LOGIN"วา...อ่า...เสียวถึงท้องแล้วเนี่ย...อ๊า...เชี่ย จะเสร็จ" ชายหนุ่มสบถคำหยาบอย่างสุดกลั้นตามแรงกระสันที่เปี่ยมล้นเขารวบเอวบางไว้แน่น ซอยสะโพกเขาหาจนถี่ยิบหนักหน่วงรุนแรง ตอกอัดไม่มียั้งแรงปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมาจนหมด ปลายกระบอกกระหน่ำเข้าหากายสาวย้ำๆ แพรวาได้แต่แอ่นสะโพกรอรับความเสียวซ่านที่เ
"นิกซ์~" แพรวาหน้ามุ่ย พวงแก้มร้อนฉ่าเมื่อถูกล้อเลียนปลายนิ้วเรียวช้อนใบหน้าเธอขึ้นมาเพื่อแหงนรับจูบร้อนแรง ทั้งสองต่างหลับตากระหวัดลิ้นเกี่ยวพันกันไม่ห่าง มือบางที่ค้ำยันเคาน์เตอร์หินอ่อนเอาไว้เลื่อนขึ้นมาคล้องรอบลำคอหนา ดูดดุนลิ้นหนากลับอย่างยั่วเย้าไม่ยอมแพ้ท่อนขายกเกี่ยวรอบเอวชายหนุ่มเอา
ท่อนเอ็นร้อนผ่าวตั้งเด่พรั่งพร้อม กระตุกงึกๆ อย่างเชื้อเชิญชวนให้ลิ้มลอง แพรวาเสียววาบ อกซ้ายเต้นระรัว มีความเคอะเขินประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อห่างหายจากกิจกรรมวาบหวามไปหลายเดือนนับตั้งแต่ใกล้คลอดจนตอนนี้ช่องทางรักขับน้ำสีใสออกมาเรื่อยๆ ทำช่วงล่างชุ่มฉ่ำจนเธอรู้สึกได้ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์โอนิกซ์ส่งยิ้มพลางยื่นนิ้วมือไปหาลูกน้อยในอ้อมแขน ซึ่งอัศวินก็หัวเราะร่าพยายามยื่นมือมาคว้ากำนิ้วบิดาเอาไว้ เขาพยายามบีบๆ คลายๆ อยู่หลายครั้ง และมักจะส่งเสียงโต้ตอบบ้างเวลาผู้เป็นพ่อพูดคุยด้วยแม้จะยังไม่รู้ความก็ตามไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนเขาถึงอยากพาลูกชายตัวเล็กของตนกล
โอนิกซ์ส่ายหัวระอา มองภรรยาสาวตาละห้อย เอี้ยวตัวไปกระซิบข้างหูเธอให้ได้ยินกันเพียงสองคน"ไว้คืนนี้นิกซ์ชดเชยให้นะครับ"แพรวาไม่ได้ตอบกลับ พยักหน้าเบาๆ พลางบิดกายไปมาด้วยความขวยเขิน พวงแก้มที่เห่อร้อนก็ทำชายหนุ่มมันเขี้ยวขึ้นมา หากไม่มีพวกเพื่อนอยู่เขาก็อยากจะลากเธอเข้าไปลงโทษในห้องนอนเล
3 เดือนต่อมาบริษัท JRV LOGISTICSประธานหนุ่มเจ้าของบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ ก้มอ่านเอกสารร่างสัญญาฉบับใหม่ มือขวาควงปากกา มือซ้ายก็ประคองร่างของลูกชายตัวเล็กโยกกล่อมให้หลับภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยอุปกรณ์เลี้ยงเด็ก ทั้งเปลที่นอน และคอกกั้นบุนวมอย่างดี พร้อมตุ๊กตาของเล่นขนาดต่างๆ จนไม่เหลือคราบห้อ
บริกรเดินมาต้อนรับทั้งคู่เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เขาโค้งตัวให้เล็กน้อยอย่างสุภาพผายมือเพื่อนำไปยังโต๊ะที่จองแพรวาแอบตื่นเต้นเล็กน้อย มองบรรยากาศบนห้องอาหารหรูตื่นตาตื่นใจ วิวเมืองจากตึกสูงสวยสะกดใจจนแพรวายกยิ้มมองค้าง เธอไม่เคยมีโอกาสได้มาดินเนอร์ยังสถานที่หรูหราขนาดนี้มาก่อนโต๊ะที่โอนิก
"นี่หยิบมาทำไม วางไว้ในนั้นเดี๋ยวพนักงานเขาเก็บเอง""เธอชอบก็ซื้อไปสิ ใส่อยู่ห้องก็ได้""บ้าเหรอไง ให้วาใส่เดรสถูพื้นเหรอ""อืม คงวิวดี" เขาตอบเสียงเรียบ พลางวางเสื้อผ้าทั้งหมดบนเคาน์เตอร์ชำระเงินปึก!"ทะลึ่ง"พอเห็นร่างเล็กอมยิ้มได้ความรู้สึกอึดอัดเมื่อครู่ก็คลายตัวลงช้าๆ กุมกระชับมือบางเอาไว้แน่น
"จะใส่ชุดนี้เหรอ"โอนิกซ์ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจ พร้อมไล่สายตามองการแต่งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้าแพรวาสวมสายเดี่ยวตัวเล็กสีขาวมีระบายรอบอก ส่วนด้านล่างเป็นกางเกงผ้าเอวสูงทรงขาม้าสีดำเข้ารูป ใบหน้าสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางที่เขาเคยซื้อให้เสียจนสวยขึ้นผิดหูผิดตา ปกติเวลาไปทำงานเธอจะไม่
"พูดมาก ขาหายสั่นแล้วเหรอไง""หึๆ"โอนิกซ์เบือนหน้าหนี กระดากอายแปลกๆ ที่ถูกจับได้ แต่ก็ยังคงปากหนักไม่ยอมรับความจริง แสร้งตีหน้าขรึมก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อนเธอระบายลมหายใจออกมา มองตามแผ่นหลังนั่นไป ความรู้สึกภายในมันยิ่งหวั่นไหวมากขึ้นทุกที แต่ลึกๆ มันยังมีความกลัวแฝงอยู่ ไม่รู้ว่าความสัมพัน







