LOGIN"วา...อ่า...เสียวถึงท้องแล้วเนี่ย...อ๊า...เชี่ย จะเสร็จ" ชายหนุ่มสบถคำหยาบอย่างสุดกลั้นตามแรงกระสันที่เปี่ยมล้นเขารวบเอวบางไว้แน่น ซอยสะโพกเขาหาจนถี่ยิบหนักหน่วงรุนแรง ตอกอัดไม่มียั้งแรงปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมาจนหมด ปลายกระบอกกระหน่ำเข้าหากายสาวย้ำๆ แพรวาได้แต่แอ่นสะโพกรอรับความเสียวซ่านที่เ
"นิกซ์~" แพรวาหน้ามุ่ย พวงแก้มร้อนฉ่าเมื่อถูกล้อเลียนปลายนิ้วเรียวช้อนใบหน้าเธอขึ้นมาเพื่อแหงนรับจูบร้อนแรง ทั้งสองต่างหลับตากระหวัดลิ้นเกี่ยวพันกันไม่ห่าง มือบางที่ค้ำยันเคาน์เตอร์หินอ่อนเอาไว้เลื่อนขึ้นมาคล้องรอบลำคอหนา ดูดดุนลิ้นหนากลับอย่างยั่วเย้าไม่ยอมแพ้ท่อนขายกเกี่ยวรอบเอวชายหนุ่มเอา
ท่อนเอ็นร้อนผ่าวตั้งเด่พรั่งพร้อม กระตุกงึกๆ อย่างเชื้อเชิญชวนให้ลิ้มลอง แพรวาเสียววาบ อกซ้ายเต้นระรัว มีความเคอะเขินประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อห่างหายจากกิจกรรมวาบหวามไปหลายเดือนนับตั้งแต่ใกล้คลอดจนตอนนี้ช่องทางรักขับน้ำสีใสออกมาเรื่อยๆ ทำช่วงล่างชุ่มฉ่ำจนเธอรู้สึกได้ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์โอนิกซ์ส่งยิ้มพลางยื่นนิ้วมือไปหาลูกน้อยในอ้อมแขน ซึ่งอัศวินก็หัวเราะร่าพยายามยื่นมือมาคว้ากำนิ้วบิดาเอาไว้ เขาพยายามบีบๆ คลายๆ อยู่หลายครั้ง และมักจะส่งเสียงโต้ตอบบ้างเวลาผู้เป็นพ่อพูดคุยด้วยแม้จะยังไม่รู้ความก็ตามไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนเขาถึงอยากพาลูกชายตัวเล็กของตนกล
โอนิกซ์ส่ายหัวระอา มองภรรยาสาวตาละห้อย เอี้ยวตัวไปกระซิบข้างหูเธอให้ได้ยินกันเพียงสองคน"ไว้คืนนี้นิกซ์ชดเชยให้นะครับ"แพรวาไม่ได้ตอบกลับ พยักหน้าเบาๆ พลางบิดกายไปมาด้วยความขวยเขิน พวงแก้มที่เห่อร้อนก็ทำชายหนุ่มมันเขี้ยวขึ้นมา หากไม่มีพวกเพื่อนอยู่เขาก็อยากจะลากเธอเข้าไปลงโทษในห้องนอนเล
3 เดือนต่อมาบริษัท JRV LOGISTICSประธานหนุ่มเจ้าของบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ ก้มอ่านเอกสารร่างสัญญาฉบับใหม่ มือขวาควงปากกา มือซ้ายก็ประคองร่างของลูกชายตัวเล็กโยกกล่อมให้หลับภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยอุปกรณ์เลี้ยงเด็ก ทั้งเปลที่นอน และคอกกั้นบุนวมอย่างดี พร้อมตุ๊กตาของเล่นขนาดต่างๆ จนไม่เหลือคราบห้อ
หลายวันต่อมาสภาพร่างกายของโอนิกซ์ดูทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด หลังจากพยายามค้นหาตัวหญิงสาวอยู่ตลอด ยิ่งไม่มีความคืบหน้าใดๆ ทำให้หัวใจของมาเฟียหนุ่มห่อเหี่ยวลงทุกวันเหล่าเพื่อนฝูงต่างแวะเวียนมาคอยพูดคุยและเฝ้าจับตาดู กลัวว่าชายหนุ่มจะทรุดหนักไปมากกว่านี้ ทุกคนเป็นห่วงเขากันมากเพราะเรื
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์"นายไปโรงพยาบาลเถอะครับ" ไทเปเอ่ยร้องของอย่างลำบากใจเมื่อตามผู้เป็นนายกลับถึงเพนต์เฮ้าส์ โอนิกซ์ก็ตรงเข้าห้องคอมและเอาแต่จดจ่ออยู่กับการตามหาแพรวาต่อ มือขวาคนสนิทเหลือบมองบาดแผลที่ต้นแขนกำยำด้วยความเป็นห่วง"ช่างมัน มีข่าวของแพรวาไหม"น้ำเสียงทุ้มอ่อนล้าชัดเจนเอ่ย
"อึก! มึงทำแบบนี้...ข้อมูลนั่นได้ถึงตำรวจแน่!" อาชาพ่นน้ำลายผสมเลือดทิ้งลงพื้น ตวัดมองคนด้านบนด้วยความเกรี้ยวกราดไม่ต่างกัน"หึ เสียใจที่ต้องบอกให้รู้ว่า ข้อมูลนั้นเป็นของปลอม"คำเฉลยของโอนิกซ์ทำให้ดวงตาอีกฝ่ายเบิกกว้าง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นโกรธจัดจนแทบคลุ้มคลั่ง"อีแพรวา! อีนังสารเลว!" อาชาต
โอนิกซ์ยืนกอดอกรออย่างใจเย็นให้เวลาอาชาตัดสินใจ เมื่อเห็นท่าทีลังเลของอีกฝ่ายเขาก็เอ่ยกดดันเพิ่ม"คิดเสร็จเมื่อไรก็ติดต่อมาอีกทีแล้วกัน กูยังมีธุระต่อ" พูดจบโอนิกซ์ก็หมุนตัวกลับทำท่าจะเดินจากไป"เดี๋ยว!"ร่างสูงกระตุกยิ้มบางๆ ชะงักฝีเท้าก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับอาชาอีกครั้ง เขาเลิกคิ้วข้าง







