เปิดโปงรักทรยศ

เครื่องบินลงจอดที่สนามบินนิวยอร์กมีบอดี้การ์ดจำนวนนับร้อยรอต้อนรับเธอเดินลงมาจากเครื่องบินลำใหญ่ด้วยชุดสูทสีแดง ม้วยผมขึ้นลับกับใบหน้าคม เธอมองลงมาจากเครื่องบินพบบอดี้การ์ดมากมายเธอจึงประหลาดใจ “ฉันหายไปแค่สองวันเองมาทำอะไรกันหมดนี่ล่ะ” เธอถามบอดี้การ์ดคนหนึ่ง “คุณซินแคลร์ครับได้ยินว่าคุณแม่สามีคุณกำลังจะกลับมา ผมเลยจัดขบวนรถเตรียมไปรับเธอครบชุดแล้ว” “ยกเลิกเลย เธอไม่ชอบให้เอิกเกริกน่ะเดี๋ยวฉันไปรับเอง แยกย้ายเถอะ”

“แน่ใจนะครับคุณนาย มันอาจทำให้ชื่อซินแคลร์ดูไม่ดีนะครับ” เธอมองหน้าบอดี้การ์ด “กำลังเถียงฉันเหรอ” “ขอโทษครับ”

“ฉันแต่งงานกับสามีมา 3ปี แม่สามีก็ไปเที่ยวรอบโลกตลอดเลย ในที่สุดวันนี้ฉันก็รอคอยเธอกลับมาพบกันอีกครั้ง” ซินแคลร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะโทรหาสามี

อีกด้านของสามีเธอกำลังนัวเนียกับสาวสวยอย่างเมามันเขาเห็นสายเข้าซึ่งเป็นภรรยาเขารีบผละออกจากสาวสวยทันที “ไงที่รัก” ซินแคลร์พูดสาย “ที่รักว่างใหม เราจะไปรับแม่คุณน่ะ” “ฟังนะ วันนี้วันเปิดร้านของผมวันแรกผมยุ่งจนแทบไม่ทันแล้ว”ในระหว่างที่เขาพูดสายสาวสวยก็เอาเท้ามาแหย่ขาของเขาอย่างยั่วยวน “เรื่องอะไรก็ช่างค่อยคุยกันตอนกลับบ้านคืนนี้นะ โอเค”เขาวางสายทันทีแล้วหันมาหาสาวสวย “แล้วอีกนานแค่ใหนค่ะกว่าจะหย่ากับเธอสักที” “หย่างั้นเหรอ แล้วจะให้เสียเส้นสายตระกูลซินแคลร์ไปงั้นเหรอไม่มีทาง ฉันต้องใช้ทรัพยากรของพวกนั้นดันดีลต่อไป เอางี้นะฉันให้เธอเป็นคนดูแลที่นี่ เอเพ็กซ์ให้เธอบริหารเลย”เธอดีใจจนเนื้อเต้นโผเข้ากอดเขา “ที่รัก ตามใจฉันเกินไปแล้วนะ”เธอจูบเขาอย่างดีใจ

อีกด้านของซินแคลร์ เธอยืนรอรับแม่สามีด้วยหน้าตายิ้มแย้ม แม่สามีถาม “มาคนเดียวเหรอแล้วคริสเตียนอยู่ใหนเหรอจ๊ะ” “เอ่อ…คริสเตียน คุณยังไม่รู้เหรอ วันนี้เขาพึ่งเปิดร้านใหม่ที่มาลิบูค่ะวันนี้เป็นวันเปิดตัวพอดีเขายุ่งมากเลย”

“โอ้วว…เซเรน่าฉันมีอะไรจะให้”แม่สามีหยิบกล่องสีดำใบเล็กในชุดสูทของตัวเองแล้วยื่นให้เซเรน่า เธอรับไว้และเปิดออกดูเธอตกใจมาก “นี่มันของแม่เธอนะ ฉันรู้ว่ามันถูกขโมยไปตั้งนานแล้วแต่ฉันตามเจอในงานประมูลมันควรอยู่กับเธอ พวกเราเป็นหนี้บุญคุณตระกูลซินแคลร์ทุกอย่างถ้าไม่มีแรงหนุนจากบ้านเธอ คริสเตียนคงมาไม่ถึงขนาดนี้”เธอสวมมันเข้ากับข้อมือ “ขอบคุณค่ะ มาร์ธาฉันจะเก็บไว้ให้ดี สัญญา”เธอสวมกอดมาร์ธาด้วยความปลื้มปิติ“งั้นกลับกันเถอะค่ะ”ทั้งสองได้เดินไปขึ้นรถในระหว่างนั้นเซเรน่าก็หยิบกระดาษแล้วยื่นให้มาร์ธา “มาร์ธาฉันมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ” เธอรับมันมาแล้วดูเธอถึงกับตกใจ แล้วพูดออกมา “เซเรน่า..เธอท้องเหรอ”

เธอยิ้มแล้วตอบกลับ “คริสเตียนอยากมีลูกมานานแล้วค่ะ”เธอเอามือลูบท้องตัวเอง “ฉันยังไม่ทันได้บอกเขาเลย”

“ดีใจจังเลย เขาต้องดีใจจนบ้าเลยแน่ๆเอ่ออ…เดี๋ยวนะ เมื่อกี้บอกว่าร้านใหม่เขาอยู่แถวนี้ใช่ใหมงั้นแวะไปเซอร์ไพรส์เขากันเถอะ” เซเรน่าเผลอยิ้มออกมา “เขาต้องดีใจแน่ค่ะ ไปกัน”แล้วทั้งสองก็ขับรถออกไป

:อีกฝั่ง สาวสวยที่ชื่อริชชี่กำลังนั่งจิบไวน์ด้วยชุดสีแดงเลือดหมูสุดเซ็กซี่ ก็มีผู้ชายกำยำเดินเข้ามาหาเธอ “เก่งมากริชชี่ พี่ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอหลอกไอ้คริสเตียนได้จริงถึงกับยกที่นี่ให้เลยนี่คือเพรชเม็ดงามของกลุ่มเลยนะ”เขาพูดพร้อมกับเอาขาพาดโต๊ะอย่างพอใจ ริชชี่พูด“นี่เหรอ..แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ฉันจะไม่หยุดจนกว่าจะได้เป็นเมียCEOหรอก ฉันต้องการทั้งอาณาจักร” เธอพูดพร้อมยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม

ในขณะนั้นเซเรน่ากับแม่สามีได้มาถึงร้าน เธอสองคนนั่งลงที่โต๊ะอาหารพร้อมสั่งอาหาร

ริชชี่กับผู้ชายกำยำเดินออกมาเห็นสองคนก็นึกอยากได้ทุกอย่างที่เธอมี“ดูแบรนด์ที่ยัยนั่นใส่สิรวยชัดๆ” “งั้นก็รีดเงินยัยนั่นให้หมดตัวเลยสิ”ริชชี่ได้เดินไปที่โต๊ะอาหารที่สองคนนั่งอยู่ ขณะนั้นฝ่ายบริการกำลังนำเมนูอาหารมาให้ดู“มาครั้งแรกใช่ใหมคะเรามีเครื่องดื่มใหม่ค่ะ” เธอยังไม่ทันได้ตอบกลับสาวบริการ ริชชี่ก็ดึงเมนูเล่มนั้นไปสาวบริการรีบเดินจากไปปล่อยให้เป็นหน้าที่เธอ“สุภาพสัตรีคะห้องไวน์ของเราสั่งตรงจากไร่องุ่นชั้นดีที่สุดในยุโรปค่ะลองชิมเซตเต็มก่อนใหมคะ”ริชชี่พูด

“อะไรก็ได้ที่มาร์ธาอยากได้ค่ะ วันนี้ฉันขอแค่น้ำเปล่าค่ะ”เซเรน่าพูดพร้อมหันไปยิ้มอ่อนให้มาร์ธา ริชชี่ได้ยื่นเมนูไปให้มาร์ธา เธอหยิบมันมาเปิดดู

ริชชี่คิดในใจแล้วยิ้มมุมปาก(ถึงเวลารีดพวกนั้นให้หมดตัว) มาร์ธาได้เลื่อนสายตาดูเมนูไปเรื่อยๆ“งั้นฉันขอลองไอแลนด์ไอซ์ทีแก้วนึงค่ะ ขอบคุณค่ะ”

ริชชี่ทำหน้าประหลาดใจ “ค็อกเทลสิบดอลแต่ทิปห้าดอลเนี่ยนะนี่แกล้งกันเหรอว่ะ ฉันก็นึกว่าเป็นแขกวีไอพีจริงๆที่พอรู้กฎกันบ้างที่แท้ก็แค่พวกขี้งกสองคนจะมานั่งกินแรงในเลาจน์ฉันฟรีๆงั้นเหรอ”เธอพูดด้วยความโมโหพร้อมกับกอดอก เซเรน่ากับมาร์ธาอึ้งในคำพูดของเธอ