินเข้ามาในงานพวกเขาก็วางแผนกันว่าจะแกล้งศิวัฒน์ เพราะอยากรู้ว่าเขาหวงเมียแค่ไหน“แค่อยากลองใจมัน อยากรู้ว่าความหวงเมียของมันอยู่เลเวลไหน”“สรุปมันเวลไหนวะ”ตอนนี้ศิวัฒน์รู้สึกเหมือนถูกลากมารุมยังไงยังงั้น“หมาลูกอ่อนเ
ณ.บริษัท ภายในห้องทำงานของผู้บริหารมีชายหนุ่มสองคนกำลังนั่งจิบกาแฟและพูดคุยกัน เนื่องจากขณะที่ศิวัฒน์นั่งทำงานอยู่ได้มีสายเข้าจากเพื่อนสนิทว่าจะแวะเข้ามาเยี่ยมเยียน เขาเลยแจ้งให้เลขาเตรียมของว่างเพื่อรับแขกไว้“ไอ้ไตร”“หือ” ศิวัฒน์ขานรับในลำคอ“มึงไปงานแต่งไอ้วินมั้ยวะ”“อาจจะ” เขาตอบอย่างไม่แน่ใจน
“ฉัตรเคยห้ามพี่เหรอคะ” เธอหมายถึงเวลาเพื่อนชวนไปสังสรรค์ ศิวัฒน์มักจะบอกเธอเสมอ เธออนุญาตแต่เขากลับไม่เคยไปสักครั้ง“พี่เองต่างหากที่ไม่อยากไป เพราะเกรงใจฉัตร กลัวว่าไปแล้วฉัตรจะคิดมาก เพราะพี่น่ะประวัติไม่ค่อยดีเท่าไหร่”“เช่นอะไรบ้างคะ”“พอกินเหล้าแล้วพี่ทำฉัตรลุกไม่ไหวทุกที” นั่นหมายถึงงานเลี้ยงส
ปิดเทอมใหญ่ของฉัตรนลินทร์ เธอบอกศิวัฒน์ว่าขอพาลูกกลับไปเยี่ยมพ่อกับแม่ที่บ้าน โดยตกลงกันว่าศิวัฒน์จะตามไปหลังจากที่เคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยแต่แล้วคืนก่อนที่ฉัตรนลินทร์จะกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ศิวัฒน์ก็ยังไม่กลับบ้าน เธอแปลกใจจึงลองโทรหา แต่ก็ไม่มีคนรับสาย จนผ่านไปเกือบสี่ทุ่มด้วยความร้อนใจ
ทันทีที่ประตูเปิดออกศิวัฒน์ก็จับให้ฉัตรนลินทร์หันมาเผชิญหน้ากับเขา แล้วเขาก็บดเบียดริมฝีปากลงไปบนกลีบปากสีสวยทันที แม้จะตกใจแต่ฉัตรนลินทร์ก็ไม่ได้รู้สึกกลัว เหมือนกับว่าเธอรู้สึกคุ้นเคยกับสัมผัสนี้ไปแล้ว แม้จะต่อต้านสุดท้ายร่างกายของเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้เขาอยู่ดี สู้ทำตามหัวใจของตัวเองไปเลยดีกว่าศิวั
“มึงไม่ต้องแสดงความคิดเห็น”“ทำไม รับความจริงไม่ได้” เขาทำหน้าเยาะเย้ย “เป็นกูกูก็ไม่รักผู้ชายเหี้ย ๆ แบบมึง แต่งงานกันเสร็จกลับไปเข้าหอกับผู้หญิงคนอื่น พอย้ายเข้าบ้านกลับพาผู้หญิงคนอื่นมาอยู่ในบ้านด้วย นี่กูยังแปลกใจเลยนะว่าน้องฉัตรทนได้ยังไง ก็ตามที่กูว่าแหละน้องมันไม่ได้คิดอะไรกับมึง เลยไม่รู้สึก
ห้าโมงเย็นหน้าตึกคณะ ขณะที่ฉัตรนลินทร์เดินลงมาเพื่อกลับหอพัก จริง ๆ แล้วเธอสอนเสร็จตั้งแต่บ่ายสามแล้ว แต่เพราะต้องตรวจการบ้านนักศึกษาเธอเลยกลับช้า “อาจารย์คะ” นักศึกษาคนหนึ่งวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าของฉัตรนลินทร์ “ว่าไงคะ” “มีคนมาหาอาจารย์ค่ะ” “ใครเหรอ” “คนนั้นค่ะ” ฉัตรนลินทร์มองไปตามที่นักศึกษา
แกร๊ก! ทันทีที่ประตูเปิดออก แขนเรียวก็โดนกระชากเข้าไปด้วยฝีมือของคนที่อยู่ด้านในทันที “ปล่อยนะ” เธอพยายามสะบัดมือให้หลุดจากการเกาะกุมของเขา “จับนิดจับหน่อยทำมาหวงตัว” มือหนาเปลี่ยนมาเป็นจับต้นแขนเล็กทั้งสองข้างของคนตรงหน้าแทน “คุณไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉันด้วยซ้ำ” “ฉันก็ไม่ได้อยากแตะตัวเธอสักเท
“ค่ะ”ฉัตรนลินทร์เดินคอตกออกจากห้องไป แต่กลับเจอศิวัฒน์ที่ยืนรออยู่หน้าห้องแล้ว เพราะตอนฉัตรนลินทร์ลงจากรถศิวัฒน์พยายามร้องเรียก แต่เธอก็ไม่สนใจ เขาเพียงจพบอกว่าแม่ของเขาอยู่ในห้องนั้น“คุณมาทำอะไรตรงนี้”“เป็นไงล่ะ ฉันเรียกเธอก็ไม่สนใจ คราวนี้เข้าไปฟ้องอะไรแม่ฉันอีกล่ะ” เขาต่อว่าเธอ“ถามตัวเองดีกว่
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!แกร๊ก!“ลืมอะไรไว้หรือปะ...” ฉัตรนลินทร์กลืนคำถามลงคงทันที เมื่อเห็นหน้าของคนที่ยืนอยู่ด้านนอก“คิดว่าฉันคือไอ้หมอนั่นนะสิ ถึงได้เปิดไวแบบนี้”“คุณมีธุระอะไร” ฉัตรนลินทร์ไม่ได้สนใจคำพูดของเขา เพราะความจริงก็เป็นไปตามที่เขาคิดนั่นแหละ สิ่งที่เธอสงสัยคือทำไมเขาถึงมาที่นี่“เธอต้องกลั







