MasukShare
บทที่ 26 ความลับในเพลงพิณ 1
Terakhir Diperbarui:
2026-01-06 16:44:22
Bab terbaru
เชลยรักสองพยัคฆ์ บทที่ 80 รอยร้าวในใจ 2
ณ บริเวณลานหินรอบบ่อน้ำบาดาลกลางเมืองต่านโจว ราษฎรที่รอดชีวิตและทหารหลายร้อยนายยืนออหน้ากันด้วยใบหน้าอิดโรยและริมฝีปากแห้งผาก กลิ่นเหม็นคาวปะปนกับกลิ่นสมุนไพรฉุนกึกโชยขึ้นมาจากก้นบ่อ บ่งบอกถึงความตายที่แฝงอยู่ในสายธารใสสะอาด มู่ตานเดินฝ่าวงล้อมเข้ามาพร้อมกับเสี่ยวเหลียนและทหารแพทย์หลายสิบนายที่แบกตะกร้าใบใหญ่มาด้วย นางสั่งให้ทหารนำก้อนถ่านไม้ที่เผาจนสุกดำสนิท กรวดทรายหยาบ และสมุนไพรรากชะเอมเทศผสมดอกจินอิ๋นฮวาตากแห้งที่นางคัดสรรมาเป็นพิเศษ เทลงในถังไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกเจาะรูที่ก้นถัง แล้วนำผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดมาบุทับเป็นชั้น ๆ “พิษสกัดปราณมีฤทธิ์เย็นและทำลายเส้นเลือด การใช้ถ่านไม้จะช่วยดูดซับความสกปรกและกรองปราณพิษ ส่วนรากชะเอมเทศและกรวดทรายจะช่วยชะล้างและปรับสมดุลของน้ำ” มู่ตานอธิบายเสียงดังฟังชัดขณะลงมือจัดชั้นกรองน้ำด้วยตนเอง ไม่รังเกียจที่จะให้มือเปื้อนคราบดินหมิ่นหม้อ “ตักน้ำจากบ่อขึ้นมา เทผ่านถังกรองนี้สาม
เชลยรักสองพยัคฆ์ บทที่ 80 รอยร้าวในใจ 1
สายลมหนาวพัดโชยหอบเอาเถ้าถ่านและฝุ่นควันระลอกสุดท้ายให้ลอยละล่องไปจากน่านฟ้าเมืองหน้าด่านต่านโจว ทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังและคราบโลหิตที่ฝังลึกซึมลงในผืนแผ่นดิน แม้กองทัพแห่งต้าถังจะสามารถกอบกู้เมืองนี้คืนมาจากเงื้อมมือของซยงหนูได้สำเร็จ ทว่าชัยชนะที่ได้มาก็แลกด้วยราคาที่แสนแพง ต่านโจวในเวลานี้เปรียบเสมือนป้อมปราการที่บอบช้ำและเต็มไปด้วยบาดแผล หากเปรียบกองทัพเป็นดั่งร่างกายมนุษย์ ต่านโจวก็คือโล่เหล็กด่านหน้าคอยรับแรงกระแทก ในขณะที่หัวใจและฐานที่มั่นหลักอันแข็งแกร่งอย่างแท้จริงนั้น ตั้งตระหง่านอยู่ ณ เมืองเหลียงโจวที่อยู่ลึกเข้าไปในแดนเหนือ ภายในกระโจมบัญชาการชั่วคราวกลางลานกว้าง หลี่เฉียงในชุดคลุมตัวหลวมที่คลุมทับบาดแผลฉกรรจ์ซึ่งพันด้วยผ้าพันแผลสีขาว กำลังฝืนสังขารลุกขึ้นยืนโดยใช้มือข้างหนึ่งยันขอบโต๊ะแผนที่เอาไว้ ใบหน้าคมคายที่ยังคงซีดเซียวจากพิษไข้เมื่อคืน ฉายแววเด็ดขาดและดุดัน ไม่ยอมอ่อนข้อให้กับความเจ็บปวดทางกายแม้แต่น้อย
เชลยรักสองพยัคฆ์ บทที่ 79 บาดแผลใจ 4
มือกร้านที่จับถังน้ำเผลอบีบแน่นจนไม้ลั่นเอี๊ยด เว่ยกัวเฉินหลบวูบเข้าไปหลังเสา ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เขาหายใจเข้าลึก ๆ พยายามข่มความปวดร้าวที่กำลังตีตื้นขึ้นมา ‘เว่ยกัวเฉินเอ๋ยเว่ยกัวเฉิน แกมันก็แค่คนป่าเถื่อนที่หยาบกระด้าง ดีแต่จับดาบฆ่าฟันคน’ เขาแค่นเสียงสมเพชตนเองในใจ สายตาทอดมองรอยแผลเป็นน่าเกลียดบนท่อนแขนของตนเองสลับกับภาพอาหลงที่ยังหนุ่มแน่นและองอาจ เด็กสาวที่สดใสและงดงามเช่นนาง ย่อมคู่ควรกับบุรุษหนุ่มที่มีอนาคตไกลอย่างอาหลง แกจะเอาอะไรไปดูแลนาง แกจะให้นางมาทนฟังเสียงกรนและกลิ่นคาวเลือดของแกไปตลอดชีวิตหรือ พอได้แล้ว หยุดเพ้อฝันเสียที’ ชายชาติทหารผู้ไม่เคยหวั่นเกรงต่อกองทัพนับหมื่น บัดนี้กลับพ่ายแพ้ต่อความขลาดกลัวในหัวใจตนเอง เว่ยกัวเฉินกัดฟันแน่น เขาหันหลังกลับ ยกกระส
เชลยรักสองพยัคฆ์ บทที่ 79 บาดแผลใจ 3
ทว่าเมื่ออาหลงเดินกลับมาถึงลานกว้างหน้ากระโจมพยาบาลเพื่อเตรียมตัวไปสอบสวนเชลยศึก ความหนักอึ้งในใจก็ทำให้ฝีเท้าของเขาหยุดชะงัก เขาเอนหลังพิงกำแพงอิฐที่แตกร้าว ทรุดตัวลงนั่งชันเข่าอย่างหมดสภาพ ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าจากทั้งสงครามและความรู้สึกโถมทับเข้ามา เสี่ยวเหลียนที่เพิ่งเดินถือถาดใส่อ่างน้ำเลือดออกมาจากกระโจมพยาบาลเพื่อนำไปทิ้ง ชะงักเท้าเมื่อเห็นสภาพขององครักษ์หนุ่มผู้เงียบขรึม นางวางถาดลงบนโต๊ะไม้ใกล้ ๆ แล้วเดินเข้าไปหาเขาด้วยความเป็นห่วง “พี่อาหลงท่านบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ ทำไมสีหน้าท่านดูแย่ถึงเพียงนี้” น้ำเสียงของเด็กสาวเต็มไปด้วยความห่วงใยอย่างบริสุทธิ์ใจ อาหลงเงยหน้าขึ้นมองเสี่ยวเหลียน ใบหน้าที่มอมแมมไปด้วยคราบเขม่าควันของนางทำให้นึกถึงน้องสาวที่เขาไม่เคยมี เขาฝืนยิ้มบาง ๆ “ข้าไม่
เชลยรักสองพยัคฆ์ บทที่ 79 บาดแผลใจ 2
มันคือเพลงกล่อมเด็กพื้นบ้านของแคว้นอวิ๋นฮวาที่มู่ตานมักจะร้องให้มารดาฟังในยามเจ็บป่วย น้ำเสียงของนางอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความหวัง ประดุจแสงตะวันอุ่น ๆ ที่สาดส่องลงมาละลายกำแพงน้ำแข็งในใจของเขา หลี่เฉียงในห้วงภวังค์หยุดวิ่ง เขาทรุดตัวลงนั่งและปล่อยให้ความอบอุ่นนั้นโอบกอดจิตวิญญาณที่แหลกสลายเอาไว้ ลมหายใจที่เคยหอบถี่เริ่มกลับมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พิษไข้ที่แผดเผาร่างกายค่อย ๆ ทุเลาลง ห่างออกไปจากความเงียบสงบในกระโจมพยาบาล ภายในเศษซากของจวนผู้ว่าการเมืองต่านโจว เว่ยกัวเฉินและอาหลงกำลังนำกำลังทหารเข้าเคลียร์พื้นที่และค้นหาเบาะแสที่อาจหลงเหลืออยู่ของพวกคนทรยศ สภาพจวนถูกทำลายยับเยินจากการหลบหนีของอิงเฟิง******************************** อาหลงเดินแยกตัวออกมาสำรวจบริเวณเรือนพักด้านหลังของจวนผู้ว่าการเมืองต่านโจว ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นที่พักชั่วคราวของบรรดาคนสนิทอิงเฟิง องครักษ์หนุ่มก้าว
เชลยรักสองพยัคฆ์ บทที่ 79 บาดแผลใจ 1
ควันไฟสีดำทะมึนที่เคยพวยพุ่งเหนือเมืองหน้าด่านต่านโจวเริ่มจางหายไปพร้อมกับแสงตะวันที่คล้อยต่ำลง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นคาวคละคลุ้งของโลหิตและเถ้าถ่านที่ลอยอวลอยู่ในอากาศเย็นเยียบของฤดูใบไม้ผลิ ภายในค่ายพยาบาลชั่วคราวที่ถูกตั้งขึ้นกลางลานกว้างหน้าจวนผู้ว่าการเมือง บรรยากาศเต็มไปด้วยความเร่งรีบและตึงเครียด เสียงครวญครางของทหารที่ได้รับบาดเจ็บดังระงมแข่งกับเสียงฝีเท้าของหมอทหารที่วิ่งวุ่นไปมา ทว่าภายในกระโจมสีขาวหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่แยกออกไปจากความวุ่นวายภายนอก กลับปกคลุมไปด้วยความเงียบงันที่หนักอึ้งและบีบคั้นหัวใจ ร่างสูงใหญ่ของหลี่เฉียงนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงไม้ชั่วคราวที่ปูด้วยฟางและผ้าฝ้ายสะอาด ชุดเกราะทมิฬที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดศัตรูถูกถอดออกไปแล้ว เผยให้เห็นบาดแผลฉกรรจ์ที่หน้าอกและสีข้างซึ่งปริแตกจากการต่อสู้อย่างดุเดือดกับฮูปา ผิวของแม่ทัพหนุ่มร้อนผ่าวประดุจถ่านไฟ ลมหายใจหอบถี่และติดขัดจากพิษไข้ที่พุ่งสูง
Anda juga akan menyukai
ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ29.6K Dibacaข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ35.9K Dibacaย้อนรักทวงแค้น
วิ๋นเจิง234.9K Dibacaเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ24.2K Dibacaเสิ่นชีมารดาของวายร้ายทั้งสามจอมป่วนในจวนอ๋อง
หยกขาว435 Dibacaดั่งฟ้าลิขิต ให้ข้ากลับมาเพื่อล้างแค้น
น้ำพริกหวาน6.8K Dibacaคำสัญญาของท่าน ใยจึงไร้ค่า
เย่ ไหลเซียง255 Dibacaราคะ ปรารถนา
หรงเย่า / นาย่า537 Dibaca
