Mag-log in"วา...อ่า...เสียวถึงท้องแล้วเนี่ย...อ๊า...เชี่ย จะเสร็จ" ชายหนุ่มสบถคำหยาบอย่างสุดกลั้นตามแรงกระสันที่เปี่ยมล้นเขารวบเอวบางไว้แน่น ซอยสะโพกเขาหาจนถี่ยิบหนักหน่วงรุนแรง ตอกอัดไม่มียั้งแรงปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมาจนหมด ปลายกระบอกกระหน่ำเข้าหากายสาวย้ำๆ แพรวาได้แต่แอ่นสะโพกรอรับความเสียวซ่านที่เ
"นิกซ์~" แพรวาหน้ามุ่ย พวงแก้มร้อนฉ่าเมื่อถูกล้อเลียนปลายนิ้วเรียวช้อนใบหน้าเธอขึ้นมาเพื่อแหงนรับจูบร้อนแรง ทั้งสองต่างหลับตากระหวัดลิ้นเกี่ยวพันกันไม่ห่าง มือบางที่ค้ำยันเคาน์เตอร์หินอ่อนเอาไว้เลื่อนขึ้นมาคล้องรอบลำคอหนา ดูดดุนลิ้นหนากลับอย่างยั่วเย้าไม่ยอมแพ้ท่อนขายกเกี่ยวรอบเอวชายหนุ่มเอา
ท่อนเอ็นร้อนผ่าวตั้งเด่พรั่งพร้อม กระตุกงึกๆ อย่างเชื้อเชิญชวนให้ลิ้มลอง แพรวาเสียววาบ อกซ้ายเต้นระรัว มีความเคอะเขินประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อห่างหายจากกิจกรรมวาบหวามไปหลายเดือนนับตั้งแต่ใกล้คลอดจนตอนนี้ช่องทางรักขับน้ำสีใสออกมาเรื่อยๆ ทำช่วงล่างชุ่มฉ่ำจนเธอรู้สึกได้ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์โอนิกซ์ส่งยิ้มพลางยื่นนิ้วมือไปหาลูกน้อยในอ้อมแขน ซึ่งอัศวินก็หัวเราะร่าพยายามยื่นมือมาคว้ากำนิ้วบิดาเอาไว้ เขาพยายามบีบๆ คลายๆ อยู่หลายครั้ง และมักจะส่งเสียงโต้ตอบบ้างเวลาผู้เป็นพ่อพูดคุยด้วยแม้จะยังไม่รู้ความก็ตามไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนเขาถึงอยากพาลูกชายตัวเล็กของตนกล
โอนิกซ์ส่ายหัวระอา มองภรรยาสาวตาละห้อย เอี้ยวตัวไปกระซิบข้างหูเธอให้ได้ยินกันเพียงสองคน"ไว้คืนนี้นิกซ์ชดเชยให้นะครับ"แพรวาไม่ได้ตอบกลับ พยักหน้าเบาๆ พลางบิดกายไปมาด้วยความขวยเขิน พวงแก้มที่เห่อร้อนก็ทำชายหนุ่มมันเขี้ยวขึ้นมา หากไม่มีพวกเพื่อนอยู่เขาก็อยากจะลากเธอเข้าไปลงโทษในห้องนอนเล
3 เดือนต่อมาบริษัท JRV LOGISTICSประธานหนุ่มเจ้าของบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ ก้มอ่านเอกสารร่างสัญญาฉบับใหม่ มือขวาควงปากกา มือซ้ายก็ประคองร่างของลูกชายตัวเล็กโยกกล่อมให้หลับภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยอุปกรณ์เลี้ยงเด็ก ทั้งเปลที่นอน และคอกกั้นบุนวมอย่างดี พร้อมตุ๊กตาของเล่นขนาดต่างๆ จนไม่เหลือคราบห้อ
แพรวาไม่รอช้าเก็บของออกจากบ้านหลังนั้นทันที และนายแพทย์ชาญเกียรติผู้ไม่เคยยินดียินร้ายกับการมีเธอในบ้านมาตั้งแต่แรก ก็ไม่สนใจสักนิดว่าเด็กสาวเพียงคนเดียวจะใช้ชีวิตต่ออย่างไรเธอปรึกษากับคุณครูที่โรงเรียนและทำการขายบ้านหลังเก่าของครอบครัวกิจอัครบวร อาศัยเงินประกันชีวิตที่ได้หาเช่าห้องพักไปก่อนและ
แพรวาลุกพรวดขึ้นมานั่งจ้องข้อความจากบุคคลปริศนา สีหน้าเริ่มย่ำแย่ลงจนซีดเผือด รู้ซึ้งดีแก่ใจว่าใครเป็นคนส่งข้อความมาหา หัวใจที่กำลังพองโตหล่นวูบ ดวงตาไหวระริกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจดูเหมือนพระเจ้าจะไม่เคยฟังคำขอเธอเลยริมฝีปากบางสั่นเทาเม้มหาเข้ากันแน่น ไม่ต่างจากมือน้อยที่เย็นเฉียบแต่กลับชุ่มเหงื่
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์ตลอดช่วงเวลา 3 วันของการเริ่มคบหากับโอนิกซ์เป็นไปอย่างราบรื่น ชายหนุ่มดูแลเอาใจใส่เธอดีเหมือนที่ผ่านมา และยังทำตัวสวีทหวานเว่อร์เวลาที่ทั้งคู่อยู่กันตามลำพังบาดแผลที่เข่าของเธอเกือบจะหายสนิทแล้ว แต่เขายังไม่ยอมให้แพรวากลับไปทำงานอยู่ดี เพิ่งจะมีวันนี้ที่ชายหนุ่มทน
"นิกซ์ขับรถมาเองเหรอ""ใช่ แปลกตรงไหน""แปลกสิ ทุกทีไม่เห็นขับ""ขี้เกียจ มันเสียเวลาอ่านหนังสือ" เขาตอบก่อนจะก้าวขึ้นมานั่งประจำที่คนขับ ทำให้แพรวาที่ยืนสำรวจข้างรถรีบเปิดประตูขึ้นมานั่งข้างๆ"แล้วเมื่อคืนล่ะ""เมื่อคืนรีบมาง้อเมียครับ เลยขับมาเอง"มาเฟียหนุ่มยักคิ้วเจ้าเล่ห์ รู้ดีว่าคำพู







