LOGINShare
บทที่ 82 คุ้นหน้า
publish date:
2026-09-10 10:09:06
Latest chapter
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 94 เอาคืน
วันนี้เป็นวันหยุด พลอยไพลินกับกัลยากรจึงมาอยู่เป็นเพื่อนอัยลดาได้ “อัย เจ้าหนี้เถื่อนโทรมา” เสียงกัลยากรตะโกนบอกเพื่อนที่กำลังอาบน้ำ “ใครอะ” “ไม่ต้องรับนะ” เสียงอัยลดาตะโกนกลับมา กัลยากรหันมากระซิบถามพลอยไพลิน “ใครเหรอพลอย” มือยังคงสับมะละกอเพื่อทำส้มตำถาด “น่าจะเป็นคนนั้นแหละ” “อ้อ เข้าใจละ ตั้งชื่อซะน่ากลัวเลย เธอเคยเห็นหน้าเขาไหม” กัลยากรถาม “ไม่เคย” “ได้ยินว่าเป็นเพื่อนกับพี่รักไม่ใช่เหรอ” “อืม แต่พี่รักไม่เคยพามาที่บ้านเลย มีแต่พี่รักนั่นแหละที่ไปหาเขาที่ผับ” “ชื่ออะไรนะ” “หิน” “อ้อ ก้อนหินสิ้นใจ” พลอยไพลินขำน้อย ๆ กับชื่อใหม่ที่กัลยากรตั้งให้เจ้านายเพื่อน หลังจากนั้นเจ้าหนี้โคตรเถื่อนก็โทร. มาอีก อัยลดาเดินออกมาจากห้องน้ำยังทำเป็นไม่สนใจ “ไม่รับสักหน่อยเหรออัย” กัลยากรถาม “ไม่อะ เรายังไม่พร้อมที่จะคุยกับเขา” อัยลดาไม่รู้ว่าเขาจะโทร. มาทำไม แต่เธอยังไม่อยากคุยกับเขาตอนนี้ “แล้วเรื่องที่มีคนทุจริตในผับขอ
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 93 เมียหาย
ศิลาหยิบภาพถ่ายในซองเอกสารขึ้นมาดูทีละแผ่น กรามของเขาขบกันแน่น พศินจึงเปิดคลิปเสียงพร้อมวิดีโอคลิปที่นักสืบถ่ายเอาไว้ตอนที่อัยลดาไปพบณเรศให้พี่ชายฟัง “นี่คือคลิปของจริงที่ผมจ้างนักสืบตามไอ้ณเรศไป ส่วนที่ไอ้ไอซ์ส่งให้พี่มันคือคลิปที่สร้างมาจากเอไอ” ลำคอของศิลาคล้ายตีบตันจนแทบกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ เมื่อดูคลิปทั้งสองจนจบ พร้อมกับพึมพำออกมา “นี่กูทำอะไรลงไป” เพราะอัยลดาเคยบอกเขาว่ามีคนทุจริตและกำลังรวบรวมหลักฐาน และยังพูดเป็นนัยว่าอาจเป็นคนสนิทของเขาอีกด้วย เป็นเพราะความโกรธและหึงหวงเขาจึงลืมนึกถึงเรื่องนี้ “ส่วนเรื่องที่คุณอัยโอนเงินให้ไอ้หมอนั่น ผมคิดว่าคงเป็นฝีมือไอ้ไอซ์ เพราะมันคิดจะจัดการคุณอัยอยู่แล้ว” ศิลาคิดย้อนไปวันที่ไอศูรย์มาขอให้อัยลดาปลดล็อกรหัสพนักงานให้ “ต้องเป็นวันนั้นแน่” ที่ไอศูรย์ลอบจดจำรหัสผ่านของอัยลดา “ส่วนหลักฐานการทุจริตพี่ต้องไปถามคุณอัยแล้วละ” “อัยจะยอมคุยกับกูเหรอ” “ก็ต้องลองดู”ทางด้านของอัยลดา เพราะชินกับการนอนกลางวัน พอตกกลางคืนจึงทำให้นอนไม่หลับ เที่ยงคืนแล้วเธอยังไม่รู้สึกง่
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 92 ความจริงจากปากน้องชาย
อัยลดาเดินเข้ามาในบ้านด้วยอาการเบื่อหน่าย เหตุผลที่เธอไม่กลับไปที่บ้านเพราะเรื่องนี้มันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป อีกอย่างเธอไม่อยากให้พ่อต้องเป็นห่วงเรื่องที่เธอถูกศิลาเข้าใจผิด อีกทั้งยังถูกไอศูรย์ใส่ร้าย อัยลดานั่งคิดอยู่นานว่าจะหาหลักฐานที่เธอไม่ได้พูดประโยคพวกนั้นกับณเรศได้อย่างไร แต่ก็คิดไม่ออก เพราะเธอไปพบเขาเพียงลำพัง อีกทั้งยังโมโหที่เธอหลงกลคนอย่างณเรศ เมื่อคิดอะไรไม่ออกอัยลดาจึงมองไปยังกระเป๋าเดินทางของตนโดยไม่ได้ตั้งใจ และเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นกระเป๋าโน้ตบุ๊กของตนวางอยู่ด้วย เธอหัวเราะออกมาเบา ๆ “เอาของของเขามาทำไมวะเนี่ย” หลังจากนั้นจึงเดินออกไปซื้อของกินในตลาด ซึ่งอยู่ถัดไปอีกสองซอยแต่ก็ไม่ถือว่าไกลมาก ส่วนศิลาพอตื่นขึ้นมาตอนสิบโมงก็ปวดทั้งศีรษะทั้งท้อง เพราะเมื่อคืนเขาแทบไม่ได้นอนเลย อีกทั้งเขาคงเครียดมากเกินไปจึงทำให้ปวดท้องด้วย คนตัวใหญ่นั่งหย่อนขาลงข้างเตียงด้วยท่าทางอ่อนแรง วันนี้เป็นวันแรกที่เขาไม่อยากทำงานเอาเสียเลย เช่นนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าวันนี้เขาจะไม่เข้าไปที่ผับ คืนนั้นพอ
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 91 ย้ายที่อยู่ใหม่
ไอศูรย์เดินเข้ามาหาฉายระวี ซึ่งตอนนี้เธอมาทำตำแหน่งแคชเชียร์ชั่วคราว เนื่องจากมินตราลาออกกะทันหันทางร้านจึงหาแคชเชียร์ไม่ทัน “จัดการเรียบร้อยแล้วเหรอคะ” ฉายระวีถามด้วยท่าทางกระตือรือร้น “อืม” “แล้วอย่างนี้…” “เริ่มทำงานได้” ช่วงนี้ศิลายังคงเสียใจกับสิ่งที่อัยลดาทำลงไป คงไม่มีเวลามานั่งตรวจสอบพนักงานในร้าน เพียงเท่านั้นฉายระวีก็ยิ้มกว้างออกมา เธออดอยากมาหลายเดือนแล้ว คราวนี้เห็นทีเธอต้องรีบกอบโกยเสียแล้วผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงครึ่งยศสพลกลับขึ้นมาบนห้องทำงานของเจ้านาย พลางเอ่ย “เสี่ยครับ” “ถึงบ้านหรือยัง” “ถึงแล้วครับ” ศิลายังคงนั่งเงียบ ยศสพลจึงพูดขึ้นอีก “ถ้าเสี่ยเป็นห่วงคุณอัย ทำไมต้องไล่เธอไปด้วยล่ะครับ ผมว่าเสี่ยควรฟังเธอ…” “หุบปากซะ กูไม่อยากฟัง” “ครับ” เพียงเท่านั้นยศสพลก็ไม่ได้พูดอะไรอีกฝ่ายอัยลดาที่พยายามอดทนอดกลั้นมาตลอด กระทั่งกลับมาถึงบ้านจึงปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาดั่งสายธาร เธอไม่คิดว่าศิลาจะเป็นคนไร้เหตุผลเช่นนี้ ทำไมเขาไม่ยอมรับฟังคำอธิบายของเธอบ้างคืนนั้นอั
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 90 ไล่ออก
คืนนั้นศิลากับอัยดาเข้างานเกือบห้าทุ่ม พอมาถึงที่ทำงานอัยลดาก็ปลีกตัวไปที่แผนกคลังสินค้าเพื่อถ่ายรูปสินค้าพวกนั้นไว้เป็นหลักฐานทันที และก็พบว่าสินค้าบางส่วนที่มีสัญลักษณ์ห้ามจำหน่ายพวกนั้นหายไปจริง ๆ เกือบสามสิบนาทีอัยลดาจึงเดินขึ้นไปที่ห้องทำงาน แต่เธอกลับพบว่าไอศูรย์ก็อยู่ในห้องนั้นด้วย สีหน้าของทั้งคู่ดูไม่ค่อยดีนัก “กูขอตัวไปทำงานก่อนนะ ค่อย ๆ คุยกันล่ะ” ไอศูรย์พูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็เดินออกไปจากห้อง แถมยังมองศิลาด้วยสายตาห่วงใย แต่อัยลดารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันจอมปลอมยิ่งนัก “มีเรื่องอะไรกันเหรอคะ” อัยลดาทำหน้างุนงง “ฉันต้องถามเธอมากกว่าว่านี่มันคืออะไร เธอแอบนัดเจอกับแฟนเก่าไม่พอ ยังแอบโอนเงินบริษัทให้มันอีกเหรอ” “เสี่ยพูดเรื่องอะไรคะ โอนเงินอะไร” คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันแน่น “ยังจะทำหน้าไร้เดียงสาอีกเหรอ รหัสของเธอเป็นผู้โอนเงินบริษัทไปที่นายณเรศเนี่ย ยังจะเป็นฝีมือใครได้อีก เพราะแบบนี้ใช่ไหมเมื่อตอนกลางวันเธอถึงรีบปิดโน้ตบุ๊ก” อัยลดารีบดูเวลาที่เงินบริษัทถูกโอนออกไป และคงเป็นความซวยของเธอจริง ๆ ที่
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 89 เกลียดคนที่ชอบพูดโกหก NC
อัยลดากลับมาถึงคอนโดตอนบ่ายโมงครึ่งก็ยังทำตัวตามปกติ เธอซื้อผัดไทยกุ้งสดเข้ามาด้วยสองห่อเพื่อกินกับเขาศิลาก็ไม่ได้ทำตัวมีพิรุธแต่อย่างใด “นัดกับเพื่อนไม่ได้กินข้าวด้วยกันเหรอ”“กลัวเสี่ยไม่มีเพื่อนกินข้าวก็เลยกินไปแค่นิดเดียวค่ะ”ศิลารู้ว่าเธอไม่ได้กินข้าวกับณเรศแม้แต่คำเดียว เรื่องนี้เขาควรดีใจใช่ไหม เพราะเกรงว่าจะได้ยินคำโกหกมากกว่าเดิมศิลาจึงไม่ถามเธอเรื่องนี้อีก “อัยเกลียดคนแบบไหนมากที่สุดเหรอ”“เสี่ยถามทำไมคะ”“ฉันจะได้ไม่ทำ”“อืม… อัยเกลียดคนที่ชอบพูดโกหกค่ะ แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็ตาม”“งั้นอัยก็คงไม่ทำกับฉันด้วยใช่ไหม”อัยลดาชะงักไปครู่หนึ่งจึงตอบ “ค่ะ” อัยจะโกหกเสี่ยแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ต่อไปอัยจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้วศิลาถือว่าคำนี้คือคำสัญญา แต่เธอจะทำได้ไหมก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้วอัยลดาก็นั่งดูกล้องวงจรปิดย้อนหลังของแผนกคลังสินค้า อัยลดาจึงพบว่าแผนกคลังสินค้ามีการลำเลียงสินค้าขึ้นรถอีกครั้ง หรือนี่จะเป็นแค่สินค้าที่ยืมมาจากที่อื่น เพื่อทำให้สต็อกสินค้าตรงตามระบบเท่านั้น ถ้าเป็นอย่างที่เธอคิดก็แสดงว่าสต็อกสินค้ามีปัญหาจริง ๆ และคนที่อยู
You May Also Like
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง278.6K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี109.2K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก407.8K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์325.1K viewsลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 169 viewsสามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ
ดอกไนเจลล่า431 viewsเปิดโปงรักทรยศ
Lee112 viewsวิมานรักพยัคฆ์ร้าย
ศรีปุรัม มณีปุรัม33 views
